Ad Valvas 1993-1994 - pagina 528

AD VALVAS 9 JUNI 1 9 9 4

PAGINA 8

Leerstoel oudere Nederlandse letterkunde eindelijk weer bezet Marijke Spies zou architect worden. Uiteindelijk kijkt ze als hoogleraar oudere Nederlandse letterkunde uit over Bulténveldert. Zf| bezet ëinds 1 april de leerstoel van de overleden prof. dr L. Strengholt. "Over vijf jaar moet ik al met pensioen, maar dat vonden ze hier geen probleem. Zo zitten ze niet nog een eeuwigheid vast aan iemand." Liesbeth Klumper

"Ja hoor, ik zit echt aan de vu", reageert Marijke Spies wanneer de telefoon gaat en een bekende zich meldt. Het zal voor veel mensen uit het wereldje van de neerlandistiek even wennen zijn dat Spies nu aan de vu verbonden is. Vanaf 1955 speelde haar wetenschappelijke carrière zich af aan de universiteit van Amsterdam. Zij was er studente, promovendus en wetenschappelijk medewerker. In die laatste functie was Spies vertegenwoordigd in tal van commissies op het gebied van de neerlandistiek ("Ik zat in van alles"). Bovendien was zij jarenlang actiefin de universitaire politiek en heeft zi; zich bepaald niet afzijdig gehouden tijdens de richtingenstrijd die het Instituut voor Neerlandistiek van de UVA zo'n vijftien jaar geleden teisterde. "Dat organisatorische werk vond ik niet echt leuk. Het kostte veel tijd en er komt weinig uit, maar het moest nou eenmaal gebeuren. Als je iets voor de mensheid wilt betekenen, kun je beter een goed boek schrijven."

Volkstaal Spies promoveerde op een aantal artikelen over poëticale en retoricale kwesties, met name bij Vondel. "Ik had die

Leden lezerspanel Ad Valvas

Met ingang van de volgende jaargang wil de redactie van Ad Valvas de band met haar lezers versterken door het instellen van een lezerspanel, dat vijftien leden moet gaan tellen. D i t panel zal ongeveer drie keer per jaar bijeenkomen o m de nummers van Ad Valvas te bespreken en van op- en aanmerkingen te voorzien. Zowel personeelsleden als studenten van de Vrije Universiteit kunnen zitting nemen in dit orgaan. Het lezerspanel dient alleen als klankbord en heeft geen bestuurlijke bevoegdheden.

al geschreven toen een collega me zei dat ik er wel op zou kunnen promoveren. Nou, kaftje er om heen en klaar. Er waren maar vijftig exemplaren en die zijn allang op. Mijn proefschrift bestaat dus helemaal met meer." Spies' leeropdracht beslaat de Nederlandse letterkunde vanaf het begin ("hebban oUa vogala") tot aan 1770. "Dat is een inhoudelijke grens, in 1770 houdt de Verlichting zo'n beetje op en begint de pre-Romantiek." De nieuwe hoogleraar houdt zich vooral bezig met de letterkunde uit de tweede helft van de zestiende eeuw en dan met name met de rederijkerskamers. "De redenjkers waren de eersten die met een eigen opvatting kwamen over de poëtica van de volkstaal. Totaal anders dan wat er in de Middeleeuwen gebeurde of wat er later tijdens de Renaissance loskwam. Voor mij is deze baan aan de vu heel aantrekkelijk omdat er hier, bijvoorbeeld bij Kunstgeschiedenis, Godsdienstwetenschappen en bij Engels, wetenschappers bezig zijn op gebieden waar mijn onderzoek weer prachtig invalt. Wij zijn dan ook druk bezig de samenwerkingverbanden weer nieuw leven m te blazen." "Eigenlijk is het idioot dat het zo lang heeft geduurd voor deze leerstoel weer werd bezet. Juist aan deze tmiversiteit

moet de oudere letterkunde een gezicht hebben want als het protestantisme ergens duidelijk wordt, is het wel in deze periode van de letterkunde." In het tijdvak dat Spies bestudeert had elk dorp wel een eigen redenjkerskamer. Haar aandacht gaat vooral uit naar De Eglentier, de Amsterdamse kamer. De leden daarvan kwamen uit de hogere lagen van de bevolking. Het was een literaire elite-club, sociaal en politiek een afgesloten geheel. Zij hielpen bij het organiseren van optochten^ en processies en voerden hun toneelstukken op.

Schelden Spies: "Maar de leden waren ook echte Amsterdammers: kritisch en lastig. Zij scholden op het handje-plak van het stadsbestuur, op het vervolgingsbeleid van andersdenkenden, op de oplichterspraktijken en de rechtsverkrachting. De voorzitter van de kamer is zelfs gearresteerd en ter dood veroordeeld. Hij IS de nacht voor het vonnis werd voltrokken overleden in zijn cel." De teksten van de Amsterdamse rederijkerskamer hebben nooit veel aandacht gekregen; de oudere zijn nogal ontoegankelijk. Maar aan het eind van de zestiende eeuw ging de kamer een actieve rol spelen in de emancipatie van het Nederlands als cultuurtaal. Voor de opbouw van een Nederlandse grammatica hielden zij zelfs een enquête onder de leden van andere kamers. Omdat elk dorp in Holland, Zeeland, en Brabant zijn eigen redenjkerskamer had, is er voor studenten veel te halen. Spies: "Het is toch heel interessant om uit te zoeken wat de rederijkers in jouw eigen dorp destijds schreven? Zo heb ik een student uit Noordwijk die bekijkt wat de rederijkers daar allemaal hebben gepubliceerd. De kamers bleven in heel Nederland tot diep in de zeventiende eeuw actief. Veel studenten denken dat zij weinig kans hebben op een betaalde

Prof. dr Marijke Spies: 'Als je iets voor de mensheid wilt betekenen, kun je beter een goed boek schrijven' Peter woiters - AVC/VU

baan wanneer zij afstuderen in historische letterkunde, maar dat is een misvatting. Al mijn studenten zijn goed terechtgekomen, al IS het niet in hun eigen vak. Het doet er vaak niet zoveel toe wat je studeert als je maar intensief

bezig bent en leert nadenken en formuleren. Die wijsheid heb ik niet van mijzelf hoor, dat zei mijn eigen hoogleraar vroeger al."

Hortus erft unieke collectie cactussen Coen van Basten

De hortus botanicus van de vu organiseert zaterdag een open dag. Sinds twee maanden bezit de tuin een unieke collectie cactussen. "Met de komst van deze planten beheren wij de grootste verzameling cactussen en vetplanten in Nederland", verklaart hortulanus Daan Smit trots. Het onderhoud ervan kost veel geld. "Wij zijn dus naarstig op zoek naar donateurs." Vol enthousiasme vertelt hij in zijn kantoortje, bezaaid met planten, droogbloemen en tumboeken, over de hortus botanicus die een tuinoppervlakte be-

slaat van circa 1 hectare, alsmede ongeveer duizend kubieke meter aan kassen. "Onze plantencoUecties zijn in het 25jarig bestaan van de tuin uitgegroeid tot zo'n zesduizend soorten. Bijzonder zijn de talrijke variaties winter-harde varens, cactussen, vetplanten, vleesetende planten en orchideeën." De botanische vu-tuin is van oorsprong gespecialiseerd in cactussen en vetplanten. Daarom besloot de stichting Nederlandse plantentuinen onlangs een speciale collectie cactussen te schenken aan de vu. Ze waren afkomstig van een bejaarde man, die er niet langer voor kon zorgen.

Het personeel, dat bestaat uit Smit en een paar vrijwilligers en banen-poolers, heeft het er druk mee. De duizenden stekelige planten moeten verpot worden, en ontdaan van spint en wortelluis. "Een tijdrovende klus", lacht Smit, "dat begrijp je wel." Een paar jaar geleden kreeg de hortulanus van het college van bestuur te horen dat de collectie planten van de hortus niet langer nodig was voor onderwijs en onderzoek. De geldkraan werd voor de helft dichtgedraaid. De vu besteedt jaarlijks 250.000 gulden aan de tuin. De andere helft moet onder meer van sponsors komen.

D e benoeming van de leden geschiedt door de hoofdredacteur. Gegadigden kunnen een brief met curriculum vitae sturen of contact opnemen met: Frank van Kolfschooten, hoofdredacteur a.i. van Ad Valvas, kamer 15B15 D e Boelelaan 1107 1081 HV Amsterdam Telefoon 548 6930

"Wij proberen dit bedrag op te brengen door het bedrijfsleven, commerciële kwekers, te interesseren voor nieuwe gewassen. De afgelopen dne jaar hebben we subsidie gekregen van het Produktschap voor siergewassen, maar die loopt nu af. Met dat geld proberen we zoveel mogelijk planten en gewassen bmnen onze poorten te halen. We hebben contact met vijfhonderd botanische tuinen over de hele wexeld. Daar kopen we bijzondere planten die we op commerciële schaal kunnen kweken. Als deze planten aan een aantal criteria voldoen, presenteren we ze aan kwekers. Vervolgens worden ze aan het grote publiek geïntroduceerd. Onze tuin heeft de afgelopen jaren met potplanten en snijbloemen goed gescoord." Smit loopt allerlei organisaties af, waaronder wederom het Produktschap voor siergewassen en de Europese Unie, om geld los te peuteren voor de vu-tuin. "Ook proberen we mensen die affiniteit met planten hebben, te interesseren voor een donatie van minimaal 25 gulden", aldus Smit. "Dat lukt aardig. We hebben duizend donateurs. Dat zijn personeelsleden van de universiteit en plantenliefhebbers uit de omgeving, maar ook uit de rest van het land." Verder verkoopt de hortus botanicus zaad van gewassen uit de tuin aan particulieren. En mensen kunnen tegen een kleine vergoeding een excursie krijgen. Ook verhuurt de tuin 'groen' voor in de aula bij promoties. "En we bieden gelegenheid tot recepties in onze grote tropische kas", verklaart Smit. "Bijvoorbeeld voor promoties en trouwerijen. Op deze manier slepen we geld binnen om de boel draaiende te houden." De open dag van de hortus botanicus is zaterdag van 9 tot 5 Kosten 3 gulden 50 Voor donateurs gratis

De stekelige aanwinsten van de Hortus

NICO Boink - AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen