Ad Valvas 1993-1994 - pagina 340

AD VALVAS 24 FEBRUARI 199,

PAGINA 12

Stof en blik

f

"^^'EENNIE

J^ritóV^^"''* -"^ -i

-^-^^s^ x

student Bouke in een van de keukens van studentenhuis/hotel Casa 400

Pieter Vonck

Wonen in Casa 400: een schone zaak

In het straaltje zon dat door een kier binnendringt, dwarrelen duizenden piepkleine gouden puntjes. Die straal maakt nog meer duidelijk. Dat de lucht in de kamer, die zo helder en leeg lijkt, in feite één dichte stofwolk is die zich beweegt op de thermiek van de kachel. We banen ons altijd een weg door stoQes, onze blik wordt vertroebeld door stofjes en we ademen wolken en wolken stof. D a t laatste is gelukkig een zorg van het trilhaarepitheel. De zon van dit moment verraadt hoe het fenomeen voorjaarsschoonmaak is ontstaan: ongehinderd door bladeren of bewolking maken zijn stralen, dwars door de heldere vrieslucht, net die bepaalde hoek m e t alles wat zich in de winter heeft verzameld, dat dit zichtbaar wordt. Het is bijna mooi te noemen: hele kussens van vlokken blijken plotseling onder kasten en banken te wonen, en beginnen frêle te dansen als ze lichtjes worden aangeraakt. Stofzuigen is zo wel eens leuk: je ziet tenminste r e sultaat. Mij zal niemand ooit een denigrerende opmerking horen maken over het beroep van huisvrouw/man. In de loop der jaren heb ik met uiterste wilsinspanning enige discipline weten aan te brengen in afwassen, m a a r wat de rest van het huishouden betreft: schade en schande leerden dat daar een speciaal talent voor vereist is. Dat ik zeker niet heb. Behalve die vondst van geen talent - o m het geweten te ontlasten - heb ik ook zo'n hekel aan huishouden omdat het zich eindeloos herhaalt en m a a r hamert op het besef dat het lichaam feitelijk een dwangbuis van grofstofFelijke ritmes is. Door de dagelijkse confrontatie m e t niet te stoppen cycli van boodschappen doen, vuilniszakken vullen, wassen en weer vies maken: in beweging brengen van hopen, hopen stof. Maar weinig tot nadenken. SELMA SCHEPEL

Wonen in Amsterdam vergt enige creativiteit van de vu-student. De kamermarkt zit potdicht, de wachtlijsten zwellen aan en de huurprijzen stijgen navenant. Toch lukt het veel studenten aan de zo begeerde woonruimte te komen, variërend van woonboot en houten keet tot grachtenpand. In deel een van de studentenhuisserie staat 'Casa 400' centraal, dat in de winter studentenhuis is en in de zomer dienst doet als hotel.

Elsbeth Vernout Een dwaaltocht in het schemerdonker door het kantorenpark nabij het Amstelstation gaat vooraf aan een bezoek aan Casa 400, hotel annex studentenhuis. Kille tunnels worden doorkruist, twijfelachtige bosjes vermeden. Later vertellen de studenten dat er de laatste tijd in de voetgangerstunnel heel wat Casabewoners zijn beroofd. Gelukkig toont Bouke van der Voet (22), voorzitter van de bewonerscommissie van Casa 400 en eerstejaars student economie aan de vu, zich op de terugweg naar het station een ware lijfwacht. De binnenkomst in de bruine lounge van het driesterren hotel doet de betonnen omgeving vergeten. Julio Iglesias zingt zijn weemoedige liederen door de grote hal, die in jaren zeventig stijl is ingericht. Maar waar zijn de studenten? In de lift op weg naar verdieping vier wordt de eerste gesignaleerd. "Het is hier heel leuk, ik heb 399 huisgenoten!" roept de bewoner nog snel voordat de liftdeuren weer sluiten. De stichting Casa Academica werd 35 jaar geleden opgericht door vier studenten die wat wilden doen aan de woningnood in Amsterdam onder studerenden. De combinatie hotel-studentenhuis hadden zij in Scandinavië gezien en het lukte hun om de overheid en beleggers te interesseren. In Casa 400 (400 vanwege de vierhonderd katners) mogen tot op de dag van vandaag alleen mensen wonen die als student inge-

schreven staan. De huurder moet de hotelkamer gestoffeerd en gemeubileerd aanvaarden. In de kamers staan standaard twee bedden, waarvan eén onderschuifbed, een wit bureau, twee stoelen, een kofferplank en een klein tafeltje. Elke kamer heeft een badkamer met wastafel, douche en toilet en in het piepkleine halletje een kast. Het is regel dat de studenten per 1 juni vertrekken om plaats te maken voor de hotelgasten. Maar een deel van de kamers blijft ook in de zomer voor studenten beschikbaar, afhankelijk van de bezetting van het hotel. In kamer 447 woont vu-student Bouke. Hij heeft kans gezien het standaard hotel-meubilair een studentikoze glans te geven. Op de blauwe vloerbedekking slingeren een volle asbak, een lege krat bier, een wijnrek en wat mandarijnen. Tegen de m u u r staan wat buitgemaakte verkeersborden en her en der proberen wat dorre planten in leven te blijven. Aangezien boren of spijkeren in de hotelmuren verboden is, hangen zijn nette colberts met stofhoes eromheen aan een grijze strip aan de m u u r . Daarnaast bungelen de bijpassende stropdassen aan een hangertje. De bergruimte in de kamer is krap, daarom heeft Bouke zijn spijkerbroeken m a a r laten uitwijken naar de badkamer. Over het wonen in Casa 400 vertelt Bouke niets dan goeds. Hij prijst de ligging ("Je kunt alle kanten op."), roemt de sfeer ("De gezelligheid

hier is gevaarlijk.") en geeft hoog op over de service ("Er zit vierentwintig uur per dag iemand op de receptie."). Aan het grote minpunt, de hoge huurprijs, probeert Bouke als hoofd van de bewonerscommissie tot nu toe tevergeefs wat te doen. Voor een kamer in Casa van drie bij viereneenhalve meter plus badkamer en inclusief de abonnementskosten van de telefoon, betaalt een student 442 gulden per maand. Daar is een huursubsidie van 85 gulden al vanaf. De prijzen zijn fors, toch is er altijd een lange wachtlijst voor de kamers. Bij de bouw van het hotel is rekening gehouden tnet de recreatiedrift van studenten. Op een rondtocht door het huis laat Bouke zien welke ruimten studenten mogen gebruiken. In de kelder is het washok met twee wasmachines en twee drogers die continu draaien. Ver-

derop in de catacomben is de tafeltennisbunker, die klein en koud als hij is doet denken aan een isoleercel. "Hier kan echt niets kapot", grapt Bouke. Maar zijn trots bewaart hij voor het laatst. De Casa Croeg (de spelling is nog een erfenis uit het verleden) is gebouwd op vijftig personen, m a a r als er een huisfeest is, wordt een aantal van tweehonderd bezoekers makkelijk gehaald. De bierlucht en plakkerige vloer zijn nog stille getuigen van het karakter van de feesten. Tijdens de rondleiding, die verder gaat langs verschillende verdiepingen, blijkt dat niet iedereen zo positiefis over Casa 400 als gids Bouke. Hester Klooster (21), vierdejaars student psychologie aan de UVA, woont op de tiende verdieping. Ze leeft al voor het vierde seizoen in het huis en heeft al vier keer haal inboedel moeten verhuizen. In de

Een grammofoonplaat klinkt altijd nog beter dan een c d . (Proefschrift J. Petersen)

z e kenne niet eens normaal i

ff *',#; J-in

zomermaanden vond ze onderdak in een anti-kraakpand of bij h a a r vriendje. Hester wil graag uit Casa weg. "Het is hier erg klein, ik heb hier geen eigen plekje. De controles vind ik betuttelend. In de hotelkam e r hoort bijvoorbeeld een litho, een vreselijk ding met een strandstoel in zachte kleurtjes. Ik had h e m aan de zijkant van de kast gezet, omdat ik wist dat er een litho-controle bestaat. Maar toen ze kwatnen kon ik die prent nergens meer vinden. Ook wordt de badkam e r eens in de maand chemisch gereinigd, echt ontsmet. Dan moet je alles eruit halen. Mijn kamer is door de controleurs de meest ranzige kamer van heel Casa genoemd." I5e litho-controle kent nog een variant: het toezicht op keukens. Op maandagochtend wordt gekeken of de keuken, die op Boukes afdeling met dertien personen wordt gedeeld, wel goed schoon is. Als dat niet zo is, dan hangt de schoonmaakdienst een briefje op dat niet zou misstaan in een tehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen. "Bij controle van uw keuken is ons gebleken dat deze niet schoon is en daardoor gevaar oplevert voor de hygiëne in ons huis." Het rode briefje eindigt met de zin: "Mocht de keuken voor woensdag niet schoon zijn, dan zullen onze medewerkers deze taak van u overnemen, waarvoor de kosten ad. minimaal tien gulden per bewoner, exclusief BTW doch inclusief administratiekosten aan u in rekening worden gebracht." Bouke bewaart de waarschuwingen allemaal. "De persoon die zo'n zin kan bedenken, verdient een gouden griffel."

'3'

Ie na at'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen