Ad Valvas 1993-1994 - pagina 290

PERSONEELSKATERN

PAGINA 6

AD VALVAS 3 FEBRUARI 1991

'De VU is geen gereformeerd dorp' \t

Nieuwe werknemers prijzen goede organisatie van de universiteit Jan-Jaap Heij "Toen ik in 1981 bij deze afdeling wegging, waren de Isennis en de mogelijkheden om het beleid voor te bereiden veel minder dan nu. We dachten er niet eens aan om bijvoorbeeld het financiële en het personeelssysteem te integreren. Die integratie is er nu wel, en volledig geautomatiseerd." Drs B.J. van der Leest (47) is sinds november hoofd van de afdeling begrotingen en bedrijfseconomische zaken BBZ van de universiteit. Van der Leest, van huis uit bedrijfseconoom, was van 1974 tot 1981 stafmedewerker bij dezelfde afdeling, waarna hij als secretaris-beheerder naar de faculteit s c w vertrok. Daar bleef hij zes jaar, om vervolgens hoofd financieel-economische zaken bij de sector gemeentewerken van de gemeente Haarlem te worden. Weer zes jaar later keerde hij als hoofd terug naar zijn oude afdeling. Daar bleek veel verbeterd. Automatisering en een betere integratie van systemen hebben het werk van de dienst, die onder meer de verdeling van de inkomsten van de universiteit verzorgt, beter hanteerbaar gemaakt. Bovendien is de verhouding met de voornaamste financier van de vu, het ministerie van onderwijs, aanzienlijk verbeterd. "De universiteit heeft veel meer beleidsvrijheid gekregen. Vroeger moest je echt met de pet in de hand naar het ministerie. N u krijg je gewoon een bedrag, en mag je zelf bepalen wat je daar mee doet. Hoewel de spanning tussen de taken van de imiversiteit en het budget dat ze beschikbaar heeft daardoor groter is geworden, kan de universiteit veel meer dan vroeger een eigen beleid voeren. Wat mij betreft maakt dat haar een veel interessantere werkgever." Hij keerde terug van de gemeente Haarlem naar de v u omdat zijn oude baan "te veel een sleur werd. Bovendien wilde ik m e meer bezig houden met be-

Goed georganiseerd, gesloten, mysterieus: het universiteitsblad van de Universiteit van Amsterdam typeerde de bedrijfscultuur van de vu eind oktober ais een mengelmoes van christelijk verleden en strakke organisatie. 'Christelijk' is echter niet de eerste Indruk van nieuwe personeeisieden van de vu, zo blijkt uit een aantal interviews. De pas aangetredenen treffen wel een goede organisatie aan.

leid en minder met de uitvoering daarvan." Vooralsnog bevalt zijn nieuwe betrekking prima. "Ik heb een hele gevarieerde baan: de taken lopen uiteen van het toewijzen van geld en het ondersteunen van faculteiten tot contacten onderhouden met het ministerie en het oplossen van personeelsproblemen. Daardoor krijg ik vermoedelijk minder dan in mijn vorige baan last van het gevoel dat ik alles al wel eens gezien heb. Een ander voordeel is de planmatige aanpak die hier mogelijk is. Een gemeentelijke dienst is veel meer dan een universiteit afhankelijk van politieke grillen. Een gemeenteraad neemt veel ad hoe-beslissingen; aan een universiteit komt dat minder voor. Een prettige bijkomstigheid is verder de betrekkelijk luxe huisvesting van de vu: in vergelijking met Haarlem zijn de voorzieningen hier veel beter."

Handboek Goed gestructureerd werk: dat is ook de eerste indruk die A. Visser (25), sinds 1 januari voor vier dagen per week secretaresse op de grifBe van de universiteitsraad, van haar nieuwe baan heeft. "Voor ik hier kwam was ik secretaresse

bij de afdeling Personeelszaken van een grootwinkelbedrijf. Bij dat bedrijf lagen allerlei dingen lang niet zo duidelijk vast als hier. Ze waren bijvoorbeeld nog bezig met het opstellen van een handboek personeelszaken. Dat is hier al jaren." Visser, die de commerciële richting van de meao heeft gedaan, moet met name zorg dragen voor de verzending van vergaderstukken van de universiteitsraad en de bijbehorende commissies. Daarnaast doet ze wat alle secretaresses doen: post, telefoon en andere lopende zaken. Is ze niet te hoog opgeleid voor dergehjk werk? "Dat valt wel mee. In juni organiseert de vu bijvoorbeeld een conferentie van alle voorzitter en griffiers van universiteitsraden. Ik ga meewerken aan de organisatie van die conferentie. Het is dus zeker niet alleen maar type-werk. Ik denk bovendien dat het aan jezelf is om iets van je baan te maken; volgens mij kan dat op deze afdeling prima." Vooralsnog is de overgang van een grootwinkelbedrijf in Ede naar een universiteit in Amsterdam haar goed bevallen. "Bij mijn vorige werkgever ging het

vaak zo dat de directeur iets bedacht, en het personeel dat maar moest uitvoeren. Hier is dat, voor zover ik kan zien natuurlijk, toch anders. Ik heb pas een keer naar de vergadering van de universiteitsraad gekeken, dus ik weet niet echt goed hoe die in de praktijk functioneert, maar het is denk ik wel goed dat het bestuur van de universiteit gekozen wordt. Daardoor heerst er meer een sfeer waarin rekening gehouden wordt met het personeel." Een ander voordeel is het wonen in de buurt van Amsterdam. "Ik kom oorspronkelijk Ijier uit de buurt, en mijn man werkt in Amsterdam. We wilden daarom graag terug naar de Randstad. Ik vind de mentaliteit van de mensen hier ook prettiger dan in zo'n zwaar gereformeerd dorp als Ede. De vu is ook christelijk, maar dat is toch echt niet vergelijkbaar. Mensen zijn hier veel meer recht voor zijn raap."

Christelijk Voor drs M . H . van Egmond (25), die sinds 1 januari een halve baan heeft als datamanager bij het Amsterdam Studies of the Elderly (Amstel)-pro)ecl van de vakgroep psychiatrie van de medische faculteit, was het christelijke karakter van de universiteit juist een reden om "even na te denken over de baan. Ik kom van de Universiteit van Amsterdam, waar ik politicologie heb gestudeerd, en dan heb je een beeld van de vu als 'die christelijke universiteit in Buitenveldert'." Uiteindelijk vond hij het echter geen bezwaar. "Voor mijn werk maakt het niet uit aan welke universiteit het verricht wordt. Ik verzamel de data voor een onderzoek onder oudere Amsterdammers naar h u n geestelijke en lichamelijke gezondheid. Als die data verzameld zijn, doe ik de eerste analyses van het materiaal: kijken of de antwoorden betrouwbaar zijn bijvoorbeeld. M e t het echte onderzoek heb ik weinig te maken;

'Als ze me nodig hebben

Van ik ben meer een soort handwerksman der( hoef me daarom ook niet druk te maker over de vraag of ik h e t eens ben met df )nli doelstellingen van de v u . " *

Zijn eerste indruk van zijn (eerste jen baan is positief. "Ik vind het belangri)! om met leuke mensen in een teat \/la( samen te werken, en dat is hier he geval. Een prettige bijkomstigheid is da ijd het Amstel-project op de Prins Hendrik laan zit, en niet op de campus. Daar bei ik laatst geweest, en ik vond het niet bi] ster gezellig." Het werk zelf bevalt ook goed. "Ik bei 3ver bij politicologie afgestudeerd op Metho }roci den en technieken, maar in je studii jen il werk je voornamelijk met databestander laalk die al klaar zijn. Hier leer ik hoe je di( iienc bestanden maakt. D a t is een nuttige ervaring. Uiteindelijk wil ik wel inhoude Wt: lijk onderzoekswerk doen, bij voorkeu patl in mijn eigen vakgebied: ik denk er bi] Er zi voorbeeld over om een promotie-voor en b( stel bij de Nederlandse Organisatie vooi ooki Wetenschappelijk Onderzoek in te die- kelin raar nen." een \ Hoewel het beeld van de vu bij nader ^ang! inzien niet zo somber bleek als gevreesd 'angi zou hij voor een promotie toch liever teïterv rugkeren naar de UVA. "Dat heeft echter en 1 niets te maken met een verschillend ka- I '• *nate rakter van de universiteiten. Ik wil op ichil verkiezingsonderzoek promoveren. De afvra politicologen van de UVA doen daar vee ran I aan, en de hoogleraar die er over gaal denkt over de aanpak van dergelijk onderzoek hetzelfde als ik. Van de vu-poli- lang: ticologen weet ik dat niet. Vandaar dat niééi JTaal ik liever terug zou gaan." dale culti men bepa wij t is ge rikaï veel( scho je ki We onze niet best vooi spre bete spin min daill

m

Ook het personeel dat dagelijks achter de schennen werkt, is essentieel voor de VU, Wie zijn deze mensen en wat doen ze eigenlijk? De instrumentmaker,

zet ik

Ge Mac betr worl 'Nee geb(

E

alles opzij' Instrumentmaker Klaas van Altena: 'Practicum-instrumenten moeten 'studentproof' zijn'

Jan-Jaap Heij "Het mooiste van dit werk vind ik dat je met hart en ziel bezig bent geweest aan een instrument dat vervolgens goed blijkt te werken. Als ik door een faculteitslab loop, kan ik zo de instrumenten aanwijzen die ik heb gemaakt en die nu nog steeds gebruikt worden. Dat geeft hetzelfde gevoel als een architect die naar een gebouw kijkt dat hij heeft ontworpen." Klaas van Altena (43), getrouwd, twee zoons, werkt sinds 25 jaar als instrumentmaker aan de faculteit scheikunde; eerst in het voormalige gebouw in de D e Lairessestraat, sinds de overgang van de faculteit naar de campus in het Wis- en Natuurkundegebouw. "Mijn dagelijks werk bestaat uit het

uitvoeren van allerlei opdrachten van de wetenschappers hier. Die hebben instrumenten nodig voor hun onderzoek. Dat kan variëren van iets klein als een hogedrukkraan tot hele grote opdrachten waar je een jaar mee bezig bent. Dat is dan bijvoorbeeld een opstelling met wisselbaden, waarin je de reactie van spieren op medicijnen kunt meteti. Verder doe ik soms opdrachten voor derden en nogal wat reparaties. Dat gaat meestal tussen de bedrijven door. Maar als ze me dringend voor een reparatie nodig hebben, laat ik meteen alles vallen. Soms hebben mensen een week aan een preparaat gewerkt, en dreigt een proef daarmee te mislukken omdat er een kraan verstopt is. Dat is natuurlijk vreselijk zonde." De instrumentmakerij, waar in totaal

dertien mensen werken, kan vrijwel alles maken wat de faculteit wil, vertelt Van Altena. "Het leukste is om voor bijvoorbeeld Aio's, die nieuwe dingen in h u n vakgebied doen, een instrument te maken dat echt nog nooit eerder is gemaakt. D a t lukt bijna altijd. Ik heb het in ieder .geval zelf nog nooit meegemaakt dat een instrument van mij meteen op de plank moest omdat het niet werkte. Dat komt omdat wij goed samenwerken met opdrachtgevers, zodat van te voren duidelijk is dat het haalbaar is wat ze willen." Naast instrumentmaker is Van Altena ook EHBO-medewerker van de faculteit. "We hebben hier een ploegje EHBO-ers, daar ben ik min of meer coördinator van. Ik zorg er voor dat in alle hoeken van het gebouw iemand met EHBO

werkt, zodat bij ongelukken altijd snel iemand ter plaatse is." D e scheikundigen hebben vooral veel last van snij- en brandwonden. Van Altena: "Wetenschappers zijn vaak totaal gefixeerd op hun proeven. D a n letten ze niet meer zo op bijvoorbeeld een gebroken glazen bak die achter ze staat, of op een gasfles die niet goed is vastgezet. Studenten zijn ook niet altijd voorzichtig. Hier in de instrumentmakerij zeggen we altijd dat instrumenten die voor practica gebruikt worden studentproof moeten zijn: weinig glas erin, en afgeronde hoeken. Anders halen ze zich open." Maar over het algemeen is de scheikunde-faculteit redelijk veilig: grote ongelukken komen zelden voor. "We hebben wel eens iemand gehad die na een uit de hand gelopen reactie, overigens

buiten zijn schuld, glas in zijn gezicht had gekregen. Die man heeft wel een paar maanden in de Ziektewet gelopen. D a t soort dingen, die wij als EHBO-ers I niet zelf afkunnen - bij grote ongelukken halen we meteen de BGD erbij - komen echter niet vaak voor. D e faculteit heeft een goed veiligheidsbeleid." Vroeger, in de D e Lairessestraat, was dat anders. "Daar ging iedereen veel meer zijn eigen gang dan hier. In die tijd was er ook nog helemaal geen veiligheids- en geen milieu-commissie. Afval ging h u p door de gootsteen. In de loop der jaren is dat veranderd. Heel langzaam hebben we mensen er van doordrongen dat ze rekening moeten houden met het milieu en met h u n eigen veiligheid."

mo hur dei nar adv koe Zijl naa zijn nal daa mo wal drij sch nor me toe ma

Ro

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen