Ad Valvas 1992-1993 - pagina 524

AD VALVAS 10 JUNI 1993

PAGINA 6

'Studenten worstelen met het leven' Drie studenten en vier pas afgestudeerden spelen 10, 1 1 en 12 juni het toneelstuk De ziekte die Jeugd lieet Het stuk draait om zeven studenten die op de rand van de volwassenheid staan. Vlak voor het afstuderen uiten zij hun twijfels en onzekerheden over hun toekomstige, burgerlijke leven. De onderlinge verhoudingen moeten het dan ontgelden.

Yvonne de Keu enaar Een oude gymzaal ergens in Amster­ dam­Oost is vijf dagen voor de premiè­ re het decor van De ziekte die jeugd heet. D e spelers, allen zo rond de 25 jaar, druppelen langzaam binnen voor een repetitie van het stuk. Daar waar de vo­ rige dag nog volleybal werd gespeeld, wordt nu serieus gerepeteerd. Regisseu­ se Judith Brokking komt als laatste bin­ nen. Na overleg over de kostuums, nemen de spelers h u n plaats in en begint het spel. D e teksten rammelen hier en daar nog wat en de concentratie verslapt bij enkele scènes. O p deze momenten roept de regisseuse hen toe dat het stuk inzakt. Maar over het algemeen boeit het spel. De dialogen zijn realistisch en de situaties herkenbaar. Flarden tekst blijven hangen: "De jeugd is het enige avontuur van het leven" en "We leven temidden van ver­ ouderde opvattingen" en "Wat moet er van mij worden?" doen denken aan al­ ledaagse studentenproblemen. D e angst voor het volwassen leven komt duidelijk naar voren. Een zinsnede als "Je kunt verburgerlijken of zelfmoord plegen, een andere keus is er niet" geeft haar­ scherp de kern van stuk aan. Na een uur is het spel uit. 'Applaus, ap­ plaus, applaus' roept de regisseuse. De

Er zijn van die tentamens waarbij je je afdraagt of iemand ze ooit wel gehaald heeft. Ad Valvas neemt er een aantal onder de loep:

Tijdens de repetitie van De ziekte die Jeugd heet

acteurs moeten ook het buigen voor het publiek oefenen. Ze komen tot wel drie keer toe terug om 'het publiek' te be­ danken. "Je weet het maar nooit", vindt Brokking. N a afloop van de repetitie wordt er nog wat nagepraat over het stuk. D e spelers vertellen dat het gaat over de ziekte van het jeugd­zijn. "We hebben het allemaal moeilijk in onze studententijd. We zijn veel te veel met onszelf bezig." Het stuk is een bewerking van Krankheit der Jugend van Ferdinand Bruckner uit 1929. De studentenproblemen van toen blijken ook nu nog actueel. "Maar we hebben het stuk zodanig veranderd dat het toch m o d e m is." "De personages zijn 'up to date'. Het gaat over problemen van nu en het ge­ zeur over de wetenschap en het stude­ ren. We hebben er expres wat verwij­ zingen naar het heden ingepast, voor

Foto Bram de Hollan der

een optimale herkenbaarheid. Verder zit er in onze bewerking veel vaart en hebben we de personages gelijkwaardig tegenover elkaar gezet. In het oude stuk zaten er nog echte standenverschillen in, die nu niet meer realistisch zouden zijn", aldus één van de acteurs. "In De ziekte die jeugd heet kunnen stu­ denten zichzelf herkennen. D e persona­ ges staan op het punt het modale leven in te stappen, waarin je bepaalde vrijhe­ den niet meer hebt. Die stap is realis­ tisch groot, want ook nu stellen studen­ ten de stap naar het verantwoordelijke leven zo lang mogelijk uit." Het gaat er volgens de acteurs om dat de studenten ondanks de worsteling met zichzelf en h u n omgeving toch een uitweg vinden. Over de samenwerking met de regisseu­ se Judith Brokking zijn de student­ac­ teurs enthousiast. Brokking geeft les aan de Arnhemse toneelschool en is

dus gewend om met studenten te wer­ ken. Tijdens de repetitie wordt ook dui­ delijk dat ze de amateurtoneelspelers heel serieus neemt. Het moet immers geen derde­rangs voorstelling worden. Voordat de lichten in de oude gymzaal uitgaan, moet er nog opgeruimd wor­ den. Morgen wordt er immers weer ge­ sport. D e spullen worden opgeborgen en nog eenmaal wordt de link gelegd tussen het stuk en het studentenleven anno 1993: "Het hele stuk draait om verhoudingen en bijna alle studenten van nu houden zich alleen maar bezig met verhoudingen. Herkenbaarder kan niet."

'De ziekte die jeugd heet', 10, 11 en 12 juni, Crea­ theater, zaal B, aanvang: 20.30 uur, toegang: 10 gul­ den, (CJP, collegekaart, pas 65+, Crea­lidm.. 7,50 gul­ den

keihard de zomer in Veel culturele i n s t e l l i n g e n zijn al aan hun zomerreces begon­ nen, m a a r de activiteiten van p o l i t i e k ­ c u l t u r e e l café P H ' 3 1 g a a n n o g t n i n s t e n s tot in juli door. D e vu­voorpost in A m ­ s t e r d a m ­ Z u i d m a g d a n o p de n o m i n a t i e s t a a n a f g e s t o t e n te w o r d e n , t o t d i e tijd g a a n d e m e ­ dewerkers er ­ zeker wat het g e ­ i u i d s v o l u m e betreft ­ k e i h a r d tegenaan. D a t betekent wat de p o p m u z i e k betreft als altijd jamsessies op woensdag en o p ­ tredens op donderdag. W o e n s d a g a v o n d 16 juni l e i d t F r e d d i e Cavalli de r y t h m roek­sessie, de soul blues­ j a m s e s s i e v a n 23 juni staat onder leiding van Lamar C h a s e . D o n d e r d a g 10 juni zijn de folkbands J u n e ' s H i g h e n Kith'n Kin te b e l u i s t e r e n , v o o r 17 juni staat e e n r e g g a e ­ f e s t i v a l g e p r o g r a m m e e r d e n o p 24 juni treedt d e g r o e p DVO o p . N o g m e e r p o p o p d i n s d a g 15 juni, m e t de F r a n s e b a n d B a s t a ! , e n o p z o n d a g 20 juni, m e t P o i s e ­ n e d Electric H e a d e n D e a d F l o ­ w e r s . Alle m u z i e k o p t r e d e n s b e ­ g i n n e n o m 22.00 u u r . V e r d e r w o r d t o p m a a n d a g 14 juni v a n a f 20.00 u u r de m a a n ­ delijkse M i s k e n d T a l e n t ­ a v o n d gehouden, waarop al dan niet terecht onderschatte dichters h u n teksten ­ s o m s m u z i k a a l ondersteund ­ ten gehore bren­ gen. A a n s t a a n d e m a a n d a g treedt i n i e d e r geval d e p e r f o r ­ m e r Steve Scott o p . T o t slot v i n d e n op m a a n d a g 28 e n d i n s d a g 29 juni d e allerlaat­ ste v o o r s t e l l i n g e n v a n h e t s u c ­ cesvolle z a n g s p e l Het aanzoek van de beer p l a a t s . E e n g e z o n ­ g e n theaterstuk, g e b a s e e r d o p twee e e n a k t e r s v a n T s j e c h o v , a a n v a n g 20.30 uur. (DR)

Café PH'31, Prin s Hendriklaan 3 1 , telefoon 6736S50.

STRUIKELBLOKKEN

deel 6 Biomechanica

'Ik vergelijk het altijd maar met meubelmaken' Titia Buddingh Je snapt het of je snapt het niet, in het laatste geval bieden slechts bijlessen en zitvlees uit­ komst. Het tentamen biomechanica is berucht onder studenten van de faculteit bewegingswe­ tenschappen. Het is verplichte kost voor dege­ nen die gezondheidskunde, anatomie en inspan­ ningsfysiologie doen. Bij biomechanica moeten zij met formules het menselijk bewegen verklaren en voorspellen. D a t betekent concreet dat zij met die formules uit moeten rekenen hoe ver een atleet springt, bij een bepaalde wind en onder een bepaalde afzet­ hoek. O f hoeveel kracht het enkelgewricht van een veertig kilo zware turnster te verduren krijgt bij de afsprong van een evenwichtsbalk van 1 meter hoog. Eén van de studenten die de komende tijd zit­ vlees zal moeten ontwikkelen is T e d Meeuwsen (23), vierdejaars inspanningsfysiologie. Hij haal­ de het tentamen de eerste keer niet. "Ik heb het

in ieder geval geprobeerd," zegt hij laconiek. D e 4.5 die hij scoorde viel hem vies tegen. "Ik had het goed geleerd. Ik dacht de stof onder controle te h e b b e n . " Op het eerste gezicht is biomechanica geen tenta­ men om bang voor te zijn; maar liefst zeventig procent van de studenten haalt het in één keer. H e t probleem zit ' m echter in de herkansingen. Vele herkansers halen pas na meerdere pogingen de eindstreep. Sommigen doen het vijf of zes keer over en lopen flinke studievertraging op. Aan de begeleiding tijdens de colleges ligt het volgens Meeuwsen niet. D e oorzaak ligt volgens hem ergens anders. "Ik vind dat de tentamenvra­ gen niet goed aansluiten bij de stof die tijdens de colleges is behandeld. Je krijgt echt dingen voor je neus die je nooit eerder hebt gezien en die ook niet lijken op de opgaven uit de colleges." Maar docent prof.dr.ir. G.J. Van Ingen Schenau legt uit dat het er juist om gaat de stof te kunnen toepassen op nieuwe problemen. "Je moet inzicht hebben," zegt hij. " D e studenten moeten vaar­

TT < , Meubel maken?..

digheid ontwikkelen en daarvoor heb je affmiteit, intuïtie nodig. Er zijn studenten die één keer naar college komen, zich een ongeluk schrikken en pas op het tentamen weer opduiken. Z o werkt het dus niet, het gaat juist om het oefenen. Ik verge­ lijk het altijd met meubelmaken. Je kunt wel alle gereedschappen kennen, maar daar heb je niks aan als niet weet hoe je ze moet gebruiken." Meeuwsen geeft toe dat het best kan zijn dat stu­ denten niet op de goede manier studeren. "Als je de uitgewerkte opgaven doorleest kan iedereen het begrijpen," vindt hij. " M a a r tijdens het tenta­ men moet je het zelf doen." Docent Van Ingen Schenau laat de studenten niet zomaar dobberen, hij heeft maatregelen ge­ nomen om de studenten beter te begeleiden. Zo is er in de loop der jaren een werkcollege geko­ m e n dat hij samen m e t een collega verzorgt. Later is een derde kracht aangetrokken om een begeleidingscollege te geven. Daar zijn alleen die studenten welkom die al eens voor het tentamen zakten.

T o c h is Van Ingen Schenau nog niet tevreden. "Ik h o u d van dit vak en trek het m e aan als het niet goed gaat. In samenwerking met collega's probeer ik steeds nieuwe m e t h o d e n uit." Zo krijgt het vak volgend jaar een andere opzet. N u zijn de colleges nog uitgesmeerd over een heel studiejaar, volgend jaar wordt het geconcentreerd in twee blokken van twee maanden. N a de eerste periode maken de studenten een tussentoets die voor éénderde het eindcijfer bepaalt. Van Ingen Schenau begreep van studenten dat zij een schoolser aanpak willen. "Ik weet niet of je zover moet gaan als huiswerk controleren en onver­ wachte overhoringen. M a a r i'ets meer controle is misschien wel goed." Voor T e d Meeuwsen is biomechanica het laatste vak van zijn doctoraal. Als hij het tentamen op zak heeft, kan hij aan zijn stage beginnen. "Ik heb biomechanica steeds maar uitgesteld omdat het zoveel tijd kost. Je moet je inleven in de stof en dan blijkt het toch wel leuk te zijn."B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen