Ad Valvas 1993-1994 - pagina 529

PAGINA 9

AD VALVAS 9 JUNI 1994

Een andere kant op na de studie

Ex-bewei;i!!!;%wcte!ibcl!üp!:ter Pe tra Sniiti! koos voor een carrière als brandweervrouw: 'Brand is best spannend'

Coen van Baste n Petra Smits (26) studeerde twee jaar geleden af bij de vakgroep bewegings­ wetenschappen. "Een hartstikke leuke studie", vindt ze, "maar het is moeilijk om er werk mee te krijgen." Ze koos destijds voor deze richting omdat ze sportief is. "En ik vind het leuk om ver­ schillende aspecten van het menselijk bewegen te bekijken vanuit diverse vak­ gebieden." Na de studie bewegingswetenschappen proberen veel studenten een aio­plaats te bemachtigen. Dat wilde Smits ook wel, maar het lukte haar niet. "Vind maar eens een baan binnen je vakge­ bied. Vind überhaupt maar eens een baan in deze tijd." Gedurende een maand of vijf solliciteerde ze op van alles. Tot haar oog viel op een adver­ tentie voor de opleiding tot beroeps­ brandweerofïïcier van de Rijksbrand­ weeracademie in Arnhem. "Dat leek me wel wat, brandweerman", lacht Smits. "Vooral de fysieke kant van het vak. Je bent bezig en er is volop actie. Brand is best spannend. Je moet blussen, mensen redden, organiseren. Het leek me een boeiende baan." Ze solliciteerde. Dit keer met succes. Vorig jaar november begon ze met de opleiding. Precies een jaar later was ze adjunct­hoofdbrandmeester. "Eigenlijk is dat een leidinggevende kantoor­ baan", legt ze uit. "Daarnaast ben je of­ ficier van dienst. Als incidenten groot­ schalig worden, moet de officier alles coördineren." Momenteel loopt Smits stage bij de brandweer in Amsterdam. Als wij el­ kaar voor een tweede gesprek treffen bij haar thuis, heeft ze net een fikse brand achter de rug. "Ruik maar eens aan mijn kleding", lacht ze. "Vies hè?" Als ze haar stinkende 'outfit' in de wasma­ chine heeft gegooid, vertelt ze over haar nacht in de wacht. "We kregen een melding binnen dat een kelder van een huis in lichterlaaie stond, en rukten uit met twee brand­ weerwagens. Toen we arriveerden hin­ gen er mensen in paniek uit de ramen. Vreselijk. Het hele pand stond vol rook. Via de autoladder hielpen we de men­ sen naar beneden. Daarna hebben we het pand uitgekamd. Kijken of er zich geen slachtoffers meer bevonden. Ik heb me nog suf gezocht naar een kat. Het beestje niet meer gevonden. He­ laas." De belangrijkste taak van de brandweer is het redden van mens en dier. Er is

dus meer werk te doen dan een brandje blussen op z'n tijd. "Je moet ook kel­ ders leegpompen. Laatst kregen we zo'n melding binnen. Er zou een halve meter water in een kelder staan. Bleek het hele Damrak onder water te staan. Dan sta je gek te kijken." "Ook wordt de brandweer ingeschakeld bij verkeersongevallen", vertelt Smits. "Om beklemde mensen uit het ijzer te bevrijden. Verder zitten er in het corps duikers. Zij vissen auto's uit het water op. O f lijken. Ja, dat kan ook gebeuren. Gelukkig heb ik dat nog niet meege­ maakt." Zij is de 'enige vrouw in een team van mannen. Hoe bevalt dat? "Ik heb er geen enkele moeite mee", verklaart ze. "Natuurlijk worden er af en toe seksis­ tische opmerkingen gemaakt en hangen er een paar blote borsten in de kazerne. Ze lacht laconiek. "Als je daar niet tegen kunt, moet je niet bij de brand­ weer gaan." "Laatst reden we met de brandweerau­ to een keer over de wallen", herinnert ze zich. "Hingen al die mannen met hun kop uit het raam bij wijze van spre­ ken. Een hing zelfs over mijn schoot heen om niks te hoeven missen. Ha, ha, ha." Smits vindt het wel prettig dat ze apart kan douchen en slapen tijdens haar diensten. "En voor de rest zijn die mannen soms net een stel oude wij­ ven", concludeert ze. "Ze kletsen en roddelen. Gezellig hoor." Smits had nooit durven dromen dat ze brandweerman zou worden. "Als klein kind wilde ik huishoudster worden. Want dat was mijn moeder ook. Maar ik ben blij dat ik bij de brandweer te­ recht ben gekomen."

Touroperator Kathleen Nieuwenhuisen (31) wilde vroeger in een verzorgend beroep te­ rechtkomen. Geen verpleegster. Daar was ze te ambitieus voor. Ze dacht meer aan arts. "Maar op het vwo bleek dat exacte vakken mij niet zo lagen", vertelt ze. "Mijn interesse ging uit naar alles wat met geschiedenis, literatuur en cultuur te maken had." Nieuwenhuisen besloot daarom na de middelbare school kunstgeschiedenis te gaan studeren aan de vu. "Ik vond het een ontzettend leuke studie. Voor het eerst in mijn leven deed ik huiswerk. Maakte ik iedere dag trouw een studie­ schema en bezocht al mijn colleges. Een tentamen maken was absoluut geen straf voor me", verklaart ze en­

thousiast. "De studie was mijn hobby." Wat wilde ze na haar studie? "De be­ roepsperspectieven die bij deze studie werden voorgespiegeld, waren heel somber. En ik, onbezorgd als ik was, heb daar nooit zo over nagedacht. Mijn motto was: ik studeer voor mezelf. Een baan vind ik heus wel. En anders gooi ik er gewoon een cursus Schoevers te­ genaan." Dat bleek niet nodig. Een halfjaar voor zij afstudeerde, liep zij op straat een vage kennis tegen het lijf. "Een direc­ teur van een touroperating bedrijfje dat reisprogramma's voor zakenlieden ver­ zorgt en verkoopt. We gingen even wat drinken en vervolgens bood hij mij een baan aan als sales­ en operationsmede­ werker." Nieuwenhuisen accepteerde dit aanbod direct. "Ik moest weliswaar nog een half jaar studeren, maar nu was ik ver­ zekerd van een vaste baan en een rede­ lijk salaris. Dat wilde ik niet afslaan. De studie zou ik er gewoon naast doen." Maar met een full­time baan bleek er weinig tijd over te blijven om de neus in de boeken te steken. "Ik moest com­ plete programma's maken voor Scandi­ navische zakenlieden die in Nederland op bezoek kwamen. Ik verzorgde be­ zoekjes voor hen aan bedrijven en over­ heidsinstellingen. Ik regelde alles voor hen vanaf het moment dat ze op Schip­ hol artiveerden." Nieuwenhuisen had 0,0 ervaring op dit gebied. "Gelukkig stuurden ze me niet direct naar de board of directors toe", lacht ze. "Dat kwam later pas." Ze werkte drieëneenhalf jaar bij dit be­ drijf. "Ik wist al snel dat dit mijn roe­ ping niet was", zegt de kunsthistorica. "Ik miste de kunst en cultuur. Nu had ik een stress­gevoelige baan. Rende me uit de naad om van alles te regelen. Vaak vroeg ik me af waarom. Zakenlie­ den zijn soms echt walgelijk weet je. Dan bleken ze bij aankomst meer geïn­ teresseerd in hun persoonlijke genoe­ gens, dan in het programma dat ik op hun eigen verzoek verzorgd had." "Ik kreeg een keer een groep vip's uit Zweden; architecten, parlementariërs en directeuren", begint ze een anekdote die haar walging voor dronken Scandi­ naviërs weergeeft. "Ik had me rot ge­ beld om een perfect programma voor ze te organiseren. Ik was zelfs tot in de hoogste regionen doorgedrongen. Be­ zoekjes aan belangrijke figuren op mi­ nisteries en zo. Ik was blij dat ik dat als snotneus zonder ervaring voor elkaar had gekregen."

Maar toen Nieuwenhuisen de groep Zweden van de luchthaven ging halen, schrok ze. "Een paar mannen kwamen al dronken uit het vliegtuig zetten. Een­ tje misdroeg zich werkelijk verschrikke­ lijk. Hij kwam vaak niet eens opdagen op de afspraken die ik voor hem gere­ geld had. Hij lag dronken achter in de bus. Een ander verloor zijn portefeuille op de Wallen. Moest ik alles weer rege­ len. Zeer frustrerend. Vooral als je zo je best hebt gedaan om een professioneel programma te organiseren." 's Avonds en 's nachts werkte Nieu­ wenhuisen aan haar scriptie over 'Hu­ welijkssymboliek in de Middeleeuwen'. Het was zwaar, maar het lukte. Op een gegeven moment hoorde ze dat er op de vu mogelijkheden waren'om te pro­ moveren op haar afstudeeronderzoek. Dat leek haar wel wat. "Ik heb veel ge­ leerd bij dat reisbedrijfje. O rganiseren, regelen en creatief zijn. Dingen die mij nog steeds van pas komen. Maar ik voel mij beter in mijn vel als kunsthistori­ ca." Inmiddels is ze al twee jaar bezig met haar promotie­onderzoek. Nog twee jaar en ze is klaar. "Dan streef ik nu wel naar een baan binnen mijn vak­ gebied."

Dansen bij Jansen Maarten van den Biggelaar (39) stu­ deerde in 1982 af bij de faculteit der rechtsgeleerdheid. Aanvankelijk wilde hij de advocatuur in. Maar hij is uitge­ ver geworden van bladen als Elk, Wonen, Santé en Quote Magazine. "Ik heb altijd al iets met bladen gehad", vertelt hij. "Het zal wel in mijn genen zitten want mijn pa had een uitgeverij en een reclamebureau. Bij ons thuis werd veel gelezen. Overal lagen bladen. We hadden nooit gebrek aan informa­ tie. Op de lagere school gaf ik samen met vrienden al een blad uit. De wervel­ wind heette dat", herinnert hij zich. Ondanks zijn interesse voor pers en media koos Van den Biggelaar voor de studie economie in Rotterdam. "Dat leek me wel wat. Maar na een jaar hield ik het voor gezien. Ik besloot rechten te gaan studeren aan de vu. Ik heb trou­ wens ook nog anderhalf jaar in Amerika gezeten en mijn 'Masters of law' ge­ haald in New York." Al tijdens zijn studie kwam zijn onder­ nemersgeest boven. Van den Biggelaar wilde zelfstandig zijn. Een eigen be­ drijfje opzetten. Dat werd 'Dansen bij Jansen', de inmiddels landelijk bekende disco voor studenten. En na voorberei­

NICO Boink - AVC/VU

ding van een jaar kwam Van den Bigge­ laars eerste weekblad Bladeren op de markt. Na twaalf weken ging het blad ter ziele wegens gebrek aan kapitaal. Van den Biggelaar had na zijn studie geen trek meer in de advocatuur. "Je maakt bepaalde ontwikkelingen door. En interesses veranderen nu eenmaal." Hij had baantjes bij de radio en schreef voor NRC Handelsblad en Intermediair. Maar zijn handen jeukten alweer om een nieuw bedrijf op te zetten. Dat werd het stationsrestaurant Eersteklas op perron 2b. Toen kwam zijn uitgeversinstinct weer naar boven. Het maandblad Quote werd gerealiseerd. Een zakenblad met een oplage van rond de 35.000 exem­ plaren. Inmiddels bestaat het magazine alweer acht jaar. Hij heeft inmiddels 65 man in dienst (en 20 personeelsleden in zijn stations­ restaurant). Van zijn studie rechten heeft hij geen spijt gehad. "Ik heb ge­ leerd inzicht in dingen te krijgen. Ana­ lytisch te denken. Hoe wordt er ge­ werkt in Nederland, hoe worden zaken georganiseerd. Daar heb ik nog steeds profijt van, ondanks dat ik een andere richting ben ingeslagen dan je op grond van mijn studie zou verwachten."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen