Ad Valvas 1994-1995 - pagina 108

AD VALVAS 6 OKTOBER 1994

PAGHNA 6

Geen succes, toch tevreden gezichten bij Delft Regatta iS*5r­5« %i ­kMst'Tf^'f^ii ik^Sk­ gedicht. Voor mij was het pas de eerste wedstrijd na de zomervakantie; ik had twee, drie maanden niet geroeid. We hebben ons best gedaan, het was lekker weer, de coaches waren best tevreden. Dus valt het resultaat eigenlijk nog niets tegen."

By:ile-clltweeMenci:\ gevaren^Delft Regatta :.;, kwam cie vu er ijekaald ": .af.,De ücnK-ii acht werd

. zeveimte van de tienV de . 1timen.acht;negende •van,;.. ;;de:tivntleri#eelnémèrè; Jn,de:!ï||^^|öoöt dus.;:: ,.

Niet droef Ook bij de heren was de stemming na de lage klassering niet echt droef te noemen. Erik van Gelder, die samen met zijn broer Michiel een kwart van de heren acht vormde, keek met plezier terug op de roeiwedstrijd. "Wij hebben heerlijk geroeid. Voordat we van start

T*'W hèfelJëri^: öns^ best^: w^;^ r:gefeartr; het.was vlèKIcèr;S; ï*eéi^;öe>'cdachëS waréri:;^:

Peter Boerman Een dag in de boot met je aartsrivaal: dat kan bij de dit jaar voor de derde keer georganiseerde Delft Regatta. Aan die roeiwedstrijd doen geen vereni­ gingsteams mee, maar universiteits­ teams. Per universiteit woeden de beste roeiers en roeisters geselecteerd om samen in een acht te roeien. Vaak zijn dit roeiers die normaal voor verschillen­ de verenigingen uitkomen, maar nu samen strijden voor de eer van de uni­ versiteit. Elke universiteit mag één heren­ en één dames acht afvaardigen. De wedstrijd, die dit jaar over precies 1994 meter ging, is ambitieus van opzet. De organisatie presenteert de race graag als internationaal evene­ ment, al vormden de vijf buitenlandse teams van vier verschillende universitei­ ten die afgelopen zaterdag aan de start verschenen wel een minderheid. Bo­

De achten moesten dit jaar bij de Delft Regatta exact 1994 meter roeien vendien vormt de Delft Regatta een van de twaalf onderdelen van de dit jaar ge­ starte 'Heineken Cup voor studenten­ steden'. Bij elk sportevenement dat aan deze prestigieuze competitie meedoet krijgen de zes best presterende universi­ teitssteden punten toebedeeld. Aan het eind van het studiejaar worden al die punten bij elkaar geteld en wint 'de beste studentensportstad van Neder­ land' de Heineken Cup. De prestaties van de vu en de UVA worden bij de Hei­ neken Cup bij elkaar opgeteld, zodat het wel heel raar moet lopen wil Am­

sterdam de hoofdprijs dit jaar ontgaan.

Pretentie Aan de start van de Delft Regatta van afgelopen zaterdag verschenen in totaal 27 achten, tien bij de dames en zeven­ tien bij de heren. De vu was zowel bij de dames als bij de heren met een boot vertegenwoordigd, beide geheel gevuld met Okeanos­leden. De heren acht werd negende, de dames zevende. De dames acht was over die tamelijk lage klassering niet erg teleurgesteld. "Voor ons hing er niet zoveel vanaf', vertelt

Hans Stakelbeek

Diane van Leeuwen, een van de dames in de vu­acht. "Iedere universiteit die meedeed had echt zijn beste roeisters afgevaardigd. Bij ons was dat wat moei­ lijk. Seada van den Herik en Rita de Jong, die allebei nogal succesvol waren op de wereldkampioenschappen, had­ den zich eerst wel voor de Regatta op­ gegeven, maar bleken uiteindelijk toch niet mee te doen. Zo kwamen wij met zeven vrij onervaren roeisters in een boot te zitten. De andere boten waren zo goed bezet dat we onszelf bij voor­ baat niet al te grote kansen hadden toe­

gingen hadden we geen hoge verwach­ tingen, dus van tegenvallen kan je dan toch al niet spreken. We wisten natuur­ lijk van tevoren wel dat er sterkere ploegen waren dan de onze. In de boot van de Universiteit van Amsterdam zaten maar liefst zes WK­gangers. Daar konden wij niet tegenop. Voordat we naar Delft gingen hadden we met deze acht overigens maar twee keer eerder getraind. De eerste heat van zaterdag was pas de derde keer dat we met zijn achten samen in één boot zaten! Het was dan ook geen race waar het er om ging om op het podium te komen, maar meer een test om te kijken aan het begin van het seizoen te kijken wat we kunnen." Ondanks de lage klassering van de vu­ teams scoorde Amsterdam toch punten voor de Heineken Studenten Steden Cup, omdat de uvA bij de heren met een ruime voorsprong als eerste eindig­ de.

Liefdesverhaal in zap-vorm Dick Roodenburg Het Nederlands Filmfestival 1994 te Utrecht verliep zonder noemenswaar­ dige roddels, relletjes of anderszins re­ bellerende regisseurs. De spraakmaken­ de films waren dit jaar 06 van Theo van Ooghen /O00i?ozên van Theu Boer­ mans, beide verfilmingen van een theaterstuk. Altijd blij dat ik niet in de jury zit. Waarom drie Kalveren voor 1000 Rozen en slechts twee juryprijzen voor Off> Zeker, Marieke Heebink en Jaap Spijkers zijn uitstekende acteurs, maar 1000 Rozen is een weliswaar onderhou­ dende, maar behoorlijk onevenwichtige film. Een uur lang denk je naar een re­ alistisch drama te zitten kijken, waarna Boermans ineens alle horror­registers opentrekt en zelfs de onvermijdelijke cirkelzaag laat uitpakken. De persona­ ges blijven ondanks het goede spel te veel in clichés hangen: Jaap Spijkers als een prototype boerenlul met gouden hart, Marieke Heebink als een dialect­ versie van Mien Dobbelsteen en de Amerikaan met geld heet natuurlijk mister Marshall. Stilistisch gezien vond ik 06 sterker, omdat Van Gogh zich weet te beperken en de toeschouwer de rol geeft die film­ kijkers al bijna honderd jaar hebben: die van voyeur. In het oorspronkelijke toneelstuk van Johan Doesburg keken de bezoekers, ieder in een eigen hokje, naar een videoscherm waarop zappend afwisselend de actrice of de acteur tij­ dens hun 06­gesprek gevolgd konden worden. Voor de verfilming maakte Van Gogh zijn keuze. Ariane Schluter zet op een prachtige manier de soms botergeile en dan weer achterdochtig koele dame neer, Ad van Kempen speelt een niet eens goedaardige lamzak die zich verschuilt achter volstrekte dooddoeners als 'nou, lekker toch' of 'dat moet je natuurlijk zelf weten'.

De prijs voor de beste korte film ging naar Paul Ruven voor Zap. Al zappend langs verschillende televisiekanalen krijgt de kijker het liefdesverhaal van kloosterzuster Agnes ­ alweer Marieke Heebink ­ voorgeschoteld. Nu eens zien we haar als tuinierster in een afle­ vering van Gardeners World, dan weer als beklaagde in een hilarische Oprah Winfrey­persiflage. Bijzonder komisch.

al vond ik het idee beter dan de wat rommelige uitwerking. Veel verwijzingen naar video en televi­ sie dus. Een aardig nieuwtje was tijdens het festival een tijdschrift op video. Het eerste nummer van Insert/The Go Be­ tween bevat onder andere korte films van Armando en Paul Ruven, animatie van Gerrit van Dijk, een documentaire van Herman van der Horst ­ de filmer aan wie het festival een retrospectief wijdde ­ en een commercial van Frans Weisz. Ruim anderhalf uur kijkplezier voor wie eens wat anders wil dan het aanbod van de videoboer op de hoek. Initiatiefneemsters zijn Leonie Greef­ kens en Diana Wind. De laatste stu­ deerde volgens doorgaans betrouwbare bronnen kimstgeschiedenis aan de vu. Insert / the go between, ƒ 29,90 per band, informatie: 020 - 6275813

Decemberproject van start C / ^ v e r kerst is al genoeg gezegd en Volgeschreven. Wij wilden mensen iets laten doen, iets laten ervaren. Naast het hoofd ook de handen en het hart." Vorig jaar nam universiteitspastor Jannet Delver het initiatief voor een wat minder traditionele kerstviering. Samen met Ad de Ruyter van het Cultureel Centrum en beeldend kunstenares Riet Zegers organiseerde zij het decemberproject: een aantal bijeenkomsten waarin medewerkers en studenten van de vu weristen aan een tientallen meters lang schilderij, dat tijdens de kerstlunch de kerkzaal op de zestiende verdieping van het hoofdgebouw opfleurde. Ondanks de korte voorbereiding was het project in 1993 een succes. Reden om het dit jaar wat groter aan te pakken. Het decemberproject 1994 heeft als uitgangspunt een tekstregel van de Franse filosofe Luce Irigaray: "En de

een beweegt niet zonder de ander." Met zo'n zin kun je natuurlijk alle kanten op en aangezien ook de folder die onder de vu-bevolking verspreid is niet uitmunt in concreet taalgebruik, komt het geheel op z'n zachtst gezegd nogal vaag over. Een korte toelichting van de organisatoren maakt de opzet van het project duidelijk. "Het een dat niet zonder het ander beweegt", wordt, naast alle associaties die de gedachte verder oproept, geconcretiseerd in een combinatie van woord en beeld. Studenten of medewerkers van de vu kunnen teksten aanleveren, die uitvergroot op een knisperend folie gezet worden. Het is de bedoeling dat deze objecten begin december bij de ingangen van de verschillende vu-gebouwen komen te hangen, alwaar luchtstromen woord en beeld heel letterlijk en zelfs hoorbaar doet bewegen. Riet Zegers verzorgt al bijna twintig

jaar een soortgelijk project tijdens het Open Huis in de Dominicuskerk op eerste kerstdag. Naast Zegers werkt Frank Koopman, docent zeefdrukken en beeldende vorming op het Cultureel Centrum, mee. Enkele jaren geleden zorgde hij ervoor dat het vu-hoofdgebouw een vrolijk lintje van honderden blauwe vuilniszakken kreeg. Afgelopen maandag was de eerste bijeenkomst voor het decemberproject. De belangstelling viel wat tegen, maar de organisatoren hopen voor 17 oktober op meer deelnemers. Vanaf die datum wordt elke maandag in de kerkzaal aan de teksten en objecten gewerkt. Op 13 december vindt in het auditorium de afsluitende kerstlunch plaats. (DR) Decemberproject '94, eerstvolgende bijeenf<omst op maandag 17 ol<tober om 16.00 uur, informatie 44 45311 (Jannet Delver) of 44 45100 (Ad de Ruyter)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen