Ad Valvas 1994-1995 - pagina 564

PAGINA 16

AD VALVAS 18 MEI 1995

Is dit normaal?

Postzegelverzamelaar Jos Mol (links): 'Ik kan niet meer stoppen met zoeken'

Bram de Hollancier

'Verzamelaars begrijpen elkaar'

Ellen van Dalen "Wie maakt de mooiste poster van postzegels?" De maandelijkse bijeen­ komst van de 36 leden van de VU­post­ zegelclub is deze woensdagavond span­ nend. Want wie wint dit keer de jaar­ lijkse prijsvraag? Op de benedenverdie­ pmg van het lege faculteitsgebouw aardwetenschappen staat deze vraag vanavond meer centraal dan de handel en ruil in postzegels. Dat geldt ook voor Jos Mol (47), hoog­ leraar moleculaire biologie aan de vu en lid van de club. Hij is een van de vijftien deelnemers die heel secuur een plaat in mekaar knutselde. Trots toont hij het resultaat van twee zondagen zwoegen: een kleurrijk vel vol bloemen­ zegels met daarbij de tekst 'zeg het met bloemen!' Mol noemt zich sinds anderhalf jaar een fervent postzegelverzamelaar. Het komt voornamelijk door zijn werk als moleculair bioloog dat hij er na twintig

A VONDEN

21

jaar weer z'n hobby van heeft gemaakt. Mol: "Ik wilde voor mijn werkkamer op de vu graag een schilderij aan de muur, het liefst van een petunia, omdat ik veel onderzoek verricht naar de ge­ netica van deze plant. Per toeval stuitte ik op een postzegel met een afbeelding van deze bloem erop. Ik maakte er een foto van en hing het op aan de wand. Een filatelist die het schilderij later zag vertelde me dat er maar drie postzegels van die petunia bestaan. Vanaf die tijd kan ik niet meer stoppen met zoeken." Inmiddels is het zoeken overgegaan in sparen en heeft M ol voor meer dan duizend gulden aan zegels van planten en bloemen. Behalve dat hij ze zorgvul­ dig opbergt in albums, gebruikt hij de afbeeldingen van planten ook als dia's om zijn colleges te verlevendigen voor zijn studenten biologie. "Over elke postzegel met een bloem erop zoek ik in studieboeken zoveel mogelijk infor­ matie. Op deze manier leer ik zelf ook nog van de postzegels", zegt Mol, ter­

wijl hij zich, gemoedelijk achterover leunend, door een serveerster voortdu­ rend laat voorzien van pils en bakjes pinda's. Voor Mol is, zoals voor de meesten, de bijeenkomst van vanavond geen hecti­ sche wandeltocht langs tafels vol han­ delswaar. Ruil en verkoop is er ook nauwelijks tijdens de maandelijkse vei­ ling van postzegels die door de voorzit­ ter gehouden wordt. Het merendeel van de pakketjes wordt zonder bod me­ teen weer weggelegd, een paar postze­ gelboeken verdwijnen voor twee dub­ beltjes in het publiek. Zelfs een zeldza­ me eerste­dag­enveloppe kan de leden vanavond niet boeien. Echt hectisch wordt het nog wel even na de veiling als een van de leden per ongeluk een pilsje over zijn collectie ze­ gels laat vallen. De groep reageert ont­ zet. Zwijgzaam zal hij de rest van de avond met pincet, doek en loep door­ brengen om zo de schade rond zijn ver­ zameling nog te beperken. Postzegels verzamelen is volgens veel mensen oubollig en truttig. Mol her­ kent het beeld. "Toen ik nog student was ging ik ook liever bridgen of klaver­ jassen. Studenten en collega's reageren vaak sceptisch als ze horen dat ik post­ zegels spaar. Ze vinden het een hobby voor stoffige mensen die veel vrije tijd hebben." Mol haalt zijn schouders er bij op. "Zolang mensen weigeren ken­ nis te maken met postzegels, zal het al­ tijd onbemind blijven." De hoogleraar voelt zich niet geroepen om het imago van zijn club te veranderen. Bij de postzegelclub van de vu zijn de meeste leden al jarenlang gepensio­ neerd. Een buitenbeentje is Frederik­ Jan Jüngen (27), aio kunstmatige intel­ ligentie aan de vu. Sinds hij tijdens een verhuizmg zijn oude postzegelboeken weer terugvond, is hij weer actief gaan verzamelen. Dat er weinig leeftijdsge­ noten zijn met dezelfde hobby, vindt hij niet erg. Belangrijker vindt de onder­ zoeker in opleiding dat de andere leden net als hij "ziek zijn van verzamelen". "Verzamelaars begnjpen alleen elkaar. Een leek zoekt enkel het nut van verza­ melen, maar verzamelen heeft geen enkel doel", lacht Frederik­Jan. Naast postzegels wil hij ook nog zoveel moge­ lijk munten bij elkaar zoeken. Niet alleen door zijn leeftijd is Frede­

rik­Jan een uitzondering. Hij is van­ avond een van de weinigen die meer voor de postzegels dan voor de gezellig­ heid de club bezoekt. Samen met een collega wisselt hij de hele avond verha­ len uit, terwijl ze langzaam bladeren door eikaars albums. Bij elke postzegel hoort een eigen anekdote. Frederik­Jan luistert en kijkt aandachtig, alsof ze samen de laatste vakantiefoto's bekij­ ken. Voor zijn vriendin, die weer via hem fervent spaarder is geworden, heeft hij van de collega een aantal postzegels ge­ kocht met poezen, haar favoriete thema. Volgens Frederik­Jan, die zich liever toelegt op de voltooiing van zijn Nederlandse strafport­postzegels, be­ staat er een duidelijk verschil tussen vrouwelijke en mannelijke filatelisten. Serieus betoogt hij: "De meeste vrou­ wen sparen zegels op thema, zoals poesjes, erotiek of watervallen. Het me­ rendeel van de mannen spaart volgens een systeem: zij zoeken altijd naar de laatste postzegel van een bepaalde serie." Wat alle verzamelaars, ongeacht ge­ slacht, wel gemeen hebben is dat ze al­ lebei graag 'postfrisse' zegels willen hebben, aldus Frederik­Jan. "Een zegel is op z'n mooist als er geen dubbele stempels op zitten. Wanneer de stem­ pel niet leesbaar is, de gom is bescha­

digd of de tandjes aan de rand kapot zijn, is de zegel vaak minder waard." Als aan het einde van de avond de bak­ jes met borrelnootjes leeg en de stukjes kaas en worst op zijn, is het eindelijk tijd voor het bekendmaken van de uit­ slag van de prijsvraag. Alle vijftien deel­ nemers worden geroemd om hun artis­ tieke en creatieve talenten en krijgen de belofte dat alle werkstukken in de kan­ tine van de faculteit worden tentoonge­ steld. De vijf beste kunstenaars krijgen een fles wijn mèt glas cadeau en de hoofdprijswinnaar mag zelfs een pak­ ketje postzegels kiezen dat is overgeble­ ven van de veiling. Mol straalt bij het horen van de com­ plimenten, maar probeert, net als Fre­ derik­Jan en de overige deelnemers, zijn enthousiasme te onderdrukken. Als bij het bekendmaken van de vijfde win­ naar blijkt dat zowel de poster van Fre­ derik­Jan als de 'bloemen­poster' van Mol niet in de prijzen zijn gevallen, is de hoogleraar even stil. En terwijl Fre­ derik­Jan zich alweer stort op de laatste onderhandelmg, zegt Mol opeens: "Ik teleurgesteld? Ben je mal! Ik ben er twee dagen mee zoet geweest en daar gaat het tenslotte om!"

"VU-studenten boren gas aan in Woensdreciit"

(Brabants Nieuwsblad van 25 apnij.l.)

volgens mj 2.^r) we - V>^j zjn Japanse seUte^ aanaaVomen

Waarom heb ik twee looppoten en niet vier, zes, acht, of dui­ zend, wat ook mogelijk is? Waarom twee vijfvingerige klauwen en geen zwemvliezen of vleugels? Waarom een pur­ peren bek vol tandjes en vullin­ gen en kronen en geen fiisge­ kleurde toek ansnavel of leuke zuignap] es zoals kwallen heb­ ben? En uitleg waarom ik op mijn geboortedag geboren ben en niet vijftien maanden eer­ der of driehonderd jaar later, zou ik ook wel eens willen k rij­ gen. Waarom ben ik niet de zuster van mijn grootmoeder of het hondje van Beatrix? Waarom geen vlo? Waarom kan ik de huizen niet meer vanzelfsprekend binnen­ lopen waar ik geboren ben of vijf of tien jaar gewoond heb? Waarom pleeg ik dan huisvre­ debreuk, al ken ik er elk hoek je en gaatje? Waar gaat de tijd naartoe? Waarom zeggen doden nooit iets terug? Waar­ om moet ik altijd uit deze ogen kijken in bijvoorbeeld de jouwe en kan ik nooit eens met jouw ogen naar mij kijken? Waarom is het onmeetbaar of het leuker is tnij of jou te zijn? Waarom heb ik geen ogen in m'n achterhoofd, of intrekbare op steeltjes zoals slak k en, of mooie grote paarsgroen glan­ zende facetogen als een vlieg? Waarom heb ik geen baard en vind ik dat 't zo hoort? Waar­ om ben ik niet vloeibaar? Waarom kan ik niet op drie plaatsen tegelijk zijn? Waarom moet ik elke dag vieze dingen doen als eten vermalen met slijm, en poepen? Om te zwij­ gen van de viezigheid waarmee je geconfronteerd wordt als het lichaam defect raak t. Heeft ie­ mand mij eigenlijk vooraf ge­ vraagd of ik daar zin in zou hebben, een leven lang? Waar­ om staan de bibliotheken hier boordevol boek en, maar kan ik er voor deze vragen geen ant­ woord vinden? Is dit normaal? SELMA SCHEPEL Een multi­culture­ le samenleving ^ ## \ vraagt om tole­ *" ran tie. Tolerantie voor andere huidskleuren, an­ dere leefwerel­ den, maar vooral ook tolerantie voor andere godsdiensten en geloven. En juist daarvoor ben je bij het christen­ dom aan het goede adres, menen de christelijke studenten die zich verenigd hebben in Ichthus. In het laatste num­ mer van het verenigingsblad Berichthus vertellen ze onder de kop 'M edemense­ lijkheid' het verhaal van een Chinees die in een diepe put is gevallen. Wan­ neer Confucius voorbijloopt en de Chi­ nees hem om hulp vraagt, spreekt deze hem bestraffend toe. "Als je mijn les­ sen gevolgd had, zou je je daar niet be­ vinden." Ook Boeddha wil de Chinees niet uit de put helpen. "M ijn zoon, gij moet uw onverschillig betonen tegenover alle uiterlijke omstandigheden, dan vindt gij de eeuwige rust." De volgende die langskomt is Mohammed, maar ook daar krijgt de Chinees nul op het re­ kest. "Het is de wil van Allah, dat je daarin gevallen bent. Bedenkt dat! Wie kan zich tegen zijn wil verzetten?" Gelukkig loopt het verhaal goed af. De Zoon des mensen ziet de Chinees zit­ ten, stapt meteen in de put, slaat de armen om de Chinees heen en tilt hem uit de put omhoog. "Volg Mij", zegt hij daarna. "Ik zal u voortaan leiden en uw voeten voor vallen bewaren." Jezus' aanpak heeft succes. De Chinees be­ sluit christen te worden. Dat is echter zeker niet de makkelijkste keuze, blijkt verder uit het blad. Wie het oude testa­ ment goed leest, komt er namelijk snel achter dat God niet alleen de God van liefde is. In Richteren 19 staat een hef­ tige verkrachtingsscene beschreven en ook Genesis 34, waar het maimelijk ge­ deelte van een stad wordt uitgeroeid, liegt er niet om. Kent de medemenselijkheid van de ge­ lovigen dan zijn grenzen? Hopelijk brengt de lezingenavond, die de chris­ tenvereniging 23 mei organiseert, de Ichthianen een antwoord op deze pran­ gende vraag. (PB)

F4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen