Ad Valvas 1993-1994 - pagina 324

AD VALVAS 1 7 FEBRUARI 1994

PAGINA 8

In 't Veld hekelt roep om meer selectie in hoger onderwijs komen, tegenwoordig is het verband tussen een hogere opleiding - studies als tandheelkunde uitgezonderd - en een vaste baan veel losser. Een op het oog te verwaarlozen, maar volgens In 't Veld heel belangrijke verklaring van de lossere band tussen baan en beroep is dat talenten zich steeds moeilijker laten traceren in de massa's die dankzij het Hoger Onderwijs Voor Velen op de arbeidsmarkt terechtkomen. Een werkgever heeft er niets aan dat iemand een of andere opleiding heeft gevolgd. Hij wil de beste kandidaat.

Pieter Eve ein

Het hoger onderwijs mag dan steeds voller komen te zitten, de kwaliteit is zeker niet gedaald. D e roep om meer selectie van studenten berust volgens oud-staatssecretaris In 't Veld op een achterhaalde visie op de functie van het hoger onderwijs. Die is al lang niet meer om studenten op te leiden voor een bepaald beroep. Waar iemand terechtkomt, ontdekt hij door al vanaf jonge leeftijd werken . en leren af te wisselen. H e t hoger onderwijs dient slechts als opstap. D e cursusduur kan daar dan ook worden ingekort.

Speld in hooiberg

In 't Veld, inmiddels weer hoogleraar bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, ontvouwde deze visie vorige week donderdag op het congres 'Massaliteit én kwaliteit?', georganiseerd door de Rijksuniversiteit Groningen en het Twentse onderwijscentrum CSHOB. Hij heeft het al vaker gezegd: de klacht dat het niveau van het universitair onderwijs door de massale aanwezigheid van studenten terugloopt, om niet te zeggen achteruitholt, is onzin. Het tegendeel is waar. De laatste zestig jaar is de rol van onderzoek in dat onderwijs bij voorbeeld 'onmiskenbaar' toegenomen, vindt In 't Veld. Er zijn dan ook niet minder uitblinkers onder de studenten, maar méér.

Beroep Dat er toch sprake is van een nostalgische hang naar de selectieve opleidingen van weleer, komt volgens In 't Veld omdat de makers van het onderwijsbeleid hardnekkig vasthouden aan de opvatting dat een opleiding aan een universiteit of hogeschool ertoe dient om een student op te leiden voor een beroep.

Roel in 't Veld: 'Geen docent weet meer wie de beste vijf studenten van een jaargang zijn' Peter Woiters - AVC/VU

Uiteraard vervult zo'n opleiding een rol in de carrière van de afgestudeerde, aldus In 't Veld. Maar de relatie is heel

anders dan twintig jaar geleden. Kon een hoger opgeleide toen nog vrij precies voorspellen waar hij terecht zou

Gaat het om jemand die een massale studie heeft gevolgd, dan is het echter alsof de werkgever een speld in een hooiberg zoekt. Vroeger kon een docent de werkgever daar nog wel eens bij helpen. "Maar tegenwoordig weet geen docent meer wie de beste vijf studenten van een jaargang zijn", aldus In 't Veld. Om dure miskopen te voorkomen, bieden werkgevers dan ook steeds meer mensen een tijdelijk contract aan, of stellen mensen aan voor een enkel project. De eerste baan van een afgestudeerde zal daardoor in de toekomst nooit de laatste zijn, aldus In 't Veld. Een andere ontwikkeling die de band tussen opleiding en baan steeds losser maakt, is volgens In 't Veld de veroudering van kennis. Veel van de kennis die een student aan een universiteit of hogeschool heeft opgedaan, is al snel weinig meer waard. In plaats van vast te houden aan vier- of vijfjarige cursussen, lijkt het In 't Veld zinvoller de 'initiële' opleiding in te korten. Deze krijgt het karakter van een opstap naar een carrière in plaats van een, geforceerde, beslissende stap. Eenmaal op de arbeidsmarkt kan een werknemer de resterende tijd benutten om zich bij te scholen in de gewenste

richting. Voor In 't Veld meteen aanleiding om andermaal te pleiten voor de invoering van vouchers, leerrechten in de vorm van een knipkaart die door de overheid wordt betaald. Bij zijn afscheid ais voorzitter van de HBO-Raad voorspelde H. Kemner ook al een dergelijke ontwikkeling naar 'korte, brede basisopleidingen'. Kemner zag daarvoor twee oorzaken: de toenemende behoefte aan om- en bijscholing, en een verdere afkalving van de studiefinanciering, die studenten zal dwingen meer naast hun studie te gaan werken. De lossere band tussen studie en baan zal een belangrijk effect hebben op de studiekeuze van scholieren, verwacht In 't Veld. Omdat een hogere opleiding niet méér wordt dan een opstap, en de overgang van leren naar werken veel geleidelijker verloopt, kan een scholier voortaan met een gerust hart zijn intellectuele voorkeur volgen. Of een opleiding hem ook aan een baan helpt, is veel minder relevant. 'Werkende weg' zal de student van de toekomst zijn bestemming vinden. (HOP)

Peulvrucht ontsnapt aan vampier Erno Eskens

Veel peulvruchtgewassen in het Midden-Oosten e n in het Middellandse Zeegebied worden bedreigd door de bremraap, een parasiet. Biologe dr M. van Hezewijk ontdekte dat de parasiet grotendeels onschadelijk kan worden gemaakt door de peulvruchten later in te zaaien. Afgelopen dinsdag promoveerde ze op haar bevindingen. Gewassen zoals tuinbonen, linzen, erwten, wortelen, kropjes sla, zonnebloemen en kikkererwten, worden vaak slachtoffer van de bremraap, een parasitair onkruid dat door kenners ook wel Orobanche Crenata wordt genoemd. Dit plantje produceert miljoenen zaden die zich hechten aan de wortels van de peulvruchtgewassen. Als ware vampiers zuigen ze de levenssappen uit hun gastheren. Jaarlijks vernietigt het onkruid grote delen van de peulvruchtoogst. Het verdelgen van het plantje blijkt een moeilijke aangelegenheid. "Stikstofbemesting helpt wel een beetje, maar heeft een groot nadeel", vertelt Van Hezewijk. "De gewassen kunnen eronder lijden. De dosering luistert namelijk heel nauw."

Bijzonder sterk Bovendien worden de zaden van de bremraap niet definitief uitgeschakeld door het ammonium in de bemesting. Als de chemicaliën zijn uitgewerkt, doet de parasiet vaak alsnog zijn vernietigende werk. De zaden van de bremraap zijn bijzonder sterk en kunnen, zelfs na een jarenlang verblijf in bodem, alsnog ontkiemen. Van Hezewijk ontdekte een effectievere bestrijdingsmethode, die bovendien beter is voor het milieu: zaai de peulvruchten niet zoals gebruikelijk in oktober, maar in november of december. Dan is het een stuk kouder en is de parasiet minder actief. Bij lage temperatu-

ren kiemen de zaden van de bremraap niet. Hoe mooi de nieuwe methode ook is, het blijft een noodgreep, zegt Van Hezewijk, die voor haar dissertatie veldonderzoek deed in Egypte, Syrië en Spanje: "Als er geen bremraapzaden in de grond zitten, kun je natuurlijk beter gewoon in oktober zaaien. 'Want als je later zaait, neemt de opbrengst meestal wel iets af Maar als de parasiet aanwezig is in de grond, is het verstandig om later te zaaien." In dat geval wordt aantasting van de oogst voorkomen en kan de opbrengst worden verdrievoudigd. "Op het ogenblik stoppen veel boeren met het produceren van peulvruchten, zodra ze ontdekken dat de bremraap in de bodem zit", zegt Van Hezewijk. "Ze stappen dan over op andere gewassen." Uit haar onderzoek blijkt dat dit niet nodig is. "Het is mogelijk om peulvruchten te blijven verbouwen door ze later in te zaaien. In Egypte wordt dit al gedaan. Daar wordt de boeren aangeraden om twee weken later in te zaaien en daarnaast een kleine hoeveelheid bestrijdingsmiddelen te gebruiken. Dit heeft een goed resultaat." Hezewijk, M van. Germination Ecology of Orobanche Crenata; Implications for Cultural Control Measures. Enschede, Febodruk, 1994.

Nico Boink - AVC/VU

Drukpers SRVU liapot De legendarische drukpers van de studentenvakbond

(SRVU)

is

ter

ziele. N a jarenlange trouwe dienst heeft het apparaat, waar honderden actieposters van A3-formaat en bladen als Frontaal, Sociale Tijden, Kunstof vanaf zijn gerold, het begeven. De pers wordt niet vervangen. De apparaten kosten vijftienduizend gulden, en zo'n investering zou zichzelf niet

snel terugverdienen. De concurrentie met kopieerwinkels is namelijk groot. Voor het handjevol bijbaners, dat de posters en kranten produceerde, valt het doek. "Dat is vervelend", zegt Jasper Schouten, bestuurslid van de vakbond, "maar er is niets aan te doen. Als we wel een nieuwe pers aanschaffen, zit de SRVU de komende tien jaar flink in de schulden. Dat willen we de volgende besturen niet aandoen. Vooral niet, omdat de concurrentie steeds groter wordt."

De drukactiviteiten van de vakbond komen overigens nog niet volledig tot stilstand. In de blauwe barak van de SRVtJ staat nog een kleine pers (A4-formaat). De winstmarges op deze machine, waarop veel syllabi worden gedrukt, blijken echter miniem. Om verlies te voorkomen probeert de bond onder het dure onderhoudscontract uit te komen. De verwachting is dat het apparaat voorlopig kan blijven draaien. (EE)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen