Ad Valvas 1993-1994 - pagina 389

ADVALVAS 2 4 MAART 1 9 9 4

PAGINA 5

Gekte slaat toe bi j filosofie Studenten hekelen vakjargon en 'intellectueel gemasturbeer' van docenten "Het is niets dan lafheid dat ik aantref, niets dan zoetsappiglieid en tevreden spinnend conservatisme." Een aantal filosofie­ studenten, met schrijfster Désanne van Brederode als boegbeeld, is 3 uitgekeken op de manier waarop filosofie aan de vu wordt onderwezen.

Connie Palmenkopieën." De meningen zijn dus verdeeld op de dertiende verdieping. Het ene kamp wil dat de docenten zich met de maat­ schappelijke problemen bezighouden; het andere hecht meer aan de aloude Bildung, waarbij de 'grote filosofen' en de geachte professoren hun studenten intellectueel en persoonlijk vormen. Als lid van de facultaire onderwijscom­ missie is het mede aan student Emst­ Jan Wit om te kiezen tussen de beide kampen. In het KJadschnft kondigt Wit daarom aan kritisch te gaan kijken naar 'de doelen' van het filosofie­onderwijs. "Hier wordt niet zozeer levensbeschou­ welijke richting bedoeld, maar veeleer een vakfilosofische." Hij wil met name bezien "wat de eindtermen van de hele studie filosofie zijn. Ofwel, wat moet een filosofiestudent nu eigenlijk kunnen op het moment dat hij/zij op de vu af­ studeert." Zelf denkt de student dat het tijd wordt om de studie af te ronden met 'een enorme multiple­choice test' die 'de 'hele' filosofie beslaat. (Ieder van de vijf afstudeerrichtingen levert bijvoorbeeld vijftig vragen). Of het plan haalbaar is, lijkt de vraag. Waarschijnlijk blijven defilosofennog wel even bakkeleien over de doelen van de opleiding, want, zoals Emst­Jan Wit al opmerkt, 'het ligt een beetje in de aard van het beestje dat we filosofie noemen, dat hier geen consensus over zal bestaan'. Hoogleraar Theo de Boer, die de schrijfsels in het Kladschrift nog niet ge­ lezen blijkt te hebben, vindt het prach­ tig dat de studenten zich roeren. Dat ze de docenten daarbij afschilderen als gekken die zichzelf opsluiten in hun studeerkamertjes, deert hem niet. Toch wil hij de docenten wel verdedigen: "Om mijn geliefde schrijver Pascal te citeren: 'In deze wereld zijn de mensen zo gek dat er een speciaal soort gekte voor nodig is om niet gek te zijn.'" De Boer hoopt nu maar dat de kritische studenten ook zelf een beetje gek zijn geworden. "In die zin spreekt Plato al van mania, een manie. Ik hoop dat de studenten die in het Kladschrifi hebben geschreven, hier ook last van hebben, want dat hebben ze nodig om een goed filosoof te worden."

\

Erho Eskens

In de kolommen van het faculteitsblad van de filosofen, het Kladschrifi, woedt een richtingenstrijd, waarbij de docen­ ten als kop van Jut fungeren. "Als men over zo'n sterk ontwikkeld intellect be­ schikt als u, leraren en hoogleraren, dan wordt men op een bijna bizarre wijze ongeschikt om in de maatschappij te staan. U bent onaangepast, een randverschijnsel. En mensen die 'onge­ schikt' (te dom) zijn voor onze samen­ leving, worden verwijderd uit het maat­ schappelijke leven. De boef stoppen we in de gevangenis, de gek in een inrich­ ting'voor geestelijk gestoorden en de hoogleraar in een universitaire facul­ teit." Steven Seijmonsbergen, hoofdre­ dacteur van het faculteitsblad van de fi­ losofen, het Kladschrift, is duidelijk in zijn kritiek: de docenten filosofie sluiten zich te veel op in hun stoffige studieka­ mertjes. De docenten, die volgens Seijmonsber­ gen overigens 'medelijden' verdienen, moeten verder kijken dan hun eigen studiekamertjes. Op de eerste plaats moet de communicatie met de eigen studenten beter, schrijft Seijmonsber­ gen, want: "Hier bent u dan, docerend aan een faculteit wijsbegeerte, totaal ge­ speend van enig besef hoe u nog kunt communiceren met uw studenten, en naar mijn mening in het geheel niet in staat om aan uw eigen menselijke filo­ sofische behoefte uiting te kunnen (durven?) geven."

Aad Mei jer

Seijmonsbergen staat niet alleen in zijn kritiek, blijkt uit het faculteitsblad. Do­ centen 'dwepen met stemhebbende voorgangers', vindt studente en roman­ schrijfster Désanne van Brederode. De heren professoren maken een paar kanttekeningen bij het werk van de grote meesters en dat is het dan weer. Kortom: 'quasi­bescheiden intellectuele gemasturbeer in de hermetisch van de buitenwereld afgesloten werkkamer'. Van Brederode, door haar puntige pen­ netje onbetwist leidster van de revolu­ tionaire studenten, vindt dan ook dat de docenten de hort op moeten. "Ik hou van filosofie, ik hou van kennisver­ werving, zij het op één voorwaarde: dat er wat mee gebeurt." En daarvoor is nodig dat het vakjargon en het intellec­ tuele gemasturbeer verdwijnen: "Ja, maak de hele troep maar commercieel, al gaat er daar misschien een ietsje­ pietsje schoonheid en diepgang mee verloren. "Ik wil persoonlijkheden zien die wat te

melden hebben," schrijft Van Bredero­ de, "desnoods in clipvorm op MTV, opdat niet de toch zijn weg wel vinden­ de student geraakt wordt, maar de de­ pressieve puber. Schuif maar aan bij de directietafel van Albert Heijn en speel het doorzichtige spelletje van champag­ ne en zalmmoot naar hartelust mee: alles is toegestaan en zelfs verplicht waar het om de verspreiding van de waarheid gaat, tenslotte."

Zalmmootbarones "Wat heb ik nu aan mijn laars hangen", reageert student Carst van der Molen in hetzelfde nummer van het Kladschrift. "Gaan we maar een beetje opportunistisch met de wind meewaai­ en? Commercieel? Waarheid? Uw geld is mijn waarheid, zal je bedoelen." Van Brederode heeft volgens Van der Molen 'te veel geluisterd naar de sub­ versieve verhaaltjes van de kunstige, maar niet kunstzinnige, Jeff Koons en de zijnen'. En hij concludeert fijntjes:

"Ze had achteraf wellicht beter aan de UVA kunnen gaan studeren, waar ze hun studies tegenwoordig als warme broodjes aan de mens proberen te brengen." Kortom, de 'laxatieve letter­ opeenhoping' van 'hare doorluchtige pennenslijpster' is een aanfluiting. 'De zalmmootbarones' Van Brederode verwart filosofie volgens Van der Molen met "het van Bildung verstoken geblaat van de managers van nu, die ooit de wereld trachtten te verbeteren met het roken van cannabis in een langharig adamskleed." Hoe moet het dan wel verder met de faculteit? Carst van der Molen is daar duidelijk over: "Soms denk ik met heimwee terug aan de tijd, waarin men zijn professor nog als zodanig aansprak, waarin men tenminste nog elitair en maatschappelijk relevant tegelijkertijd kon zijn, en waarin men gespaard bleef van het zich weliswaar als revolutionair aandoend, maar ondertussen reactio­ nair zijnd gekrabbel van tweederangs

Ik doe niet aan patiëntenzorg' .

Ook het personeel dat dagelijks achter de schermen werkt, is essentieel voor de VU. Wie zijn deze mensen en wat doen ze eigenlijk? De bedrijfsverpleegkundige. Coen van Basten

"Bedrijfsverpleegkundige dekt de la­ ding van mijn werk niet", meent HiIde Wijers (30). "Mensen denken bij die term dat je aan het bed staat. Dat je aan patiëntenzorg doet. Mijn functie zou je beter kunnen omschrijven als ar­ beidsomstandigheden­adviseur." Wijers werkt sinds 1991 aan de vu bij de Bedrijfsgezondheidsdienst (BGD).

"Ik hou me bezig met de arbeidsom­ standigheden van medewerkers en stu­ denten. Soms bellen mensen op met klachten,^aan hun rug bijvoorbeeld. Dan gaan wij kijken wat daaraan te doen is. Een andere stoel kan al hel­ pen." Op dit moment is Wijers bezig met een rapport over de computerafdeling van .biologie, ''Mensen zitteri vaak veriseerd » » « ­ ' » » * V r r ? » 'f f » * i r • » ! , • . » * «

achter hun beeldscherm. Hun houding is niet goed. De stoelen kunnen slecht zijn of de bureautafel is niet aangepast aan hun lengte. De verlichting is ook niet altijd optimaal." De meest gehoorde klacht op de uni­ versiteit betreft het klimaat. "In het hoofdgebouw kunnen de ramen niet open. Er hangt een muffe geur en het is warm. Maar onze dienst kan helaas niets aan het gebouw veranderen. Daar is de technische dienst voor",Iacht ze. "Wij onderzoeken slechts de werkplek en geven advies. Uiteraard nemen we alle klachten serieus." Wijers heeft de opleiding voor A­ver­ pleging gedaan. Vervolgens werkte ze als verpleegkundige bij de ambulance­ dienst in Nijmegen. Na verloop van tijd besloot ze een opleiding bedrijfsver­ pleegkunde te doen, een tweejarige , 4agoplejding., "Toen ik daarmee klaar

—

i

.

_

Achter de schermen

—

Bedrijfs­ verpleegkundige Hilde Wi jers: 'Een andere stoel kan al helpen'

NICO Boink ­ AVC/VU

was, kwam ik in dienst van de vu." Een gemiddelde dag van Wijers ziet er als volgt uit: "De post doornemen. Rapporten uitwerken. Het bezoeken van een werkplek. Daar signaleren we wellicht zaken die we in onze rapporten beschrijven, en waarover we advies uit­ brengen. Verder geven we voorlichting en instructies." Tilinstructies in de huisdrukkerij van het ziekenhuis bijvoorbeeld. Wijers schrok van de arbeidsomstandigheden die ze daar aantrof "De ruimte is ei­ genlijk te klein voor de werkzaamhe­ den. Je kunt bij wijze van spreken geen kant op." Ook studenten hebben recht op goede arbeidsomstandigheden. "Collegezalen moeten niet te warm ofte koud zijn. En computerlokalen moeten goed wor­ den ingericht." Maar Wijers heeft niet echt veel te maken met studenten.

"Soms wordt de BGD weleens opgeroe­ pen. Dan is er een student flauwgeval­ len of zo. Maar dat gebeurt sporadisch. Gelukkig maar." "Ik heb een leuke baan", zegt Wijers tevreden. "Heel afwisselend. Geen dag is hetzelfde. Dan weer dit, dan weer dat. En nu zelfs een interview." Grote lach op haar gezicht. Achter haar hangt een poster met de tekst 'Denk om je rug, ga warm en goed gekleed'. "Dat is een oude poster hoor." "Wij bedrijfsverpleegkundigen zijn ge­ neralisten. Kijken, signaleren en advie­ zen geven. Die worden niet altijd opge­ volgd. Geldgebrek kan daarvan een oorzaak zijn. Dat is soms best frustre­ rend. Je moet wel reéle adviezen geven. Niet zeggen dat al het meubilair van een afdeling vervangen moet worden. Dat kan niet. Dus rekenmg houden met de ipiogelijljdie^en v^n de.uniyerfi­ ,

teit. Anders kom je nergens en gebeurt er niets." Op dit moment gebeurt er wel degelijk iets aan de hand van onder andere haar adviezen. "Men vervangt de biblio­ theekbalies. Die worden aangepast aan ergonomische richtlijnen. Het is een vrij omvangrijk project dat in samen­ werking met Ergocare plaatsvindt." Niet altijd zijn de arbeidsomstandighe­ den verantwoordelijk voor klachten van personeel over him werkruimte. "Soms gaat het in werkelijkheid om verstoorde verhoudingen op een afdeling. Iemand gooit het dan op het klimaat, terwijl hij of zij zich eigenlijk hevig irriteert aan een collega. Wij hebben de deskundig­ heid om daar doorheen te prikken."

'jiitie.

.<5 é . ' , J , y , f . . M J, /

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen