Ad Valvas 1994-1995 - pagina 154

AD VALVAS 3 NOVEMBER 1994

PAGINA 8

'Ik heb hier zulk mooi speelgoed' Wereldwijde erkenning voor verdiensten informaticus Tanenbaum 'Wereldkampioen voor een jaar', zo noemt liij zichzelf. Maar dat is erg bescheiden. Er is hier minstens sprake van een 'grand siam'. Want behalve winnaar van de prestigieuze 'Outstanding Educator Award' werd prof.dr A. Tanenbaum dit jaar ook nog senior member van het Institute of Electrical and Electronic Engineers en lid van de Koninklijke Akademie van Wetenschappen.

Prof.dr A . Tanenbaum: 'De echte computerfreaks komen bij m i j ' Nico Boink AVC/VU

"Eén van mijn AIO'S publiceerde 44 ar-

Liesbetn Klumper

"Ik ben al twintig jaar in de informatica bezig en nu komt er plotseling zoveel erkenning los. Je zou haast denken dat ik over the hill ben," lacht de Amerikaan Tanenbaum (50). Hij werkt al ruim twintig jaar aan de vu, maar zijn Amerikaanse achtergrond is hem nog duidelijk aan te horen. Hij eindigt een zin regelmatig met de woorden you know? In 1971 werd Tanenbaum, van huis uit natuurkundige, docent bi) Informatica aan de vu, destijds de eerste opleiding op het gebied m Nederland. "Ik ben bij het Massachusets Institute of Technology als natuurkundige afgestudeerd en promoveerde in Berkeley. Daar heb ik veel met computers gespeeld, maar in de Verenigde Staten kom je die wereld niet binnen als je niet gepromoveerd bent in de informatica." Hij besloot het in Europa te proberen. Daar waren de ontwikkelingen minder ver. Tanenbaum bezocht een congres in Nederland en vond het 'wel leuk hier'. "Ik dacht: 'Ik werk een paar jaar

systeem Minix, eer; Unixachtig bestunngssysteem voor de PC dat veel gebruikt wordt om studenten de principes van besturingssystemen bij te brengen. Amoeba is een modemer (gedistribueerd) systeem dat op een netwerk van tienduizenden computers draait, en dat vooral veel invloed op de onderzoekswereld heeft gehad. In Japan is Tanenbaum een absolute vip, op de vu zit hij in een sober ingericht werkkamertje. Voor leken zijn de carrières van Tanenbaums Aio's misschien wel het meest tot de verbeelding sprekend. "Zij zijn stuk voor stuk goed terecht gekomen en i drie van hen behoren tot de tien besten van de wereld birmen ons vakgebied. Gerenommeerde Amerikaanse universiteiten als Princeton, Cornell en het Massachusets Institute for Technology hebben tegen elkaar opgeboden om ze j, binnen te krijgen."

in Europa en kan dan in de VS wel aan de slag'." Het is anders gelopen. Tanenbaum trouwde een Nederlandse vrouw, zijn kmderen bezoeken inmiddels een Amsterdams gymnasium en in het onderzoeksmilieu aan de vu voelt hij zich als een vis m het water. "Wij zijn de top in Nederland en ik heb hier zulk mooi speelgoed," zegt hij en doelt daarmee op de supercomputer die de faculteit

heeft. "Er zijn met veel instituten in Amerika met beter materiaal. Deze computer kan vier miljard instructies per seconde verwerken. Vergelijk dat eens met een goede PC: die kan er hooguit vijf miljoen per seconde aan."

Sober De faculteit maakte hem in 1980 de 'persoonlijk hoogleraar', een titel voorbehouden aan mensen die zeer waarde-

vol zijn voor een faculteit. Toen er in 1984 een formatieplaats vrijkwam, werd hij regulier hoogleraar. De prijzen en de toetreding tot de KNAW heeft Tanenbaum te danken aan zijn reputatie als excellent onderzoeker. Hij schreef vijf boeken die overal ter wereld gebruikt worden en aUe vijf gelden als standaardwerken. Zij zijn in zestien talen overgezet. Tanenbaum maakte ook het software-

tikelen, dat is meer dan de meeste hoogleraren in hun hele carrière schnjven. Hij was nog nooit verder geweest dan Amstelveen, nu werkt hij bij Cornell." Tanenbaum ontvangt dan ook dagelijks brieven van buitenlandse informatici met het verzoek bij hem te mogen promoveren. Hij laat de afwijzing tegenwoordig over aan zijn secretaresse. De vraag dringt zich op of het voor zo'n briljant onderzoeker nog wel een uitdaging is om onderwijs te geven aan eerstejaars studenten. "Dat is juist leuk", stelt Tanenbaum. "Die zijn nog enthousiast en dat gaat er later meestal wel af. Ik geef twee uur per week college en volgend semester heb ik weer een groep eerstejaars. Daar zitten slimme jongens tussen en ze hebben allemaal een computerverleden. De echte com- ^ puterjreaks komen bij mij."

'Alternatief afstudeerfonds beter en goedkoper' Nieuwe regeling is gevaar voor voortbestaan verenigingen De studentenverenigingen maken zich zorgen. Het pas ingevoerde afstudeerfonds, waarop studenten die actief zijn in het bestuur van hun verenigingen een beroep kunnen doen bij studievertraging, keert dermate weinig uit dat men zich niet meer makkelijk laat strikken voor het bestuurswerk. Matty van Ewijk, voorzitter van het dagelijks bestuur van de Asvu, de sportcommissie van de vu, legt uit. Matty van Ewijk

Op 28 april van dit jaar werd door de gezamenlijke studentenverenigingen en belangenorganisaties van studenten een open brief over de regeling voor het afstudeerfonds aangeboden aan rector magnificus, prof dr E. Boeker. In deze brief werd aan professor Boeker het verzoek gedaan te voorkomen dat de regeling zou worden vastgesteld, zonder dat de alternatieven serieus zouden worden overwogen. Tevens werd aan de rector gevraagd om als directe belanghebbenden gekend en gehoord te worden in de discussie. Voor de verenigingen en organisaties is het van het allergrootste belang dat er een goede regeling is. Bestuurders van deze verenigingen kimnen een beroep doen op het afstudeerfonds als zij door bestuurswerkzaamheden studievertraging oplopen of hun tempobeursnorm niet hebben gehaald. Zonder een goede regeling wordt het praktisch onmogelijk nog mensen te vmden om de vereniging te besturen. Daarmee komt het voortbestaan van de studentenorganisaties in gevaar. Ondanks het verzoek werden de studenten niet betrokken bij het overleg en werd de regeling ongewijzigd ingevoerd. Een rare situatie als je je be-

denkt dat de regeling die de studenten voor ogen hebben niet duurder - waarschijnlijk zelfs goedkoper - is dan de regeling die door het college is vastgesteld. Volgens de huidige regeling komt een bestuurder van een vereniging in aanmerking voor een maximale vergoeding die gelijk is aan ongeveer vijftien maanden basisbeurs: twaalf maanden tempobeursvergoeding plus drie maanden na verstrijken van de maximale termijn waarop de student recht heeft op studiefinanciering. Voor een aantal bestuurders geldt dat hun bestuurswerkzaamheden dusdanig veel tijd kosten dat de tempobeursnorm onmogelijk te halen is. Dit aantal is uiteraard afliankelijk van de hoogte van de norm, maar hun aantal is niet relevant voor het feit dat de regeling die de studenten voor ogen hebben goedkoper is.

Uitschrijven De alternatieve regeling komt er op neer dat een student zich voor zijn of haar bestuursjaar uitschrijft bij 'Groningen'. Gedurende dit jaar krijgt de student in plaats van de basisbeurs een uitkermg uit het afstudeerfonds. Voor 'Groningen' telt dit jaar niet mee. Na afloop van het jaar krijgt de student weer gewoon studiefinanciering. Na het

verstrijken van de studiefinancieringstermijn kan uiteraard geen aanspraak meer worden gemaakt op een uitkering uit het fonds. Als we alleen kijken naar de functies waarvoor de temponorm onhaalbaar is, betekent dit een zekere besparing van drie maanden uitkering. Naar mate de norm hoger is, zal het aantal studenten groter zijn waarvan met zekerheid te zeggen is dat voor hen de norm niet haalbaar is. Daarmee is ook de totale besparing groter. Deze besparing zou kunnen worden gebruikt om voor de bestuursfuncties die minder tijd vergen, de maximale termijn waarop een beroep kan worden gedaan op het afstudeerfonds weer op het oude niveau te brengen. Terwijl de studiedruk steeds hoger wordt en de noodzaak voor een ruimere regeling dus groter, is aan de Vrije Universiteit het maximum (per bestuursjaar) van zes maanden in de oude regeling verlaagd tot drie maanden in de huidige regeling. Ook andere beperkingen zouden versoepeld kunnen worden zonder dat de kosten hoger hoeven te zijn. Een voorbeeld hiervan is het laten vallen of verruimen van de restricties die zijn gesteld aan het aantal bestuurders dat per vereniging aanspraak kan maken op het fonds. Als het nsico dat de kosten misschien iets hoger worden voor de universiteit niet aanvaardbaar is, zijn vele varianten denkbaar die voor de studenten nog altijd veel gunstiger zijn dan de huidige regeling. Het risico dat de universiteit op korte termijn loopt, is echter nihil. Smds 1990 wordt jaarlijks 1,7 miljoen door de overheid in het fonds gestort. De vu heeft zo weinig uitgekeerd (ongeveer vier ton per jaar) dat er nu ruim vijf miljoen in het fonds aanwezig is. De reden dat de vorige regeling toch op de helling moest, is voUedig toe te schrijven aan de invoering van de tem-

pobeurs. Omdat vanuit de overheid geen extra middelen beschikbaar zijn gesteld voor mensen die buiten hun schuld, bijvoorbeeld door een ernstige ziekte, de norm niet kunnen halen, heeft het CVB van de vu besloten dat uitkeringen hiervoor ook uit het voormalige auditorenfonds worden betaald. Om dit te kunnen doen moest de regeling voor studentbestuurders op de helling. Het is echter onduidelijk hoe hoog de uitkeringen voor tempobeursslachtoffers totaal zullen zijn. Ervan uitgaande dat het uitkeringsbeleid niet zal afwijken van de voorgaande jaren, zal het nog zeer lang duren voordat de bodem

Opinie van het fonds is bereikt, als dit al gebeurt. Bovendien hoeft een betere regeling voor de bestuurders niet duurder te zijn. Gelukkig is de huidige regeling slechts voor één jaar vastgesteld en wordt in het voorjaar de situatie opnieuw bekeken. Het zou voor alle partijen zeer verstandig zijn als de belanghebbende verenigingen en organisaties worden betrokken bij het vaststellen van de regeling voor de komende jaren. Het voorstel van de studenten is voor wat betreft de kosten zeer realistisch en voor het voortbestaan van de organisaties van levensbelang. Ook voor de universiteit is het van groot belang dat er een betere regeling

komt. Als we met een beperkte blik alleen naar de kosten op korte termijn kijken, is snel te zien dat deze met de alternatieve regeling lager zijn. Het totale, uit het fonds uitgekeerde bedrag hoeft niet hoger te zijn dan waar nu op moet worden gerekend. Daarnaast zullen ook de beheerskosten lager zijn met het door de studenten voorgestelde alternatief. Op de langere termijn bekeken is een betere regeling van essentieel belang voor de concurrentiepositie van de vu Binnen de universiteit vervullen de studenten een onmisbare rol. Studenten zijn actiefin faculteitsverenigingen. In alle bestuurlijke lagen, tot de universiteitsraad aan toe, zijn studenten vertegenwoordigd. Ook de verschillende studentenvoorzieningen kunnen niet bestaan zonder de inzet van (goedkope) studenten. De hele Idee-week wordt bijvoorbeeld vrijwel volledig door studenten georganiseerd. Bovendien is ook een goed georganiseerd verenigingsleven buiten de universiteit van invloed op de aantrekkingskracht van de vu ten opzichte van andere universiteiten. Gelukkig lijkt ook het College van Bestuur dit belang te onderkennen. De vu heeft met de nota Noblesse Oblige een keuze gemaakt voor een onderwijsbeleid dat tot doel heeft de diepgang van de studie en de bredere ontplooiing van de student te garanderen. Om dit te kunnen bereiken, is de inzet van studenten onmisbaar. Met Noblesse Oblige heeft de vu zich in feite verplicht om voor studenten een goede regeling te treffen; zeker als deze niet duurder is dan een slechte regeling. Deze tijd vraagt om een verstandige keuze van de Vrije Universiteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen