Ad Valvas 1994-1995 - pagina 41

PAGINA 5

AB-VALVAS 8 SEPTEMBER 1 9 9 4

en tot buurt

*Mei schort wel eens aan samenwerking' Mogelijkheden plastische chirurgie nog niet ten volle benut "Er is soms te veel competitie tussen de medische specialismen en zo'n gebrek aan samenwerking is niet in het voordeel van de patiënten", vindt de plastisch cl^irurg prof.dr J. Mulder. Hij houdt op 8 september zijn inaugurele rede 'Re-construeren en co-opereren'. Mulder wil een volwaardige plaats voor zijn vak en een betere samenwerking met andere chirurgen. In zijn oratie geeft hij heel bedekt voorbeelden van gebrekkige .menwerking, want Mulder is behoedzaam. Liesbeth Klum per

"Je kunt niet altijd buiten blijven spe­ len", zo motiveert de plastisch chirurg dr J. Mulder zijn beslissing om hoogle­ raar aan de vu te worden. Begin dit jaar verruilde hij zijn werkplek bij in een zie­ kenhuis m Leeuwarden voor het acade­ misch ziekenhuis van de vu. Mulder is actief in de Nederlandse vereniging voor plastische en reconstructieve chi­ rurgie en maakt zich sterk om zijn spe­ cialisme een volwaardige plaats te geven binnen de medische wereld. "De plastische chirurgie heeft zich zo lang­ zamerhand toch wel bewezen", zo zegt hij. "Binnen de heelkunde hebben wij vorm­ en functieherstel mogelijk ge­ maakt door het verplaatsen van vitaal weefsel." Volgens hem schort het wel eens aan samenwerking tussen de verschillende heelkundige specialismen. "Juist in een academisch ziekenhuis moet er tijd en aandacht zijn voor onderlinge samen­ werking. Wij plastisch chirurgen wor­ den te weinig geconsulteerd, we kun­ nen meer dan collega's denken. De heelkunde ontwikkelt zich steeds ver­ der. Al die sub­specialismen zitten op hun eigen eilandje. Men weet te weinig van eikaars mogelijkheden en zo groei­ en we steeds verder uit elkaar."

Kunstje Op een aantal terreinen is de samen­ werking goed, vindt Mulder. Als het gaat om aangeboren afwijkingen aan bijvoorbeeld handen staat er een team klaar waarin naast de kinderarts, de kli­ nisch geneticus, de fysiotherapeut en de revalidatie­aits de plastisch chirurg een essentiële rol speelt. Maar de mogelijkheden van de plasti­ sche chirurgie worden nog niet overal

ten volle benut. Mulder: "Bij aangebo­ ren afwijkingen aan handen is het te­ genwoordig vanzelfsprekend dat wij worden ingeschakeld. En na de verwij­ dering van tumoren aan het hoofd­ of halsgebied consulteert men ons steeds vaker. Je ziet nu dat andere specialisten technieken van ons overnemen. Zij hebben ons eens iets zien doen en den­ ken: 'dat kunstje kunnen wij ook'. Maar uitgebreide reconstructie­opera­ ties moeten ook worden uitgevoerd door specialisten, door plastisch chirur­ gen dus. Wij kunnen immers ook zelf de eventuele complicaties behandelen." Mulder zegt in zijn inaugurele rede dat na routine­ingrepen een wond na twee weken genezen moet zijn. "Als dat niet het geval is, moet je als chirurg bij jezelf te rade gaan. Dan moet je overwegen op een andere manier te gaan opere­ ren."

Glad en plat Maar het komt ook voor dat plastisch chirurgen noodgedwongen niet mee opereren. Het ontbreekt namelijk aan mankracht. Op dit moment zijn er in Nederland honderd gevestigde plastisch chirurgen, er zijn er 22 in opleiding waarvan drie bij de vu. Een aantal van de plastisch chirurgen heeft zijn heil ge­ zocht in de kosmetische chirurgie: zij trekken gezichten glad en buiken plat. Mulder is geen tegenstander van kos­ metische chirurgie, ook al geeft het de buitenwereld een eenzijdig beeld van het vakgebied. Kosmetische chirurgie is een goede zaak zolang het gebeurt door deskundige chirurgen. Maar in die in­ stituten zijn er mensen aan het snijden die daarvoor onvoldoende opleiding hebben. Ik kan dat zo stellig zeggen omdat wij hier in het academisch zie­ kenhuis regelmatig patiënten behande­

'De VU wilde mij niet kwijt'

'*-

Aad Meijer

len bij wie daardoor complicaties zijn ontstaan." De groeiende populariteit van deze tak maakt het tekort aan plastisch chirur­ gen alleen maar nijpender, met grote maatschappelijke consequenties. Mul­ der: "Kijk eens naar verkeersongeluk­ ken. Bij veertig procent van die onge­ vallen komt handletsel voor, veel men­ sen worden daardoor blijvend arbeids­ ongeschikt. Met meer plastisch chirur­ gen zouden we effectiever aan het her­ stel van die handletsels kunnen wer­ ken." Want voor de ontwikkeling van die handchirurgie ziet de toekomst er zon­ nig uit. Elektronica en techniek zijn zo geavanceerd dat de herstelmogelijkhe­ den veel groter zullen worden. "Het zal echter ook meer tijd en aandacht per patiënt gaan kosten", waarschuwt Mul­ der. "En het is een ontwikkeling die niet beperkt blijft tot dit deel van de ge­ neeskunde. Je ziet het overal: de bevol­

king vergrijst en heeft meer behoefte aan medische zorg. Daar komt bij dat onze technische mogelijkheden steeds groter worden. Door deze twee zaken gaan behandelingen langer duren en daardoor zullen de kosten per patiënt in de toekomst verder stijgen." Het is een ontwikkeling waar de be­ leidsmakers in Den Haag niet blij mee zijn. "Ik vind budgettering prima, maar niet onder het motto 'op is op'", zegt Mulder fel. "Artsen willen behandelen of tenminste een optimaal advies kun­ nen geven. Dat gaat zo niet. Wij wor­ den gedwongen beslissingen te nemen op niet­medische gronden en daar ben ik op tegen. Stel: iemand heeft zijn ge­ zondheid verpest door een leven lang te roken en te drinken, en nou wil die een hamransplantatie. Moet je zo iemand dan opereren? En een ander veroorde­ len tot de WAO omdat er dan geen geld meer over is voor een hersteloperatie van zijn hand?"

De nieuwe hoogleraar heeft uitgespro­ ken ideeën over de budgetbeheersing binnen de gezondheidszorg. Hij wil meer verantwoordelijkheid leggen bij de patiënten. Die zouden zich eens moe­ ten realiseren hoeveel die verlangde, en vaak geëiste, behandeling eigenlijk kost. En daarbij zouden vooral de patiënten in de Randstad eens wat kritisch zelfon­ derzoek moeten doen. "Weet je dat de medische consumptie in het westen veel en veel hoger ligt dan in de drie noordelijke provincies?" vraagt Mulder die bijna 25 jaar in het noorden werkte. "Als ik in Friesland directeur van een ziekenfonds zou zijn, zou ik het ver­ dommen de premiegelden over te maken."

a«»iM'^** "^'^^'g.

Geen anoniemere achternaam dan Jansen. Ad Valvas geeft de Jansen Janssens van de Vrije Universiteit wekelijks een gezicht. Deze week: Cor Jansen, onderwijsvoor­ lichter.

Jansen

Cor Jansen: ' H e t is in m ijn w e r k n e t als bij voetbal: i e d e r e e n h e e f t e r verstand v a n '

Janssen Liesbeth Klum per

Ruim na het wereldkampioenschap voetbal hangen in de kamer van Cor Jansen nog altijd stickers met de tekst: "Holland aanvalluuu". Jansen was er bij in Amerika. Samen met drie vrienden stond hij, gehuld in oranje geverfde boxersshorts, in een vak vol verbijsterde Amerikaanse toeschouwers. "Hey, you guys, you've come all the way just to see one lousy game of soccer?" Jansen, rossig en joviaal, bezocht met zijn vrienden dus één voetbalwedstrijd. Daarna toerden zij nog een week door het Oosten van de Verenigde Staten. "Wij hadden een schitterende rode Pontiac gehuurd, zo'n slee, en het was voortdurend ruzie wie er nou weer mocht rijden. Voor mij was het de eer­ ste reis naar de Verenigde Staten en ik

voelde me er meteen thuis; ondanks het contrast tussen de glitter and glamour en de bittere armoe." Van april 1989 tot eind vorig jaar was Jansen als hoofd van het Onderwijs­ voorlichtingscentrum verantwoordelijk voor de wervingscampagne voor nieu­ we eerstejaars. Hij besloot samen met de afdeling Voorlichting en externe be­ trekkingen wat voor reclame er ge­ maakt werd, regelde het informatie­ materiaal en organiseerde voorlich­ tingsdagen voor geïnteresseerde mid­ delbare scholieren. "Het is in mijn werk net als met voetbal: iedereen heeft er verstand van", verzucht hij. "Onder­ wijs alleen al spreekt veel mensen aan en als je het dan ook nog eens hebt over marketing en communicatie, dan voelt iedereen zich expert. Ik vind dat niet erg. Integendeel: daardoor staat je werk centraal in een organisatie." Eind vorig jaar echter werd er een reor­ ganisatie doorgevoerd en Jansen zou

NICO Boink - AVC/VU

met zijn voorlichtingscentrum voortaan onder de dienst Studentenzaken vallen. "Die combinatie zag ik niet zo zitten. Als zo'n reorganisatie je niet zint, kun je twee dingen doen: je kunt er tegen vechten, maar dat is zinloos. Als 't niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan, heb ik gedacht. Ik heb er dus voor gekozen om zelf te verande­ ren. Ben naar Personeelszaken toege­ stapt en heb gezegd: 'Wat staat er te­ genover als ik nu vertrek?' Maar bij Personeelszaken hebben zij me duide­ lijk verteld dat de universiteit me niet kwijt wilde." "Ik kreeg dan ook meteen het aanbod om staffunctionaris commimicatie en marketing te worden bij Voorlichting en externe betrekkingen. Een deel van mijn oude taken gingen mee, zo ben ik nog steeds verantwoordelijk voor de wervingscampagne van studenten, maar de praktische organisatie, de uit­ voering, doet Studentenzaken en daar

gebeurt het goed. Ik blijf het een onno­ dig ingewikkelde constructie vinden, maar zo moet het nou eenmaal."

Post­modern Behalve voor de reclamecampagne van de vu, is Jansen verantwoordelijk voor het alumni­beleid, de huisstijl en de wetenschapsweek. Bovendien kunnen faculteiten en universitaire diensten bij hem terecht voor adviezen op het ge­ bied van commimicatie en marketing. In januari begon hij met zijn nieuwe baan en had toen zelf het idee dat hij voorlopig nog wel aan de vu zou blij­ ven. Maar in de periode daarvoor, toen hij de reorganisatie op zich af zag komen, had hij verschillende relaties laten weten dat hij weg wilde. Jansen: "Ik zat door mijn functie als onderwijs­ voorlichter in nogal wat landelijke over­ legcommissies en daar had ik laten val­ len dat ik iets anders zocht." De Universiteit van Utrecht pikte Jan­

sens signaal op. "Ik word daar project­ manager bèta­groei. Wat een schitte­ rende postmoderne naam, hè? Het pro­ ject is er op gericht dat de instroom bij de bèta­opleidingen in Utrecht stijgt, en dat afgestudeerden beter toegerust op de arbeidsmarkt terechtkomen. Dat klinkt simpel maar het betekent nogal wat voor de betrokken opleidingen want onderwijskundige aanpassingen zijn dan noodzakelijk. Verder ga ik nauw samenwerken met scholen, be­ drijven en werkgeversorganisaties, maar ook met de Ministeries van Onderwijs en van Economische Zaken die het project subsidiëren." "Het is echt niet zo dat ik hier vertrek en in wrok terugkijk op mijn tijd aan de vu. Integendeel. Maar ik ben er wel erg trots op dat Utrecht mij heeft bena­ derd. Dat geeft een lekker gevoel."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen