Ad Valvas 1994-1995 - pagina 578

ADVALVAS 29 MEI 1995

PAGINA i : i

Stones

x­^­"^'^^

^ ^l^ *^^ j*'^!

'Toeristen nemen nooit een foto van mij, omdat il( niet in liun reisgids sta'

Bram de Hollander

'Jongleren om helder te worden' Als de scfiemèfing'vélt en het steeds stÉef wordtin " het unlverslteltsgebciuWf begint het leven van veeï vu­ studenten en ­medewerkers pas goed. In De Avonden is het tijd voor baantjes en sport. Of voor een hobby die vü­student Co Stuifbergen niet meer loslaat: het magische jongleren met kegels, ballen en *devilstick'. E sbetli Vernout Het liefst zou Co Stuifbergen (24), vierdejaars student natuurkunde aan de vu, zien dat de hele universiteitsbevol­ king in de pauze jongleert. De grijze ge­ bouwenmassa zou volgens hem een stuk opknappen door kleurrijke jong­ leerballen en kegels die in fantasievolle patronen omhoog worden geworpen. Maar voorlopig lijkt Co nog de enige die, tussen de colleges door, de jong­ leerattributen ter hand neemt. "De meeste studenten nemen een kop koffie in de pauze. Ik ga jongleren om weer helder te worden." Co staat meestal op het pleintje achter de mensa te oefenen. Tot zijn spijt heeft tot nu toe niemand zich bij hem aangesloten, al komen er wel eens stu­

denten vragen of ze de jongleerballen mogen lenen. "In je eentje jongleren is leuk, maar met anderen is het nog leu­ ker. Als ik op de vu sta te gooien, blijkt uit reacties dat meer mensen kimnen jongleren. Ze hebben hun ballen ergens achter in de kast liggen. Ik vraag me af waarom ze die ballen niet meenemen naar de vu om nieuwe trucs te leren." Fanatieke jongleurs mogen op de vu dan dun gezaaid zijn, in Amsterdam zijn er veel meer mensen die zich met het behendige gooi­ en vangwerk bezig­ houden. Elke woensdagavond kan Co zijn hart ophalen in buurthuis de Tage­ rijn in Amsterdam Oud­West, waar de Amsterdamse jongleerclub oefent. "Het is geen cursus, maar een infor­ meel treffen van jongleurs. Sommigen komen elke week, anderen af en toe. Het leuke van samen jongleren is dat je trucs kunt uitwisselen en elkaar stimu­ leea om door te gaan met gooien. Er zijn daar altijd mensen die me nog iets nieuws kunnen leren."

Co geniet van de wekelijkse bijeen­ komst van Amsterdamse jongleurs, maar het ware lusthof voor hem is het jaarlijks terugkerende Nederlandse Jongleerfestival. Dit jaar heeft jongleer­ club 'K notsgek' uit Nijmegen het festi­ val georganiseerd en Co is er als de kip­ pen bij. Met een tas vol jongleerspuUen en aanverwante artikelen ­ kegels, bal­ len (gevuld met vogelzaad om wegrol­ len te voorkomen), devilstick èn zijn eenwielfiets ­ arriveert Co op vrijdag­ avond m de sporthal waar het festival al in volle gang is. Zo'n tweehonderd jongleurs uit het hele land werken zich in het zweet in de verschillende work­ shops, die variëren van 'trucs met dia­ bolo' en 'overgooien met zes kegels' tot 'hoe treed ik op straat op'. Zonder aarzelen stort de natuurkundi­ ge in spe zich in het festivalgewoel. Als eerste neemt hij zijn favoriete attribuut, de devibttck, uit zijn tas om de les 'de­ vilstick voor beginners' te volgen. De kunst 18 om met twee dtmne stokken een soort toverstok van een halve meter m de lucht te houden door er tegen aan te slaan. Het lijkt makkelijk, maar aan het gestuntel van de beginners te zien en het herhaaldelijk vallen van de stok­ ken op de grond is af te lezen dat schijn bedriegt. AJs Co zijn kunsten laat zien ­ hij balanceert behendig met de stok, gooit hem op en laat hem ritmisch ronddraaien ­ wordt duidelijk dat hij de categorie 'begirmer' al lang is gepas­ seerd. Op het festival heeft Co geen tijd om de lawine van door de lucht suizende kegels en vallende ballen op zich in te laten werken. Gejongleerd moet er worden, liefst de hele avond door. Het in de lucht houden van drie of meer voorwerpen met twee handen vindt Co vooral zo leuk, omdat hij op een gege­ ven moment overzicht krijgt over de patronen die hij gooit. "Als je een pa­ troon goed kent, lijkt het wel alsof de zwaartekracht langzamer wordt. Bo­ vendien werkt jongleren heel ontspan­ nend. Je hebt al je aandacht nodig bij het gooien, waardoor je even nergens anders aan kunt denken."

Jongleurs hebben één ding gemeen: de drijfveer om nieuwe trucs te leren. Over en weer wordt in Nijmegen de laatste informatie uitgewisseld. Dit ge­ beurt in een jargon dat alleen jongleurs schijnen te kennen: overgooien heet hier op zijn Engels passen, een draai die een kegel maakt heet sptn en het basis­ patroon van jongleren heet de cascade. Co hanteert de termen met een gemak, alsof hij nooit anders heeft gedaan. Een stille wens van de vu­student is om nog eens een professioneel optreden op straat te verzorgen. Hij is al een aardig eind op weg, maar voelt zich nog niet zeker genoeg om, met een pet voor zich op de grond, zijn kunsten te vertonen. "Een voorstelling geven is heel wat an­ ders dan wat trucjes achter elkaar doen. Het contact met het publiek is belaiig­ rijk. Dan maakt het nog niet eens uit of je technisch goed kunt jongleren. Ik heb wel eens opgetreden tijdens de Idee­week van de vu, toen stond ik in Artis. Het publiek reageerde heel posi­ tief." En dan, heel bescheiden: "Dat kwam vermoedelijk omdat de studen­ ten de avond daarvoor flink waren doorgezakt." Co jongleert nu vijfjaar. Hij oefent, als

het mooi weer is,, een uur per dag. Het liefst staat hij bij het Rembrandtmonu­ ment in het Amstelpark te gooien. Soms voelt hij zich miskend door de toeristen die zich rond het monument verzamelen. "Toeristen nemen altijd een foto van het monument en de molen die daarbij staat, maar nooit van mij. Ik denk dat dat komt, omdat ik niet in hun reisgids sta." Hoe fanatiek Co is m zijn hobby, be­ wijst zijn dagelijkse tocht op de een­ wielfiets naar de vu. Vanaf Uilenstede fietst hij elke dag de ongeveer twee ki­ lometer naar de universiteit op één wiel. Zijn eenwieler stalt hij liggend in de fietsenstalling in het bèta­gebouw. Zelfs regen deert hem niet op zijn ba­ lancerende tocht naar college. Het enige nadeel vindt hij de stoplichten onderweg. "Die zijn vermoeiend, want bij een rood stoplicht blijf ik altijd heen en weer fietsen. Ik ga natuurlijk niet af­ stappen, dat is mijn eer te na."

"Student gescliiedenis moet volgens visitatie­ commissie te veel zelf doen"

(De Volkskrant van 12 meij.l.)

zdn be<2.­tjt dal ;^e 2­é\f

De Stones zijn in town. Wat nu? Uren gaan posten bij het Am­ stelhotel voor een glimp? Ooit ging ik desnoods in een slaapzak voor hun hotel liggen. Maar ter­ wijl zij, zo oud als ze zijn, ge­ woon door springen en zingen, kreeg ik andere bezigheden dan in aanbidding neerliggen. Zal ik de directeur van Paradise op­ bellen om een kaartje te ritse­ len? Tenslotte heb ik naast ' m in de klas gezeten, en mocht hij bij mij spieken. Ooit was het re­ volutionair om Stones­fan te zijn. De Beatles waren er eerder en onaantastbaar populair. Bij hun optreden in Blokker in 1964, waarvoor ik tien weken zakgeld gespaard had, liepeHfl alle soorten jeugd nog door M S kaar, van kakkers avant la lettre als ik, tot luitjes met leren jek­ kies en ongekamd haar, wat toen een teken van lef was. Later ontstond er een soort strijd tussen Beatles­ en Stones­ fans, een scheiding tussen slij­ merds ­ zelfs een creep als Frank Sinatra zong 'Yesterday' ­ en liefhebbers van het echte ruige werk, een scheiding ook tussen studiebollen en werkende jongeren. Toen de plaat 'After­ m a t h ' uitkwam liep ik definitief over van het kamp van de Bea­ tles naar dat van de Stones. Een zelfde soort standenstrijd speelde zich eerder afrond Elvis. Als nette gymnasiast hoorde je van Elvis te walgen, dat was vermaak voor het plebs. Om mijn broer te pesten gaf ik hem dus voor z'n verjaardag een plaat van Elvis. Toen ik jarig was, kreeg ik die mooi in­ gepakt weer terug, waarna hij 'm voor Sinterklaas kreeg, en zo ging dat jaren heen en weer. O m te pesten werd Elvis ook v/el eens gedraaid, tot we schoorvoetend toegaven dat hij eigenlijk waanzinnig swingend was. En is, m a a r als ik per on­ geluk Beatles­muziek op de radio hoor, zet ik ' m uit. SELMA SCHEPEL

'Behoed Storm voor het putje." Alf^ \ Dat is het motto ^* van het noodplan waarmee een anonieme brief­ schnjver in het laatste nummer van het wiskundi­ gen­ en informaticiblad Strotklep pro­ beert zijn studievereniging van de on­ dergang te redden. Dat het niet goed gaat met Storm is hem al een tijdje dui­ delijk. Een activiteit van de vereniging wordt al geslaagd genoemd als de helft komt opdagen van het aantal mensen dat er vroeger op afkwam. En ook de borrels zijn tegenwoordig niet meer dan goedkope dranknamiddagen voor een enkeling. In een interview verderop in het blad mag de briefschrijver een en ander nog eens uitleggen: "Die hele Stormkamer biedt gewoon een steeds treuriger aan­ blik. Het is tegenwoordig hollen naar de koelkast en dan snel weer weg. Het gevoel is weg", zegt hij teleurgesteld. "Storm verschrompelt", is dan ook de conclusie. "Storm heeft geen identiteit meer. Storm is eigenlijk meer een müd herfstbriesje!" En dat voor een num­ mer dat ook onder de aankomende eer­ stejaars verspreid zal worden. Gelukkig is met iedereen ervan over­ tuigd dat Storm ten dode is opgeschre­ ven. "Wegens de tempobeurs en ande­ re enge maatregelen die er nog aan gaan komen" gaan de wiskundigen om te overleven binnenkort zelfs de statu­ ten wijzigen. Bestuursleden kunnen voortaan worden benoemd voor een periode van een half jaar en hoeven zich bovendien niet meer herkiesbaar te stellen als ze dat niet willen. Ook komt de bevoegdheid tot vertegen­ woordiging van de veremging in de toekomst, als het goed is, niet alleen meer toe aan leden van het dagelijks bestuur, maar ook aan andere be­ stuursleden. Daarmee willen de Stor­ mers bereiken dat studenten zich snel­ ler als bestuurslid aan zullen melden. Maar liefst drie algemene ledenverga­ deringen zijn er nodig om de plarmen erdoor te krijgen. Zien de leden van de vereniging elkaar ook nog eens ergens anders dan bij de koelkast. (PB)

F4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen