Ad Valvas 1994-1995 - pagina 332

AD VALVAS 2 FEBRUARI 1995

PAGINA 16

De oplossing

Lucre Haas: 'Ik las vroeger aiieen maar boeken over kinderen, maar liad er nog geen é é n gezien'

Bram de Hollander

Gournettesoep in het Kinderkookkaie

Elsbeth Vemout

Boven de bar van het Kinderkookkafé steekt een witte koksmuts uit. Daaron­ der zit de zevenjarige Jan, die met een ingespannen gezicht sinaasappels uit­ perst voor de gasten. Hij is nog niet klaar of er wordt al weer een nieuwe bestelling geplaatst door één van de obers: "drie witte wijn graag". Behoed­ zaam en zonder ook maar één druppel van de wijn te morsen, loopt de kleine serveerster Anjo even later naar de tafel die ze moet bedienen. In het Kinderkookkafé moeten de gas­ ten zich aanpassen aan de zes­ tot twaalfjarige kinderen. De kleurige tafels en stoelen zijn op kinderhoogte afge­ steld, met als gevolg dat de knieën van vaders en moeders onhandig boven tafel uitsteken. De bordjes zouden niet misstaan in een poppenservies, de deurposten zijn een gevaar voor lang uitgevallen bezoekers. In de keuken zijn

de kinderen eveneens de baas: het aan­ recht en het fornuis zijn op maat ge­ maakt en bezorgen een volwassen kok rugpijn. Lucre Haas (27), net afgestudeerd or­ thopedagoog aan de vu, is er aan ge­ wend dat ze voorover moet hellen om in een pan te roeren. Al viereneenhalf jaar werkt ze eens in de maand een zondag­ of zaterdagavond als helper in het Kinderkookkafé. Ook nu ze pro­ jectleider is bij een observatie­onder­ zoek aan de vu, werkt ze daarnaast nog als vrijwillige begeleider van de kinde­ ren. "Ik ben hiermee begonnen omdat ik iets naast mijn studie wilde doen. Ik las alleen maar boeken over kinderen, maar had er nog geen één gezien." De gedachte achter het Kinderkook­ kafé spreekt Lucre aan. "We gaan onder meer uit van de ideeën van Maria Montessori. Zij wilde de zelf­ werkzaamheid van kinderen stimule­ ren. Kinderen mogen best meer op hun verantwoordelijkheden worden gewe­

zen. Je kunt ze aanspreken als mensen die al wat kunnen, in plaats van te be­ nadrukken wat ze nog moeten leren. Kinderen kunnen meer dan alleen af­ drogen en de slagroomklopper aflikken in de keuken." Al zwaaien de dienbladen soms ver­ vaarlijk en gutst de soep bij het bedie­ nen over de kommen heen, toch gaat er weinig écht mis in het Kinderkookkafé. Lucre: "Ik heb in de jaren dat ik hier werk nooit gehoord dat er iets is aange­ brand of dat het eten te zout is. Over het algemeen hebben de kinderen een soort eergevoel: het is hün tafel die ze mogen bedienen. Dat zijn ze niet ge­ wend, dat ze iets mogen doen op him eigen manier." Terwijl studiegenoten werken om hun beurs te spekken, steekt Lucre vrijwillig haar tijd in het Kinderkookkafé. "Ik doe al genoeg dingen voor mijn eigen carrière en om geld te verdienen. Ik zie het als een ideologische taak om daar­ naast ook vrijwilligerswerk te doen. Om me heen merk ik wel dat die bereidheid onder studenten niet groot is, omdat ze steeds minder tijd over hebben." Lucre ziet het werken in het Kinder­ kookkafé als een goede leerschool. "Ik leer hoe ik in stresssituaties kinderen op een goede manier kan aanspreken. Als orthopedagoog krijg ik straks te maken met groepsleiders van probleemkinde­ ren. Ik wil geen boekenhoofd zijn die dan gaat vertellen wat zij volgens de theorie moeten doen. Ik wil zelf weten wat zo'n moeilijke situatie is." De stresssituatie in het Kinderkookkafé speelt zich vooral afrond de tijd dat de ouders van de acht kmderen arriveren. De meeste snij­ en kook­werkzaamhe­ den hebben de kinderen, samen met Lucre, tegen die tijd al gedaan. De courgettesoep of, zoals een kind op het bord heeft geschreven 'gournettesoep', staat te pruttelen. De lasagne met spi­ nazie staat in de oven en het kwarktoet­ je staat op te stijven in de koelkast. Rest voor de kinderen nog het vouwen van servetten tot waaiers, en het dek­ ken van de tafels. Dat de kmderen niet allemaal gewend zijn aan de zelfstandige manier van werken, blijkt uit het feit dat ze opge­ wonden door elkaar heen rennen en gillen. Het rumoer bereikt een hoogte­

ptmt als de eerste gasten birmenkomen. Van tevoren staat vast aan welke tafel de ouders moeten gaan zitten, ze wor­ den dan exclusief bediend door hun eigen kind. "Moet ik je bij je naam noemen of moet ik kok tegen je zeg­ gen?", vraagt een vader aan zijn bedie­ nende zoon. Maar niet alle ouders zijn bereid het spel mee te spelen. Eén moeder kijkt keurend naar het bordje wat ze voor haar neus aantreft. "Dit is vast door kinderen afgewassen", zegt ze met de blik van een deskundige, terwijl ze het bord schuin in het licht houdt. In het restaurant hangt de sfeer van een rommelige huiskamer. S lingers sieren het plafond en de kussens hebben de vorm en kleur van Engelse drop. Lucre is overal nodig waar kinderhanden te­ kortschieten. Ze roert in pannen, helpt met afspoelen van de vaat en schept de soep in kommen. De kinderen eten zelf ook in het Kinderkookkafé. Aan Lucre de taak om de opgewonden jeugd tij­ dens de verschillende gangen aan tafel te zetten. Ondertussen probeert de kersverse orthopedagoge aan een nieu­ we vrijwilliger uit te leggen hoe het een en ander in z'n werk gaat. "Je moet het hebben van kinderen die zelf zien wat er nodig is", legt Lucre uit. Ze wijst op ober Jaap, die uit zichzelf glazen is gaan afwassen in de keuken.

Als rond acht uur de ouders met hun kinderen vertrekken en de rust weer­ keert in het Kinderkookkafé, moet Lucre even bijkomen van alle drukte. Wat haar iedere keer weer opvalt, is dat het toch ouders uit de bovenlaag zijn die het restaurant bezoeken. "Ik ken de ouders niet, maar ik vorm me wel een beeld van ze, als ik naar hun kind kijk. De ouders die hier komen, voeden him kinderen heel bewust op. Sommige kin­ deren hebben wel drie hobby's; paard­ rijden, dansen en vliegeren. Dat hoort blijkbaar bij een goede opvoeding." Tussen de chaos door neemt Lucre soms even tijd om de bezoekers vanuit een pedagogisch oogpunt te analyseren. "Ik vind het interessant om te zien hoe mensen met hun kind omgaan. Niet al­ leen voor mijn studie orthopedagogiek is dat leuk, maar ook als ik later zelf kinderen krijg. Ik weet wél dat ik mijn kinderen jong in de keuken zal zetten en ze al snel leer hun eigen kamer op te ruimen. Als je daar vroeg mee begint, hebben ze zelf later ook minder proble­ men met die huishoudelijke taken."

B

Oorlog is altijd iets van andere mensen, en wel van een doodon­ gelukkig makend soort. Waarom moet ik dagelijks nieuws over oor­ logvoerders volgen. Waarom lezen ze nooit iets van mij? Ik heb namelijk het ultieme idee om oor­ log uit te bannen. Omdat de wetenschap zolang het domein is geweest van het mach­ tige mannetje, is.het wijfje van de mensesoort uitgebreid bestu­ deerd. Tot in de jaren zestig ver­ schenen er nog geleerde werkjes als De vrouw en haar nat uur. Dus weten we dat 'De vrouw' nogal last heeft van hormonen. Dat 'De m a n ' net zo onderhevig is aan hormonen is geen geliefd ge­ spreksonderwerp. Maandag ci­ teerde de oude betweter Journaille in Het Parool instemmend een historicus: "Het beestje genaamd mens is gericht op uitdaging, on­ derwerping en machtsuitbrei­ ding." De mens? Het mannetje zullen ze bedoelen. Krijgt bij ontregelde vrouwelijke hormonen een enkel gezinslid een grauw of snauw, bij de hormonale uitschieters van mannen moet de hele wereld het ontgelden. Grote groepen vrou­ wen bij elkaar gaan zeuren, wat ontaardt in de Vijf Uur S how, of blaadjes als Mijn Geheim, Maar grote groepen mannen bij elkaar moeten machtspelletjes spelen, van telefooncellen in elkaar trap­ pen tot steden aan puin schieten. Dat het in Nederland redelijk rus­ tig is, komt mijns inziens door de grote autodichtheid. Over de snel­ weg razen in je eigen auto is een nuttige, geweldig onderschatte spanningsafleider. Als nu ook ie­ dere tasjesrover, zestienjarige die z'n leraren terroriseert en F­sider van overheidswege een auto zou krijgen, zou helemaal alle agressie gekanaliseerd worden. Asfalteer vervolgens de hele Flevopolder, zet er een groot hek omheen en laat dan alle mannetjes lekker broemmm broemmm doen. Dan kunnen ze elkaar doodrijden. De paar agressieve meisjes die er ook zijn ­ de Thatchertjes in de dop ­ mogen natuurlijk ook meedoen. SELMA S CHEPEL

Geachte lezer(es), gaat u even goed zitten, want hier volgen enige vol­ zinnen uit het nieuwe blad We­ tenschap, Cult uur en Samenleving, de opvolger van vu­Magazine, dat vieren­ twintig jaar bestaan heeft. "De taxono­ mie, de systematische classificatie van organismen, zit een beetje in het slop; inventariseren is in de huidige weten­ schapscultuur overvleugeld geraakt door meten en experimenteren; genera­ liserende onderzoeksmethoden die meer op direct ingrijpen gebaseerd zijn. Toch moet het opstellen van een taxo­ nomie beschouwd worden als een van de meeste fundamentele, ja, een van de nobelste wetenschappelijke bezighe­ den." Zo begint de column van Step­ hen Jay Gould, die door het nieuwe blad is aangetrokken als sterspeler om een nieuw lezerspubliek aan te boren. "Zonder enige twijfel op een hoog ni­ veau, maar saai, ongelooflijk saai", oor­ deelde de recensent van de Volkskrant na het hele tijdschrift doorgeworsteld te hebben. Daar kan nog een bezwaar aan worden toegevoegd, wat overigens voor veel meer 'moderne' kranten geldt. Het hoogglanspapier weerkaats kunstlicht, zodat het 's avonds onder de lamp nau­ welijks te lezen is. Overigens is de servi­ ce­rubriek wel op gewoon krantepapier gedrukt, zodat we daar nog wat leuke dingetjes uit konden oppikken, zoals "Nederlanders in de rij voor Belgisch sperma vanwege het opheffen van de anonimiteit van donoren in eigen land". Natuurlijk staan er meer interessante onderwerpen in het blad, zoals het the­ makatem 'Van krabbel tot kunst' met onder meer de vraag of apen kunnen tekenen. Ook een aardig interview met emeritus vu­hoogleraar filosofie Van Peursen. "Ik ben geen wereldburger. Ik geloof ook niet dat die er zijn. Ik weet ook niet of de echte kosmopoliet ooit zal bestaan. Nee hoor, ik ben gewoon een geheide Hollander." Misschien moet de redactie van wsc deze uit­ spraak van de 'eminence grise' van de vu­filosofen nog eens goed overdenken (DdH) ^ f­ft *""

F4

\

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen