Ad Valvas 1993-1994 - pagina 349

PERSONEELSKATERN

T 1994 ID VALVAS 3 MAART 1994

PAGINA 9

Tevredenheid over eenjarige OR Ma moeizame start draait de ondernemingsraad op volle toeren Bij het eenjarig bestaan van de ondernemingsraad heerst alom tevredenlieid. De start was moeizaam, maar inmiddels is de raad uitgegroeid tot een behoorlijlt invloedrijk en deskundig medezeggenscliapsorgaan. Ze moeten alleen wat minder werkgroepjes vormen. En vooral veel meer reclame voor zichzelf maken.

Jan-Jaap Heij "De winst ligt vooral in het veel bredere overleg dat de universiteit met het personeel kan voeren. In de voormalige commissie van overleg praatten wij alleen met vakbonden, nu met veel meer mensen. D e dagelijkse werkelijkheid van het personeel komt daardoor meer aan b o d . " Collegelid J. Donner, namens de universiteit gesprekspartner van de eenjarige ondernemingsraad, is redelijk tevreden over het medezeggenschapsorgaan. "In het begin kon je duidelijk merken dat mensen nog niet goed waren ingewerkt. Ik heb bijvoorbeeld een aantal malen vrij hard gezegd dat onderwerpen die de OR wilde bespreken, wat mij betreft niet aan de orde waren; dat waren zaken waar de raad niet over gaat. N u komt dat veel minder voor, de leden hebben zich de materie meer eigen gemaakt. We weten nu wat we aan elkaar hebben." D e OR is er voor medezeggenschap: hij verdedigt het belang van het personeel in het universitaire beleid. Heeft Donner de indruk dat dat nu beter gebeurd dan vroeger? "Laat ik het zo zeggen: door de bredere basis hoor je meer dingen die voor het personeel van belang zijn. Ik vind niet dat je kunt zeggen dat we zorgvuldiger met het personeel omgaan dan in het verleden. Dat deden we wat mij betreft altijd al." In vergadering wekt de OR soms de indruk enigszins bevreesd te zijn voor het college: de tegenpartij weet veel meer

van het beleid, en is ook best bereid om dat te laten merken. Donner: "Wij hebben natuurlijk soms een technische voorsprong. Volgens mij is die voorsprong echter niet erg; van sommige dingen weet de OR weer meer. Ik heb in ieder geval niet de indruk dat we onvoldoende tegenspel krijgen." Voorzitter M . de Bolster van de OR

kijkt ook tevreden terug. "We zijn minder met technocraten onder elkaar dan vroeger. Ik vind dat een duidelijk winstpunt. Soms hoor je hele onverwachte opmerkingen." D e OR fiinctioneert echter nog niet optimaal, zo meent hij: "De laatste tijd is duidelijk te merken dat we vooruitgaan, maar we zijn er nog niet. We zijn er bijvoorbeeld nog niet uit hoe we precies met reorganisaties om moeten gaan: een aantal leden hebben er veel meegemaakt, maar andere niet één. Die zien er soms behoorlijk tegenop." Invloed heeft de raad echter al wel verworven, zo meent hij. Al is die niet altijd even duidelijk. "Over de arbeidsvoorwaardengelden beslissen wij gewoon mee; dan heb je dus invloed. Meestal echter praten we mee. Je weet nooit helemaal zeker welke invloed dat heeft. Ik

heb in ieder geval wel de indruk dat het college ons serieus neemt." In het bestuurlijke circuit bestond in het verleden het vermoeden dat de ondernemingsraad een deel van de macht van het andere democratische orgaan van de vu, de universiteitsraad, zou overnemen. D e UR was dan ook lang niet gelukkig met het broertje. Die onvrede is onterecht gebleken, aldus D e Bolster. "Voor zover ik het kan overzien begeven wij ons niet op h u n terrein, en zij komen niet op het onze. Zij gaan over het geld, wij hebben meer betrokkenheid bij bijvoorbeeld reorganisaties." Mensen die de OR van een wat grotere afstand volgen zijn ook wel te spreken over het medezeggenschapsorgaan. "Ze moesten er even inkomen, maar volgens mij begint het nu te lopen", zegt M.

r.

'Veiligheidscommissie functioneert goed'

D e VGW-commissie van de ondern e m i n g s r a a d zou de kers op de taart w o r d e n , kondigde voorzitter D e Bolster vorig jaar a a n . E e n nieuwe c o m m i s s i e , e e n n i e u w e A r bowet: w e r k n e m e r s en studenten z o u d e n veel m e e r invloed krijgen op d e w e r k o m s t a n d i g h e d e n aan de v u . W a t is er van de hoge verwachtingen terechtgekomen? Naar^behoren, zo luidt h e t oordeel van de c o m m i s s i e veiligheid, g e zondheid, welzijn en m i l i e u - kortw e g VGW - over de eerste m a a n d e n van haar functioneren. D e OR-comm i s s i e w e r d i n juni opgericht o m m e t de universiteit m e e te denken over de a r b e i d s o m s t a n d i g h e d e n , e n de raad daarover van advies te d i e nen. "Het personeel heeft n o g niet zo veel van ons gemerkt", aldus s e c r e taris C.M. Stokhof, " m a a r dat

k o m t n o g wel. We m o e s t e n eerst i n ventariseren wat het vu-beleid is en wat onze eigen rol m o e t zijn. D a t is n u wel z o ' n beetje gebeurd. We zijn l a n g z a m e r h a n d ook bekender aan het worden: onlangs heeft v o o r het eerst e e n personeelslid een officiële klacht bij ons i n g e d i e n d . " O n d e r studenten is de c o m m i s s i e n o g nauwelijks bekend. E e n tijdje geleden is d a a r o m studente b e w e gingswetenschappen A . Pijnenborg toegetreden, die m e t bijvoorbeeld studentenverenigingen contact gaat o n d e r h o u d e n . W a t doet e e n student in een personeelscommissie? "Werkomstandigheden zijn ook voor studenten belangrijk. E e n college is bijvoorbeeld e e n stuk p l e z i e riger i n e e n niet te koude zaal", aldus Pijnenborg. D e VGW-commissie wil vooral controleren, aldus voorzitter D.J.

C o e h o o m . "Het is niet de bedoeling dat wij h e t beleid g a a n m a k e n . We WTllen vooral kijken o f de universiteit het goed doet, en wat beter kan." D e o n d e r n e m i n g s r a a d dacht daar onlangs anders over: het werkplan v a n de c o n u n l s s i e w e r d i n , althans voor OR-begrippen, ongebruikelijk harde t e r m e n afgeschoten. Veel t e a m b i t i e u s , de c o m m i s s i e wil z i c h overal m e e b e m o e i e n , de c o m m i s sie wil beleid m a k e n . E e n c o m m u n i c a t i e - f o u t j e , aldus C o e h o o m . "Misschien dat w e iets t e v e e l h o o i o p o n z e vork h e b b e n g e nomien - dat v i n d in ieder geval ook een van onze c o m m i s s i e - l e d e n m a a r ik h e b de indruk dat w e o n z e activiteiten g e w o o n niet g e n o e g h e b b e n toegelicht. D a t gaat n u v e r b e t e r e n . " (JJH)

versiteit er voor hem uit? "Ik begin om twaalf uur. Tijdens de lunch zorg ik dat al het eettafelgerei netjes in de spoelbakken op de band komt. Vervolgens kan het naar de vaatwasmachine. Is alles schoon, dan zet ik het hele spul weer klaar voor de volgende maaltijd. O m vijf uur sta ik wederom achter de band tot half acht. O m acht uur zit mijn dag erop." Eerlijk is eerlijk: de meeste mensen zouden voor wat betreft zijn baan niet met Amrkouchi willen ruilen. D e hele dag in een spoelkeuken tussen vieze vaat van een ander is niet echt een dankbare taak. Maar Amrkouchi geeft daar niet om. "Ik wil graag werken voor de kost. Ik ben altijd actief. N o g nooit heb ik me in al die tijd hier op de v u ziek gemeld. Ik ben altijd vrolijk en probeer dat te

blijven. Ook als het een keer iets minder gaat." Tijdens lunch en diner ziet hij honderden vu-personen aan zich voorbijtrekken. "Ik heb leuk contact met studenten en personeelsleden", glimlacht hij. "Ik maak grapjes met hen. 'Jij bent altijd vrolijk', zeggen ze wel eens. Ik hoop dat dat altijd zo blijft." T o c h kan Amrkouchi ook nijdig uit de hoek komen. Als sommige studenten* hun afval niet netjes in de bak gooien. Of als zij h u n bord niet in de daarvoor bestemde bak schuiven maar bij de bekers neergooien. Dat irriteert hem. "Dan zeg ik: 'Ik dacht dat studenten hersenen hadden. Je studeert toch? D a n verwacht ik niet dat je er zo'n puinhoop van maakt'. Dat helpt meestal." In zijn vrije tijd is Amrkouchi te vinden

Hodes, secretaris van de emancipatiecommissie. "Ik verwacht voor de komende jaren wel het een en ander van de OR: ik ben bijvoorbeeld wel benieuwd naar hun ideeën over het registreren van allochtone werknemers. Ik beschouw ze niet als een orgaan waar ik heen zou lopen als mijn belangen moeten worden behartigd. Daar zijn ze volgens mij niet voor." Ze heeft soms wel het idee dat de OR te veel commissies en werkgroepjes heeft. "Ik lees hun notulen altijd door, en werkelijk voor ieder probleem vormen ze een aparte werkgroep. Volgens mij zijn het enthousiaste mensen, die veel tijd aan het raadswerk besteden, maar zo halen ze zich wel heel veel op de hals." Bovendien hoort ze niet zoveel over de OR: "Ze moeten meer de publiciteit zoeken. In mijn omgeving hoor ik vragen als: wat doen die mensen eigenlijk?" M . Peters, medewerker bij het energiecentrum, is hetzelfde opgevallen. "Mensen weten nog te weinig wat er speelt in de raad. Ze moeten meer reclame voor zichzelf maken." D e OR sprak onlangs over de reorganisatie van het energiecentrum. Heeft Peters, bij de vergadering aanwezig, het idee dat de OR een zinnige bijdrage aan deze discussie leverde? "Ja, vind ik wel. Ze hebben het in ieder geval op een hele serieuze manier behandeld." Hij heeft aan die discussie ook het idee overgehouden dat de OR wel enige invloed heeft. "Tijdens de vergadering kwam plotseling uit de lucht vallen dat er geen gedwongen ontslagen bij het energiecentrum zullen komen. Ik had sterk de indruk dat die belofte in ieder geval voor een deel te danken was aan de bemoeienis van de raad. Daarvoor had ik hem in ieder geval nooit gehoord."

I k ben altijd vrolijk' Ook het personeel dat dagelijks achter de schermen werkt, is essentieel voor de VU. Wie zijn deze mensen en wat doen ze eigenlijk? De medewerker van de spoelkeuken.

Achter de schermen

Mimoon Amrkouchi in de spoelkeuken: 'Gullit is mijn favoriet' NICO Boink - AVC/VU

Coen van Basten N a e e n h a p e t e n in d e m e n s a , l o o p je n a a r b o v e n o m je d i e n b l a d te lozen. Afval in d e t o n , b e s t e k in d e daarvoor bestemde bak op de band. B o r d , s o e p k o m e n glas. Alles netjes in d e juiste b a k . Als b e l o n i n g krijg je een s t r a l e n d e g l i m l a c h v a n M i m o o n Amrkouchi. Amrkouchi (43) zorgt dat alle vuile vaat de afwasmachine ingaat en er schoon weer .uitkomt. ledere dag opnieuw. Hij werkt sinds twee en een half jaar in de spoelkeuken van de vu. De meesten zullen hem wel kennen. Hij is opvallend vrolijk, maakt grapjes en begint babbeltjes. E n dat kan zeker niet van iedereen gezegd wordep.

Amrkouchi komt uit Marokko. In 1977 is hij naar Nederland gekomen na een tijd in Spanje te hebben gewoond en gewerkt als metselaar in de bouw. "Het is best moeiUjk om een nieuw bestaan op te bouwen in een ander land", vertelt hij. "Je kent immers niemand en spreekt de taal nog niet. Veel van mijn familie en vrienden woonden al hier. Daarom viel de keus op Holland", legt hij uit. "Ik begon direct met werken. In de horeca. Ik deed van alles. Van keukenhulp tot schoonmaker en portier." Maar in de horeca is het hard werken voor weinig poen. D u s toen een buurman van Amrkouchi voorstelde om net als hij ook op de vu te komen werken, was Amrkouchi daar direct voor te porren. E n zo gebeurde het. H o e ziet een doorsnee dag op de uni-

op de groene mat. Hij voetbalt graag. "Van Basten en Gullit vind ik geweldige spders", verklaart hij. "Gullit is mijn favoriet." Tijdens zijn vakanties gaat hij naar Marokko. "Dan bezoek ik mijn familie. E n ga ik lekker op het strand liggen bakken. Heerlijk die temperatuur daar. Dat mis ik hier wel eens." Zal hij ooit nog terugkeren naar zijn geboorteland? "Ik zou wel willen, maar je hebt een hoop geld nodig om daar iets op te bouwen. Als ik genoeg had, zou ik morgen nog vertrekken." Hij lacht weer. "Maar ik heb het in Osdorp, waar ik woon, ook naar m ' n zin hoor."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen