Ad Valvas 1992-1993 - pagina 407

AD VALVAS 25 MAART 1993

PAGINA 5

Vaste aanstelling in de toekomst minder vast Donner tevreden over nieuwe CAO Mr. J. Donner, lid van het college van bestuur, is tevreden over de CAO die hij als onderhandelaar met de vakbonden heeft afgesloten. Het college wilde vooral een flexibeler personeelsbeleid en een nieuwe regeling voor de arbeidsongeschilctheidsverzekeringen van werknemers. IVIet beide is een begin gemaakt. Minder tevreden is hij over het feit dat de VU in haar eentje een CAO af moest sluiten. Hij had het liever met alle universiteiten samen gedaan. Zijn streven naar de oprichting van een universitaire werkgeversvereniging, die een gezamenlijke CAO af zou kunnen sluiten, mislukte echter.

'Wij willen niet opdraaien voor de uitkering van wintersporters die een ongeluk krijgen' Jan-Jaap Heij Bij leven en welzijn ondertekenen het universitaire bestuur en de vakbonden aan de vu begin aprd de nieuwe Collec­ tieve Arbeidsovereenkomst (CAO), waarover de partijen enige weken gele­ den aan de onderhandelingstafel over­ eenstemming hebben bereikt. Het col­ lege gaat nog met de universiteitsraad praten, sommige vakbonden moeten nog met hun achterban overleggen maar, zo klinkt het van alle kanten, die gesprekken zullen geen problemen meer opleveren. Alle partijen zijn namelijk redelijk te­ vreden. D e vakbonden lieten bi) monde van D.J. C o e h o o m , onderhandelaar van de Christelijke Federatie van Over­ heidspersoneel, enige weken geleden in Ad Valvas al weten dat ze met de CAO konden leven. Mr. J. Donner, die na­ mens het college van bestuur de onder­ handelingen voerde, denkt er ook zo over: "We hebben een aantal verande­ ringen weten te bewerkstelligen. Boven­ dien heb ik het overleg met de bonden als weliswaar zakelijk, maar ook als ple­ zierig en constructief ervaren." ­ Wat wilde het college in de onderhandelingen bereiken? "De belangrijkste doelstelling van het college was om een flexibeler arbeidsor­ ganisatie te creëren. Het personeel moet bijvoorbeeld mobieler worden. Het zal in de toekomst niet meer zo vanzelfsprekend zijn dat mensen hun hele carrière aan de v u blijven werken. Verder wilden we een flexibeler belo­ ning van het personeel, wat meer m o ­ gelijkheden om mensen die goed pres­

teren extra te belonen." ­ Hebben de bonden die wensen geaccepteerd? "Voor een deel. We hebben afgespro­ ken dat uitmuntende docenten en on­ derzoekers tijdelijk een salarisverhoging kunnen krijgen. We zoeken nog naar mogelijkheden om voor het niet­weten­ schappelijk personeel iets dergelijks te doen. Wat betreft de vergroting van de mobiliteit van het personeel: ik stel vast dat de bonden erkend hebben dat het in ieder geval voor een aantal typen functies beter is om mensen niet zonder meer een vaste aanstelling te geven." ­ Betekent dat dat een flink deel van het toekomstige vu-personeel een vaste baan kan vergeten? "Niet per definitie. We hebben ook af­ gesproken dat de universiteit na maxi­ maal zeven jaar tijdelijke dienst zal be­ sluiten of iemand mag blijven of niet. Een deel van de tijdelijke werknemers zal een vaste baan krijgen. Het is wel zo dat een vaste aanstelling in de toekomst wat minder vast zal zijn dan nu. We zien steeds meer dat mensen meteen al in de sollicitatieprocedure te horen krij­ gen dat een baan die afhankelijk is van externe financiering, opgeheven wordt als er geen geld meer is. Ook als het een vaste baan betreft." D e vakbonden aan de vu willen ook graag meer flexibiliteit m het universi­ taire personeelsbeleid, maar een geheel andere dan het college. D e bonden wil­ len vooral een zogenaamd cafetaria­sys­ teem: de universiteit moet een pakket mogelijkheden aanbieden, waaruit het

Het hebben van veel schoenen heeft geloof ik iets ontuchtigs. Dat Imelda Marcos met deugde werd zichtbaar gemaakt toen de media haar lange rijen pumps en laarsjes toonden alsof die de leeggezo­ gen slachtoffertjes waren van graaf Dracula. Maar ik begrijp haar wel. Ik hou ook van schoenen. N a ­ tuurlijk heeft een grote collectie het nadeel van elke andere verzameling: het haalt het laagste in de mens naar boven. D e verzamelaar is een hulpe­ loze, wat kinderlijke hebberd. Ik haat verzamelingen, ik sta daar gelukkig boven. Ik heb slechts twaalf paar schoenen, maar dat komt vooral omdat ik altijd exemplaren koop die zeer lang meegaan, er is dus bijna geen doorstro­ ming. Er zijn twee paar senioren bij die gebrekkig en kaal zijp maar nog vitaal genoeg om bij het klussen te dragen. Ik heb een paar nette klassieke bruine schoenen die ik altijd draag bij lange wan­ delingen in de stad, die hopen binnenkort hun twintigjarig ambtsjubileum te vieren. Als ze onher­ stelbaar versleten zullen zijn, en dat moment komt, ik moet reëel blijven, dan laat ik, ze vermoe­ delijk opzetten, zoals anderen dat met h u n everie­ >

personeel naar eigen inzicht een selectie kan maken. Vakantie, ATV, thuis wer­ ken, ouder­ of zwangerschapsverlof: ie­ dereen moet zelf kunnen bepalen aan welke regeling hij of zij in een jaar be­ hoefte heeft.

Eigen wensen Het college reageerde in de CAO­onder­ handelingen echter afwijzend op de pleidooien van de bonden. Donner: "Het is misschien op langere termijn wenselijk om iedere werknemer een po­ sitie te geven die op zijn eigen wensen is toegesneden, maar op dit moment niet. In een wetenschappelijk bedrijf als de v u is het namelijk buitengewoon las­ tig om een goed controle­systeem te ontwikkelen voor bijvoorbeeld de aan­ en afwezigheid van mensen. Weten­ schappers zijn niet aan zulke strikte tij­ den gebonden als bijvoorbeeld perso­ neel dat achter een lopende band staat. Het is wel onze bedoeling om de regis­ tratie te verbeteren, een grotere disci­ pline aan te brengen maar zolang een goede controle ontbreekt, willen wij geen cafetana­systeem. We gaan geen afspraken maken over overwerkvergoe­ dingen als het niet mogelijk is om na te kijken hoeveel uren mensen gewerkt hebben." Het college wilde in de CAO verder af­ spraken met de bonden maken over de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen van het personeel. Het is, aldus D o n ­ ner, onredelijk dat de universiteit op moet draaien voor de uitkering van mensen die een ongeluk krijgen op de wintersport, en bovendien voor die mensen in de toekomst ook nog een

Auke van der Woud

Leeggezogen slachtoffertjes van Graaf Dracula den trouwe hond doen. Misschien ben ik wat sen­ timenteel met mijn schoenen, maar ik zorg goed voor ze. Jaren geleden heb ik een speciale kast ge­ timmerd met louvredeurtjes en een geperforeerde bodem, waarin ze na de dagelijkse arbeid met de scjjoensp^nners nog wat rekoefeningen doen, wat gapen en roerloos wegdromen als vleermuizen in

Foto NICO Bomk, AVC/VU

malus ­ een boete ­ zal moeten betalen. "Wij willen in dergelijke gevallen niet voor de risico's opdraaien. De bonden erkennen ook wel dat dat onredelijk zou zijn. We hebben daarom afgespro­ ken dat het college een onderzoek uit gaat voeren naar de mogelijkheden voor werknemers om zich individueel bij te verzekeren."

Werkgeversvereniging D e CAO zelf kan al met al Donners goedkeuring wegdragen. Hij is echter met helemaal gelukkig met het feit dat de v u in haar eentje een overeenkomst met het personeel heeft gesloten. "Ik heb tot en met november binnen de vereniging van samenwerkende Neder­ landse universiteiten (VSNU) gepro­ beerd om te komen tot een universitaire werkgeversvereniging, die een geza­ menlijke CAO af zou kunnen sluiten. Dat is niet gelukt; ik betreur dat." Waarom? U kunt toch ook gewoon als VU met de eigen bonden praten? "Dat kan wel, maar volgens mij zou het voordelig zijn als de gezamenlijke uni­ versiteiten met de vakbonden in het we­ tenschappelijk onderwijs gaan onder­ handelen. Als alle dertien universiteiten zelf afspraken maken, komen we in de situatie terecht dat we onderling gaan concurreren op het punt van de ar­ beidsvoorwaarden van het personeel. Dan wordt het een zootje." "Bovendien hebben de universiteiten samen meer invloed. D e situatie is zo dat de minister met de onderwijsbon­ den onderhandelt over de primaire ar­ beidsvoorwaarden ­ met name de sala­ rissen ­ en wij als vu alleen mogen be­

de winterslaap. Ik sta dan te kijken en denk aan het pleeggezin van Mia Farrow, waar bruin, blank en zwart gelukkig verenigd zijn. Vandaag zijn er een paar nieuwelingen bijgeko­ men, kalfslederen schoonheden met een klassieke leest (ik ben weerloos tegen klassieke leesten), ze gedragen zich alleen nog wat stijfjes. H u n bor­ deauxrode bovenleer schittert als ijs in de zon. De verkoopster was zeer deskundig en betrokken, samen bewonderden wij mijn bovengenoemde twintigjarige metgezellen, die geduldig naast het pasbankje stonden te wachten totdat hun meester h u n diensten weer van node had. Op haar advies bespuit ik mijn aanwinst met een spray, want ge­ wone crème maakt dit leder iets dof (terzijde: het gaat hier niet om lakleder, dat behandele men met zonnebloemolie). Eerlijk gezegd acht ik dat spuiten, ook al gebeurt het hier ozonvriendelijk, een nadeeltje. Ik hou erg van schoenpoetsen. Het liefst met vet, maar dat kan lang met altijd, er zijn schoenen die beter met de mod,erne crèrn^?­ behandeld kunnen word,en. Die zijn voor de kleur en^gjans'voortreffelijk, maar

slissen over secundaire als de overwerk­ toeslagen en het aanstellingenbeleid. Daarnaast is er echter sprake van een soort grijs gebied. Wij hebben hier bij­ voorbeeld afgesproken dat personeel maximaal zeven jaar in tijdelijke dienst mag zijn. D e minister heeft onlangs be­ sloten tot een maximale termijn van vijf jaar. N u hebben wij daar geen last van: voor ons geldt de eigen CAO. De overige universiteiten hebben echter geen poot om op te staan als ze het met die beslis­ sing oneens zijn. N a de oprichting van een werkgeversvereniging zouden ze dat wel hebben." ­ Waarom lukte het dan niet om die werkgeversvereniging op te nchten? "Een aantal universiteiten wilde denk ik teveel. Z e dachten: het leven begint pas als we zelf over de arbeidsvoorwaarden mogen beslissen. Z o werkt het echter niet. Als je ideeën teveel afwijken van de bestaande praktijk, moet je niet ver­ wachten dat ze op korte termijn haal­ baar zijn." Donner sluit echter niet uit dat de uni­ versiteiten op termijn toch een werkge­ versvereniging oprichten. "We hebben vorige week binnen de vsNU gesproken over een betere belangenbehartiging op het gebied van arbeidsvoorwaarden en personeelsbeleid. Ik heb daar het gevoel aan overgehouden dat de universiteiten nu wel bereid zijn om op korte termijn een werkgeversvereniging met beperkte bevoegdheden op te richten."

ik vind hun substantie niet optimaal, die voelt aan als de diarree van een zuigeling. Ledervet smeert daarentegen prettig en ruikt vaak ook prettig. Onlangs ontdekte ik in een tassenwinkel een le­ dervet dat naar amandelen ruikt en verpakt is in een hoog rond en rood blikje, met op de rand het opschrift 'Bevat Geen Waardeloze en Schadelijke Stoffen'. Ik schijn dan een lome blik te krijgen die voorspelt dat ik de winkel hoe dan ook met dat vet zal verlaten. Het Duitse vet met siliconen dat de schoenmaker mij eens aanbeval omdat het niet kleverig is, gebruik ik wel maar zonder animo, het is te gladjes, het heeft iets van dieetmargarine. Het prettigste vet dat ik ken heb ik uit Noorwe­ gen. Driemaal per jaar open ik plechtig het mooie ronde blik (waarop rood geüniformeerde bereden politie is afgebeeld) en ga ik mijn bergschoenen, die de vorige dag zorgvuldig met water zijn gerei­ nigd, zalven. N a de ceremonie staan ze tevreden als verse oliebollen te glanzen, een toonbeeld van bereidheid, klaar voor de verschrikkelijkste ontbe­ ringen, in de duinen bij Z eegse, het Noordlaarder bos of op het Balloer Veld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen