Ad Valvas 1993-1994 - pagina 417

PERSONEELSKATERN

ADVALVAS 14 APRIL 1994

PAGINA 9

Privatisering ABP lieeft voor werknemers voor- en nadelen 'We moesten de pensioenen redden van een onbetrouwbare overheid l De wet op de privatisering van liet ABP, onlangs f goedgekeurd door de Tweede Kamer, stelt de ^pensioenen van ambtenaren voor de toekomst veilig. I Ambtenaren met een middeninkomen betalen daar f wel een prijs voor: ze gaan er in 1995 0,8 procent op f achteruit. De voordelen zijn echter zo groot dat het I die prijs wel waard is, aldus bestuurslid X. den Uyl van l de vakbond AbvaKabo. Een andere operatie, het l aanpassen van de sociale verzekeringen van f ambtenaren aan die van de marktsector, heeft geen [inkomensgevolgen.

Jan-Jaap Heij "De overheid heefl: zich op het terrein van de pensioenvoorzieningen van ambtenaren onbetrouwbaar getoond. Ze draagt per jaar ongeveer vier miljard gulden te weinig af aan het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP), waar de pensioenen van de ambtenaren zijn ondergebracht. Vandaar dat het nodig was om het ABP te privatiseren: per 1 januari 1996 wordt het pensioenfonds onafhankelijk van de overheid." X. den Uyl, als hoofdbestuurslid van de vakbond AbvaKabo verantwoordelijk voor de onderwijssector, is redelijk tevreden over deze privatiseringsoperatie. "Ze heeft een prijs, maar daar staat tegenover dat we het langzaam oplopende tekort van het ABP weg kunnen werken." De prijs is dat werknemers met een middeninkomen - zeg maar rond m o daal - er vanaf 1 januari 1995 netto zo'n 0,8 procent op achteruit gaan. D e laagste inkomen blijven ongeveer gelijk. De hoogste inkomens profiteren daarentegen van de privatisering: ze gaan er tot 2,8 procent op vooruit. Dit wat curieuze inkomensplaatje is het gevolg van een aantal wijzigingen in de financiering van het ABP. N U betalen werknemers één pensioenpremie aan het fonds, als bijdrage aan het ouderdomspensioen, het invaliditeitspensioen - de WAO voor ambtenaren - en de vuTregeling. In de toekomst zullen werknemers echter voor alledrie deze regelingen een aparte premie betalen. Bovendien komt er een premie voor de herverzekering van het zogenaamde ip-hiaat - het WAO-

Van deur tot deur

gat - waarvoor de ambtenarenbonden en de overheid een herverzekering hebben afgesloten. Tegelijkertijd verandert de zogenaamde franchise - het deel van het inkomen waar geen premie over betaald hoeft te worden. N u zijn er twee van die franchises, een voor gehuwden en een voor ongehuwden. In de toekomst blijft er eentje over, voor alle werknemers. Het gecombineerde effect van deze wijzigingen - voor het uitleggen van de oorzaken is een aparte cursus nodig - is het genoemde inkomensplaatje. D e n Uyl: "Het komt er op neer dat de werknemers met een middeninkomen - en de werkgevers - betalen voor het wegwerken van het tekort dat de overheid - voor een deel overigens met stilzwijgende goedkeuring van de sociale partners heeft laten ontstaan."

Broodnodig Hij benadrukt echter de voordelen die de constructie - naast de onafhankelijkheid van het ABP - heeft. "Door de andere premiestructuur hebben we nu een degelijke financiering van de VUT en van de WAO-herverzekering. Die waren allebei broodnodig." Verder krijgen, zonder dat het ABP daar een rekening voor vraagt, per 1 mei 1994 jongeren onder de 25 en mensen met een kleine deeltijdaanstelling toegang tot het pensioenfonds. Per 1 augustus volgen de mensen met een aanstelling van minder dan zes maanden. Aan de VU betreft het in totaal zo'n 700 personen. Den Uyl: "Het voordeel van die grotere toegankelijkheid is dat de mensen die nu geen pensioen opbouwen, dat in de toekomst wel zullen

Aad Meijer

doen. Iedereen kan natuurlijk altijd een eigen pensioenvoorziening afsluiten, maar bijvoorbeeld jongeren doen dat vaak niet. Tegenover dit voordeel staat uiteraard dat deze mensen een pensioenpremie moeten gaan betalen. Dat lijkt me echter wel verantwoord." T o t slot profiteren ook de middeninkomens op termijn van hun eigen inkomensdaling in 1995, aldus D e n Uyl: "Die 0,8 procent minder is geen inkomensoverdracht om niet: de meeste werknemers gaan meer betalen, maar dat levert ze natuurlijk op termijn wel een hoger pensioen o p . " D e privatisering van het ABP is niet de enige overheidsoperatie die de komende tijd het uiterlijk van het loonstrookje zal veranderen. In dezelfde wet kondigt de overheid ook af dat vanaf 1995 de normale sociale-zekerheidspremies op de salarisstrook te zien zullen zijn: WAO,

WW en ziektewet. Deze premies worden ingevoerd om de sociale verzekeringen van ambtenaren en die van aan het rijk gelieerde instelHngen als de imiversiteiten meer op de verzekeringen uit de marktsector te laten lijken. N u hebben ambtenaren geen WAO, maar een invaliditeitspensioen van het ABP. In de toekomst blijft alleen het bovenwettelijk deel - het herverzekerde IPgat - bij het pensioenfonds. Het gewone IP wordt een arbeidsongeschiktheidsuitkering, die uitgekeerd wordt door een nog op te richten bedrijfsvereniging en waar werknemers apart premie voor moeten betalen. De werkloosheidsuitkeringen en de ziektewet betaalt de vu op dit moment zelf. Ook daar moet het personeel premie voor gaan betalen, of aan de universiteit zelf of aan een bedrijfsvereniging. In 1995 zijn deze nieuwe sociale-ze-

kerheidspremies nog pseudo-premies. De nieuwe premies worden alvast geheven om de betrokken werkgevers wat te laten oefenen met de berekeningssystematieken. D e oude regelingen gelden echter nog. Van deze operatie hebben werknemers, in tegenstelling tot de herziening van de pensioenpremies, weinig te vrezen. Ze betalen meer premie, maar daar staat een hoger bruto salaris tegenover: de zogenaamde brutering. Het inkomenseffect van de invoering van de sociale-zekerheidspremies is daardoor waarschijnlijk voor de meeste mensen nihil.

'Fietsen is goed voor m'n gemoedsrust' Het personeel van de universiteit komt op allerlei manieren naar de campus. Vanaf deze maand in het Personeelskatem aandacht voor de meest uitzonderlijke. De lange-afstandfietser.

studiesecretaris Tlieo Smitli fietst elke dag van Purmerend naar de vu

Bram de Hollander

"Ik fiets omdat ik er gezond bij blijf, geestelijk en lichamelijk. T o e n ik ermee begon, in 1983, deed ik het ook voor het milieu. Achteraf denk ik echter dat dat een rationalisatie was. Ik had gewoon geen auto. Sinds kort wel, maar ik gebruik hem niet. Fietsen is goed voor m ' n con.ditie, en voor m ' n gemoedsrust. Ik word onrustig als ik een paar dagen niet fiets." T h e o Smith (41), vier dagen per week studiesecretaris van de faculteit scw, fietst dagelijks de 22 kilometer tussen zijn huis in Purmerend en zijn werk in Amsterdam. Alleen bij heel slecht weer neemt hij de bus. "Er is een uitstekende busverbinding, maar ik vind fietsen zo leuk dat ik daar alleen gebruik van maak als het regent en stormt." Hij is ongeveer een uur onderweg, bij tegenwind tien minuten langer. Is hij niet uitgeput als hij aankomt? "Nee, dat valt wel mee. Ik heb een goede sportfiets, een hele lichte met twaalf versnellingen. Dat scheelt behoorlijk. Als het heel warm is, zou ik eigenlijk wel moeten douchen. Dat kan hier helaas niet." Hij fietst altijd alleen, en meestal neemt hij dezelfde route. Hij vindt het echter niet saai worden: "Ik vind het wel prettig om alleen te fietsen, dat is lekker rustig. Ik heb ook geen last van het landschap dat altijd hetzelfde is; daar let ik niet zo op. M e t westenwind neem ik wel eens een andere route, omdat ik dan minder last van uitlaatgassen heb. Die route is echter nogal gevaarlijk, een weg zonder fietspad waar de auto's heel hard scheuren. Die neem ik alleen als het echt moet." Van het gevaarlijke autoverkeer in en

om Amsterdam ondervindt hij niet al te veel hinder. "Als fietser ben je zeker in de stad een soort loslopend wild, maar als je goed uitkijkt word je niet overreden. Ik heb wel wat aanrijdingen gehad, maar geen ernstige. Eén keer heb ik na een ongeluk een tijd last gehad van mijn heup. Vroeger had ik wel vaak lekke banden. Tegenwoordig heb ik speciale lekvrije banden, dus ik heb geen lekke banden meer. Ik heb wel altijd plakspul bij m e . " Van een andere probleem, het tempo waarin fietsen in Amsterdam van eigenaar plegen te wisselen, heeft hij ook geen last. "Mijn fiets staat in de kelder van het faculteitsgebouw. Daar komen de dieven niet bij." N a de verhuizing van s c w naar de campus in Buitenveldert is hij van plan om te blijven fietsen, hoewel hij dan drie kilometer verder moet fietsen, door de binnenstad van Amsterdam. "Ik ben er nu zo aan gewend dat ik het wil blijven doen. Ik moet wel zeggen dat ik de vu niet op alle punten even fietsvriendelijk vind. Ik fiets er wel eens heen, maar dan moet je langs een slagboom om op het terrein te komen en de fietskelder is moeilijk te vinden. Bovendien staan er vaak post-auto's voor de ingang. Daar zou best iets aan gedaan kunnen worden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen