Ad Valvas 1992-1993 - pagina 538

AD VALVAS 17 JUNi 1993

PAGINA 8

''We zijn bezig de arbeidsbemiddeling uit te sclialcelen" Hoe vind je in hemelsnaam de juiste persoon bij de juiste baan? Een vacature plaatsen levert al snel karrevrachten sollicitatiebrieven op. Maak daar maar eens een goede keuze uit. De Talentendatabank in Oegstgeest iieeft er iets op gevonden: een enorm bestand met curricula, waarin de werkgever naar hartelust kan grasduinen. Wervings-en selectiebureaus kijken ondertussen schuimbekkend toe.

Stan de Jong "Met de Talentendatabank, goedemorgen. U wilt weten hoe wij werken? Nou, wi) bemiddelen met, absoluut niet." Medewerkster Annette Boesveld drukt resoluut mogelijke misverstanden de kop m: de Talentendatabank (voorheen: Talentenbank) is geen arbeidsbureau, laat staan een wervings- en selectiebureau, maar een bedrijf dat curricula van afgestudeerden verzamelt, en die ter beschikking stelt aan werkgevers. De jonge ondememmg is gevestigd m een omgebouwde loods in het rustieke plaatsje Oegstgeest. Daar worden de vier werknemers in drukke tijden terzijde gestaan door afroepkrachten die de gegevens van werkzoekenden in een database invoeren. Volgens Boesveld, die de admmistratie doet, kan het er 'enorm hectisch' zijn, maar vandaag is het rustig. Niet alleen de naderende vakantie is daar debet aan, ook de economische malaise werkt voor de Talentendatabank negatief uit. "Het is alsof er een grauwe sluier over de economie is getrokken", zegt initiatiefnemer Martijn Nitzsche, die juist komt binnenlopen. Ruim twee jaar geleden begon Nitzsche met wat een tour de force in arbeidzaam Nederland bleek te zijn. Naar eigen zeggen wilde hij 'iets nieuws opzetten in een markt die uitermate slecht georganiseerd is'. "De arbeidsmarkt is een mistige, stroperige markt. Vraag en aanbod vinden elkaar slecht. Als je een auto of een huis zoekt, dan weet je waar je moet zijn. Maar hoe weet je welke geschikte personen er voor een baan rondlopen?" Natuurlijk, een werkgever kan een personeelsadvertentie zetten, maar krijgt dan al snel karrevrachten sollicitatiebrieven op het bureau geston. "Ga daar als personeelsafdeling met vier medewerkers maar eens aanstaan", zegt Nitzsche. Wil je al die sollicitatiebrieven nauwkeurig lezen, dan ben je al gauw een paar weken bezig. "Wat gebeurt er dus? Men maakt een vrij willekeurige selectie, waarbij het maar de vraag is of de juiste kandidaat gevonden wordt." Om vraag en aanbod beter op elkaar af te stemmen zijn er weliswaar wervingsen selectiebureaus, maar volgens Nitzsche belemmeren die het proces juist. Elke arbeidsbemiddelaar zorgt immers voor een ruis tussen vraag en aanbod. "Als ik met jou een intakegesprek heb, dan zeg je misschien 'nou, die Nitzsche, dat is helemaal niets, want die draagt de verkeerde das'. Je legt je eigen waarden en normen er overheen." De achterliggende filosofie van de Talentendatabank was dan ook om werkgever en werkzoekende met elkaar in contact te brengen zonder al die 'verwaterende' tussenschakels. Daartoe heeft men een bestand met (anonieme) cv's opgebouwd, waann werkgevers naar hartelust kunnen grasduinen. Op zich niks nieuws - ook arbeidsbureaus werken daar mee - maar de wijze waarop dat tot dusverre gebeurt is nogal primitief. De meeste databanken werken heel

simpel: een kwestie van ja of nee, zwart of wit. Bij 'harde' gegevens, zoals opleiding, leeftijd of geslacht, voldoet dat nog redelijk, maar bij het naar boven halen van 'fijnere' gegevens rijzen al snel problemen. Om ook de 'grijstinten' in de selectie te betrekken, maakt de Talentendatabank gebruik van een neuraal netwerk, Talentview geheten. Bij de selectie van kandidaten kan men zowel eisen als wensen aangeven. De eisen werken op de ouderwetse, 'binaire' manier, en schrappen meteen een gedeelte van de curricula. De wensen wegen mee in het uiteindelijke resultaat.

Relatief gewicht Nitzsche geeft een korte demonstratie. "Stel: we zijn een handelsonderneming die iemand zoekt die in Bratislava onze produkten aan de man brengt", fantaseert hij met zichtbaar plezier. We voeren de eis in dat de kandidaat m het bezit IS van een njbewijs en een vwo-diploma, en wensen dat de nieuwe werknemer overtuigingskracht heeft en improvisatievermogen bezit. Het mooie van dit systeem is nu, zo betoogt Nitzsche, dat het relatieve gewicht van een wens kan worden veranderd. Door met de cursor te schuiven kan er een lage, normale of hoge prioriteit aan worden gegeven. Op die manier kan van de circa 90 criteria die het programma bevat de onderlinge waarde worden bepaald: het werkingsprincipe van de fuzzy logica. Als de voorkeur eenmaal is ingesteld, selecteert het programma automatisch de (maximaal vijftien) beste kandidaten uit. Tot dat moment is de databank nog vrij onpersoonlijk, maar de werkgever kan nu de curricula bekijken, waaronder de open tekst die de kandidaat op zijn formulier heeft ingevuld. Zo beschrijft de nummer één zichzelf als een 'slimme, intelligente meid', en 'lekker carrièregericht'. "Je ziet dat dit onderdeel van pas kan komen", lacht surrogaat-werkgever Nitzsche. "Nee, ik zou die ook niet nemen."

Martijn Nitsche en zijn medewerlcers

In dit geval zijn er vijftien levensbeschrijvingen uit de computer komen rollen, maar het hadden er ook minder kunnen zijn. De arbeidsmarkt is nu eenmaal een grillig fenomeen. Met Talentview kan de werkgever daar flexibel op inspelen. Is de markt krap, dan kan hij bepaalde eisen laten vallen; is er een overschot aan arbeidskrachten dan kan hij juist hogere eisen stellen. Wanneer de curricula definitief zijn geselecteerd, neemt de werkgever contact op met de Talentendatabank, die op haar beurt de uitverkorenen uitnodigt om te solliciteren. Uiteindelijk is het dus de werkzoekende die beslist of hij uit de anonimiteit treedt. Het succes van de Talentendatabank staat of valt met het vertrouwen bij de werkgever dat hij een ruime keuze heeft uit kandidaten. "Het draait om voldoende massa", aldus Nitzsche. Toen hij in 1991 met het bedrijf begon, dacht hij die massa te verkrijgen door samen te werken met de ov-studentenkaart BV. Die bezit immers alle adressen van studenten, en heeft bovendien een appa-

raat, met werknemers en telefoonlijnen, dat een groot deel van het jaar stilstaat. "Wat was er logischer dan daarbij aan te sluiten?" Aldus geschiedde: er werd een contract gesloten tussen beide firma's, en iedereen leek gelukkig en tevree. Totdat er een enorm gekrakeel uitbrak. De Landelijke Studentenvakbond (Jl^vb) spande een proces aan tegen de Talentenbank wegens de vermeende inbreuk op de privacy. Het studentenblad Sum sloot zich daarbij aan. Een 'gelegenheidscoalitie' noemt Nitzsche het. "Sum was bang voor verlies aan advertenties, en beschuldigde ons van oneerlijke concurrentie: wij zouden de adressen van de BV krijgen toegespeeld, terwijl we in werkelijkheid alleen een advertentie hadden gezet in hun mailing." Zowel de Lsvb als Sum werden door de rechter 'volledig afgepoeierd', maar het onheil was reeds geschied. De aandeelhouders van de ov-kaart trokken, ook door de onzekere toekomst van die kaart, ijlings hun keutel in. Een flinke

Foto Michel Boesveld

domper voor de ambitieuze Nitzsche. De teleurstelling net te boven, rezen er opnieuw conflicten. Ditmaal met de overheid. Die had inmiddels ook lucht gekregen van de nijvere ondernemer. Het ministerie van Sociale Zaken vond dat het (toen nog geldende) inschrijfgeld van ƒ 25,= indruiste tegen het principe van gratis arbeidsbemiddeling. "Maar het is toch gewoon een extra service?" schampert Nitzsche. Ook met het ministerie van Financiën vond een aanvanng plaats. Daar had men vooral moeite met de naam Talentenbank. Nitzsche: "Een ambtenaar belde me op, en zei, 'meneer Nitzsche, weet u wel dat 'talenten' het bijbelse woord voor geldstukken is?" Ook de term 'bank' kon volgens het ministerie niet door de beugel. "Ik schreef toen terug: wat dacht u van spermabank en rechtbank?" Maar de ambtenaren waren onvermurwbaar, en de naam moest worden veranderd in Talentendatabank: "Dat klinkt minder mooi, en we hebben een berg briefpapier moeten

Advertentie

\M

/

ik ben geïnteresseerd in De Talentendatabank en wil vrijblijvend informatie en een inschrijfformulier toegezonden krijgen.

Voorletters en naam Straat en huisnummer Postcode en plaats Telefoonnummer

^m/v*)|

OPLEIDING MBO/HBO/WO/PROMOVENDUS*) overig, nl.

Studierichting Afstudeer-Zuitstroomdatum *) Interesse in afstudeerstage ja/nee Datum Handtekening

1 1 1 I 1

I (dd-mm-jj)l I I I I

*) doorhalen wat niet van toepassing is en opsturen naar:

De Talentendatabank, Rhijngeesterstraatweg 58, 2341 BV OEGSTGEEST. Telefoonnummer: 071 - 157520

ï

wegdonderen." Het enthousia sme waarmee de jonge entrepeneur ooit was begonnen, kreeg zo een forse deuk. "Ik wist niet da t we moesten opboksen tegen een groot a mbtena rena ppa ra a t dat Nederland in haar macht houdt." Door het verliezen van de band met de ov­studentenkaart BV was de Talenten­ databank genoodzaakt een andere stra ­ tegie te kiezen om pas a fgestudeerden te benaderen. Sinds enige tijd trekt me­ dewerker Lucas van Manen da n ook langs hogescholen en universiteiten om daar decanen, bestuurders en studenten warm te maken. "We kunnen ook wel een floppy opsturen met een instructie­ boekje, ma a r mensen willen toch gra a g een smoel zien", meent Van Manen. Boven zijn burea u hangt een kaart van Nederland met da a rop gekleurde pin­ netjes die aangeven waar hij reeds zijn blijde boodschap heeft verkondigd. In eerste instantie richt hij zich op de tech­ nische studies: "We moeten een deel van de vacaturemarkt pa kken, a nders is het niet beheersbaar; later kunnen we uitbreiden." Op dit moment zijn er ongeveer 4000 curricula in de databank opgesla gen. "Maar we willen over een jaar op 10.000 uitkomen." Da a rtoe is men druk doende om de MBO­markt te pe­ netreren, en is er een convenant geslo­ ten om promovendi in het bestand op te nemen. Da a rna a st sponsort het be­ drijf studieverenigingen, en worden er symposia bezocht. Hoewel de naamsbekendheid wa t is weggeëbd, heeft er nog geen groot­ scheepse advertentiecampagne pla a ts­ gevonden. Volgens Van Manen heeft men het wel geprobeerd, maar zijn er bladen die de advertenties simpelweg weigeren. "Het is een grote boeven­ club", vult Nitzsche aan. Veel kra nten en tijdschriften zijn a ls de dood voor de nieuwe concurrent. De Ta lentenda ta ­ bank is nu eenma a l een stuk goedko­ per: een werkgever betaalt 2650 gulden om met vijftien ka ndida ten in conta ct te komen, terwijl een vacature pla a tsen al snel 10.000 gulden kost. Ook bij wervings­ en selectieburea us "zal er grote opluchting zijn a ls wij mis­ lukken", vermoedt Nitzsche. "We zijn bezig om de arbeidsbemiddeling uit te schakelen, en als dat lukt kunnen zij het wel schudden." Hij werpt een blik op de bandrecorder. Qua si­gra ppend: "Je bent toch niet van recruteringsburea u Beerenschgt, hè?" ^ '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen