Ad Valvas 1993-1994 - pagina 498

AD VALVAS 26 MEI 1994

PAGINA i e

Weg met melk

Studentenhuis Moria aan de Speerstraat

Pieter Vonck

De heilige boontjes van Huize Moria Wonen in Amsterdam vergt enige creativiteit van de vustudent. De kamermarkt zit potdicht, de wachtlijsten groeien en de huurprijzen stijgen navenant. Toch lukt het veel studenten aan de zo begeerde woonruimte te komen, variërend van corpshuis tot woonboot, van houten keet tot grachtenpand. In deel tien van de studentenhuisserie verkondigen en verdedigen studenten uit Huize Moria het Woord van God. E en van Da en Vanuit de keuken kijken de bewoners van Huize Moria uit op een rustiek natuurrijk binnenplaatsje dat voor het grootste deel wordt afgeschermd door de hoge muren van de Nederlands Hervormde kerk 'Willem de Zwijger'. Het is vanaf het studentenhuis nog geen vijftien stappen lopen. Huize Moria aan de Speerstraat maakt onderdeel uit van een der laatste protestantse bolwerken in Amsterdam-Zuid. D e rij huizen in deze straat zijn bijna allemaal eigendom van de plaatselijke Nederlands Hervormde kerk. D e dominee woont er, de sociaal raadsman, de huisbaas èn 25 gelovige studenten. De naam van het studentenhuis (dat vroeger een rusthuis was voor hervormde bejaarden) herinnert nog aan het aloude verzuilde gedachtengoed. De titel is afkomstig uit het bijbelboek Genesis 22 en staat voor het land waar Abraham zijn zoon Izaak moest offeren aan God. Moria is nu niet alleen meer voor N e derlands Hervormde studenten. Inmiddels wonen er zelfs ook niet-gelovige bewoners. T o c h noemt het merendeel zich overtuigd christen. In de gang wordt dat al duidelijk. De muren en deuren zijn beplakt en behangen met pamfletten, posters en stickers over discussie-bijeenkomsten van de Gereformeerd Vrijgemaakte kerk tot festivals van de Pinkstergemeente. Zo maakt elke student reclame voor zijn eigen zuil. "Bijna alle studenten in dit huis zijn verbonden aan een christelijke kerk, studentenvereniging of beweging", legt Annet Jonker (25), vu-student Cultuur Organisatie en Management uit. "Het gezelschap is zeer gemêleerd, dat vind je nergens. Daarom is dit huis zo uniek", lacht ze niet zonder trots. "Hier wonen rooms-katholieken, evangelisten en gereformeerden vredig onder één dak." Zelf is ze als regio-coördinator nauw betrokken bij de Gereformeerde Politieke Jeugdstudie Club (CJPC), de jongerenorganisatie van het GPV. Trots toont ze het pamflet op haar kamer.

"cjPC voor de toekomst", staat er op. Pochend naar de andere huisgenoten: "Met 2200 leden zijn wij de grootste christelijke jongerenvereniging van heel Nederland." Terwijl ze spreekt klinkt vanuit de gang achter een van de gesloten deuren zacht het monotone geluid van een orgel. Voor deze deur ligt de nieuwste Vme, de radio- en televisiegids van de Evangelische Omroep. In de hoek van Annets kamer staat een pop m klederdracht uit Zeeuws-Vlaanderen, gekregen van haar oma. Boven de bank hangt een zevenkoppige familiefoto. NRC Handelsblad ligt open bij het artikel met de kop: "Geloof in God maakt meer politie overbodig." Hoewel de studenten eikaars godsdienstige interesses kennen, delen zij die nauwelijks met elkaar. Annet Jonker: "Er worden hier, in tegenstelling tot in de meeste andere christelijke studentenhuizen, geen verplichte maaltijden of diensten gehouden. Alleen met kerst maken we samen een groot diner. Natuurlijk wordt er dan ook gebeden en lezen we een verhaal uit de bijbel voor." Inge Kooistra (23), student theologie aan de UVA, reageert geërgerd op de woorden van haar huisgenoot. M e t kritische ondertoon: "Bidden en lezen, alles is hier zo vanzelfsprekend. Daar baal ik van. Mensen die minder bekend zijn met deze traditie schrikken ervan, heb ik gehoord. Ik vraag me af of alle bewoners het wel op prijs stellen dat dergelijke dingen zomaar gebeuren." Annet Jonker haalt haar schouders op: "Ach, ik ben het gewoon gewend en zal het altijd blijven doen." Zij is de enige die van het begin af aan openlijk haar geloofsovertuiging weergeeft. D e overige vijf aanwezige medebewoners knikken schichtig of instemmend wanneer Annet Jonker ook hun mening vraagt. Voortdurend tasten ze elkaar af met blikken. Wantrouwend kijken ze in mijn richting. Wanneer een van de huisgenoten haar visie uiteenzet over het fenomeen samenwonen, waarschuwt Inge Kooistra: "Pas op, houd je mond. Ze schrijft alles op." D e theologie-studente heeft reden om argwanend te zijn, vindt ze. "Wanneer

ik mensen uitleg wat ik doe en waar ik woon, krijg ik meteen het stempel op me gedrukt van heilig boontje. Maar ik wil niet in een hokje worden geplaatst. Ik weet zelf nog niet eens waar ik bij hoor." Inge Kooistra is niet de enige student in het huis die kampt met onzekerheden en twijfels over de Zin van het bestaan. Voordeel van dit huis is volgens haar dat je altijd bij elkaar aan kan kloppen als je met prangende vragen zit. Medebewoonster Gerlinde Bakker (21): "De meesten zijn geïnteresseerd in maatschappelijke vraagstukken, en dat levert vaak leuke discussies op. Door de uiteenlopende achtergronden gaat het er soms heftig aan toe." De vu-student orthopedagogiek koos, in tegenstelling tot de meeste andere huisgenoten, niet voor Moria vanwege de christelijke identiteit. "Toen ik vanuit Epe naar Amsterdam vertrok was ik in eerste instantie opgelucht dat ik eindelijk bevrijd was van mijn gereformeerde opvoeding. Maar na een jaar ontdekte ik dat ik toch niet zonder het geloof kon." Daar kwam ze achter nadat ze een paar keer met haar zus naar de bijbelkring was geweest van de studentenvereniging Ichtus, in het wijkgebouw naast h u n huis. "Bij Ichtus wordt veel gezon-

gen, daar houd ik erg van. Samen met enkele huisgenoten op de gang en andere vrienden van Ichtus oefenen we urenlang liederen uit de bundel van Johannes de Heer", vertelt ze. Soms levert het 'samen zingen' irritaties op bij bewoners die geen deel uit maken van de hechte groep gelovigen. Derkiene van der Ziel (20), studente rechten aan de vu, bekent dat ze zich af en toe stoort aan de nauwe band van de Ichtus-leden. "Soms voel ik me wel eens buitengesloten. T o e n ik onlangs hoorde dat op de verdieping weer een lid van Ichtus zou komen wonen, heb ik daar een stokje voor gestoken. Gelukkig begrepen de overige huisgenoten mijn bezwaar." Hoewel ze in haar dagelijks leven niet actief haar geloof belijdt, merkt de rechtenstudent dat ze soms toch wordt beïnvloed door haar medebewoonsters. "Ik ben kort geleden zelfs mee geweest naar 'Ondersteboven', een project van de Evangelische gemeente dat ging over het controversiële onderwerp New Age." T e r geruststelling voegt ze er aan toe: "Maar ik verschilde nogal van mening met mijn huisgenoten."

Het bestaan van een onderklasse in Nederland wordt systematisch genegeerd (Proefschrift H. Bosma)

YTU vaker yï^oeten ^ij

W a a r o m drinken m e n s e n e i g e n lijk melk? E n als ze toch vies aan 't doen zijn: w a a r o m wel k o e i e melk, geitemelk, kamelemelk, en geen varkensmelk? H e b t u wel e e n s e e n z o g e n d e z e u g gezien? D i e lijkt m e m e t haar zestien s p e n e n veel efficiënter dan een geit m e t twee. D e M-brigade, Joris Driepinter, Melk M o e t , Driekwart Kan P e r D a g , de Witte M o t o r en t e g e n woordig van die "prachtige fotom o d e l l e n die d o e n of ze Maarkom e n van een slok melk: vanaf mijn vroegste jeugd b e n ik g e plaagd door z u i v e l c a m p a g n e s die h e t misselijk s m a k e n d e produkt m e l k niet alleen a a n p r e z e n , m a a r zelfs verplicht w a n t o n m i s b a a r voor de gezondheid verklaarden. Driewerf bah. Van een m a n , m e t g e h e i m e fantasieën over borsten, kan ik m e nog voorstellen dat hij melk drinken lekker vindt, m a a r als ik rond lunchtijd langs e e n bejaardentehuis loop e n daar tachtigjarigen aan dat zog zie lebberen, ja dan vind ik dat misplaatst. Melk is voor kalfjes e n kinderen. E e n v o l w a s s e n e heeft t o c h m e e r smaak! Ik denk zelfs dat melkgebruik infantUiseert. D a m e s en h e r e n doktoren, ziehier, ik h e b gratis v o o r u de oorzaak van de ziekte van A l z h e i m e r ontdekt. Melk hoeft niet m e e r ! Niet elke blijde b o o d s c h a p k o m t v a n de v u , s o m s is het geluk bij de h e i d e n e n te vinden. Vandaag p r o m o v e e r t er a a n de UVA i e m a n d die bewijst dat m e l k slecht i s . N i e t v o o r i e d e r e e n , tnaar wel voor driekwart van de wereldbevolking. Melkhaters h e b b e n niet m i n d e r dan e e n erfelijke afwijking. Avijking? Mij lijkt h e t de n o r m a l e situatie! Vanaf het vijfde levensjaar wordt lactose niet langer in de gehele dunne d a r m afgebroken, niaar all e e n in het m i d d e n g e d e e l t e , w a a r door er m i n d e r m e l k verteerd kan w o r d e n . D a t verklaart de - n a tuurlijke - o n v e r d r a a g z a a m h e i d . D o r s t h e b b e r s , drinkt dus voortaan water! E n koffie, bier en wijn, g e w o o n lekkere, v o l w a s s e n , o n g e z o n d e dingen. SELMA SCHEPEL Op de faculteit Natuur- en sterrenkunde is het CDA gereduceerd tot een splinterpartij. Volgens een opiniepeiling zou slechts vier procent van de ondervraagden op de partij van Brinkman stemmen. D 6 6 is de grote winnaar met maar liefst 26 procent, gevolgd door PvdA (21%), WD (19%) en Groen Links (15%). Van deze wereldschokkende ontwikkeling hadden we bijna geen weet gehad. Vorig jaar november legde de redactie van de AIK-Nieuwsbrief de pen er namelijk bij neer en dreigde de faculteit zonder eigen krant te komen zitten. Maar onder leiding van ene Folkert wist de studentenvereniging AiK in februari de persen toch weer te laten draaien en verscheen het eerste n u m m e r van AIK-Scoop. Inmiddels zijn er drie nummers verschenen en werkt de redactie hard aan een special met het oog op de wereldkampioenschappen voetbal. Grote problemen lijken de natuurkimdigen niet te hebben, hoewel de secretaris van de faculteit enige tijd met buitengewoon verlof is gegaan omdat er verschil van mening bestaat over de wijze waarop de functie vervuld moet worden. Maar de decaan van de faculteit laat weten hier geen nadere mededelingen over te willen doen en de betrokken persoon een heel aardige man te vinden. Verder de prangende vraag of studenten voordrachten in het Engels moeten houden. Aan de ene kant is het een goede oefening, maar kunnen derdejaars studenten het dan wel volgen? Overigens blijken sommige natuurkundigen de relativiteitstheorie van Einstein in twijfel te trekken. Onlangs verscheen het laatste nummer (24ste jaargang n u m m e r 3 - maart 1994) van het Mundus-bulletin gemaakt door studenten van de faculteit Sociaal Culturele Wetenschappen. Het blad behoorde ongetwijfeld tot de langst bestaande en spraakmakendste van de vu. Diverse inmiddels prominente Nederlanders hebben h u n eerste pennevruchten nog aan het bulletin gesleten. Maar geen nood. Binnenkort verschijnt een nieuw blad, dat niet alleen door studenten wordt gemaakt, maar een heuse facultaire status krijgt. (DdH)

mF4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen