Ad Valvas 1994-1995 - pagina 508
PAGINA 16
ADVALVAS 27 APRIL 1995
Tour d'Amsterdam
Violist Jori s Roelofs (22) tussen de danseressen van operette ' 1 0 0 1 Nacht, oftewel de lusti ge vrouwtjes van Wenen'
Elsbeth Vernout
Links neuriet een oude, grijze dame al vast een deuntje Johann Strauss voor zich uit in afwachting van wat komen gaat. Rechts poetst een bejaarde vrouw in bloemetjesjurk haar bril zorgvuldig schoon. De zaal van de Hoomse schouwburg 'Het Park' zit afgeladen vol met overwegend grijze hoofden die onophoudelijk met elkaar keuvelen. De show kan bijna beginnen, maar eerst is daar nog de speech van de voorzitter van de uit amateurs bestaande Hoomse Operette Vereniging. Hij heet met name de plattelandsvrouwen uit Schel lingwoude en Heerhugowaard van harte welkom. Het geroezemoes in de zaal verstomt als het Zaans Opera en Operetteor kest, waarin oudprofessionals en ge vorderde amateurs spelen, gaat staan in de orkestbak om het publiek te begroe ten. Alleen het kalende hoofd van vio list en vustudent geneeskunde Joris Roelofs (22) steekt boven de rand van de orkestbak uit. Van zijn smetteloze rokkostuum: zwarte broek, zwart col
A VONDEN
18
bert, wit overhemd en zwart vlinder strikje is nauwelijks iets te zien. Dan zet het orkest de eerste klanken van de ou verture in, terwijl de operettesterren zich achter het rode doek opstellen. De Hoornse Operette Verenigmg heeft flmk uitgepakt op de jaarlijkse uitvoe ring. Alle vijf voorsteUingen zijn dan ook uitverkocht. Dit jaar wordt '1001 Nacht, oftewel de lustige vrouwtjes van Wenen' opgevoerd, een vertaling van Die lustigen Weiber von Wien van ope rettegrootmeester Strauss. Tegen het decor van een arabisch paleis krioelen gesluierde haremdames, getooid met veel goud en gliner, heupwiegend door elkaar heen. Arabieren met wonder baarlijke, metershoge hoofddeksels schuifelen statig over het toneel. De so list van vanavond is de hooggeëerde sultan Suleiman Ben Akmar, gespeeld en gezongen door een ingehuurde solist van De Nederlandse Opera. De intriges die zich gedurende tweeën half uur afspelen op het toneel, omvat
Bram de Hollander
heel verschillend. Het Sweelinck Orkest echt geen tijdverdrijfjes. Wij zijn wijfjes, richt zich vooral op symfonieën, met mooie wijfjes.'" het kwartet maakt hij kamermuziek. De Uit een andere operette herinnert Joris muzikanten waar hij mee omgaat, kij zich de zin 'Juffrouw boterbloem, ge ken er van op dat hij ook van operette hebt de fleurigste blos en de volste muziek houdt. "De meeste mensen met bloes van alle parlevinksters'. Parle verstand van muziek kijken op operette vinksters waren marktkoopvrouwen die neer. Ze denken alleen aan walsen en in de zeventiende eeuw met een bootje marsen. Maar ik vind dat het genre on grote schepen langsgingen om hun derschat wordt. Het is interessante mu waren te verkopen. ziek." Tussen de bedrijven door heeft het operetteorkest genoeg tijd om onder ten volgens het programmaboekje 'alle Joris verklaart zijn liefde voor de ope ling geintjes te maken over dit soort hebbelijkheden, gevoeligheden, senti rette als volgt: "Je zit daar in de orkest dubbelzinnige teksten. "We lachen en menten en maatschappelijke verande bak, op het toneel sloven mensen zich seinen in die pauzes naar elkaar. De ringen die onder het mom van een oos uit in tenenkrommend toneelspel. Hier terse sluier hartstochtelijk worden uit komt dan een zaal vol bloemetjesjurken mensen in de zaal kunnen ons toch niet zien. Ook delen we dan dropjes uit. geleefd'. Joris tast nog in het duister op af. Dat noem ik pas polderroman Dat gaat in het Sweelinck Orkest heel over de clou van '1001 Nacht'. "Deze tiek." Jons' achtergrond heeft volgens anders. Daar sta je echt op scherp wan operette spelen we nu al voor de derde hem ook te maken met zijn zwak voor neer je moet spelen", vertelt de vustu keer, maar van het verhaal begrijp ik de muzieksoort. "Operette heeft iets dent. nog steeds geen bal. Maar uiteraard van carnaval. Iedereen dost zich zo op draait alles uiteindelijk om een onmo vallend mogelijk uit. Ik kom zelf uit Joris verbaast zich, samen met de ande gelijke liefde." Brabant, als zuiderling spreekt dat me re orkestleden, als de zaal dubbel ligt aan. Ook de platte humor in zo'n ope van het lachen om een flauwe grap. "In Dat Joris met de enige is die de inhoud rette heeft wel z'n charme. Het is pure het begin dacht ik: dit kan toch niet, van het stuk niet helemaal kan volgen, kitsch." vinden mensen dit echt leuk? Van bewijst het publiek dat steeds op de avond steeg er bijvoorbeeld een lachsal verkeerde momenten het applaus inzet. De violist heeft een speciaal oor ont vo op uit de zaal toen een zanger zei: Ondanks dit kleine euvel is het een pro wikkeld voor 'het platte': de schuine 'Beter één vrouw in de tiand, dan tien fessionele voorstelling, meent de vu grappen en kromme vertalingen die in in mijn harem!' En daarna keek hij de student. "We spelen nu in een echte menig, meestal uit het Duits vertaalde, zaal m, zo van: snappen jullie 'em? schouwburg en zitten in de orkestbak. operette voorkomen. "Sommige zinnen Prachtig toch. Ik noem dat kitsch, maar Meestal begeleiden we operettes in zijn zo vulgair, dat ze je bijblijven. misschien is het wel camp." gymzalen of buurthuizen. Daar heb je 'Vrouw, ik vergrijp me aan jou' vond ik geen speciale ruimte voor het orkest. In vanavond wel het toppunt, vooral deze operette wordt tenminste goed ge omdat het echt op volle kracht werd acteerd. Dat zie je niet zo vaak bij ama . gezongen. De haremvrouwen zongen teurverenigingen." deze avond meerdere keren: 'Wij zijn Vaste prik bij elke operette die Joris tot nu toe begeleidde, is de tombola in de pauze. Voor deze loterij heeft de firma "Als je aan het ei nde van een studi e ni et veel meer hebt Van Vliet uit Hoorn vanavond een kin gedaan dan de vooraf bureaucrati sch geprogrammeerde en derfiets beschikbaar gesteld. Lachend op een modale i ntelli genti e afgestemde route af te lopen, vertelt Joris dat er ook na afloop van dan denk i k dat er sprake i s van een mi slukte studi e." elke operette 'bal' is. Maar als de senio ren in Hoorn zich vanavond op synthe sizerklanken op de dansvloer begeven, (Cees Schuyt in de Volkskrant van 10 apnl j.l.) is Joris al lang op weg naar huis. Het baantje van Joris in het operette orkest is volgens hem een slap aftreksel van de droom die hij ooit koesterde. Vroeger wilde hij het conservatorium volgen om daarna de internationale concertpodia te bestormen. Maar omdat hij zes uur per dag oefenen te Y)u eer) floppy' nocw€h veel van het goede vond, besloot hij ge neeskunde te gaan studeren. Toch is de vustudent, die al vanaf zijn zevende jaar viool speelt, nu ook bijna dagelijks met muziek bezig. Het begeleiden van operettes doet hij twee avonden in de week, meestal in het weekend. Het is een lucratief bij baantje. Per vijf uitvoeringen verdient hij vierhonderd gulden. Daarnaast oe fent hij nog één keer in de week met het Zaans Opera en Operette Orkest. Joris speelt ook viool in het Sweelinck Orkest van de UVA en iets minder regel matig in een kwartet. Alsof dit nog niet genoeg is, zingt Joris ook nog elke week in het vukoor. De muzieksoorten die hij speelt, zijn
Met bewondering bekijk ik in re portages uit verre oorden altijd de vrouwen die zo statig kunnen schrijden met enorme waterkrui ken op hun hoofd. Zelf heb ik 't wel eens geprobeerd, met geluk kig onbreekbare dingen, wat dus een hopeloos gewankel werd. On geveer zoals de twee asielzoekers op het buurtplein, die bezig waren met een fiets. Tot hun eigen hilariteit, en die van voor bijgangers, want een volwassen man die met bibberend stuur steeds harder slingerend tenslotte in de bosjes valt, is in Nederland iets om te lachen. Fietsen is net zo goed een even vsichtskunst als een pot laten ba lanceren. En fietsen in de stad is helemaal een kunst. Na maanden fletsloos geweest te zijn, vanwege lekgeprikte banden, diefstal etce tera, reed ik zaterdag weer eens op een verse fiets de stad in. Of ik op het circuit van Zandvoort te recht was gekomen, zo raasde het om m e heen: pezend over de stoep, door rood licht en tegen het verkeer in. Geen regel wordt niet overtreden. En je kunt m a a r beter meedoen, want toen ik braaf voor een stoplicht stopte, dook er iemand achterop m e . Ergens, ooit, in de middeleeuwen van m ' n bestaan ben ik nog eens bekeurd vanwege rijden zonder fietsbel. Het komt me nu voor als een fantasieverhaal, m a a r ooit was er pittige controle op het rij gedrag van fietsers. En ooit was de auto dè grote bedreiging voor de fietser. Maar nu de stad gro tendeels van rijwielpaden is voor zien, blijken dat de medefietsers zelf te zijn. Elke paar honderd meter doen zich levensgevaarlijke situaties voor. Toen ik weer thuis was, en me uitgeput op de bank wierp, had ik wel behoefte aan een beetje erkenning, een medail le of een lauwerkransje. Een Tour d'Amsterdam rijden is niet niks. SELMA SCHEPEL
Het is verkiezing stijd, dus we had AU \ den wel veel »' drukwerkjes van stemmenwerven de studenten ver wacht. Maar vooralsnog is de buit mager. Alleen de PKV komt met een speciale editie van het periodiek Spotlicht. De andere kiesverenigingen houden het bij be scheiden strooifolders. "De universi teitsraad (UR ) is hét orgaan waar je je als student tegen het algemene vu be leid kan aanbemoeien. Maar alle beleid begint bij het college van bestuur: 'wijze' heren die rechtstreeks door de UR gecontroleerd worden", legt spotlicht het belang van de verkiezingen uit. Met de leuze 'Omdat het jou een zorg is...' legt de PKV uit dat de letter v staat voor het voortdurend en veel vragen, voorstellen en vergaderen. En natuur lijk staan alle kandidaten met een plaatje en een praatje in het blaadje. Alleen lijken de gelederen nog niet he lemaal gesloten, want nummer twee op de lijst, Anouschka Lahey, ontbreekt op de groepsfoto. De pragmatische Vuso gaat de strijd in met de slogan "n fractie beter'. De strooifolder bevat de kandidatenlijst waarbij opvalt dat elf kandidaten eco noom zijn, negen bij scw vandaan komen en één bij Letteren. Good old Vusolid Gerben Karssenberg verte genwoordigt eenzaam R echten. Tijd voor een spreidingsbeleid? Verder bevat de folder een opsomming van zeven programmapunten en een bon om lid te worden en de vermelding dat de Vuso is aangesloten bij het Interuni versitair Studenten Overleg. Eenzesde van het blad is leeg gelaten, zodat daar niet veel uit te citeren valt. Het vucorps daarentegen weet het hele verkiezingsprogramma op een dubbel bedrukt A4tje te krijgen. Met daarbij aandacht voor "ongemakken die allemaal op meer of minder een voudige wijze zijn op te lossen." Een knopje in de lift om de deur snel te kunnen sluiten bijvoorbeeld. Dat is nog eens pragmatisme. (DdH)
F4
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 15 augustus 1994
Ad Valvas | 638 Pagina's