Ad Valvas 1994-1995 - pagina 394

AD VALVAS 9 MAART 1995

PAGINA 8

De elektronische postkoets rammelt Veel post komt niet aan: 'return to sender, address unknown' 'E-mail'. Iedereen weet wat het is en schaamt zic h bijna ais hij er nog geen aansluiting op heeft. Logisch, want Internet is een 'hype' en wie wil er dan niet tenminste meedoen met de eenvoudigste communicatievorm op dat net? Toch zijn er redenen om dat niet te doen. De eielttronische postkoets blijkt soms nog hevig te rammelen. Een relaas over onleesbare post, verongelukte postauto's en modderige paadjes.

Frank Steenkamp /HOP

Er kan veel met elektronische post. In enkele minuten een berichtje over de oceaan sturen (of naar zeven plekken op de aardbol) en er binnen een mum een reactie op krijgen. Of: van huis uit via de telefoonlijn even kijken wat er de afgelopen dagen in je postvakje gestopt is. Volgens de pleitbezorgers kan e­mail alles wat 'gewone' of snail mail kan. Maar dan sneller, flexibeler en goedko­ per. Wel valt het gebruiksgemak nog tegen. Om binnen de eigen faculteit te kunnen communiceren, is vaak een cursus nodig. Wie meer wil, stuit op tal van onhandigheden. Zijn die eenmaal over­ wonnen, dan doemt een nieuwe zorg op: Wordt mijn post wel goed en veilig be­ zorgd?. Bij de ouderwetse post hoefde niemand zich daar zorgen over te maken. Er is een briefgeheim en als een postauto verongelukt, zorgt de PTT snel voor vervangend transport. Bij e­mail ligt het veel lastiger. Want de post komt niet altijd gewoon aan. Bij het Hoger

Internet is een hyp e, maar heeft nog last van kinderziektes

Onderwijs Persbureau (HOP), dat elke week aan 25 universiteits­ en hoge­ schoolbladen gemiddeld dertig berich­ ten stuurt, komt wekelijks zeker tien­ maal een host unkown bericht binnen van de strekking 'geadresseerde onbe­ kend; retour afzender'. En dat terwijl al die adressen de vorige dag nog klopten. "Dat mag eigenlijk niet kunnen", zegt een netwerkbeheerder van suEiFnet, de organisatie die het computernetwerk van de Nederlandse universiteiten be­ heert. Want storingen en fouten zijn op te vangen: als bepaalde computers niet bereikbaar zijn, zijn er back «p­syste­ men die post tijdelijk kunnen opslaan en later alsnog doorsturen. Als het kaft, gebeurt dat bij een naburige postmaster­ computer. Zelfs als een hele universiteit of hogeschool onbereikbaar is, zijn er nog twee landelijke computers die de post even kunnen opzouten. "Het is net

als wanneer een postauto verongelukt", zegt de man van stJRFnet. "Dan moet er snel een ander zijn die het transport overneemt." Dat al die vangnetten toch kunnen falen, bleek onlangs in de week van de 'watersnood'. Op sommige momenten was alle post voor Maastricht, Tüburg en Nijmegen onbestelbaar. Men kreeg ze retour met een mededeling alsof deze universiteiten en hogescholen'ftiet bestonden. Er waren op zoveel plaatsen ^ tegelijk storingen dat ook de reserve­ computer in Utrecht overbelast raakte.

Menselijk Was deze storing een uitzondering? Voor veel universiteiten wel. Maar bij andere gaat veel vaker iets mis. Op di­ verse plaatsen is dat al zo als de postbus van de geadresseerde eens vol zit. Meestal volgt dan een bericht als: user

Bram de Hollander

unknown. En hetzelfde bericht komt ook als er aan de ontvangende compu­ ter een draadje loszit, of als een beheer­ der bij interne verhuizing de elektroni­ sche adressen niet goed meeverhuist. Het vreemde is: volgens de experts zou­ den al dit soort fouten en storingen au­ tomatisch ondervangen moeten wor­ den. Dat geldt zelfs voor zoiets knulligs als de situatie bij de Agrarische Hoge­ school Delft, waar tot voor kort de 'po­ strobot' buiten kantoortijd uitstond. De landelijke backup­computer in Utrecht moet dat bericht opvangen en elk uur opnieuw proberen te versturen. En de afzender hoort geïnformeerd te worden met een mededeling: "geadresseerde tijdelijk onbereikbaar. Wij blijven het zes dagen proberen". Maar de praktijk is dus anders. In die praktijk blijkt twee procent van alle post die het HOP vanuit Leiden ver­

stuurt, met een onnodig vaag 'onbestel­ baar' geretourneerd te worden. Waarom ontstaan zulke fouten? Rond­ bellend langs ervaren .netwerkbeheer­ ders wordt eerst gewezen op mailpro­ gramma's die elkaar niet goed begrij­ pen, dan op computers die 'verkeerd geconfigureerd zijn' en even later op in­ stellingen die niet de moeite nemen om zich aan te sluiten bij de (binnen SURF­ net gratis) landelijke backup­systemen. De human factor blijkt uiteindelijk de kern van het verhaal. "Alles hangt af van lokale beheerders", zegt R. Prins, Leids contactpersoon voor suRFnet. Hij doelt op de systeembeheerders van fa­ culteiten en vakgroepen, die zelf de kwaliteit van hun verbinding met het landelijke net bepalen. "We gaan ervan uit dat die beheerders verantwoordelijke mensen zijn en weten wat ze doen." In praktijk zijn er echter grote verschillen. Prins noemt het een kwestie van educatie. "Ook bij de ge­ wone post hebben we moeten leren dat je je brievenbus beter niet aan het eind van een modderig laantje kunt zetten." Binnen kleine hogescholen ontbreekt volgens de woordvoerder van suRFnet nu vaak nog geld en tijd om de zaken professioneel aan te pakken. Maar hij erkent dat er ook bij grotere instellin­ gen nog onnodig veel ellende met e­ mail is. Hij wijt dat mede aan restanten van de techneutencultuur van de reken­ centra. "Vroeger moest je daar bij wijze van spreken op je knieën smeken om een 'uitdraai' van een rekenjob. M aar nu wordt er van deels dezelfde mensen service verwacht. Dat is wennen." Er is gelukkig troost. Aan welke expert je het ook vraagt, iedereen weet dat het allemaal snel beter zal worden. "Er komen meer klanten. En bij slechte ser­ vice gaan die een vuist maken", zegt de één. En de ander voegt eraan toe: "Stu­ dentenmail wordt straks het visitekaart­ je van een instelling." Kortom: Als er maar eerst veel gebruikers zijn, volgt de service vanzelf Gelukkig maar dat er een Intemet­hype is.

'Nu studeer ik af, hoe dan ook' Geen anoniemere achternaam dan Jansen. Ad Valvas geeft de Jansen Jans­ sens van de Vrije Universiteit wekelijks een gezicht. Deze week: Carla Jansen, studente archeologie.

Liesbeth Klump er

Carla Jansen, studente archeologie, kijkt vanuit haar woonkamer uit over Artis. Zij wordt 's ochtends wakker door apengegil en hoort 's nachts de leeuwen brullen. "Goed hè, en helemaal legaal aangeko­ men." Carla Jansen neemt de tijd voor haar studie. Zij is inmiddels tiendejaars. In 1986 haalde zij haar propaedeuse kunstgeschiedenis en begon toen aan de kopstudie archeologie. "Ik ben al negen jaar bezig", concludeert zij. Het blijft even stil en dan begint ze te la­ chen. "Het schiet niet erg op. Ik moet nu alleen mijn scriptie nog maar, dus dit jaar studeer ik af Hoe dan ook." Dat die studie zo lang duurt, komt voor een deel doordat Jansen het zelf be­ taalt. En een baantje erbij, kost tijd. "Ik dacht eerst: ik neem een klein baantje.

Carla Jansen: 'ik heb genoeg punten voor wel drie studies' Peter Wolters - AVC/VU

en ging via een uitzendbureau aan de lopende band kauwgom inpakken. Kennelijk waren ze bij dat uitzendbu­ reau verbaasd dat ik dat werk accep­ teerde en na een week kreeg ik een an­ dere baan aangeboden: manager op een software bureau. Ik kon daar blijven en heb heel veel verdiend, maar in die pe­ riode kwam ik natuurlijk niet aan stu­ deren toe." Toen zij na een tijdje haar studie weer oppakte, kon zij een part­time baan krijgen bij het Archeologisch Informatie centrum. "Zij hadden iemand nodig om het adressenbestand bij te houden. Dat is langzaam uitgegroeid: nu schrijf ik daar ook artikelen over algemeen ar­ cheologische onderwerpen." Bovendien heeft Jansen inmiddels haar eigen be­ drijf: 'Carla Jansen evenementen orga­ nisatie'. Zij organiseerde voor het Ar­ cheologisch Informatie Centrum eens een congres en dat ging zo goed dat zij via­via steeds meer verzoeken kreeg ' '

" ' n

•

•

,

, .'

i

I

!

,

,'

congressen op touw te zetten. "Dat is een ideale combinatie. Zo verdien ik een beetje en kan ik daarnaast stude­ ren." Inmiddels is Jansen ook actief bij het Hunebedden Informatie Centrum. "Dat is echt iets voor mij. Ik studeer af in de beleidsmatige kant van de archeo­ logie en doe nu onderzoek naar het functioneren van het Hunebedden In­ formatie Centrum. Ik kijk bijvoorbeeld wat voor invloed de informatie heeft die wij verstrekken; of de bezoekers van het centrum hun gedrag veranderen, of de kennis die zij bij ons opdoen maakt dat zij voorzichtiger met die hunebed­ den omspringen." "Ik vind archeologie een prachtig vak maar voor mij moeten de onderwerpen wel een beetje concreet blijven. Het gaat me te ver als ik iemand hoor zeg­ gen: 'Als je hier het maïs weg zou halen en een gat zou graven, dan kom je zwarte cirkels tegen en die zijn heel be­

langrijk.' Dat zal wel, maar ik ben lie­ ver bezig met zichtbare dingen en die himebedden zijn wat dat betreft fantas­ tisch. Dat zijn schitterende monumen­ ten in het landschap." Met de studie archeologie ging voor Jansen een oude droom in vervulling. Toen zij op het gymnasium zat, werd haar vader ziek en zat studeren er niet meer in. Zij kreeg een baan bij de so­ ciale dienst en volgde daarnaast de HBO­opleiding tot bijstandsmaatschap­ pelijk werker. "Dan werk je als negen­ tienjarige bij de sociale dienst en krijg je te maken met de onoplosbare proble­ men van anderen. Van de honderd mensen die je voor je krijgt, pik je er twee uit die je kunt helpen en de rest moet je laten stikken. Ik kon er uitein­ delijk niet meer tegen. Ik nam die pro­ blemen echt mee naar huis. Toen ik 27 was, ben ik alsnog gaan studeren." Jansen heeft geen moment spijt gehad van haar beslissing, "Archeologie is

fantastisch. Ik heb mijn propaedeuse in kunstgeschiedenis gehaald en dat was ook leuk, maar na een jaar wist ik voor mijn eigen gevoel genoeg. Ik heb veel rare bijvakken gedaan en heb intussen punten genoeg voor wel drie studies. Het verbaast me als ik soms mede­stu­ denten bezig zie. Die vragen bij alles wat zij moeten doen: 'Hoeveel punten krijg je daarvoor?' Dit is zo'n mooi vak en dat kies je toch bevmst. Als je rech­ ten doet, ligt dat misschien anders. Dat ga je doen als je niks beters weet te ver­ zinnen. Maar hier bij Archeologie heb je de gelegenheid je eigen programma op te stellen, om helemaal je eigen inte­ resse te volgen. Ik ben van nature lui, maar hier krijg ik er gewoon de kans niet voor."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen