Ad Valvas 1993-1994 - pagina 466

AD VALVAS 2 8 APRIL 1994

PAGINA 2 0

11'

EIco Brinkman woonde in zijn studententijd op Uilenstede

.1

.'.»

Uit 'Brinkman­ Leven en werk'

Elco Brinkman dronk nooit te veel Wonen in Amsterdam vergt enige creativiteit van VU­student. De kamermarkt zit potdic ht, de wachtlijsten groeien en de huurprijzen stijgen navenant. Toch lukt het veel studenten aan de zo begeerde woonruimte te komen, variërend van corpshuis tot woonboot, van houten keet tot grachtenpand. In deel negen van de studentenhuis­ serie vertelt de huidige kroonprins van het CDA OV< zijn verantwoorde studentenbestaan op Uilenstede Amstelveen. Ellen van Dalen Voordat hij gaat spreken aait hij altijd even nonchalant met zijn hand over zijn haar. Soms bijt hij op z'n lip, af en toe schiet hij uit zijn slof tegen een van de persmuskieten die een hetze tegen hem zouden voeren. Maar meestal blijft hij beheerst, al spreekt zijn frxerende, borende blik boekdelen. Het fundament voor zijn geharnaste persoonlijkheid legde hij op Uilenstede 64 in Amstelveen. Daar leerde oud­vu­ student Elco Brinkman, lijsttrekker van het Christen Democratisch Appèl (CDA), incasseren en doorzetten. "Op de studentenflat heb ik geleerd sociaal te zijn. Op een eenheid van zestien mensen was ik door de beperkte ruimte wel verplicht me tolerant op te stellen. Hoewel ik het soms echt niet meer zag zitten, moest ik verdraagzaam zijn an­ ders hield ik het daar niet vol." Brinkman heeft tijdens zijn studenten­ tijd meer vruchtbare ervaringen opge­ daan die hem nu, tijdens zijn verkie­ zingstoemee per bus door Nederland, vaak goed van pas komen. Dat blijkt onder meer bij een bezoek aan het iVlaastrichtse café 'In den ouden Vo­ gelstruys' dat hij voor de gelegenheid even aandoet. Terwijl Limburgse CDA'ers discussiëren over de AOW, de KRO of de laatste uit­ slagen van het Nipo, tapt de ex­student politicologie en rechten de pilsjes voor zijn gasten en flaneert hij met jonge, zonnebankbruine deemes. Een van de dames heeft ook rechten gestudeerd en net haar bul ontvangen. Giechelend vragen haar vriendinnen aan Brinkman hoe zij zo snel mogelijk carrière kan maken. Brinkman slaat zijn armen om de drie meiden heen. Hij haalt z'n schouders op en brengt een toast uit op het jonge geluk. Het glaasje bier is in één teug leeg.

Brinkman heeft als lid van het vu­corps heel wat uren in het café doorgebracht, vertelt hij even later als hij in z'n cam­ pagnebus een portie babi pangang ver­ orbert. Maar de 'wildste' avonden von­ den plaats in de keuken van zijn stu­ dentenflat. Brmkman: "In onze keuken stond een tv, waarop we altijd naar be­ langrijke wedstrijden keken, zoals Ajax­ Liverpool. Hoewel er normaal hooguit tien mensen in de keuken pasten, zaten we er dan met vijfenveertig man. Ik zat dan met wat andere jongens op de koelkast, die natuurlijk bomvol stond met bier. Met enige regelmaat zakten we er dan doorheen." Brinkman scha­ tert triomfantelijk. Op eenheid 64 was het altijd een puin­ hoop, weet hij zich nog te herinneren. Voordeel was dat er in die tijd nog schoonmakers langs kwamen. "M aar de werksters verrekten het om onze aangekoekte etensresten van de borden te halen. Dus zette ik samen met m'n huisgenoten alle vuile borden en bestek in de keukenkastjes. Na een week was er dan alleen nog één vork en één lepel niet door de ratten besnuffeld." De rat­ ten waren afkomstig uit de sloten in de weilanden achter Uilenstede. Brinkman kon zich destijds weinig druk maken om wat er met zijn huiswaar ge­ beurde. "Als de dieren en mijn huisge­ noten maar van mijn drank afbleven. Daar zorgde ik wel voor. En ik verstop­ te mijn dierbare bezit altijd in een zak met vuil ondergoed, daar was het vei­ lig." Hij schatert opnieuw en neemt nog een hap van zijn babi pangang. Toen Brinkman na zijn eindexamen in 1966 als 18­jarige gymnasiast vanuit het Zuidhollandse dorpje Hardinxveld­ Giessendam naar Uilenstede vertrok, bestond het complex in Amstelveen nog maar net. "Uilenstede was vroeger net een klein dorp aan een vijver. Ik kwam van het platteland en dat kan

heel eenzaam zijn. Op Uilenstede hoef­ de dat niet. Ik pakte een keukenkrukje en ging met een krat bier aan het vijver­ tje zitten. Aan het water gingen we met z'n allen dan eindeloos bridgen. Dat was ontspannend." Hoewel Brinkman vaak deelnam aan het brallerige en bruisende studentenle­ ven, wist hij als stabiele student altijd maat te houden. Net als nu wilde hij toen ondanks een enkele uitspatting wel alles onder controle blijven hou­ den. "Ik ging nooit te ver, dronk nim­ mer te veel. Ik zorgde ervoor dat ik mijn eigen bed terug kon vinden. Je moet keuzes maken en op tijd werken aan je toekomst. Niet lanterfanten, maar doen." Als ambitieuze student onderscheidde hij zich van zijn 'doorsnee' jaargenoten door al vroeg bezig te zijn met zijn eigen politieke carrière. Al van jongs af aan wilde hij in de voetsporen van zijn vader (de burgemeester) treden. Wel­ overwogen was hij daarom in de eerste twee jaren van zijn studietijd secretaris en daarna voorzitter van het dispuut I.U.M.B.o. van het vu­corps en werkte hij later in Amstelveen voor de JOVD, de liberale jongerenorganisatie voor vrij­ heid en democratie. Ook zijn mede­studenten op Uilenste­ de confronteerde hij met zijn voorliefde voor politieke vernieuwing. Op zijn kamer ("Het plafond had ik zwart en de muren pastelkleurig geverfd.") hing een foto van zijn idool J.F. Kennedy. Hij verdedigde het Amerikaanse impe­ rialisme, maar plaatste kritische kantte­ keningen bij de Amerikaanse oorlog in Vietnam. Tijdens het bridgen discussieerde hij uren over deze actuele zaken met zijn vrienden, die meer in de idealen van Marx en Lenin zagen. "Tijdens die ver­ hitte discussies op Uilenstede heb ik geleerd te luisteren naar andere men­ sen. Bovendien waren die gesprekken een uitstekende manier om je argumen­ tatie aan te scherpen, want we waren het nooit met elkaar eens." Bridgen deed hij ook buiten Uilenste­ de. Tijdens een bridge­drive voor stu­ denten in het Amsterdamse Woest­ duincentrum leerde hij vu­studente Janneke Salentijn kermen. Hij trouwde met haar in 1971, een jaar voordat hij zijn bul ontving. Brinkman heeft plezierige herinnerin­ gen aan de tijd die hij als student met zijn vrouw doorbracht. "Uren wandel­ den Janneke en ik gearmd langs de Bosbaan. Als biologiestudente moest zij als afstudeerproject via onderzoek in spermadruppeltjes het paargedrag van

kleine microscopische organismen zien te achterhalen. Als we dan samen langs de Bosbaan struinden kreeg ik de op­ dracht om met een speciaal krabmesje algengroen van de bomen te halen zodat zij daarna de spermadruppeltjes van deze organismen kon tellen", ver­ telt hij glimlachend. Ook zijn collega's in de bus lachen om de prille roman­ tiek. Brinkman is na zijn studententijd nog tWeemaal teruggekeerd naar Uilenste­ de. Het eerste bezoek vond plaats samen met zijn oudste kind, dat toen twee jaar oud was. "Dat was een bizar­ re belevenis. Hij was eigenlijk nog te klein om in te zien wat Uilenstede voor mij heeft betekend. Hij zou niet begrij­ pen wat zijn vader allemaal achter die betonnen muren heeft meegemaakt. Daar heb ik voor het eerst geN'oeld wat het is om eigen baas te zijn." Inmiddels is er veel veranderd. De grij­ ze betonnen muren van Uilenstede 64 zijn nu roze en lichtblauw beschilderd. Van de zestien kamers van elk drie bij vier meter zijn begin jaren negentig twaalf appartementen (met twee ka­ mers, een keuken, toilet en douche) ge­ maakt. De bewoners zijn vooral afge­ studeerden van de vu, en leven nu af­ zonderlijk van elkaar achter gesloten deuren. Ze kennen elkaar nauwelijks en groeten elkaar niet meer op de trap. Dat de kroonprins van het CDA op hun eenheid heeft gewoond vinden ze 'wel grappig'. In een van die ruimtes waar eens Brink­ man dwaalde, woont nu de ex­vu­stu­ dent bewegingswetenschappen Jurgen van Ooijen (27). In zijn ruime living van acht bij vier ­ met keuken ­ vertelt hij over zijn vrij rustige studententijd. Een overeenkomst tussen zijn leven en dat van Brinkman, is dat hij zijn leven deelt met een vu­studente biologie. Van haar zijn ook de pastelkleurige schilderijen boven de bank. Jurgen Ooijen koos net als Brinkman voor Uilenstede om de eenzaamheid, 'die ik onvermijdelijk zou ervaren in de grachtengordel', te omzeilen. "Je maakt hier inderdaad snel vrienden." Politieke ambities heeft hij echter nooit gehad. "Ach, je leest wel eens de krant, maar ik ben er niet actief mee bezig." Gaat hij aanstaande dinsdag wel stemmen? "Ik weet het nog niet, ik zie nog wel. Misschien stem ik nu wel op Brink­ man." Hij valt stil en trekt een beden­ kelijk gezicht. "Ach nee, ik denk het toch maar niet." ,­^

Kies iets vrolijks Redenen om niet op Janmaat te stemmen: 1. Je bent beschaafd opgevoed, dus hebt geleerd d at discrimineren niet mag, of pre­ ciezer: dat je er niet openlijk op betrapt mioet worden. 2. Je bent christelijk opgevoed en hebt ge­ leerd dat voor God alle mensen gelijk zijn. 3. Je wilt aardig ge­ vonden wordep. .4. Je hoort tot een mensensoort d ie slecht af is als de Janmaten de macht krij­ gen. Vrijwel iedereen d us, maar zeker de helft van de mensen, want de CD­ideeën over de 'rol' van de vrouw ontlopen die van de SGP nauwelijks. Een loslopend wijf met grote mond als ik zou in een CD­maatschappij vast tuigje en mxiilkorf aangemeten krijgen. Terugsturen kan moeilijk: al is mijn bloed van vreemde smetten vol, ik heb de Nederlandse natio­ naliteit. Mijn opa was Fin, en mijn oma een Lapse spieetoog, zo'n halve nomade vanachter d e rendieren vandaan gerukt. Mijn Nederlandse opa d eugd e geheel volgens CD­maatstaven. Alleen was de bijbehorende oma een jodin. Kortom, qua ras ben ik een zootje. Maar mijn hoofdreden om niet heer J. te stemmen, is dat ik er­ gens vóór wil kiezen, voor iets vrolijks, geen negatieve keuze maken. De CD ­ overigens net als zijn tegenstander d e SP ­ is uit oiunacht en wrok geboren. De zuurheid, verongelijktheid en ja­ loezie druipen er vanaf: 'zullie krijgen meer as wij, en d aar benne me tegen'. Toch ben ik groot voorstand er van het bestaan van partijen d ie boos of slecht ged achtengoed uit­ dragen. De realiteit is dat zulke ideeën heersen, en niet verdwij­ nen door partijen te verbied en. 'Nette' partijen moeten beter weten dan zich kind erachtig tegen de CD te verzetten, juist blij zijn met zo'n vijand, met zo'n buitenkansje zich vergelijkend er­ wijs op de borst te kunnen slaan vanwege de eigen correctheid . SELMA SCHEPEL Waar gebeurd: in Califomië is een vrouw herhaalde­ lijk betrapt op topless zonneba­ den op een open­ baar strand. Ze werd daarvoor ge­ straft met 1800 dollar boete en drie maanden cel. Onvoorwaardelijk. In die­ zelfde staat verkrachtten vier mannen een bewusteloze vrouw. Ook zij worden opgepakt. Straf: 1500 dollar, vier maanden voorwaardelijk. Beide vonnis­ sen stammen uit 1994 en zijn terug te vinden in het openingscommentaar van het laatste nummer van het faculteits­ blad van de juristen. Status Quo. "In dit stuk staan geen druk­of feitelijke fou­ ten", voegt de schrijver er nog ten over­ vloede aan toe. En: "Amerika. PoHtie­ man van de wereld." Maar er is meer onrecht dat de juridi­ sche gemoederen aan de vu bezig­ houdt. De dienstplicht bijvoorbeeld. "Schafte België de dienstplicht in een halfjaar af, in Nederland duurt de vorig jaar gestarte reorganisatie nu nog vier jaar." Met als gevolg dat minder dan een op de tien jongens in '96 nog in dienst moet. Waarom zou je niet ge­ woon in dienst mogen, vraagt Status Quo zich vervolgens af Dan kun je er­ voor kiezen. En ben je als ministerie van defensie in één klap van het hele gezeur af van juristencollectieven en procederende dienstweigeraars. Of, wat voorzichtiger: "Het dienstrechtsysteem met vrijwilligheid als criterium is de best mogelijke compensatie voor de laatste lichtingen dienstplichtigen. Uit een enquête bleek dat een kwart van de potentiële dienstplichtigen vrijwillig in dienst zou willen, wat genoeg zou zijn om de opkomstplicht nu al op te schor­ ten."

AltF4

Bovendien: waarom zou de overheid nog vasthouden aan ouderwetse struc­ turen nu de rol van de Nederlandse krijgsmacht als gevolg van recente in­ ternationale veranderingen ter discussie is komen te staan? "Geen angstvallige blik meer naar het Oosten, maar peace­ keeping en peace­enforcing in de brand­ haarden van de wereld." (PB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen