Ad Valvas 1993-1994 - pagina 114
AD VALVAS 14 OKTOBER 19i
PAGINA 6
Gezien Ridderbos, een vrouw van augustus
AD
(
'Moeder overste' bepaalt al 25 jaar gezicht van studentenpastoraat Met een liber amicorum en een congres over 'Vrouwelijke spiritualiteit' werd Gezien Ridderbos (53) afgelopen vrijdag in het zonnetje gezet. Ze is 25 jaar als 'moeder overste' verbonden aan Studentenpastoraat Amsterdam.
Erno Eskens Studenten bleven weg, geldbronnen droogden op en het aantal predikanten werd bijna gehalveerd. D e vijfentwintig jaar die Gezien Ridderbos als coördina trice werkt bij het Studentenpastoraat Amsterdam zijn niet bepaald rustig ver lopen. "Vroeger kwamen de studenten vanzelf wel naar ons toe", vertelt ze. "Ze bezochten toen bij honderden onze liturgieviering. Maar toen zette de ont kerkehjking in en is de viering stopgezet wegens gebrek aan belangstelling." Uit een recente enquête bleek dat iets meer dan vier procent van de vustu denten gebruik maakt van het pasto raat. "Dat percentage is laag", erkent Ridderbos, "maar het is wel opvallend dat die vier procent zeer tevreden is over de kwaliteit van het pastoraat." De bezoekers, waarvoor Ridderbos lezin gen, kloosterweekends en ook gezellig heid organiseert, zijn voornamelijk stu denten die zich niet langer in de kerken thuis voelen. "Ze hebben iets met het geloof, maar hebben geen band meer met de kerken. Voor deze mensen ver vullen we een duidelijke functie. Ik denk dat we daarom ook in toekomst nodig blijven. W e hebben nu een harde kern van een paar honderd regelmatige
bezoekers. Ik verwacht dat die kern al tijd zal blijven bestaan."
Subsidiekraan Hoewel de toeloop van studenten de laatste tijd weer iets toeneemt 'stu denten zijn weer bezig met zinvragen' gaat het met de financiën van het pas toraat niet erg goed. De Vereniging van de vu heeft de subsidiekraan voor een deel dichtgedraaid. "De Vereniging heeft minder geld", legt Ridderbos uit. "Maar er is ook sprake van een nieuw beleid. Vroeger was de Vereniging gere formeerd. Een paar jaar geleden heeft men het roer omgegooid en is de Ver eniging oecumenisch geworden. T o e n is ook besloten om de bijdrage aan de 'gereformeerde' pastores stop te zetten. D e Vereniging wil op termijn wel een bijdrage aan het studentenpastoraat le veren, maar dat hoeft dan niet meer per se bestemd te worden voor een gerefor meerde pastor." Niet alleen de Vereniging van de vu, ook de kerken zelf draaiden aan de geldkraan. D e ontkerkelijking had ge volgen voor de beschikbare subsidies. Van de zeven pastores die ooit rondlie pen aan de Van Eeghenstraat moesten er daarom drie afvloeien. Ondanks alle moeilijkheden heeft G e zien Ridderbos het hoofd niet in de schoot gelegd. Dat past niet bij haar aard, blijkt uit de feestbundel die haar afgelopen vrijdag werd aangeboden. D e jubilaresse wordt beschreven als een onvermoeibare en nimmer aflatende 'moeder overste' die als een spin in het web van het pastoraat zit. Steevast houdt zij een oogje in het zeil en zorgt zij ervoor dat 'haar' pastoraat blijft draaien.
Oogst Ze moet glunderen als het boekje ter sprake komt. "Ja, daar voel ik mij na tuurlijk zeer door vereerd. Vooral de titel van het boekje spreekt me erg aan, Vrouzv van augustus. Ik ben namelijk niet alleen in augustus jarig, maar ver keer ook in de augustusmaand van mijn leven. Het is nog geen herfst ik ben nog vitaal genoeg om nieuwe dingen aan te pakken maar het is wel tijd om te oogsten. Ik mag de vruchten van mijn werk gaan plukken." D e eerste oogst bestaat uit een nieuw imago dat het pastoraat zichzelf onlangs
I
De VU in cijfers
Promoveren
aanmat. Er is een nieuwe huisstijl en ook het monumentale pand aan de Van Eeghenstraat 90 ooit nog door Berla ge himself onvxorpen kreeg een m o demer uiterlijk. "Het pand heeft een opknapbeurt gekregen. Dat was nodig om de uitstraling van het pastoraat te verbeteren. Bij studenten bestond na melijk de indruk dat het hier een inge slapen zootje was. D a t beeld klopig na tuurlijk niet." Ook op theologisch gebied wordt aan het imago van het pastoraat gesleuteld. Bij studenten bestaat de laatste jaren een toenemende belangstelling voor zingevingsvragen. Het pastoraat speelt hier op in met lezingen, bijeenkomsten en gespreksgroepen. Klaarblijkelijk heeft de aanpak enig succes, want het aantal bezoekers van het pastoraat neemt sinds kort weer iets toe.
Geestelijke k r a c h t Ridderbos hoopt echter niet alleen stu denten binnen te halen. H e t zou mooi zijn als er ook spiritualiteit oftewel geestelijke bevlogenheid wordt ge oogst. "Ik heb wat dit betreft zelf een behoorlijke ontwikkeling meegemaakt. Vroeger was ik een braaf gereformeerd meisje uit een goed gereformeerd gezin. Dat veranderde toen ik een jaar of vijf tien geleden met feministische theolo gie in aanraking kwam. Dat bracht leven in de brouwerij. Ik kwam erachter dat de kerken net als de rest van de samenleving eigenlijk mannenbolwer ken zijn. Daarbinnen zitten vrouwen in een moeilijke positie. Als je goed kijkt, zie je dat die vrouwen desondanks iets krachtigs uitstralen. Die geestelijke kracht fascineert mij." De geesteskracht is de bron van het verzet, "maar", waarschuwt Ridderbos, "het verzet moet niet leiden tot een ra dicale breuk met de mannenwereld. Je moet proberen in contacrte bhjven met elkaar. Ik blijf daarom ook'actief bij de kerken."
2 9 9 2
Graphic Roelie Fopma/Ad Valvas
Uit het algemeen jaarverslag van de v u van 1992 blijkt dat het aantal pro moties in vier jaar tijd meer dan ver dubbeld is. Waren er in 1988 nog maar 102 promoties, in 1992 waren dit er in totaal 216. Vooral bij Geneeskunde is de toename drastisch, maar ook de bètaweten schappen timmeren wetenschappelijk
'•ér^J'-f'lt
flink aan de weg. Sommige grote faculteiten met veel studenten, zoals rechten en economie, kennen opvallend weinig promoties. Dit komt voornamelijk door het feit dat studenten na hun afstuderen snel de arbeidsmarkt opgaan en maar spo radisch aan de universiteit verbonden blijven als onderzoeker. (PB)
^
^
.
1)jpï
f^y^
**
4^ Ü^
I"' .
-+ '
V^
\
é- ¥vV" ,
5 .¥Z«1#
I
Gezien Ridderbos: 'Ik mag de vrucliten van mijn werk gaan plukken' AVC/V
VU-studenten bouwen school in Peruaanse krottenwijk G i a c o m o G a r u l l i , s t u d e n t klassie ke t a l e n , h a d a f g e l o p e n z o m e r g e e n b e h o e f t e a a n e e n C o s t a d e l Sol. S a m e n m e t drie andere s t u d e n t e n v a n d e v u b e s l o o t hij tijdens zijn v a k a n t i e m e e te w e r k e n a a n e e n o n t w i k k e l i n g p r o j e c t in d e P e r u a a n se s t a d P i u r a . D a a r b o u w d e n zij i n de krottenwijk Los Algarrobos een s c h o o l . " W e zijn o n s b e w u s t g e w o r d e n h o e g o e d w e h e t eigenlijk in N e d e r l a n d h e b b e n . "
i S S j l
Vrouw van Augustus: een feestbundel voor Gezien Rid derbos. Stichting Centrum Studentenpastoraat Amster dam. 1993 Voor 10 gulden verkrijgbaar bij het bureau studentenpastoraat (kamer OA 33).
Coen van Basten
i s s s
'
"Wij westerlingen leven in rijkdom en gemak", meent Garulli. "Daarom is het heel goed om eens met armoede gecon fronteerd te worden. D a t leert je na denken." Garulli is lid van de Stichting s v o . Studenten Voor O ntwikkelingssa menwerking. Samen met M e n n o de Haan (politicologie), Arian Simmelink (natuurkunde) en Wouter Daatselaar (economie), ook lid van svo, besteed den zij vijf weken van h u n vakantie aan de bouw van een centrum voor be roepsonderwijs in krottenwijk Los Alg arrobos. "In deze wijk wonen 16.000 mensen", vertelt Garulli. "Slechts een klein ge deelte is voorzien van stromend water, elektriciteit en een vorm van afvoer. Veel woningen zijn gemaakt van riet, leem en karton. D e leefomstandighe den zijn zeer onhygiënisch. De inwo ners hebben onderwijs nodig om hun toekomst op te bouwen."
tili"$S#;:ki?S5Bia.i
De universiteit van Piura n a m het ini tiatief o m het centrum voor beroepson derwijs te gaan bouwen. Dit centrum is bedoeld om jaarlijks 1200 mannen en vrouwen op te leiden. De opleidingen variëren van confectie tot electronica en van huishoudkunde tot boekhouding. Voordat de vier vustudenten, samen met twintig andere mannelijke studen ten uit Nederland, naar LatijnsAmeri ka vertrokken, zorgden zij voor een ge degen voorbereiding. De Haan: "We leerden huis, tuin en keukenSpaans. Organiseerden lezingen over Zuid Amerika en lazen veel boeken." O ok vonden de vier sponsors voor het pro ject in de krottenwijk. Behalve het mi nisterie van ontwikkelingssamenwer king en een aantal bedrijven, legden fa milieleden en kennissen geld in. Ver volgens kon het avontuur beginnen.
Gringo " O m d a t we alle vier nog nooit in een ontwikkelingsland waren geweest, was het best een shock", vertelt Simmelink. "Al die armoede en ellende. Bovendien waren wij de eerste blanken die de in woners van de wijk zagen. Alleen op te levisie worden zij met witte lijven ge confronteerd. Amerikaanse commer cials, weet je wel. Er werd aan ons blonde haar getrokken en geplukt. Ze vonden ons Europeanen wel interes sant. We werden 'gringo' genoemd. Dat is een NoordAmerikaan. Zo noe m e n ze iedere buitenlander die ze zien." In de ochtend verrichtten de 24 jon
gens, die met z'n allen in een groot huf verbleven, bouwwerkzaamheden. Daat selaar: "Putten graven, stenen sjouwen cement maken en beton vlechten. Zwaar werk. Daarom deden we dat in de morgen. Dan is het namelijk be wolkt. We werkten schouder aan schouder met Peruanen uit Los Algar robos. Dat was hartstikke leuk." In de middaguren ondervroegen de jongens bewoners uit de krottenwijk. Een soort enquête over de situatie in huis, het inkomen, de gezinssamenstel ling. En wat voor ziekten en inentingen mensen hadden gehad. "Deze informa tie verzamelden we voor de dokter in de wijk", legt Garulli uit. "Het was on derdeel van een medisch programma ter bestrijding van ondervoeding, onhy giënische omstandigheden en besmet telijke ziekten." Over de inwoners uit de wijk zijn de jongens erg te spreken. D e Haan: "De hartelijkheid van de mensen is hartver warmend. Ze waren zo dankbaar dat wij, zonder betaling of wat dan ook, samen met hen de school bouwden. De kinderen waren onze grootste fans. Zij maakten armbandjes voor ons en wil den spelletjes met ons spelen." Afgelopen w«ek kregen de vier via een fax te horen dat het centrum voor be roepsonderwijs helemaal af is. Garulli: "Dat is een goed gevoel. W e hebben veel gedaan. Maar nog meer terugge kregen. Dan bedoel ik onze eigen be wustwording. W e hebben het hier zo slecht nog niet."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 16 augustus 1993
Ad Valvas | 552 Pagina's