Ad Valvas 1994-1995 - pagina 311

T

AD VALVAS 26 JANUARI 1995

PAGINA 7

Talentvolle onderzoekers met beurs op VU KNAW ondersteunt een jonge jurist, een logicus en een celbiologe Dit jaar gaan opnieuw drie zogenaamde Al<ademieonderzoekers, ooit wel 'fellows' genaamd, op de vu aan de slag. Het zijn talentvolle, jonge wetenschappers die met een beurs van de Koninklijke Nederlandse Akademie der Wetenschappen (KNAW) drie jaar lang onderzoek mogen doen. De KNAW-beurzen zijn negen jaar geleden ingevoerd om veelbelovende academici in eigen land aan het werk te houden. De nieuwe KNAWonderzoekers van de vu komen bij de faculteiten rechten, medicijnen en wiskunde. Hieronder vertellen zij in het kort wat ze gaan doen. Dirk de Hoog

Romeins collegedictaat rechten komt onder het stof vandaan

. \ ^ I •

Dr mr T. Wallinga (37), die de komende drie jaar KNAW-onderzoeker zal zijn aan de juridische faculteit van de vu, studeerde klassieke talen in Groningen en rechten m Utrecht. Zijn promotieonderzoek betrof twee van de voorwoorden bij de Dtgesten van keizer Justinianus, een wetboek uit 533 na Christus. Van september 1989 tot september 1994 was hij aan de vu verbonden als vervanger van mr J.J. Hallebeek, die in die periode als KNAW-fellow onderzoek deed naar de 'ongerechtvaardigde verri)kmgsgedachte in het geleerde recht (1100-1600)'. Nu werkt Wallinga aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. De komende drie jaar gaat hij zich aan de vu bezighouden met een uitgave met commentaar van de Casus Codias van Guillelmus de Cabriano. Dit is een optekening van de coUeges die de hoogleraar Bulgarus rond 1157 na Christus in Bologna gaf aan rechtenstudenten. Het bestaan van dit werk was al jaren bekend, maar de tekst is pas rond 1970 teruggevonden in twee handschriften. Over het belang van het onderzoek zegt Wallinga: "Vanaf ongeveer 1100 kwam in Italië de studie van het klassieke Romeinse recht weer in de belangstelling. Dit boek is één van de eerste werken uit die periode van nieuwe bloei. Het geeft een goed mzicht in wat de hoogleraren destijds precies doceerden. Het staat

dicht bij het begin van de Middeleeuwse rechtswetenschap. Je kunt het gebruiken als Ijkpunt om te zien hoe die rechtswetenschap zich verder heeft ontwikkeld. Bovendien is het mteressant voor de geschiedenis van het onderwijs in de Middeleeuwen."

'Ratten knock-out maken voor immuun-onderzoek' Dr R.E. Mebius (31) studeerde medische biologie aan de Vrije Universiteit. Ze promoveerde in 1991 aan de medische faculteit bij de vakgroep celbiologie, waar ze nu ook haar KNAW-fellowship gaat vervullen. Na haar promotie vertrok ze naar de Stanford University in de Verenigde Staten. Ze onderzoekt daar hoe witte bloedcellen zich door de bloedbanen bewegen en hoe ze die op bepaalde plaatsen verlaten. Ze kijkt daarbij met name naar zogenaamde receptoren. Dat zijn eiwitten die een rol spelen bij het aanhechten van witte bloedcellen aan bepaalde cellen. Deze processen spelen een belangrijke rol bij het immuunsysteem dat mensen en dieren moet beschermen tegen ziektes en infecties. De witte bloedcellen 'eten' vreemde mdrmgers m het lichaam op. Voor haar KNAw-onderzoek aan de vu wil ze kijken naar de ontwikkeling van het immuunsysteem bij pasgeboren dieren en welke eiwitten daarbij betrokken zijn. "Ik wil jonge ratten knock-out maken," zegt ze vriendelijk met een Amerikaans accent in haar stem. "Dat betekent een bepaald gen, waarvan ik vermoed dat het een rol speelt bij de ontwikkeling van het immuunsysteem, uitschakelen en dan kijken wat er gebeurt."

KNAW-onderzoeker Venema gebruikt computer alleen als tekstverwerker

Volgens haar vindt aan de vu al onderzoek plaats naar de werking van het immuunsysteem, maar dan vooral bij volwassen dieren. "Ik wil juist naar jonge dieren kijken, omdat bij de ontwikkeling van het immuunsysteem het lichaam tolerant gemaakt wordt voor lichaamseigen stoffen en leert die te onderscheiden van vreemde stoffen. Als daarbij iets fout gaat treden later immuun ziektes op en kan het immuunsysteem zich tegen delen van het eigen lichaam gaan keren", legt Mebius het belang van haar onderzoek uit. Ze verwacht na de zomer terug te keren uit de States, maar wil eerst haar werk daar afronden."

'De logica van een gesprek in de kamer' Dr Y. Venema (31) studeerde wiskunde in Gronmgen, maar deed er uit interesse geschiedenis en Deens bij. Hij werkte twee jaar in Utrecht bij een project over taal en spraak van de facultei-

ten wijsbegeerte en letteren en promoveerde aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds maart 1994 werkt hij bij de faculteit Wiskunde en Informatica van de vu bij de werkeenheid theorie. Zijn onderzoek betreft een verkenning van de mogelijkheden van dynamische logica. "Wat dat inhoud is heel erg moeilijk aan een leek uit te leggen," zegt Venema met een glimlach, maar hij probeert het toch: "Logica gaat in hoofdzaak om twee dingen. De representativiteit van symbolen en de geldigheid van redeneringen. Binnen de formele logica gaat het dan om systemen waarbinnen de waarden vasüiggen. Neem de wiskunde. Als vandaag twee plus twee vier is, geldt dat morgen ook nog, en over honderd jaar levert het sommetje het zelfde resultaat op. Maar er zijn heel veel systemen waarbinnen dingen voortdurend veranderen en met in formele logica te vangen zijn. Neem bijvoorbeeld een gesprek m een kamer waar telkens mensen in en uit lopen. Dan heb je een dynamische omgeving. Lang hebben logici gezegd dat ze daar

Peter Wolters • AVCAU

niets mee konden. Maar sinds een jaar of tien, vijftien proberen wetenschappers iets te doen met die dynamische logica. Daarbij gaat het vaak om systemen die veranderen, omdat ze nieuwe dingen leren." Wat het onderzoek concreet gaat inhouden, is nog niet helemaal duidelijk. Venema: "Ik ga eerst de literatuur nog eens goed doornemen en een aantal modellen voor dynamische logica goed bestuderen. Ik wü straks een doorgeefluik zijn voor wiskundigen, mformatici, taaldeskundigen, wajsgeren en wie er allemaal nog wel niet meer op dit gebied bezig zijn." Ovengens is Venema absoluut geen computerfreak. "Mijn PC gebruik ik alleen als tekstverwerker. Ik lees, denk, praat en schrijf. Zo werkt de wetenschap."

Ten student verdient zichzelf terug' Stichting Integrand viert vijftien jaar stagebemiddeling stichting Integrand bestaat deze maana vijftien jaar. Déze tarrcteEi|ke organisatie bemidd^elt tui*«^»^ Hedrijven 00 studenten voor praktijkopdrachten. E ^ a schermen bij het aan de vu ge Coen van Basten

i

De kamer bevindt zich in het wis- en natuurkundegebouw (MO-22). Liselore Crul, vijfdejaars economiestudent, is een van de twaalf vrijwilligers die Integrand Amsterdam draaiende houden. Ze verzorgt twaalf uur per week onder meer de public relations. "De stichting IS vijftien jaar geleden in Delft opgencht", vertelt ze. "Er zijn inmiddels elf vestigingen in de universiteitssteden. Hier bemiddelen wij voor zowel uvAals vu-studenten." De doelstelling van Integrand - de naam is een samentrekking van 'integreren' en 'doctorandus' - is studenten al tijdens hun studie vertrouwd te .maken met de praktijk. Een student komt voor drie tot zes maanden bij een bedrijf of (overheids)instelling terecht. Integrand adviseert de instelling hun 'stagiaire' het mmimumloon te betalen. De student voert zelfstandig opdrachten uit. De meest geschikte studenten van alle studierichtingen worden geselecteerd. Het gaat om vergevorderde doctoraalstudenten en afgestudeerden die staan ingeschreven bij de stichting.

Bemiddeling vindt plaats tot een jaar na het behalen van de bul. Crul: "De opdrachtgever weet zich verzekerd van een tijdelijke academische arbeidskracht tegen een geringe vergoeding. En een student verdient zichzelf terug door een produktieve prestatie te leveren. Hij doet belangrijke en bijna onontbeerlijke praktijkervaring op." Bij Integrand Amsterdam staan zo'n zeshonderd studenten ingeschreven. En er zijn ongeveer twaalfhonderd bedrijven voor hen beschikbaar. Op grote schema's aan de muur is te zien waar studenten op dit moment praktijkervaring opdoen. Onder andere bij AEG. Mees Pierson, VNU, Douwe Egberts, PTT-Telecom en Bakkenist.

"Soms kwam ik tot de laatste ronde, maar er was altijd wel een criterium waarop ik werd afgewezen." Bij de Nieuwe Revu kan hij een half jaar ervaring opdoen. "Ik houd me bezig met marketingzaken. Bijvoorbeeld met de afhandeling van de drukoplagen van het blad. Of met acties. Zoals in het kersmummer van Nieuwe Revu. Lezers moeten een slagzin bedenken. De besten worden beloond."

Verder heeft Chirer nog een telemarketingproject onder zich, waarbij hij telefonisch abonnees werft, en maakt hij een analyse van de advertentiemarkt. Voor dit werk krijgt hij maandelijks vijfhonderdvijftig gulden uitbetaald. Volgens eigen zeggen een 'gangbaar bedrag' voor een stage. Het werk bevalt hem goed. Zou deze praktijkopdracht kunnen uitmonden in een vaste baan? "Niet binnen Nieuwe

Nieuwe Revu Martin Chirer (28) studeerde bedrijfskundige economie aan de vu en bestuurskunde aan de uvA. Een jaar geleden behaalde hij zijn diploma. Op de valreep kon hij in december via Integrand als marketingmedewerker bij het blad Nieuwe Revu terecht. "Na mijn studie heb ik zeker vijftig sollicitatiebrieven verstuurd", zegt Chirer.

Liselore Crul van Stichting Integrand: 'Als het slecht gaat met de economie, merken wij dat bedrijven geen zin hebben in stagiaires' Peter Wolters - AVC/VU

Revu, vanwege een personeelsstop", verklaart Chirer. "Maar wellicht zijn er mogelijkheden voor mij bij de uitgever van het blad, de VNU, de Verenigde Nederlandse Uitgevers." Hij heeft tijdens zijn vele sollicitaties gemerkt dat alles draait om ervaring. "Je moet concrete resultaten kunnen tonen. Deze werkervaringsplaats is een manier om dat voor elkaar te knjgen." Als gevolg van de tempo- en prestatiebeurs wordt het voor Integrand moeilijker om studenten te vinden die een stage willen lopen. "Daarom proberen we nu via vakgroepen en werkcolleges opdrachten voor een bedrijf uit te voeren", vertelt Crul. "Uiteraard staan daar studiepunten tegenover." Marktonderzoek doen voor een bedrijf is een voorbeeld van zo'n opdracht. In het jaaroverzicht van Integrand over 1993 staat dat de arbeidsmarkt voor academici overvol was, omdat zeer veel bedrijven een personeelsstop hadden ingevoerd. "Als het slecht met de economie gaat, merken wij dat bedrijven geen zin hebben in stagiaires", aldus Crul. "Alle franje wordt weggesneden en studenten zijn dus niet nodig. Maar in 1994 ging het gelukkig weer goed." Het vijftienjarig bestaan van de Stichting Integrand wordt zaterdag 28 januari met een receptie gevierd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen