Ad Valvas 1994-1995 - pagina 316
AD VALVAS 26 JANUARI 199=
PAGINA 12
Altijd lente
Iris bezoeltt het theater: 'Je staat oog in oog met een levend schilderij'
Bram de Hollander
Het eeuwige naakt op het toneel
Ellen van Da en Er klinkt een knarsend gepiep wanneer de portier het automatische, ijzeren hek opent dat toegang geeft tot de oude Westergasfabnek. Er is geen bewegwijzering. Verdwalen lijkt onvermijdelijk op dit verlaten terrein dat er in het donker troosteloos en onheilspellend uitziet. Op het eerste gezicht oogt deze plaats niet als geschikte locatie voor een ontspannen avondje uit. Toch weet Ins Vandermoortele (20), vu-student woord beeld, zeker dat we hier moeten zijn. Achter een grote circustent, die ook op het terrein is geplaatst, staat het transformatorhuis van de fabriek. Het is sinds eind november omgebouwd tot een reusachtig theater en vanavond zal Iris er haar eerste toneelvoorstelling bekijken. Niet dat theater onbekend voor haar is. Integendeel, de vu-student brengt rmnstens een avond per week
Dl A VONDEN door met Oscar Wilde of, zoals vanavond, met Shakespeare. Timon van Athene is voor haar alweer de zesde voorstelling in korte tijd die ze van deze schrijver ziet. D e spelers van Toneelgroep Amsterdam zijn evenmin nieuw voor haar. Elke acteur kent ze inmiddels bij naam en met gemak onderscheidt ze de twintig man die in de brochure afgebeeld staan. Het gaat haar beter af dan het benoemen van de hoofdrolspelers uit 'Goede tijden, slechte tijden'. N a drie namen blijft ze steken. "Ik heb een verschrikkelijke hekel aan televisie. Dat een van de acteurs van T i m o n van Athene, Gijs Scholten van Aschat, elke maandagavond te zien is m de televisieserie Tleidooi', wist ik dan ook niet. Meepraten over series kan ik nooit. Het merendeel van de programma's vind ik zo vreselijk slecht dat ik mijn toestel maar het huis heb uitgezet. Nee, geef mij maar een avondje cultuur of kunst. Lekker re-
laxed m een comfortabele stoel genieten van een mooie film, opera of lezmg. "Het liefst ga ik 's avonds naar het theater. Als ik een tentamen heb gemaakt of een dag hard heb gestudeerd, ben ik het thuis vaak zo beu. Kijken naar een toneelvoorstelling zoals die van Shakespeare is best pittig, maar toch geeft het me na afloop zoveel energie dat ik er de volgende dag echt weer tegenaan kan." "Veel vrije avonden heb ik overigens niet. Ik moet hard studeren en ben ook nog twee avonden actief voor de studenten-kunstverenigmg Particolarte. Ik ben onder andere voorzitter van de kunstcommissie. Eens in de maand ga ik dan op een avond met een groep mensen om de tafel zitten om voor andere verenigingsleden culturele uitjes samen te stellen." N u gaat Iris met leden van Particolarte, vroeger moest ze altijd alleen. "Tijdens mijn middelbare schooltijd ging ik 's avonds al vaak naar het theater. Mijn ouders en mijn broertje gingen nooit mee. Zij bleven liever thuis, televisie kijken. Meestal zat ik dan alleen, tussen de artsen en notanssen uit het dorp. Kunst bekijken is erg duur, bekent de vu-student. "Maar ik heb het er graag voor over. Ik leef erg zuinig en verdien bij als schoonmaakhulp om de kaartjes te ktmnen betalen. Gelukkig kan ik via de vereniging vaak met enorme kortingen naar het Muziektheater of Concertgebouw." Via toneel raakte Iris geïnteresseerd in het brede aanbod van het theater, waardoor ze, voordat ze aan deze studie op de v u begon, ook nog een jaar theaterwetenschappen aan de UVA heeft gestudeerd. "Ik heb altijd al iets met toneel gehad. Vroeger speelde ik verschillende rollen in een musical op school. Dat was heel eng, ook al stelde het allemaal niet zoveel voor." De ambitie om later op de planken te staan, heeft ze echter niet. "Ik sta liever achter de schermen, toneelstukken regisseren of recenseren lijkt me wel wat." Het mooiste toneelstuk dat ze ooit heeft gezien was 'Hamlet', gespeeld door het Zuidelijk Toneel met als regisseur Pieter van Hooven. Als een professionele criticus somt ze op: " D e acteurs, het decor, de kleding en de spel-
leiding waren prachtig! Een goede regie is belangrijk, want het maakt uit of een stuk traditioneel of vernieuwend is, ook al is het verhaal al eeuwen oud." Het toneelstuk T i m o n van Athene noemt ze experimenteel, vooral vanwege de ruimte waarin het stuk wordt opgevoerd. In het pand hangen grote, zware zakken met houtsnippers aan het plafond, omgeven door lange takken. Vloerbedekking dient als gordijn aan de zijwand. De houten kubus die in het midden staat, zou niet op het podium van een schouwburg kutmen staan. Theater fascineert haar vooral zo "omdat het leeft". "Het is leuker dan film of televisie. Je staat oog in oog met een levend schilderij." Wegzakken in een bioscoopstoel voor een actiefilm zoals sommige andere leeftijdgenoten doen - zal ze met snel doen. Hoewel ze een tekenfilm op zijn tijd wel kan waarderen. Serieus: "Ik wil graag wat diepgang als ik een avondje uit ga, vooral in theaterprodukties. Mij zal je niet snel zien bij 'Theater van de Lach' of produkties van Haye van der Heijden. Die voorstellingen leveren te weinig stof op tot nadenken." D e voorstelling evalueren. Dat wil Iris ook als om kwart over elf 'Timon van Athene' is afgelopen. Dat gebeurt meestal onder het genot van een glas
fris of bier, dit keer in een café bij de ingang van de fabriek. "Na afloop wil ik voor mezelf alles nog een keer op een njtje zetten. Zit er samenhang in het stuk of zit er symboliek achter het verhaal? Voor mij is T i m o n van Athene een mooie voorstelling, waarin ook een herkenbare symibolische boodschap zit. In dit toneelstuk gaat het om een rijke jongeman die voor zijn vrienden graag feesten houdt en hen veel cadeaus geeft. Als hij geen geld meer heeft, is hij meteen al zijn vrienden kwijt. Het blijken dus geen echte vrienden te zijn. Als ik nu zou evalueren, dan zou ik aan vrienden, studiegenoten of Particolarteleden willen vragen wat nu precies echte vrienden zijn - hoe kun je dat weten? - en of mijn vrienden mij ook in de steek laten als het slecht met mij gaat." Wat haar tenslotte nog opviel aan het toneelstuk, was dat er ook dit keer veel naakt te zien was. Een beetje geïrriteerd zegt ze: "In bijna iedere voorstelling trekt tegenwoordig wel iemand zijn broek naar beneden. Waarom, vraag ik me dan af. Was het in dit geval functioneel? Meestal ontdek ik de achterliggende functie van zoiets pas later, als ik thuis i n b e d lig."
"Veel minder studenten meiden zich aan bij universiteiten" (NRC Handelsbad van 13 januan j.l.)
kan iU T<^ W r
^.<^^
''S) sluèetw...
W a s ' t m a a r v a s t z o v e r . W a s ik m a a r o u d , n e t :zo o u d als t a n t e , b u u r m a n , of d a t hele bosje o u d e k n a r r e n d a t elk j a a r o v e r w i n t e r t in S p a n j e of P o r t u g a l . W a t h a a t ik d e w i n t e r . M a a r ik b e n n o g l a n g n i e t vrijgesteld; moet nog jaren meedraaien in dat korset van verplichtingen d a t h e t dagelijkse korstje b r o o d e n kooltje v u u r g a r a n d e e r t . Eigenlijk is h e t heel o n n a t u u r lijk o m o p d e z e b r e e d t e g r a a d ea hoger de winter door te breng e n , ' s Z o m e r s in h e t n o o r d e n l e v e n en ' s w i n t e r s in h e t z u i d e n , z o u n i e t alleen altijd ideaal w e e r g e v e n , ook alle s e i z o e n e n verse groenten. De overgang m o e t niet te a b r u p t gebeuren, z o ' n v e r t r e k h a l vol grijze k r u l lebollen in r o z e j o g g i n g p a k k e n d i e z i c h m e t blikken tegelijk i n e e n p a a r u u r tijd v a n S c h i p h o l n a a r T e n e r i f e l a t e n s u i z e n , is op z'n minst oninteressant. M a a r r u s t i g , t e g e n d e h e r f s t , je knapzak en wandelstokje o p p a k k e n en n a a r h e t z u i d e n afz a k k e n . L a n g s de k u s t , z o d a t je m o s s e l e n k u n t p l u k k e n e n visje^ kunt verschalken. O m in m a a r t weer langzaam n a a r het noord e n t e k l i m m e n . O o i t zullen de m e n s e n zo geleefd h e b b e n , n e t als d e t r e k v o g e l s . Z o n d e r a u t o mobielen en bijbehorende narigheid, zonder elektriciteitscentrales en gasrekeningen. B e w e e r d w o r d t d a t gestook e n g e r o o k d e sfeer zo o p w a r m e n dat de echte winter hier in de t o e k o m s t v e r d w i j n t . D a t zal wel h e e l b e r o e r d zijn v o o r h e t m i l i e u , m a a r e g o c e n t r i s c h als ik b e n , d e n k ik: stook en r o o k a l s jeblieft flink d o o r , w a n t elke d a g m e t een t e m p e r a t u u r b o v e n n u l is v o o r mij e e n gelukkige d a g . G i s t e r e n z a g ik d e e e r s t e m u g van dit j a a r , o p het t u i n p a d k r o o p e e n r u p s en v a n m o r g e n vloog er e e n vlinder in h e t trapportaal. Zeker een teken dat het d e verkeerde kant opgaat m e t h e t klimaat. Wat een geluk. SELMA SCHEPEL
Van de bladen van faculteitsverenigingen valt alleen het periodiek Rooksignalen van de Vereniging van Christen S t u denten A m s t e r d a m m e t enige regelmaat in de bus bij d e redactie. E n dat is j a m m e r , want als alle andere bladen net zo leuk zijn, valt er n o g veel te lachen. Zelfs de notulen van de ledenvergaderingen zijn vermakelijk. Zo staat in het j a n u a r i - n u m m e r van Rooksignalen v e r m e l d dat het bestuur van de vereniging een butler wil. "Het i s g e e n stijl dat je als bestuur zelf je tafel op m o e t zetten en drinken m o e t gaan halen", vertellen de notulen. D e butlerdiensten zouden vervuld m o e t e n w o r d e n door nieuw e leden, de novieten. M a a r de ledenvergadering gaat niet voetstoets akkoord. Volgens Renate kan het p r o b l e e m opgelost worden door een kan water op de bestuurstafel te zetten tijdens a l g e m e n e vergaderingen. Volgens Anita creëert een butler afstand tussen leden en bestuur, en Oscar haalt zelfs de bijbel erbij. "Ik b e n niet g e k o m e n o m gediend te w o r d e n , m a a r o m te dienen."
F4
Uiteindelijk wint h e t bestuursvoorstel nipt m e t elf s t e m m e n voor en d e n t e g e n . R e d e n v o o r het d a m e s dispuut ' D ' o n d e r ' tijdens de 47ste diesviering het bestuur te prijzen voor het streven naar m e e r stijl en traditie. B o v e n d i e n was zo'n butler n u al h a n d i g geweest want d a n was de vergadering m i s s c h i e n o p tijd begonnen. Overigens lijkt de tijd voorbij dat bij de christenstudenten de stijl vooral kleurloos grijs w a s . Wat te denken van het kledingadvies voor het diesfeest in Charleston-sti}\. "Voor de d a m e s k o m t het n e e r op rechte jurken m e t bloot, haarbanden, een veer, lange parelkettingen, sigaret op de steel. Voor de heren k o m t het n e e r op hoedje, h o o g water, te kort jasje (rok), haar strak g e k a m d , scheiding, wit overhemd, butterfly." Helaas drukt het blad n o g g e e n foto's af. (DdH)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 15 augustus 1994
Ad Valvas | 638 Pagina's