Ad Valvas 1993-1994 - pagina 222

AD VALVAS 9 DECEMBER 199 10 V/

PAGINA 10

Vriendenclubje richt dansschool op

R

Amsterdam Dance Centre heeft na half jaar al vierhonderd dansers rechtenfaculteit van de vu. "Dat is voo de leerlingen natuurlijk ook wel aar­ dig." Ook Jacko weet een verklaring voor de groepsidentiteit van de leerlin­ gen. "Sommigen komen speciaal voor bepaalde docenten hier. Dat geeft een sterke band."

"Mijn droom is een eigen dansstudio waar de liele dag iessen l<unnen worden gegeven", zegt Caroline Leysen, initiatiefneemster van iiet Amsterdam Dance Centre. iVlomenteei is ze iiard op weg die droom te verwezenlijken. Iets meer dan een halfjaar na oprichting kent de school al zo'n vierhonderd dansers.

Toekomstdromen

Peter Boerman T o e n Barrie Stevens eind 1992 zijn dansschool 'Dance Unlimited' stopzet­ te, dreigde er in de Amsterdamse dans­ wereld een behoorlijk gat te ontstaan. Caroline Leysen, een vu­studente rech­ ten die bij Stevens' dansschool balie­ werk verrichtte, vond dat dit niet mocht gebeuren en nam het initiatief om een nieuwe school te starten, met het oude 'Dance Unlimited' als basis. Ze kreeg Cybèle Boon mee, die eerst zelf danste bij Stevens' dansschool. Samen fietsten ze met een studioboek door Amsterdam om te kijken of er er­ gens onderdak voor hen was. T o e n ze eenmaal een studio gevonden hadden in het pand van de stichting Cosmic Il­ lusion aan de Nes vlak achter de D a m , ging het snel. Ze richtten een eigen stichting op, met het doel een kwalita­ tief hoogstaande balletschool te begin­ nen voor alle niveaus onder leiding van professionele docenten. Ze vonden in hun eigen vrienden­ en kennissenkring een aantal enthousiaste mensen die be­ stuurswerk wilden doen en andere hand­ en spandiensten wilden verrich­ ten. Jacko Brinkman, afgestudeerd be­ drijfseconoom van de vu, werd pen­ ningmeester. Hans Bulthuis, net klaar met zijn rechtenstudie aan de vu, werd secretaris en ging zich bezighouden met huurcontracten. N u zitten ze aan tafel in het statige pand aan de Nes. Het kan raar lopen. Ietwat onwennig vertellen de vier be­

,; .-'Vt.'iA.

f?C,^s">'

* *; ^ » *' *

Kfx^mfswüËim Dansen bij het Amsterdam Dance Centre stuursleden over h u n geesteskind. "We willen geen elitaire dansschool wor­ den", zegt Caroline. "Iedereen mag bij ons komen dansen, ook mensen die nog nooit eerder gedanst hebben. Als je maar genoeg doorzettingsvermogen hebt, kan je een heel eind komen." Het systeem van het Amsterdam Dance Centre, zoals de school is gaan heten, is simpel. Er zijn vele soorten lessen: klas­ siek ballet, jazz-dance, hip­hop en m o ­ derne dans bijvoorbeeld, op niveaus va­ riërend van beginners tot advanced. Op zaterdag zijn er speciale kinderlessen. D e lessen duren anderhalf uur. Deelne­ mers betalen per les, dus kunnen zo vaak komen als ze zelf willen. P er les wordt een nieuwe choreografie ge­ maakt, zodat de vrijheid van de leerlin­ gen groot blijft. "Dat losse lessen­sys­ teem is vrij uniek. En het blijkt goed te werken", vervolgt Caroline. Een aantal leerlingen die op een les aan het wachten zijn, beamen dit. "Het sys­

teem hier is heel prettig. D e studio is nu groter dan wat we op de Kloveniers­ burgwal hadden. Het is nu de enige goede dansschool in Amsterdam."

Mond­tot­mond Iets meer dan een halfjaar nadat de school voor het eerst open is gegaan staan er al zo'n vierhonderd mensen in­ geschreven, waarvan er naar schatting zo'n honderd nieuw zijn. D e anderen zijn nog 'over' van Stevens' tijd. "We zochten in het begin de oude leerlingen van Barrie op. Die vind je niet via een kleine advertentie of zo. Daarom heb­ ben we het eerst vooral van mond­tot­ mond reclame moeten hebben. N u wil­ len en kunnen we ook wat andere ma­ nieren zoeken om in de publiciteit te komen", aldus Jacko Brinkman, die zijn penningmeesterschap inmiddels aan af­ gestudeerd econome Anja de Haan heeft overgedragen en tegenwoordig als voorzitter van het ADC met de publici­

'Wie is die klungel?'

Klaas Maas taire taken belast is. Ondanks de laagdrempeligheid van de school heerst er wel een heel professio­ nele sfeer in het Amsterdam Dance Centre, vinden allen aan tafel. "De do­ centen hebben hier een hoog niveau, die staan zelf vaak in produkties en geven les op academies", verklaart Ca­ roline die sfeer. "Ons leerlingenbestand bestaat uit amateurs die op een hoog niveau les willen krijgen, en professio­ nele dansers die lessen volgen om bij te blijven. We zijn eigenlijk een soort vangnet tussen de balletacademies en de amateurs." T o c h is ook de sociale functie van de school niet te onderschatten. "Onze kracht is dat onze school een eenheid kan zijn. De mensen onderling hebben hier een hele leuke band met elkaar", geeft Caroline aan. De anderen vallen haar bij. "We hebben ook een bar hier", zegt Cybèle, overdag werkzaam bij de vakgroep sport en recht van de

Hoewel het nu na wat kinderziektes prima draait bij het Amsterdam Dance Centre zijn de bestuursleden nog lang niet aan het eind van h u n plannen met de school. "Toekomstdroom is toch een eigen studio. N u kunnen we alleen 's avonds lessen geven na half zes, omdat we dan pas deze ruimte kunnen huren. We willen zo groot worden dat we gewoon de hele dag door open kun nen zijn. En met vaste barres en spiegel kunnen werken. Dat doen we nu nog steeds een beetje improvisorisch, omda' de studio overdag ook door anderen wordt gebruikt. Ideaal zou zijn om een studio echt als balletstudio in te kunne richten", zegt Caroline. Andere droom van de dansschoolbe­ stuurders is het geven van voorstellin­ gen. "Bij de officiële opening van dit pand vorige maand hebben we voor hc eerst iets van een presentatie gegeven van zo'n dertig minuten. Die voorstel­ ling was in razendkorte tijd in elkaar gezet, maar pakte wonderwel goed uit. Ik stond zelf met open m o n d te kijken Ik hoop dat dat in juni tijdens het Nes­ festival een vervolg kan krijgen." Een kijkje bij een les bevestigt wat de (ex­)studenten zojuist verteld hebben. Terwijl 'Nothing compares 2u' van Prince uit de CD­speler schalt, beweeg) een groepje van een man of zestien ziel schijnbaar moeiteloos over de vloer. Ook de docent zelf gaat op in zijn dans "Als je het eenmaal kunt, pik je het sne op, schijnt het", vertelt Hans. "Ik heb zelf helemaal geen verstand van ballet, maar ken dat gevoel wel van het voet­ ballen. Je verleert het niet snel, zeggen ze."

Zelden hebben ze contact met studenten en toch werken ze dagelijks aan de universiteit. Ook degenen achter de schermen zijn essentieel voor de VU. Wie zijn deze mensen en wat doen ze eigenlijk? De organist.

Orgelprofessor Ewald Kooiman: 'Al speel ik een stuk twintig jaar, ik blijf het bestuderen'

Het orgel is niet weg te denken uit de kerk. Veel mensen associëren het in­ strument met het zingen van psalmen en dus met saai en vervelend. P rofessor Ewald Kooiman is ruim twintig jaar huisorganist aan de vu en weet wel beter. Hij is hoogleraar in de orgelkun­ de en wordt als een van de weinige N e ­ derlandse organisten over de hele we­ reld uitgenodigd om concerten te geven. Rond de kerst komt zijn achtste cd uit, met orgelmuziek van Bach. "In West­Europa is het orgel nog niet ont­ dekt als echt muziekinstrument." Kooiman ziet zichzelf niet als een typi­ sche organist. "Sombere, saaie mannen in een donkerkleurig pak", zo om­ schrijft hij zijn collega's. Zelf loopt hij rond in een spijkerbroek met daarop een kleurig overhemd. Een opvallende verschijning aan de vu. Wat hij voor dit extraverte instrument voelt, kan de or­

ganist niet in woorden uitleggen. "Dat moet de muziek doen." Zoals hij zelf zegt, heeft hij meerdere levens. Naast het geven van colleges aan de vu, geeft hij orgelles aan het Sweelinck­conser­ vatorium. Hij musiceert, publiceert on­ derzoeken naar orgelmethodiek; staat bekend als Bach­kenner en doceert ook nog Frans. De belangstelling voor orgel is welis­ waar niet overweldigend, toch zijn er altijd nog leerlingen die staan te sprin­ gen om het complexe instrument onder de knie te krijgen. Dat gaat niet zom­ aar. Iedereen die ooit een orgel van dichtbij heeft gezien, kan dat begrijpen. Het is een indrukwekkende geluidsma­ chine van buizen, waar de muzikant middenin zit. D e muziek komt uit een van de talloze pijpen waar de organist via handen en voeten wind doorheen blaast. "Het moeilijkste voor een leer­ ling is om het gevoel voor het instru­ ment te pakken te krijgen. Als je één

toetsje indrukt, kan het geluid van ach­ teren, van opzij of zelfs vijftien meter van boven komen. Je kan zelf niet pre­ cies horen wat het effect in de zaal is. Daarom laat ik voor aanvang van een concert een van mijn assistenten voor­ spelen. Tijdens de uitvoering ga ik dan voornamelijk op die herinnering af" Gek genoeg krijgt Kooiman tegenwoor­ dig veel leerlingen uit Japan en Zuid­ Korea, hoewel deze landen geen enkele traditie op het gebied van orgelmuziek hebben. "Het zijn opvallend veel vrou­ wen, terwijl vrouwelijke organisten in het Westen een hoge uitzondering vor­ m e n . " Naar de reden van die plotselin­ ge belangstelling uit het Verre Oosten, kan Kooiman alleen maar gissen. "In Zuid­Korea heeft het te maken met een opleving van het Christendom, en Ja­ panners interesseren zich nou eenmaal erg voor Westerse muziek." In Japan heeft het orgel volgens hem geen enke­ le binding met de kerk. "Vooral veel

middelbare scholen bezitten er één, dat is heel grappig." In Nederland staat het orgel volgens vele mensen nog te dicht bij de kerk. "Mensen kunnen nog niet genoeg af­ stand nemen daarvan. Ik denk dat pas de volgende generatie het als een echt muziekinstrument kan beschouwen." Hij geeft wel toe dat het orgel moeilijk is los te koppelen van de kerk. "Het is gebouwd voor die ruimte. In een con­ certzaal kan ook wel, maar de kerk blijft de ideale plek voor een concert." Kooiman duikt regelmatig de biblio­ theek m om onderzoek te doen naar de historie van orgelmuziek. Calvijn heeft de muzikale ontwikkeling afgeremd door het orgel tijdens de kerkdienst te verbieden. "In de zestiende eeuw hing het instrument nog in het koor, maar de muziek was volgens Calvijn niet te begrijpen voor iedereen en moest een­ voudiger." De theoloog stelde vervol­ gens psalmen in met een eenstemmig

kak tijd ^r Ike

pr

loo pnc j)ec yoc roe >n(

)it au nil pol pr

Ter sen land zoel uit e vuis wesl Met de kerstvakantie in het vooruitzich: *ijn zijn de vier druk met het organiseren fcnd van kerst­workshops. In vier dagen fcwa wordt dan met steeds dezelfde leerlin­ i lieid gen een stukje choreografie geoefend, 198 een ongewone aanpak voor de dans­ prot school. "Andere dansscholen gaan visie dicht in vakanties, ADC is het hele jaar §tra geopend", aldus Caroline. "Wij willen Gri( iets speciaals blijven en onze naam van voei danscentrum zoveel mogelijk waar gaan gan maken." I sdei |,ns Beli De

Achter de schermen

Miek Hehenkamp

Op er« we1 imp

koor, zonder orgel. In de zeventiende eeuw woedde er in ons land zelfs een ware orgelstrijd. "Volgens de een mocht het niet van God, volgens de ander liet het de Heer koud." Hoewel er ook hedendaagse, experi­ mentele orgelmuziek bestaat, ziet de professor muziek van Bach nog altijd als de grootste uitdaging. "Ook al speel ik een stuk twintig jaar, ik blijf het be­ studeren. Je groeit met de muziek mee Maar ik vind het vreselijk om mezelf terug te horen. Als mijn vrouw een van mijn platen heeft opstaan, vraag ik me wel eens af wie die klungel is." Boven­ dien luistert de organist liever naar een strijkkwartet dan naar orgelmuziek. "De huiskamer is te klein voor een orgel", grapt hij. I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen