Ad Valvas 1994-1995 - pagina 83

ADVALVAS 22 SEPTEMBER 1994

PAGINA 1 1

'Jas aan, tas mee en daar gaan we weer' Voormalig VU-studente Griselda Visser over haar carrière Griselda Visser, bekend van Studio Sport en RTL Sport, studeerde negen jaar aan de Vrije Universiteit. "Ik heb voor het oerhollandse degelijke imago van de vu gekozen. Mijn vriendinnen aan de UVA klaagden over al die vrijheden waar ze zich geen raad mee wisten. Niets voor mij. Ik wilde juist een beetje bijgestuurd worden." Na haar studie maakte ze kennis met de ruwe normen die gelden in omroepland. leg ik me niet bij neer. Dan creëer ik zelf wel een baan. Het liefst schrijvend over kunst, sport en muziek. Nou, daar Griselda Visser (33), bekend geworden was ik dus al mee bezig." als presentator bij Studio Sport, is een Voor studentenzaken had ze geen tijd. duizendpoot. Al tijdens haar studies "Mijn vriendinnen van de middelbare kunstgeschiedenis en klassieke archeoschool werden lid van het vu-corps. logie aan de vu, publiceerde zij in verDat zei me niets. Het corps stond voor schillende (dag)bladen. Want dat zij mij synoniem met een hoop gebral en wilde schrijven, was voor haar op jonge tijdverhes. Ik begrijp de essentie daar leeftijd al zo klaar als een klontje. Na niet van." Wel deed ze aan tennis en haar studie startte zij haar eigen bedrijf basketbal bij de algemene sportcomals free-lance journalist. Haar specialimissie van de vu. Tot een knieblessure teiten: muziek, kunst en vooral sport. hier een einde aan maakte. "Al op mijn tiende wilde ik schrijver Negen jaar bracht ze door op de vrije worden", herinnert Visser zich terwijl Universiteit. Ze voltooide in 1989 de ze in haar 'koffie verkeerd' roert. Mijstudies kunstgeschiedenis en klassieke merend blikt ze door een van de ramen archeologie. "De vu is keurig, overzichvan het Amsterdamse café De Jaren. telijk en netjes", vindt Visser. "Dat heb Buiten niets dan regen. "Ik schreef alik nodig. De vu was voor mij een haven lerlei verhalen. Mijn moeder zei dan 'Waarom begin je niet aan een boek. Ik van rust. Heerlijk. Ik had 's avonds al genoeg herrie om me heen van die zoek wel een uitgever.' Op mijn zesbands. Ik heb er een prima tijd gehad." tiende besloot ik een praktische vorm Visser heeft drie jaar een studentenasvan schrijven te kiezen: de journalissistentschap gehad bij archeologie. "De tiek." contacten die ik daaraan heb overgeEen docent raadde haar af om naar de houden binnen de universitaire wereld, School voor de journalistiek te gaan. komen me nu goed van pas bij het Het was beter om na een propaedeuse schrijven van artikelen." Ze kijkt weer rechten, communicatiewetenschappen even naar buiten. Je ziet een herinnete gaan doen. Visser koos op 18-jarige ring omhoog borrelen. "Goh, ik weet leeftijd voor rechten aan de vu. "Maar op de faculteit rechtsgeleerdheid voelde nog dat ik vrijdagavond laat de deur van m'n kamer op de vu achter me ik me volkomen misplaatst", verklaart dicht deed. De hele dag in dat betonVisser. "De studie, de mensen, nee dat nen gebouw. Ik voelde me net een onwas het niet. Ik heb het een half jaar derdeel van het meubilair. Er was geen volgehouden." Vervolgens werd ze medewerker bij het NoordhoUands dagblad. mens meer te bespeuren. Grote lege gangen. Best griezelig. Krijg je plotsOndertussen dacht ze na over een anklaps fantasieën over het vu-spook! dere studie. Dit keer koos ze voor iets dat haar écht interesseerde, de kunstge- Brrr..." Op haar 27-ste studeerde ze af. Visser schiedenis. En ze keerde een jaar later terug naar de vu. "Ik heb voor het oerhollandse degelijke imago van de Vrije Universiteit gekozen. Mijn vriendinnen aan de UVA klaagden over al die vrijheden waar ze zich geen raad mee wisten. Niets voor mij. Ik wilde juist een beetje bijgestuurd worden." Coen van Basten

richtte haar eigen bedrijf 'Matadora productions' op. Schreef voor diverse bladen, maakte brochures en presenteerde congressen en lezingen. De zaken als zelfstandig ondernemer gingen goed. Toen Visser ter ore kwam dat de NOS voor Studio Sport iemand zocht met kennis van tennis dacht ze 'yes'. "Sport interesseert me al van kinds af aan: Komt door mijn familie. Die is geschift wat sport betreft. Pa, ma en m'n twee broers, allemaal verzot op sport. Ik kroop als kleine al over het gravel, nog voordat ik kon lopen. Tennis, basketbal en voetbal zijn mijn favorieten. Ik ben gefascineerd door de kracht, de elegantie en de snelheid." Na een screentest kreeg Visser bij de NOS een contract voor een aantal uren per maand. Want zij wilde zelfstandig ondernemer blijven. Drie jaar werkte zij op free-lance basis voor deze omroep. Maar toen de NOS er vorig jaar op stond haar in vaste dienst te nemen, leidde dat tot een juridisch conflict waarna Visser opstapte.

Ruggegraat "Ik heb veel geleerd in het televisiewereldje", zegt Visser, die afgelopen zomer op de buis te zien was bij RTL Sport. "Je krijgt soms keiharde kritiek te verduren. Ik werd voor het scherm geplaatst, had nog geen presentatie-ervaring op televisiegebied. Ik werd de diepte ingeflikkerd. Stierf soms duizend doden. Daar heb ik wel ruggegraat door gekregen. Maar het kost veel energie." Het conflict met de NOS ging haar niet in de koude kleren zitten. "De verhoudingen zijn beschadigd en ik kom daar nooit meer terug. Jammer, maar het zij zo." Naar aanleiding van deze kwestie werd er in de roddelbladen heel wat vuil over Visser gespuid. "Ik sta als lastig te boek", vertelt ze met een enigszins cynische ondertoon. "Het vrouwtje met de grote bek. En als ze dan bij me aankomen zo van 'Kindje weet je nou toch wel zeker dat...', dan zeg ik 'Donder op'. Ik ben alleen maar lastig als ik dat moet zijn." Visser liet zich niet uit het veld slaan.

Na haar vertrek bij de NOS reisde ze af naar Zuid-Afrika om daar het wereldkampioenschap tennis heren dubbel te verslaan. "Je slaat je kampement op met computer en radio-apparatuur en hop daar ga je weer. Ik was de enige Nederlandse verslaggever. Werd door alle media benaderd. Dat was een fantastische kick." Niemand hoeft haar te vertellen dat er geen nieuws is. "Het nieuws ligt op straat. Maar je moet wel zelf dingen op de rails zetten." En dat deed Visser. Ze liet kranteredacties weten dat ze weer als free-lancer beschikbaar was. Schreef het boekje 'In gesprek met Jan Wouters'. Presenteerde tijdelijk RTL Sport. Een allesvreter zal ze nooit worden ("Van economie heb ik geen verstand.") Maar als Het Parool belt of ze een stukkie wil maken over een leuk toneelstuk, is Visser al op weg. "Dan voel ik me net een soort Kuifje. Jas aan, tas mee en daar gaan we weer." Haar hart ligt bij het schrijven. "Dat is voor mij een absolute levensbehoefte. Je moet niet te lang in studio's werken. Ik zweer je, je krijgt er een oude kop van. De hele dag in dat felle licht, veel make-up op je gezicht. En altijd haastig eten. Nee, dan wil ik op een gegeven moment hardlopen, frisse lucht tot me nemen. Lekker op pad gaan. De studio uit en weer schrijven." Door haar televisiewerk wordt Visser regelmatig herkend op straat. "Dan zeg ik altijd dat ik haar zus ben. 'Ze doet het leuk hè?' merk ik vervolgens op. Soms noemen ze me een kakwijf. 'Ik zal de boodschap overbrengen', zeg ik dan." Visser vindt het niet erg om herkend te worden. "Maar wat ik niet begrijp is als mensen naar me toe komen en zeggen dat ze ook 'iets' bij de tv willen doen. Ze zien niet dat dit mijn vak is. Denken dat het om een personality-show gaat. 'O, kunt u ook schrijven?' krijg ik te horen. Terwijl ik verdorie al vijftien jaar in het vak zit. Meestal vertel ik dat soort mensen dat ze een tape van zichzelf naar Joop van den Ende moeten sturen." Waar ze zich ook aan irriteert, is het seksisme in de omroepwereld. "Het is

een mannenwereld. Gewoon triest. Het zou verfrissend zijn als er meer vrouwen topfuncties krijgen. Mannen redeneren zo van 'Ach, het is een leuk wijffie, maar...' Omgekeerd kan dat ook van hen gezegd worden. 'Ach, het is een leuk ventje, maar...' Vrouwen worden geïntimideerd." Maar Visser trekt haar eigen lijn.

Decorstuk "Laatst stond ik met m'n notitieblok bij een basketbalwedstrijd", vertelt Visser een anekdote, "stond er een kerel naast me. 'Het vrouwtje mag dan verstand van tennis hebben, maar dat betekent niet dat ze dat ook van basketbal heeft', merkte hij smalend op. 'Ach man, sodemieter toch op', denk ik dan. Waarom moet ik me nu weer bewijzen? Dat ben ik zat. Weet u iets van sport? Nee, ik fungeer bij het decor van dit toernooi, nou goed." Als vrouw word je in de sportwereld amper serieus genomen, is de ervaring van Visser. Maar het maakt haar verder niet uit. Mensen denken dat zij op de buis te zien is vanwege haar uiterlijk. En daar wordt ze cynisch van. "Dan zeg ik dat ik dat baantje heb omdat ik allochtoon ben (pa is Surinaams, ma is Indonesisch), gehandicapt (knieblessure) en ook nog vrouw. Dat ik mijn succes dank aan positieve discriminatie. Helaas wordt deze grap zelden of nooit begrepen." Want niets is minder waar. Voor Visser komt haar carrière als zelfstandig ondernemer op de eerste plaats. Haar vriend denkt er net zo over. Altijd bezig, altijd druk. "Soms heb ik wel eens twijfels", geeft Visser toe. "Ik wil ook geen laatste-minuutmoeder worden op mijn 39ste zie je." In de toekomst zou ze zich in het geheel niet willen bekommeren om werk. "Dan wil ik een kunsthistorische thriller a la Agatha Christie schrijven", verklapt ze met een grote grijns op haar gezicht.

Paradiso Visser verruilde bij aanvang van haar studie kunstgeschiedenis in 1980 haar geboorteplaats Castricum voor Amsterdam. "Ik had eindelijk het gevoel dat ik erbij hoorde", lacht ze. "Maar ik ging dan ook precies op het goede moment in de hoofdstad wonen. Er was een explosie van jonge kunstenaars die braken met traditionele opvattingen. Poëzieavonden, jonge dichters. Interessante ontwikkelingen! Ook op muziekgebied gebeurde er van alles. Punk en new wave waren net achter de rug, nieuwe invloeden aan de orde van de dag. Ik was vaak in Paradiso, bandjes kijken." Genoeg stof om artikelen over te schrijven. Want Visser had inmiddels naast het Noordhollands dagblad ook een aantal andere bladen waar ze in publiceerde. Op die manier kon ze in haar eigen onderhoud voorzien. Kunstgeschiedenis was de juiste keuze. "Na mijn eerste college dacht ik "bingo'. Dit is het. Kom maar op met al die materie. Vertel het me maar, ik wil alles weten. Ik vreet boeken. Tentamens van duizenden woorden? Heerlijk." Haar broer, die tandheelkunde aan de UVA studeerde, snapte er niets van. Zuslief haalde alle tentamens op haar sloffen. Deed bijvakken zoals Spaans en Italiaans. Had bovendien allerlei baantjes naast haar studie. Schrijven voor media. Gidsen op rondvaartboten. Secretaresse van striptekenaar Gerrit de Jager. En ' s avonds hing ze rond in Paradise, haar tweede huiskamer. Bandjes mterviewen en shows presenteren. Hoe kon dat toch? Naast mijn studie had ik plenty tijd om dingen ernaast te doen", zegt Visser nuchter. "Maar ik was wel altijd druk. Wilde mijn tijd efficiënt besteden, absoluut geen tijd verliezen. Want, zo dacht ik, er zijn weinig banen voor iemand die kunstgeschiedenis doet. Daar

wéten. Ik vm Griselda Visser

Henny Miltenburg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen