Ad Valvas 1992-1993 - pagina 333
I PAGINA 7
AD VALVAS 11 FEBRUARI 1993 I Illustratie Aad Meijer
Uilenstede heeft een slechte naam bij buitenstaanders. Meisjes worden er lastig gevallen, bewoners plegen er regelmatig zelfmoord, de criminaliteit tiert er welig en er is sprake van verloedering. "Allemaal onzinverhalen", reageert wijkagent Bart Vermeulen. "U ilenstede is geen probleemwijk."
^Uilenstede is geen probleemwijk'
Erno Eskens
De bewoners van de jongerenwijk U i lenstede, officieel nog altijd gevestigd op het grondgebied van de vu, zijn over het geheel genomen niet ontevreden over hun woonsituatie. Dat blijkt uit het vorig jaar gepubliceerde onderzoek Woonbeleving op Uilenstede. Hoewel de bewoners tevreden zijn, hebben nieuw komers vaak een negatief beeld van de wijk.
Overdreven verhalen over beroerde woonomstandigheden doen op U ilen stede snel de ronde. Althans, zo ver klaart directeur A.P. Groeneweg van Intermezzo de verhuurder van de wijk, de soms erg negatieve verwachtingen van het woonklimaat in 'het studenten getto'. In de gezamenlijke keukens nemen, volgens hem, met name verha len over verkrachtingen en zelfmoorden al te groteske vormen aan. Er is enige stof geweest voor de beden kers van de wilde verhalen. Een paar )aar geleden arresteerde de politie een handlangster van de Ira in één van de Uilenstedeflats. Er sprongen een paar mensen van de twaalfde verdieping en er waren enkele zedendelicten. Vorig jaar werd bovendien een lijk gevonden in de sloot langs de Kalfjeslaan die U i lenstede van Amsterdam scheidt. Ook werd de wijksupermarkt Streefland overvallen en stak een afgewezen asiel zoeker zijn kamer in brand. Volgens wijkagent Bart Vermeulen van de Amstelveense politie is U ilenstede ondanks deze voorvallen geen pro bleemwijk. "Men onthoudt alleen de uitwassen. Als je U ilenstede vergelijkt met allerlei andere wijken waar een kleine drieduizend mensen wonen, zie je niet zoveel verschil."
Geslacht De bestanden van het afgelopen jaar, die de wijkagent in het Amstelveense politiebureau op zijn computerscherm te voorschijn tovert, tonen weinig schokkends. Zo is er melding gemaakt van één mishandeling, één messetrek ker en twee 'schenniszaken', waarbij meisjes hinderlijk werden gevolgd door mannen die duidelijk toonden tot welk geslacht zij behoorden. D e potloodven ters werden gepakt, net als de mes setrekker overigens. Seksuele intimidaties zijn op U ilenstede geen schering en inslag, zo blijkt uit de politiedossiers. Het gerucht dat hitsige mannen uit Amsterdam naar U ilenste de komen om daar de ongetrouwde, jonge meisjes te belagen, is dan ook on juist. "Percentagegewijs komen schen niszaken op U ilenstede niet vaker voor dan ergens anders", zegt de wijkagent. Ook wat de kleine criminaliteit betreft, is Uilenstede een 'gewone' wijk. Het is
een terugkerend probleem, zoals overal elders in Amsterdam en omstreken. De oogst van deze week: een eerder gesto len oven is op een balkon gesignaleerd, een oude bekende heeft een cdspeler opgehaald 'om te repareren' en er ont breken een paar flappen aan een bank biljettenverzameling die door een be woner aan 'een goede vriend' in bewa ring IS gegeven. Hoewel de kleine criminaliteit er geen abnormaal grote vormen aanneerrit, blijkt dat autovemielingen op U ilenste de wel meer dan elders voorkomen. "We weten wie daar verantwoordelijk voor is", vertelt hoofdagent Ron van der Woude. "Er woont een persoon die er zijn hobby van maakt om autoban den door te snijden. Die jongen is een beetje gek. Hij belt ook regelmatig onze alarmlijn, roept dan heel hard 'lul' en gooit de hoorn er weer op. Dat is voor ons heel vervelend, want hij bezet de alarmlijn. We houden hem in de gaten."
Schuw Op U ilenstede doen verhalen over dit soort 'gekken' het erg goed. Zo gaat het verhaal men kan het horen in het buurthuis van U ilenstede dat er een jongen rondloopt die willekeurige een heden binnendringt om daar een maal tje te koken in de gezamenlijke keuken. Zijn eten zou meestal aanbranden. Een ander type zou dermate schuw zijn dat hij alleen 's nachts uit zijn kamer komt om te koken. D e meest wilde varianten van deze verhalen melden dat het aan tal verwarden op U ilenstede hoog is, omdat psychiatrische inrichtingen h u n patiënten ter afsluiting van de behande ling op U ilenstede laten 'resocialiseren'. Navraag bij de verhuurder van U ilen stede, de stichting Intermezzo, leert dat ook dit verhaal onzin is. Ook bij de politie is niets bekend over een verhoogd aantal gekken op U ilen stede. "Maar je hebt er natuurlijk wel rare mensen tussen," reageert wijkagent Bart Vermeulen. "Mensen die al twin tig jaar op h u n kamertje wonen en ver der niets doen. Die worden eenzaam en raken onaangepast. Wij hebben bijvoor beeld wel eens om vijf uur 's ochtends een meisje op het terrein aangetroffen dat uit de vuilnisbakken at. We hebben toen haar ouders benaderd. In dat geval konden we helpen, maar vaak willen die eenzame mensen niets aan hun situatie doen. Als ze niet naar de Riagg willen, dan houdt het op." Mensen die op een afdeling echt niet
zijn te handhaven, worden door ver huurder Intermezzo via een civiele pro cedure uit hun kamer gezet. "Als men sen zoveel overlast geven dat het woon klimaat wordt aangetast," verklaart di recteur Groeneweg "dan hebben wij de verplichting om eerst met die mensen te praten. Als dat niks oplevert, ontbin den WIJ via de rechter de huurovereen komst. Wij hebben op deze manier zo'n twee a drie uitzettingen per jaar."
Sociaalbeheerder De meeste conflicten worden echter met succes uitgepraat, meestal onder leiding van een zogenaamde sociaalbe heerder. Intermezzo heeft vier van der gelijke sociaalbeheerders in dienst. "Meestal komen de mensen naar ons toe met overlastklachten", vertelt de verantwoordelijke voor het sociaalbe heer, I. Vegter. "Je moet dan denken aan ruzies en geluidsoverlast. Er zijn weleens meningsverschillen over tele foonrekeningen en het gebruik van de keuken. Sommige mensen hebben bij voorbeeld zoveel vrienden dat de keu ken steeds vol zit." Intermezzo heeft re latief gezien meer sociaalbeheerders in dienst dan andere grote verhuurders. "Dat wij er intensiever mee bezig zijn," legt Vegter uit, "komt doordat wij on zelfstandige woonruimten verhuren. Daar ontstaan eerder spanningen over gezamenlijke zaken als de afwas en de telefoonrekening." De extra bemiddelaars zijn, volgens Groeneweg, ook nodig om bewoners te
Meer kakkerlakken dan verkrachters, zelfmoordenaars en potloodventers
leren op eigen benen te staan. "Wij hebben te maken met mensen die voor het eerst op kamers gaan wonen. Som migen hebben daar meer moeite mee dan anderen. Van 90 procent van de mensen hoor je nooit wat, maar som migen vragen hulp. Ze hebben soms moeite om los van het ouderlijk huis in een groep te leven." De Amstelveense politie werkt veel samen met de sociaalbeheerders en is tevreden over hun functioneren. "Ze bemiddelen meestal met succes bij con flicten", volgens de wijkagent. "Pro bleem is wel dat de U ilenstedebewo ners soms niet direct naar de sociaal beheerders toegaan. Men laat de zaken wel eens uit de hand lopen, omdat er een weerzin bestaat om over huisgeno ten te klikken. Dat is jammer, want problemen die al wat langer spelen, zijn vaak moeilijker op te lossen." Dat de sociale conflicten hoog kunnen oplopen, wijt de hoofdagent aan de ver scheidenheid van levensstijlen op de Uilenstedeeenheden: "In zo'n eenheid wonen soms vijftien mensen met een gemeenschappelijke ket(ken. Er wonen niet alleen studenten, maar ook wer kenden, nietwerkenden en een paar asielzoekers. Dat kan botsen."
Asiel Uilenstede herbergt ongeveer vijftig asielzoekers. Zij worden geplaatst door de gemeente Amstelveen, die verplicht is om op iedere duizend inwoners twee asielzoekers op te nemen. Hoewel zij meestal h u n draai snel vinden, verlopen hun contacten met de medebewoners, volgens de wijkagent, ook wel eens moeizaam. Er is sprake van een taalbar rière. Soms staan de nieuwkomers ook wat onwennig tegenover de Nederland se cultuur. "Als een meisje op de thee gaat, kan dat bijvoorbeeld totaal ver keerd overkomen", weet de wijkagent uit ervaring. Aanpassingsproblemen hebben asiel zoekers nauwelijks, weet directeur Groene weg van Intermezzo. Afgezien van de ene afgewezen vluchteling die ooit zijn kamer in brand stak, zijn er weinig problemen geweest. Een twintigtal illegale Polen die na de val van de Berlijnse muur naar U ilen stede trokken, hebben verhuurder In termezzo wél problemen bezorgd. Ze zaten namelijk in onderhuur en dat was de verhuurder een doorn in het oog. Sommige legale U ilenstedebewoners sloegen overigens een slaatje uit de Oosteuropeanen door hun kamers
tegen woekerprijzen aan te bieden. Po htie en Intermezzo pakten het probleem gezamenlijk aan en er lopen nog maar weinig illegale Polen op U ilenstede rond. D e wijkagenten controleren ech ter nog steeds intensief auto's met Poolse nummerborden. Het gedrag van alle autobezitters in de wijk wordt overigens in de gaten gehou den door de politie. "Bij het nieuwe Atrium (het complex met duurdere wo ningen, red) zet men de auto op de stoep als de parkeerplaats vol is", ver telt wijkagent Vermeulen. "Ze krijgen een mooie bon." Ook de auto's die de smalle doorgang naar de Bflat blokke ren, kunnen een papiertje achter de rui tewissers verwachten. "Die doorgang • moet namelijk vrij blijven voor de brandweer."
Kakkerlakken Ook de ongediertebestrijdingsdienst zal profijt hebben van de vrije doorgang naar de U ilenstedeflats. Volgens Inter mezzo zijn kakkerlakken op bepaalde eenheden goed vertegenwoordigd. "Als je sommige keukens ook ziet," reageert hoofdagent Ron van der Woude als het onderwerp ter sprake komt, "dan ver baast me dat weinig. Ik zou er mijn maaltje niet altijd willen koken." Volgens het periodiek van het bewo nersoverleg U ilenstede, Strix, komen de zogenaamde Duitse kakkerlakken "wie op U ilenstede kent ze niet?" het meest voor. "Hij is ruim een centimeter lang en geelbruin van kleur met twee don kerbruine strepen op het voorste ge deelte van het borststuk.. Deze kakker lak is niet, zoals de naam doet vermoe den, afkomstig uit Duitsland, maar waarschijnlijk uit NoordAfrika." D e kakkerlakken moeten uit de taboesfeer, vindt het bewonersoverleg, want zelfs als je de boel goed schoon houdt, kun nen de beestjes binnendringen. H u n ei tjes worden bijvoorbeeld via schoenzo ^ , len verspreid. Volgens Louis Lengams, * ^ Intermezzo's coördinator ongediertebe strijding, hebben de kakkerlakken zich de laatste jaren verspreid over het hele terrein. "Eerst zaten ze alleen in de laagbouw, maar omdat iedereen moest verhuizen vanwege de renovaties, zijn de beestjes overal terechtgekomen. Vanaf 1990 hebben we daarom bijna overal moeten bestrijden, maar met name in torens 1 en 3 , " Op het ogen blik maken de kakkerlakken de Aflat onveilig. "Ze zitten op de eenheden voor samenwonenden. De bestrijding daar is mislukt, omdat niet alle mensen wilden meewerken." D e kakkerlakken wórden bestreden omdat ze ziekten overbrengen en een onaangename geur uit de klieren op hun rug uitscheiden. Er schijnen ook mensen te zijn die de beestjes eng vinden.
'? w
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992
Ad Valvas | 554 Pagina's