Ad Valvas 1994-1995 - pagina 274

AD VALVAS 1 2 JANUARI I 9 9 5

PAGINA 6

'Zo'n oranje shirtje, dat is tocli wel wat' Studente bewegingswetenschappen Jessica van Pelt speelt top-hockey heb vroeger ook getennist. Maar op een gegeven moment moest ik kiezen en toen IS het hockey geworden. Ik vond een teamsport toch leuker: die gezelligheid eromheen." Amsterdam, de enige Nederlandse hockeyclub die haar thuiswedstrijden in een stadion speelt, stond vroeger bekend als hofleverancier van het Nederlandse team. Die tijden zijn inmiddels voorbij, weet ook Van Pelt. Toch hoopt ze ooit nog wel op een plaatsje bij het keurkorps. "Ik heb al wel veel in de Nederlandse A- en B-jeugdteams gespeeld. Dat is altijd ontzettend leuk. Oranje shirtje aan, volkslied erbij en zo. Dat is toch ook wel wat." Ze weet nog goed dat ze als 'klein meisje' van vijftien haar eerste hoofdklassewedstrijd mocht spelen. "Toen moest ik gelijk tegen meisjes die ook in het

"Topsport hoeft niet ten koste te gaan van je studie", zegt Jessica van Peit veelbetel<:enend. "IVIaar ja, de gezeliiglieid, hè." De tweedejaars bewegingswetenschappen is bezig aan haar tweede seizoen bij hoofdltlassevereniging Amsterdam. "En dat gaat gelul<kig steeds beter." Peter Boerman

Jessica van Pelt (22) kreeg het hockey met de paplepel ingegoten. Vader en moeder hockeyden vroeger op hoog niveau en broer Wouter speelt nu zelfs in het Nederlands elftal. "Hij was degene die in de finale van het WK tegen Pakistan vorige maand niet de laatste strafbal wilde nemen", lacht ze, terugdenkend. Omdat Wouter van Pelt zich daar niet zeker zei te voelen, mocht Jeroen Delmee in zijn plaats de beslissende strafbal nemen. Delmee miste, nadat hockey-grootheid Flons-Jan Bevelander eerder al hetzelfde gedaan had, zodat de wereldtitel verloren ging. Jessica zelf schopte het nog niet tot m het Nederlandse team, maar speelt wel m de basis bij hoofdklasser Amsterdam. Daar speelt ze nu twee jaar, even lang als ze hier bewegingswetenschappen studeert. Ze begon haar hoofdklassecarrière op haar vijftiende, bij het Enschedese DKS. Na twee jaar degradeerde dat team en werd Van Pelt gevraagd bi) Zwolle. In het begin reisde ze op en neer tussen Enschede en Zwolle, maar dat hield ze maar een jaar vol. Ze besloot te verhuizen. "Ik was gezakt voor mijn vwo-examen. Veel van mijn vrienden waren toen al vertrokken. En ik had het onwijs naar mijn zin bij Zwolle, vandaar." Toen ze na het halen van haar examen

Jessica van Pelt (in het witte shirt): 'Ik heb al moeite om de boeken van de plank te halen'

bij Amsterdam kon spelen, hoefde ze maar even te twijfelen. "Op het moment dat ik hier kwam, was er net een leegstroom bij Amsterdam. Een groot deel van de oude garde stapte op, zodat we met een jong team aan de slag konden gaan." De huidige competitie verloopt "met ups en downs" voor de gerenommeerde club uit de hoofdstad. "We wirmen van de echte toppers en verliezen daarna weer van de lager geklasseerden. De verschillen zijn heel klem dit jaar. Maar gelukkig gaat het wel steeds beter."

Jessica van Pelt denkt niet dat tophockey ten koste hoeft te gaan van een studie. "Ik train drie avonden per week en speel iedere zondag competitie. Dat gaat dus nog wel." Een grijns verschijnt op haar gezicht. "Dat ik mijn propaedeuse vorig jaar niet gehaald heb, ligt dus niet echt aan het hockey. Meer aan zelfdiscipline. Mijn studie is wel leuk, maar ik moet mezelf er echt toe zetten. Ik heb al moeite om de boeken van de plank te halen." Omdat Van Pelt nog geen plaats m het Nederlandse team heeft weten te be-

Roy Lazet

machtigen, hoeft ze voor haar sport maar zelden de landsgrenzen over. "Alleen vorig jaar, toen we in Cardiff de Europa Cup II mochten spelen. Helaas viel het resultaat toen nogal tegen. We werden zesde. Daar waren de verschillen overigens ook ontzettend klem. Als we de voorlaatste wedstrijd gewonnen hadden in plaats van gelijk gespeeld, hadden we in de finale gestaan. Nu . moesten we meteen de wedstrijd om de vijfde en zesde plaats spelen." Het leukste aan hockey vmdt Van Pelt het contact met de medespeelsters. "Ik

Nederlands team uitkwamen. Daar keek ik toen nog ontzettend tegenop. Dat is nu wel veranderd. Veel meisjes in het nationale team zijn nu gewoon vriendinnen van me." Over de vraag of ze veel heeft moeten laten om de top van hockeyend Nederland te bereiken, moet de studente bewegingswetenschappen lang nadenken. "Ik ben al zeven jaar de halve week aan het trainen", zegt ze uiteindelijk. "Dan kun je dus al niets anders doen. Maar ook op de vrije avonden kun je niet elke keer zwaar doorzakken. Dat ik de zondag kwijt ben, daar geef ik niks om. Wat moet je anders doen op zondag? Maar die andere dagen, dat is niet altijd even makkelijk. Je moet toch ook een beetje aan je conditie blijven denken. Af en toe voor jezelf een stukje gaan lopen of zo. Nou, dat valt niet mee, hoor. Zeker niet met dit weer." En weer begint ze uitgebreid te lachen.

VU-orliest brengt balletwerlcen van Debussy en Stravinsliy Dick Roodenburg

Dirigent Daan Admiraal maakt het zich niet makkelijk. Zijn vu-orkest speelt komend weekeinde 'Le Martyre de Saint Sébastien' van Claude Debussy en 'De Vuurvogel' van Igor Stravinsky. De 'Martyre' is een spektakel met groot koor en drie solisten, de 'Vuurvogel' staat zelfs bij professionele orkesten als zeer moeilijk te boek. Met de uitvoering van zaterdag in Haarlem verzorgt het orkest voor de tweede keer het nieuwjaarsconcert van de vu-Vereniging. Zondagmiddag kunnen de liefhebbers in het Amsterdamse Concertgebouw terecht. En nu maar hopen dat die kuchende mevrouw haar draagbare telefoon thuis laat. Debussy componeerde de 'Martyre' op teksten van de dichter Gabnele d'Annunzio. Opdrachtgeefster Ida Rubinstein danste tijdens de première in 1911 zelfde rol van Sébastien, een jonge Romeinse officier die volgens de overlevering in de derde eeuw door zijn eigen boogschutters werd gedood omdat hij met christenen sympathiseerde. Het verhaal druipt van de symboliek en van de erotiek die, waarschijnlijk met toevallig, vooral door de homobeweging opgepikt is. Sébastien-achtige personages spelen een belangrijke rol m het werk van filmer Derek Jarman en met de uitroep "Diegene die mij het diepst verwondt, houdt het meest van mij" (vierde bedrijf) kan Sébastien zo in de Fassbinder-film Querelle, waarm Jeanne Moreau 'Each man kills the thing he loves' - naar een gedicht van Oscar Wilde zingt. De 'Martyre' was oorspronkelijk een vijf uur durend totaaltheater met toneel, dans, declamatie, processies en muziek. Later werd een ingekorte versie geschreven, waarin naast de muziekfragmenten het verhaal deels gezongen

en deels verteld wordt. Omdat de gedeclameerde passages afbreuk doen aan de contmuïteit van de muziek, koos het vu-orkest voor een uitvoering met alleen koor en solisten. De verbindende teksten zijn m het programmaboekje opgenomen. Op een woensdagavond in december werd druk gerepeteerd voor 'Martyre' en vond de eerste confrontatie plaats tussen het vu-orkest en het Nederlands Concertkoor. Tot dan toe hadden beide gezelschappen het stuk apart gerepeteerd. In de bomvolle aula van het Vossiusgymnasium komt Daan Admiraal die avond ternauwernood boven het geroezemoes van de ongeveer honderd musici en evenveel zangers uit. Repetitie voor de 'Martyre' in de aula van het Vossiusgymnasium Bram de Hollande

Koordirigent Rob Vermeulen fungeert als intermediair, om de aanwijzingen aan zijn mensen door te bazuinen. De bijeenkomst heeft als doel de overgangen tussen orkest en koor door te nemen. Omdat het koor tot dan toe met piano oefende, geeft Admiraal aan

Cultuur welk instrument de zangers moeten volgen wanneer ze invallen: "Laat je niet misleiden door die violen, let op de fagot." De eerste resultaten klinken veelbelovend. Als het koor de slottekst

'Tout le ciel chante!' zingt, is daar mets van gelogen. Maar dan geeft een zanger de dirigent via zijn bemiddelaar te kennen dat de kelen gesmeerd dienen te worden. In de pauze bhjken de orkestleden tevreden met de eerste kennismaking met het koor. Toch geven zowel fluitiste Susanne Tennekes als violist Marco van der Nat de voorkeur aan 'De Vuurvogel' van Stravinsky. "Absoluut!", aldus Susanne. "Ik denk dat Stravinsky de klapper wordt. Als dat lukt is de avond geslaagd." Volgens Marco vergt de 'Vuurvogel' een heel andere manier van spelen. "Je kunt er veel meer energie in kwijt. Het is technisch veel moeilijker. Bij de 'Martyre' zet je twee noten

neer en dan heb je weer 36 maten rust." Susanne is zesdejaars studente theologie. In het seizoen '91/'92 zat ze in het orkestbestuur. "Voordat ik bij het vuorkest kwam, ging ik al naar uitvoermgen, gewoon omdat ik het hartstikke mooi vond. Het is ongeveer het beste wat je op amateumiveau kunt krijgen. Het uvA-orkest had ook gekund, maar ik studeer nu eenmaal aan de vu ." Voor derdejaars rechtenstudent Marco is dit zijn eerste programma. "Vorig jaar had ik weinig tijd. Ik speel m allerlei gezelschappen, een kwintet, een kwartet, veel schnabbels." Hij koos bewust voor de 'Vuurvogel'. "De uitdaging om zo'n moeilijk stuk te spelen." Marco kan met precies aangeven welk deel van de 'Vuurvogel' het moeilijkst is. "Soms ben je thuis uren met een paar loopjes bezig en dan zit het er eindelijk m. Ga je de volgende dag weer aan de gang, is het weg." Bij fluitisten is volgens Susanne de 'Vuurvogeldans' heel berucht. "Een solo met klarinet en fluit. Veel vingerwerk, heel lastig. Wordt vaak gebruikt voor audities bij professionele orkesten." Stravinsky schreef zijn 'Vuurvogel' m 1910 voor het dansgezelschap Les Ballets Russes van Sergei Diaghilev. Het verhaal is gebaseerd op een traditioneel Russisch sprookje: "wondervogel (fluiten, hobo's, klarinetten) helpt goede prins Iwan (hoorn) tegen boosaard Kastchei (gedempte trombone). Aan het eind trouwt Iwan met de mooie prinses Wasilisa. Strijkers! VU-orkest o.l.v. Daan Admiraal 'Le Martyre de Samt Sebastian' van Debussy (met medewerking van Neder lands Concertkoor en solisten Elma van den Dool, Ma rianne Ketel en Liduin Stumpel) en 'De Vuurvogel van Stravinsky Zaterdag 14 januan 20 15 uur Concertge bouw Haarlem, zondag 15 januari 14 15 uur Concertgebouw Amsterdam Toegang ƒ20,- {ƒ15.-)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen