Ad Valvas 1994-1995 - pagina 268

AD VALVAS 15 DECEMBER 1994

PAGINA 20

Slecht dom

^

De proefpersoon: pilletje slikken, brandnetelthee drinken, plassen, scrabble spelen, een vleugje romantiek en veel verveling

/

Bram de Hollander

'Ik poets uit verveling vaak m'n tanden'

"Heb jij iets te roken?" D e stem van de onderuitgezakte student die na de avondmaaltijd een videofilm bekijkt in de broeierig warme huiskamer van het Klinisch Research Centrum, klinkt smekend. Hij mag gedurende de onder­ zoekstijd geen nicotine, cafeïne, vet of suiker tot zich nemen. Dit valt hem zwaar, net als de andere elf studenten die meedoen aan het geneesmiddelen­ onderzoek bij het instituut Pharma Bio­ Research in het Groningse Zuidlaren. Maar als hij deze huisregel overtreedt, krijgt hij een boete van tien tot vijftien procent van het loon, of kan hij zijn koffers pakken. Ook gasten zijn gedoemd zich aan deze strenge voedingsvoorschriften te hou­ den: de welkomstdrank is óf brandne­ telthee óf rozebottelthee. vu­studente economie S ame Lam (20) raadt de brandnetelvanant aan, want "rozebot­ telthee is helemaal niet te zuipen". Same kan het weten, want zij is al voor de derde en laatste week intern in het onderzoekscentrum. Als ze over twee dagen naar huis gaat is ze ­ met steeds een week ertussen ­ drie periodes van zeveneneenhalve dag proefpersoon ge­ weest. Ze keert moe naar huis terug, maar wèl 2750 gulden rijker. "Ik moet even in een bokaaltje plas­ sen", verontschuldigt S ame zich al snel als we in de slaapzaal van de meisjes hebben plaatsgenomen. Ze verdwijnt om de voor dit onderzoek waardevolle u n n e af te staan. Als ze terugkomt zegt ze: "Wij testen onder andere Furosemi­ de. Dat is een piasmiddel bedoeld voor mensen die te veel vocht vasthouden. Als je het medicijn net hebt gehad, moet je om het halfuur plassen." Over de eventuele risico's die het ge­ neesmiddelen­onderzoek met zich mee­ brengt, maakt S ame zich geen zorgen. "Toen ik aan vrienden en familie ver­ telde dat ik hier heen ging, reageerden ze negatief. 'Je bent echt gek', kreeg ik te horen, en 'Je wordt onvruchtbaar'. Die reacties maakten me eerst bang, maar toen ik hier kwam hoorde ik dat het allemaal heel onschuldig is. In mijn groep zitten vier geneeskundestudenten die allen de werking van de medicijnen zijn nagegaan. Zij zeiden dat ik me niet

ongerust hoefde te maken. T o t nu toe heb ik geen bijwerkingen gehad." Voordat S ame aan de medicijntesten begon, had ze een heel ander beeld van het onderzoek. Ze dacht dat ze k o n ' gaan en staan waar ze wilde als ze haar medicijnen maar innam. D e studenten worden daarentegen geacht zich aan de huisregels te houden. Voordat de proef­ personen in de kliniek komen, wordt de

A VONDEN inhoud van h u n tas gecontroleerd en worden sigaretten, snoepgoed en ande­ re etenswaren mgenomen. N a het on­ derzoek krijgen de deelnemers h u n ei­ gendommen weer terug. Ook mogen de studenten niet op eigen houtje de kliniek verlaten. Alleen onder begeleiding mag af en toe een frisse neus worden gehaald. S ame: "Anders is het personeel bang dat iemand frau­ deert. Zo noemen we het als iemand stiekem gaat roken of naar de winkel gaat om snoep te kopen. Als dat ge­ beurt, IS het hele onderzoek mislukt." Ook over het eten had de vu­studente andere verwachtingen. "We kregen van tevoren een lijst met de maaltijden erop. Dat zag er best lekker uit. Er stond ook op dat je drie keer per dag een tussendoortje zou knjgen. Dat leek me wel wat. Maar toen ik hier kwam bleek de ochtendsnack een glas brand­ netelthee te zijn en de middag­snack een glas prik met fruit, 's Avonds krijg je weer een glas frisdrank met een plak cake. D e avondmaaltijden zijn zout­ arm en vet­arm. Dat snacken viel dus wel tegen." Alles wat de deelnemers aan het ge­ neesmiddelenonderzoek op hun bord vinden moeten ze opeten. Alleen onder gelijke omstandigheden kunnen immers de effecten van de medicamenten wor­ den gemeten. Dit leidt soms tot hart­ verscheurende taferelen, vertelt S ame. "Op de laatste dag krijgen we altijd bami. Dat is heel vies klaargemaakt. Eén jongen moest zelfs kotsen van het eten. Er stond een emmer naast de

tafel. Een ander meisje zat, toen ieder­ een het eten al op had, nog in haar een­ tje huilend boven haar bord vol bami. Dat was niet leuk, maar je moet toch wat doen voor je geld." Het eten is erg, maar de verveling en vermoeidheid zijn nog erger, beklaagt Same zich. "Ik kom aan weinig slaap toe. Elke dag moet ik om half acht op, dan krijg ik de eerste medicatie. Dan mag ik dne uur niet liggen. Dus ik kan niet terug m ' n bed in. D e laatste medi­ cijnen krijg ik 's avonds laat. Meestal lig ik pas om half een in bed. Omdat ik zo moe ben, doe ik overdag niks dan hangen. Je kunt hier wel videofilms kij­ ken en computerspelletjes doen, maar dat gaat na een paar dagen ook verve­ len. De dagen gaan heel langzaam voorbij. Ik poets hier zes keer per dag mijn tanden uit verveling." Elke keer neemt S ame zich voor te gaan studeren in de kliniek, maar het is er nog niet van gekomen. "Ik heb mijn boeken bij me, maar het leren lukt hier echt met. Als ik in de eetkamer ga zit­ ten, dan ben ik te snel afgeleid. In de aparte studiezaaltjes wil ik ook niet gaan studeren. Daar lijkt het net of je straf hebt. Die kamers zijn zo kil." Een kijkje om de hoek van de huiska­ mer leert dat een doorsnee avond in de

kliniek bol staat van huiselijkheid. Ie­ dereen loopt op sloffen, twee studenten spelen scrabble en een ander lost een Zweeds kruiswoordraadsel op. D e rest van de studenten kijkt televisie. E n er wordt geroddeld, veel geroddeld. Over het eten, over elkaar, over andere groe­ pen. Een van de verpleegkundigen vertelt dat studenten zo min mogelijk alleen mogen zijn, omdat ze anders m de ver­ leiding komen zich aan de regels te ont­ trekken. Door dit gebrek aan privacy worden kleine ergernissen bmnen de groep al snel opgeblazen. "Vanmiddag kregen twee meisjes ruzie. Ze vlogen el­ kaar nog net niet in de haren. Het was het gesprek van de dag", smult de vu­ studente. Ondanks het gebrek aan privacy zijn er in S amés groep van twaalf personen al twee romances opgebloeid. D e gelief­ den hebben elkaar gevonden op de bank voor de televisie, tijdens het klet­ sen m de eetkamer of in een intiem m o ­ ment in de tuin. "Een beetje romantiek maakt het hier draaglijk", vindt S ame. "En door die romances hebben de ver­ pleegkundigen ook weer wat te rodde­ len."

"In de jaren zestig was de bezetting v an het Maagdenhuis iets schandelijks. Nu krijgen bezetters broodjes." (G.J. van Oenen in het Parool van 30 novemberj I )

E e n ingenieur opleiden kost vijf keer zoveel als e e n jurist, en een tandarts is tien keer zo duur. Voor de prijs van de opleiding die m i n i s t e r Ritzen gevolgd heeft ­ zes jaar Delft ­ kan dus zevenen­ halve rechtenstudent gefinan­ cieerd w o r d e n . T o c h b etaalt ie­ dereen evenveel collegegeld. Dat er nog iets verb eterd kan worden, is duidelijk, m a a r o p dit m o m e n t m a k e n de b ewindslieden wel heel rare sprongen. Bij de uitreiking van de scriptie­ prijs van Het Parool en de üvA, dinsdag, zei universiteitsb estuur­ der J.K. Gevers: "Er laadt zich een e n o r m e schiddigheid o p b ij a m b t e n a r e n en b ewindslieden. Wat ze d o e n i s d o m , liefdeloos en lijkt maatschappelijk nergens op. D i t zou je als K a m e r b ij geen en­ kele andere groep Nederlanders k u n n e n m a k e n . Elke twee weken een a n d e r e , n o g slechtere m a a t ­ regel, geen perspectief voor de toekomst. D i e tnensen zouden onmiddellijk weggestuurd m o e ­ ten w o r d e n . Laat de portefeuilles v e r a n d e r e n . Laat de m i n i s t e r van Onderwijs niet degene zijn die al vier jaar toont niet h e t m i n s t e hart v o o r onderwijs te h e b b e n . Laat Kok, op de schaarse m o ­ tnenten dat hij z i c h e r m e e b e ­ m o e i t , niet steeds laten m e r k e n dat hij wU dat m i n d e r m e n s e n gaan studeren o m d a t h e t te duur i s . Laten ze b ekennen 'Sorry, we hebben geëxperimenteerd' en alles terugdraaien." Staatssecretaris N u i s , die de prijs uitreikte, b randde zich nergens aan: hij las e e n columpje van eigen h a n d v o o r over e e n o n ­ schuldig, literair onderwerpje. E e n vriendelijke grijze krulleb ol, zo te z i e n , m e t e e n a a n g e n a a m slaapverwekkend t i m b r e . Waar­ door ik w e g d o m m e l d e , en plotse­ ling d e zure oude W . F . H e r m a n s h o o r d e spreken, een paar dagen terug ook i n A m s t e r d a m : "Hij is zo d o m dat hij niet b egrijpt dat andere m e n s e n m i n d e r d o m zijn d a n hij. D e menselijke d o m h e i d is peilloos. Er zijn heel veel d o m m e m e n s e n , en juist die wor­ den staatssecretaris." SELMA SCHEPEL Amsterdam hangt e e n grote natuurramp b o v e n het hoofd, lezen we in Geoscoop, het m a g a z i n e van het instituut voor aardweten­ s c h a p p e n . H e t Vondelpark v e r ­ d a m p t nameUjk letterlijk. D o o r oxydatie valt de twee m e t e r dikke veenlaag onder het park uiteen in kooldioxidegas en water. O m d a t de grond inklinkt, z o u het park zonder b e m a l i n g veranderen in e e n b i n ­ n e n m e e r . N u wordt de waterspie­ gel van de parkvijvers kunstmatig twee m e t e r lager g e h o u d e n dan het niveau van de sloten en grachten in de o m r i n g e n d e stadsdelen. D o o r de b e m a l i n g van het park dreigen de h o u t e n palen onder de aangren­ zende h u i z e n droog te k o m e n staan e n te gaan rotten. Eigenlijk zou de veenlaag afgegraven m o e t e n wor­ den en vervangen door andere grond, m a a r dat is e e n kostb are operatic.

F4

D e z e gegevens k w a m e n aan het Ucht tijdens e e n onderzoek van een aantal aardwetenschappers. Veld­ werk n o e m e n ze dat. E n daar zijn de geologen dol o p , want h u n m a ­ gazine staat vol m e t verhalen daar­ over. Ze gaan van dicht b ij h u i s , via Limb urg, België en Spanje de hele wereld over, tot aan de Ver­ enigde Staten toe. H e t zit er diep i n g e r a m d b ij de ge­ ologen, want zelfs tijdens zijn ver­ blijf in v o o r m a l i g Joegoslavië doet T h e o Arp als dienstplichtig militair bij de VN­troepen nog ob servaties over het l a n d s c h a p . " D e kustzone bestaat uit gigantische carb onaat­ afzettingen m e t plaatseUjk zeer fraaie karstverschijnselen", schrijft hij, terwijl de b laren in zijn handen staan n a zestien uur achter elkaar een vrachtwagen m e t hulpgoederen op de b ergwegen te h e b b e n b e ­ stuurd. M a a r de geologen deinzen n i e t snel terug v o o r grote uitdagin­ gen. In m a a r t k o m e n d jaar houden ze een congres m e t als t h e m a niets m i n d e r dan: " D e invloed van de m e n s op het s y s t e e m a a r d e . " (DdH)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen