Ad Valvas 1993-1994 - pagina 364

AD VALVAS 10 MAART 1994

PAGINA 8

VU-feministes staan alleen in emancipatiestrijd Vrouwendag in teken van gelijke kansen op universiteit

I

Tijdens de jaarlijkse internationale vrouwendag ageerde de 'tweede golf feministes' afgelopen dinsdag aan de Vrije Universiteit vooral tegen hun eeuwige slachtofferrol en het eenzijdige sollicitant^nbeleid van de vu. Zij vonden onbegrepen mannen en' onbezorgde studenten tegenover zich. "Ach, emancipatie is allang geaccepteerd."

^^m-'-

<r-%.

E en van Dalen

Van de ongeveer vijftig aanwezigen die in het auditorium de vrouwendag vol­ gen, bestaat het merendeel uit vrouwe­ lijke dertigers; studenten of mannen zijn er nauwelijks. Enkele vrouwen heb­ ben een pocketcamera om hun nek, an­ deren maken driftige aantekeningen in een kladblok. De meeste inannen zitten afzonderlijk van elkaar achter in de zaal en houden zich de hele middag voorna­ melijk stil. Alleen tijdens de voorstelling van Theatersport klinkt af en toe gegr­ om en gegniffel als de Amsterdamse amateurs een clichématig huishoudelij­ ke handeling ten tonele opvoeren. De 'zappende' uitgezakte voetbalfanaat en de huisvrouw als sloof blijken nog steeds herkenbaar. Dat er niet alleen thuis, maar ook op de Vnje Universiteit nog steeds sprake is van een vast rolpatroon laat voorzitter Hetty van Emmenk van de vu­emanci­ patiecommissie zien tijdens de opening van de Vrouwendag, die als thema heeft 'vrouwenemancipatie is mannene­ mancipatie'. "Er is iets structureel mis met het emancipatiebeleid op de vu. Vrouwen vormen op de universiteit nog steeds de minderheid in wetenschappelijke func­ ties. Hoe dat kan? Het beeld van man­ nen en vrouwen is nog steeds verschil­ lend op de vu. Zo worden jonge stu­

'Vrouwenemancipatie is mannenemancipatie': prof. W. Noomen l<reeg tijdens de internationale vrouwendag de NICO Boink - AVC/VU Positieve actie-prijs

dentes als onervaren beschouwd en een even ervaren mannelijke studiegenoot veelbelovend. Dat is toch schunnig." Hetty van Emmerik illustreert haar be­ toog aan de hand van de meest recente gegevens van de afdeling Personeelsza­ ken. Uit de cijfers blijkt bijvoorbeeld dat de faculteit pedagogiek en psycho­ logie te weinig vrouwen in dienst heeft in verhouding tot het aantal afgestu­ deerden. Hoewel zeventig procent van de afgestudeerden tussen 1990 en 1993 een vrouw was, heeft slechts twintig procent een baan als aio of als weten­ schappelijk docent. Van Emmerik: "Om deze slechte weerspiegeling op te lossen zou de vu een positief discrimi­

natiebeleid kunnen voeren ten opzichte van haar sollicitanten." Siebren Miedema, bijzonder hoogleraar pedagogiek/psychologie, is het daar niet mee^eens. Tijdens het debat verdedigt hij ^an ook met verve zijn steUmg dat het tijdens een sollicitatieprocedure in een wetenschappelijke functie niet uit moet maken welk geslacht ('wel of geen slurfje') de sollicitant heeft. In zijn re­ devoeringen staat hij die middag vaak alleen, waarschijnlijk mede door afwe­ zigheid van GroenLinks Tweede Ka­ merlid Paul RosenmöUer. Nu moet hij het als enige man opnemen tegen de drie vrouwelijke debaters Milou van Hintum (redacteur van het Leidse uni­

versiteitsblad Mare), Marjet O ckels (voormalig PvdA­Tweede Kamerlid en nu lid van de Nieuwe Partij) en IVlarijke Vos (partijvoorzitter van GroenLinks). Miedema: "Ik krijg vreselijke onlustge­ voelens bij voorkeursbehandelingen. Vrouwen moeten niet met de verkeerde middelen een voorsprong proberen te nemen. Ze klagen dat ze dubbel moe­ ten presteren om een baan te krijgen. Als een vrouw daadwerkelijk een eerste kans krijgt, zet ze zichzelf dubbel op spel." Volgens de hoogleraar is het beter dat een vrouw het lef heeft om ge­ zonde competitie te spelen. Gloria Meredith, de enige vrouwelijke wetenschappelijke docent anatomie aan

de faculteit geneeskunde, vindt het idee van competitie van Miedema niet re­ alistisch. "Mannen­hebben meer sociale netwerken dan vrouwen. Ervaren do­ centen stimuleren in hun eigen vak­ groep alleen jonge mannen, als vrouw kom je daar gewoon niet tussen." Dat zij zeven jaar geleden als Amerikaanse wel een plaats wist te veroveren noemt ze 'puur geluk'. vu­student filosofie Rafael Benjamins vindt net als Miedema positieve discri­ minatie niet fair. "Mannen mogen niet de dupe worden van jullie achterstand­ positie, daar ben ik pertinent tegen." Zijn opmerking wordt door het overwe­ gend vrouwelijke publiek niet in dank afgenomen. "Er moet blijkbaar nog een heleboel ge­ beuren", roept Van Emmerik vanuit de zaal de sprekers aan het einde van het debat toe. Om dat te stimuleren heeft de emancipatiecommissie ter gelegen­ heid van de vrouwendag een tweejaar­ lijkse prijs van vijftienduizend gulden en een bokaal ter beschikking gesteld voor de meest vrouwvriendelijke facul­ teit. Door het aandeel in vrouwenstu­ dies, de toename van vrouwelijk weten­ schappelijk personeel en door de belof­ te dat er een nieuw positief actiebeleid wordt opgezet mag decaan W. Noomen de prijs namens de faculteit der sociaal­ culturele wetenschappen m ontvangst nemen. Terwijl de aanwezigen nog discussieren over Dolle Mina en vrouwenbewegin­ gen in de jaren zeventig zit een groepje studenten ondertussen in de mensa al giechelend de laatste tentamens door te nemen. Verderop wordt het laatste col­ lege geëvalueerd. Dat hun generatie tij­ dens het debat als derde feministengolf werden bestempeld, schijnt ze niet te interesseren. De strijd om gelijke rech­ ten is uit de tijd, vinden de meesten. "Ach, het evenwicht is er al. Emancipa­ tie is allang geaccepteerd", meent twee­ dejaars Bedrijfskunde student Barbara Kleinhoven (20). Haar jaargenoot Yvonne Lensink (20) is het met haar eens. "Ik wil helemaal geen voorkeurs­ behandeling." De derdejaars rechten­ student Els (26), die liever haar achter­ naam met wil noemen, vindt een inter­ nationale vrouwendag zelfs overbodig. "Op die manier blijf je de achtergestel­ de positie van een vrouw benadrukken. Daar heb ik geen zin in. Onze generatie IS gewoon niet zo gefrustreerd als de dertigers."

Oud-directrice 't Olifantje oneens met ontslag Kaulingfreks: 'Het is waanzin dat ik mijn taken niet meer aankon' Jan-Jaap Heii

Onlangs werd directrice Dorien Kaulingfreks van 't O lifantje ontsla­ gen. Het stichtingsbestuur van 't Olifantje stelde onmogelijke eisen, aldus de oud­directeur: "Ik moest een manager worden, en me minder bemoeien met de dagelijkse gang van zake.n. In de opvang waren ech­ ter zoveel spanningen dat dat niet kon." Volgens het stichtingsbestuur ging het om iets anders: "De direc­ teur was niet meer tegen haar taak opgewassen." Begin januari gaf het bestuur van de stichting 't Olifantje, de kinderopvang van de vu, het ziekenhuis en de Sociale Verzekeringsbank, te kennen dat het geen pnjs meer stelde op de diensten van directnce Dorien Kaulingfreks. Kaulingfreks, die sinds elf jaar de lei­ ding had over 't Olifantje, stond per 15 februan op straat. Ze kreeg een schade­ vergoeding. Ze IS onfatsoenlijk behandeld, vat de voormalige directeur haar oordeel over de gang van zaken samen. "Ik ben geen makkelijk mens, maar ik vind het niet correct dat ik na al die jaren zo wordt weggestuurd, 't Olifantje is mede door mijn toedoen in de loop der jaren uit­ gegroeid tot een hele goede kinderop­ vang; ik heb daar keihard voor gewerkt en ik ben trots op het resultaat." De problemen rond de leidmg van 't

Olifantje ontstonden in december, toen de drie afdelingshoofden van de kinder­ opvang, die samen met de directrice het managementteam vormden, m een brief te kennen gaven niet m te kunnen stemmen met het beleid van Kaulingf­ reks. "Zij wilden bijvoorbeeld de bezet­ tingsgraad, die altijd bijna 100 procent is geweest, omlaag brengen naar 85 procent. Alle plaatsen opvullen leverde een te grote werkdruk op. Ik was het daar niet mee eens: ik wilde de wacht­ lijst voor ouders zo kort mogelijk hou­ den. De afdelingshoofden waren het verder ook niet eens met mijn perso­ neelsbeleid."

Steun Bestuursvoorzitter P. Vingerling van 't Olifantje weerspreekt in een reactie dat de bezettingsgraad omlaag moest. "De vraag is gesteld of het noodzakelijk was om alle energie te steken in een bezet­ tingsgraad van 100 procent. Dat wil niet zeggen dat het de bedoeling was om terug te gaan naar 85 procent." Kaulingfreks had niet de indruk dat door de brief een onoplosbaar pro­ bleem was ontstaan. "Alle drie de hoof­ den waren betrekkelijk onervaren. Ik zag hun kritiek daarom niet als een motie van wantrouwen, maar als een verzoek om steun." Die steun was nodig omdat de kinder­ opvang in de loop van 1993 behoorlijk in de problemen was geraakt, aldus Kaulingfreks. "We kampten met een tweetal problemen. Ten eerste zijn er

een paar wisselingen in de leiding ge­ weest, en was een afdelingshoofd vaak ziek. Daardoor was geen sprake van een goed functionerend management­ team. Daarnaast is 't Olifantje in de loop der jaren ontzettend gegroeid. Nu zit er weer een nieuw gebouw aan te komen. Door alle uitbreidingen zijn we de laatste tijd niet echt toegekomen aan het consolideren van de kinderopvang: zorgen dat alles rustig en goed verloopt. Al met al was er veel onrust: onder de groepleidsters, de ouders en de kinde­ ren. De kwaliteit van de opvang ging achteruit." Nadat een gesprek over de bnef, waar ook een organisatie­adviseur bij aanwe­ zig was, mets had opgeleverd, klopte Kaulingfreks aan bij het stichtingsbe­ stuur. "Ik wilde graag vrijstelling van een aantal taken, zodat ik op papier kon zetten wat het beleid van 't O lifan­ tje altijd geweest was. Ik hoopte aan de hand van dat stuk duidelijk te kunnen maken wat ik wilde, en de afdelings­ hoofden van mijn visie te kunnen over­ tuigen." Het stichtingsbestuur reageerde nega­ tief op dit verzoek. Kaulingfreks: "De bestuursleden waren zeer tevreden over mijn werk in het verleden, maar trok­ ken de conclusie dat ik de leiding over het sterk gegroeide Olifantje niet meer aankon. Ik moest daarom mijn titel in­ leveren en naar huis gaan om 'tot rust te komen'. Iemand anders zou de lei­ ding over de kinderopvang overnemen, ik kon me bezig gaan houden met de

uitbreiding en ik kreeg outplacement. Daar heb ik voor bedankt. Ik heb een advocaat ingeschakeld, en we zijn over­ eengekomen dat ik weg zou gaan." Ze verwijt het stichtingsbestuur vooral dat het onmogelijke eisen stelde. "Men wUde dat ik me met de ontwikkeling van het beleid op langere termijn bezig zou houden, en minder met de dage­ lijkse praktijk van de kinderopvang zelf. Dat wilde ik ook wel, maar het ging niet. Het managementteam was heel enthousiast, maar het functioneerde niet goed. Daardoor moest ik me wel met de dagelijkse gang van zaken be­ moeien."

Tijd Het bestuur had haar moeten steunen, vindt Kaulingfreks: ze had tijd moeten krijgen om de kinderopvang uit het on­ rustige vaarwater te halen. "Ik neem het ze kwalijk dat ik die tijd niet heb gekregen. Ik vind dat het bestuur daar­ door de schuld van de problemen op mij heeft afgeschoven. Bovendien heb­ ben ze mijn positie als directeur onder­ graven: het is me gebleken dat ze achter mijn rug om gesprekken met de afde­ lingshoofden en de organisatie­adviseur hebben gevoerd. Daardoor was ik bin­ nen 't Olifantje niet geloofwaardig meer. Vervolgens trokken ze de conclu­ sie dat ik het allemaal niet aankon. Dat vind ik echt waanzin." Bestuursvoorzitter Vingerling van 't Olifantje is het met een deel van de op­ vattingen van Kaulingfreks niet eens.

Volgens hem is het niet waar dat de stichting de positie van de directeur heeft ondergraven door buiten haar om gesprekken te voeren. "We hebben wel met de organisatie­adviseur gepraat, maar niet apart met de afdelingshoof­ den." Hij is het bovendien niet eens met de stelling dat Kaulingfreks onvoldoende tijd heeft gekregen om haar ideeën op papier te zetten, en daardoor voorbarig aan de kant is gezet. "Volgens het be­ stuur lag daar het probleem niet. De directeur bemoeide zich te veel met de dagelijkse gang van zaken. Wij vonden dat ze daarmee op moest houden en de leiding van de afdelingen overlaten aan de afdelingshoofden; 't Olifantje is zo groot geworden dat dat noodzakelijk is." "Ons bleek dat de directeur die functie niet aankon. Daarom hebben wij voor­ gesteld dat ze andere taken zou krijgen, maar dat wilde ze zelf niet. O ndertus­ sen was de werksfeer zodanig verslech­ terd dat wij langzamerhand het idee kregen: dit wordt niks meer. Toen zijn we uiteengegaan." Volgens Vingerling is het nu weer rus­ tig bij de kinderopvang: "De spannin­ gen zijn verdwenen." Binnenkort zal de stichting beginnen met het werven van een nieuwe directeur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen