Ad Valvas 1994-1995 - pagina 491
A D V A L V A S 1 3 APRIL 1 9 9 5
PAGINA 1 5
Turnen zonder toestellen, en nog synchroon ook 'De mensen kijken alleen naar degene die in de lucht is' Acrobatiek bestond al bij de Griel^en en Romeinen. En ook het circus maakt er dankbaar gebruik van. IVIaar als sport heeft acro-gym het nooit echt gemaakt. Sandra Klein Breteler, derdejaars bewegingswetenschappen aan de vu en enthousiast acro-gymmer, vraagt zich af waarom. Peter Boerman
"Acro-gym is een samenstelling van acrobatiek en gymnastiek", legt studente bewegingswetenschappen, Sandra Klein Breteler, uit. "Het is een kruising van acrobatiek, zoals men dat uit het circus kent en turnen zonder toestellen. Het is eigenlijk gewoon acrobatiek, maar dan op een nette manier afgewerkt." De sport acro-gym doe je met zijn tweeen of met zijn drieën. De heren mogen ook met een viertal meedoen. Op instrumentale muziek worden diverse oefemngen opgevoerd, zoals een salto of een handstand terwijl iemand anders je optilt. Een jury beoordeelt de prestaties. Eén van de belangrijkste redenen waarom acro-gym niet als onderdeel van het turnen mag worden gezien, is het feit dat de oefeningen grotendeels synchroon worden uitgevoerd. Er komt dus ook een flmk stuk choreografie bij kijken. "Wat dat betreft is het een beetje vergelijkbaar met acrorock'n-roU of ijsdansen", vertelt Klem Breteler, zelf enthousiast acro-gymmer. "De verschillende onderdelen komen vaak wel uit het turnen, maar je moet ze wel sjTichroon met je parmer kunnen doen." Klein Breteler turnde vroeger. In haar ouderlijke woonplaats Delft zat ze op een gegeven moment in de selectie, waardoor ze zo'n twaalf trainingsuren per week maakte. Pas vorig jaar maakte ze de overstap naar acro-gym. "Ik kende de sport wel, hoor, voornamelijk als demonstratiesport. Acro-gym is een echte kijksport: het is best indrukwekkend als je iemand ziet die iemand an-
ders boven zijn hoofd houdt." De meeste acro-gymmers zijn afkomstig uit de tumwereld, weet de studente. "Wil je meekunnen bij acro-gym, zul je bijvoorbeeld wel een perfecte handstand moeten kunnen. Het scheelt dan als je dat al bij het turnen geleerd hebt", aldus iüein Breteler. Samen met de elfjarige Marloes, die al wat langer acro-gymt, werd Sandra Klem Breteler dit jaar vierde op het Nederlands kampioenschap in de c-lijn bij de dames paren. Een verrassing, want twee weken voor de wedstrijd hadden de twee nog niet eens een oefening op papier staan. "Toevallig kwam ik toen een oude selectiegenoot van me uit Delft tegen, die nu aan de top staat van het acro-gym in Nederland. Zij heeft voor ons in één les een hele oefening in elkaar gedraaid. Zodoende." Door de vierde plek mag het duo volgend jaar in de B-lijn meedoen. Dan moeten drie oefeningen gedaan worden: een balans-, een tempo- en een combinatie-oefening. Op haar turnschool in Buitenveldert kan Klein Breteler echter maar een uurtje per week terecht om te trainen. "En dat is wel hèèl wemig, dus ik weet niet of we het NK wel redden", lacht ze. "Ik zou ook niet weten wat ik zou doen als ik twee uur per dag op de mat zou mogen staan. Waarschijnlijk zou ik dan veel meer trainen, maar ja, dat kan nu eenmaal niet. Of ik zou elke dag naar Delft moeten." De studente is twintig jaar en bovendien niet echt klein, dus lijkt ze voorbestemd om 'onderparmer' te zijn, degene die de ander op mag tillen. Dat is soms frustrerend, erkent ze. "De men-
sen kijken meestal alleen naar de bovenpattner. Dat is raar, want als onderparmer doe je minstens de helft van het werk. Je bent alleen degene die op de grond blijft." Het niveau van het acro-gym is, net als het turnen, in Nederland veel lager dan in de rest van de wereld, weet Klein Breteler. De belangstelling voor de sport loopt bovendien terug. "Een jaar of vijf geleden kwam het nog wel eens een keer op TV. Maar nu heb ik acrogym al in geen tijden meer gezien. Ook de gymles op school speelt een rol, denk ik. Vroeger werden daar altijd gymnastische oefeningen gedaan, nu krijg je veel meer spelsporten. Dat is jammer."
Acro-gym is niet de enige sport die Klein Bretelers interesse heeft. Zo heeft ze skeelers, volleyde ze vorig jaar op het Asvu-sportcentrum en is ze wekelijks op de squashbaan te vinden. Haar keuze voor bewegingswetenschappen was dan ook nauwelijks een verrassing. "Ik heb ook wel getwijfeld over de sportacademie, maar dacht: ik ben toch wel aan het sporten. Bovendien deed mijn zus ook al bewegingswetenschappen, dus die kon me er van alles over vertellen." Het enthousiasme van haar zus sloeg over. "Kijk, als je economie of rechten doet, dan ga je voor een baan. Ik ben bewegingswetenschappen gaan doen, omdat ik geïnteresseerd ben in het bewegen van de mens. Vandaar." Klein Breteler is momenteel bezig met de cursus verenigingsleidster gymnastiek, een basiscursus om tumlessen te geven. "Die kant wil ik ook zeker op. En dan kun je je geen betere achtergrond wensen dan bewegingswetenschappen."
foauca* r*v<<f rt.t*iari>k<«Ma«*n8Wlw»«itt> j»-.-iSandra Klein Breteler: 'Het is eigenlijk gewoon acrobatiek, maar dan op een nette manier afgewerkt' Archief Kiem Breteler
Een kindervoorstelling voor alle leeftijden Dick Roodenburg
Het Cultureel Centrum van de vu brengt de komende weken maar liefst drie eigen produkties op de planken. De toneelcursussen gingen in september 1994 van start en het resultaat van een seizoen tekstlezen, fantaseren, schrappen, toevoegen, repeteren, decorbouwen, kostuums maken en grimeren kan nu door het publiek beoordeeld worden. Carlg Huismans regisseerde 'Fata morgana', een bewerking van het kinderboek Het bad van de zandloper van Rindert Kromhout. Janine Veeren nam
zelf een beetje geschift. Toneel blijft voor mij ontsparming. En vooral naarmate de studie vordert, wordt toneel steeds meer dat ene avondje in de week." De inhoud van 'Fata morgana' laat zich kort samenvatten. Het jongetje Jonas heeft een moeder. De Vreselijke Vrouw, die hem steeds in bad wil doen om hem met harde borstels te lijf te gaan. Hij vlucht in zijn fantasie naar een woestijn waann hij allerlei vreemde personages tegenkomt. Naast de al genoemde Schepper zijn dat achtereen-
volgens de schuwe Ron van de Ton die het liefst in zijn ton zit, de brutale Baasspeelster die zegt dat de woestijn van haar is, de vriendelijke Watermensen die in de woestijn een tuintje willen aanleggen en een wolk achterna reizen in de hoop dat daar een druppel regen uit valt, de kleffe Oppo die met iedereen bevnend wil zijn en de opdringerige Pleegzusters die voortdurend willen verzorgen. Jonas is veriiefd op het Meisje en moet haar redden uit de klauwen van de Kille Kaftan. Dat kan alleen als hij de afloop weet van een
boek, waaruit de Vreselijke Vrouw echter de laatste bladzijden heeft gescheurd. Uiteindelijk verzmt Jonas zelf de afloop en overwint daarbij zelfs zijn watervrees.
Zoekproces Het stuk beschrijft dus in zekere zin de volwassenwording van de hoofdpersoon, die via de fantasie zijn leven in eigen hand neemt. Blijft de vraag of 'Fata morgana' voor kinderen of voor volwassenen bedoeld is. Roeland houdt het op een kindervoorstellmg voor alle
Cultuur 'Dona Rosita' van Federico Garcia Lorca en 'Onverklaarbaar bewoond', gebaseerd op de toneelserie 'The family' van Lodewijk de Boer, voor haar rekening. Eén van de acteurs is Roeland Schaddelee, vierdejaars psychologie aan de vu. In 'Fata morgana' speelt hij De Schepper, een bezeten mannetje dat zich gravend een weg naar de andere kant van de aarde wil banen. Enkele jaren geleden speelde Roeland ook al in de ACC-produktie 'De rode prinses'. Wat heeft een student psychologie op het toneel te zoeken? Het antwoord ligt voor de hand. "Tijdens je studie zit je voornamelijk op je kont in de boeken. Ik vind het prettig mijn hele lichaam te gebruiken, te bewegen en rare dingen te doen. Toneel fungeert voor mij als een uitlaatklep. Natuurlijk heeft toneel best wat met psychologie te maken. Je bent met emoties bezig. Op de theatercursussen hier loopt een opvallend hoog percentage psychologiestudenten rond. Maar voor mezelf probeer ik het toch te scheiden. Anders ben je 24 uur per dag met je studie bezig en als je overal psychologie in gaat zien, raak je
leeftijden. "Ik hoop dat de volwassenen die naar de voorstelling komen, ontdekken dat ze ook nog van die fantasiewereld kurmen genieten. Maar natuurlijk zit die tweede laag, de volwassenwording van Jonas, er wel in. De repetities voor het stuk blijven overigens een zoekproces. Het boek van Rindert Kromhout is de basis, maar hoe interpreteer je dat boek, hoe nauw hou je je er aan vast en hoe voer je het uit qua decor. We weten bijvoorbeeld nog steeds niet of Ron van de Ton in een echte ton komt te zitten. En volgens Kromhout moet het decor een woestijn zijn. Wij hebben pas besloten alles in de kamer van Jonas te laten gebeuren, zodat de woestijn een fictie blijft die je er met het spel in legt." Maakt het uit of je voor kinderen of voor volwassenen speelt? "In principe niet, maar een voorstelling is natuurlijk wel een samenspel met het publiek. Kinderen reageren eerder. Tijdens een uitvoering van 'De rode prinses' ben ik wel eens met ze in discussie gegaan. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de fysieke speelstijl van Carla Huismans. Andere regisseurs spitten meestal eerst de tekst door en staan bij elke zin stil om te kijken wat de bedoeling is. Bij Carla lees je uiteraard wel de tekst, maar dan probeer je vanuit die eerste indruk te bedenken hoe een personage lichamelijk in elkaar zit: waar heeft 'ie spanningen, loopt 'ie snel of langzaam; die dmgen. Dat was nieuw voor mij, omdat ik met andere regisseurs andere ervaringen had. Zo'n fysieke benadering geeft een hoop houvast. Als je lichamelijk in je rol zit, komt de rest vanzelf" Theatervoorstellingen in het Cultureel Centrum op Uilen stede Fata Morgana op za 22 en zo 23 april om 20 00 uur {zondag ook om 15 00 uur) Doha Rosita op dl 2 mei en wo 3 mei om 20 30 uur en Onverklaarbaar Bewoond op ma 8 en di 9 mei om 20 30 uur Informatie 020-4445100
Jonas ontmoet de Vreselijke Vrouw en De Baasspeelster. Hier als illustratie uit het kinderboek 'Het bad van de zandloper', straks op het toneel
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 15 augustus 1994
Ad Valvas | 638 Pagina's