Ad Valvas 1994-1995 - pagina 292

AD VALVAS 1 9 JANUARI 1995

PAGINA 8

Zware trainingen voor liclite roeier Matty van Ewijk werkt kilo's weg: 'Ik wil vooruitgaan' Na een aantal jaren bestuurswerk te hebben gedaan, besloot Matty van Ewijk aan het begin van het studiejaar weer actief te gaan roeien. En met succes. Afgelopen weekeinde zegevierde hij op de, Nederlandse ergometerkampioenschappen bij de lichte heren. "Zolang ik vooruit ga, blijf ik het leuk vinden." Peter Boerman "Als je een goede discipline hebt, kun je roeien positief aanwenden voor je studie", meent zesdejaars bestuurlijke informatiekundestudent Matty van Ewijk. Wanneer hij volgend jaar afstudeert, kan hij terugblikken op een drukke studententijd. D e eerste tweeëneenhalf jaar van zijn studie was hij een 'zware' wedstri)droeier. Vervolgens, na een klein halfjaar nog een twee-zonder gecoacht te hebben, werd hij benoemd tot voorzitter van Okeanos. "Ik heb wel eens uitgerekend dat dat werk me zeker veertig uur per week kostte. En dat is

dan nog zonder alle borrels en andere sociale verplichtingen die er bij zo'n functie horen." Na een jaar lang het voorzitterschap van de roeivereniging vervuld te hebben, trad Van Ewijk toe tot het bestuur van de Asvu, de studentensportvereniging van de VU. Zijn eerste jaar in Asvu-dienst was hij secretaris, vanaf dit studiejaar is hij voorzitter. "Het Asvuwerk is veel bestuurlijker dan het voorzitterschap van Okeanos. Het is allemaal vri) officieel. Je bent er veel minder bij betrokken. Het kost me dan ook veel minder tijd, gemiddeld zo'n vijftien tot twintig uur per week." Van Ewijk is vanaf september vorig jaar weer serieus werk van zijn roeien gaan

Ewijk. "Ik neem m ieder geval aan dat in Luzem (de op één na belangrijkste roeiwedstrijd in een jaar- en generale repetitie voor de WK, red.) zeker een acht en een vier aan de start zullen verschijnen. De finale daar valt precies op mijn verjaardag. Dat komt mooi uit. Ik vier mijn verjaardag al jaren in Luzern, het zou nu leuk zijn als ik er zelf ook zou kunnen roeien."

Gewicht

maken. "Ik speelde meer dan een jaar geleden al met de gedachte 'licht' te gaan roeien, al was ik voor een lichte roeier, zeker na het bestuursjaar bij Okeanos, veel te zwaar. In december '93 had ik echter de pech dat ik mijn hand brak, zodat ik mijn seizoen '94 wel kon vergeten. Vandaar dat het wat langer duurde dan ik hoopte voor ik weer aan de slag kon." Ondanks de wat late start, verloopt het roeiseizoen voor Van Ewijk voorlopig vlekkeloos. Komend weekeinde hoopt hij zelfs een plaats in de nationale 'lichte' selectie van bondscoach Korzeniowsky te bemachtigen. "Ik weet van mezelf dat ik vrij sterk ben en een goede kans maak. Op basis van een ergometertest december vorig jaar heeft de bondscoach een eerste selectie van 24 mensen gemaakt. Ik had daar de vijfde tijd. Dus dat zat wel goed. N u gaat het er alleen nog om het ook in de boot te bewijzen."

Basis Wat er met de groep van zestien man, die na het weekend overblijft, precies gaat gebeuren, is de student bestuurlijke informatiekunde nog niet helemaal duidelijk. "Omdat het nu een préOlympisch jaar is, maakt Korzeniowsky in ieder geval een vier. Bij de lichte heren is de vier immers het enige n u m mer dat op de Olympische Spelen voorkomt. Daar moet nu al de basis voor gelegd worden." Naast de vier zal de bondscoach binnenkort waarschijnlijk ook een lichte acht samenstellen. Vorig jaar eindigde

Matty van Ewijk in actie tijdens de Nederlandse Ergometerkampioenschappen die hij won Menno Pais de Nederlandse lichte herenacht op het wereldkampioenschap nog als vierde.

Als het een beetje meezit, wordt die prestatie dit jaar verbeterd, denkt Van

Van het overige werk is het doek 'Bewachter Schlaf van Christian Macketanz vermeldenswaard, een nogal freudiaans aandoend maar wel komisch schilderij van een beer die een man een doek voorhoudt. Roberto Cabot heeft zijn 'Emfaches Gleichgewicht' lekker strak geschilderd, met de lichtval vet aangezet, maar zijn 'Point Rouges' is ronduit lelijk. Over de vier schilderijtjes van Robert

Devriendt valt niets te melden en de video van Beat Streuli voegt weinig toe aan wat zich in de hal van de vu afspeelt. D e beelden van op straat lopende mensen doen het waarschijnlijk wél aardig in de Brusselse woonkamer. M o t en Van den Boogaard werken naar eigen zeggen veel thuis en hoeven zo het contact met de buitenwereld niet te ontberen. De Tjechische kunstenaar Jan Knap is

Van Ewijk traint nu maar liefst elf keer per week, maar vindt dat nog te doen. "Voordat ik ging roeien, heb ik in het Nederlands jeugdteam gehonkbald. N o u , dan weet je wel wat tramen is. Als je een hele dag hebt zitten leren, is het bovendien heerlijk om alles van je af te kunnen roeien. N u met de ochtendtrainmgen erbij wordt het wel zwaar, hoor. Die veertig studiepunten per jaar haal ik niet meer." Zijn gewicht zou wel eens één van Van Ewijks grootste problemen kunnen worden. O m als lichte roeier van start te kunnen, mag je maar 72,5 kilo wegen. D e Asvu-voorzitter zit nu net onder de 77 kilo. "Als ik 'zwaar' was blijven roeien, had ik mijn lengte tegen gehad. D e echt goede zware roeiers zijn toch allemaal zo'n een meter negentig. Ik ben ongeveer tien centimeter kleiner D a n was ik waarschijnlijk niet erg veel vooruit meer gegaan. En dat is nu juist wat ik zo leuk vind aan roeien. Bij de 'lichten' heb ik daar veel meer kans op." Van Ewijk heeft goede hoop dat het hem zal lukken zijn streefgewicht te bereiken. "Ik ben nu al tien kilo lichter dan toen ik net uit het Okeanos-bestuur kwam. En als je elf keer per week traint, gaan de pondjes er ook wel vrij gemakkelijk af. Bovendien heb ik nu samen met de sportdietiste van Ajax een dieet opgesteld, dus verwacht ik wel dat ik erin zal slagen bij de 'lichte roeiers' te komen."

Huiskamer als galerie Dick Roodenburg Kunsthistoricus Jan Mot en schrijver Oscar van den Boogaard bewonen een herenhuis even buiten het centrum van Brussel. Daar moet het nu een kale bedoening zijn: de schilderijen van h u n als galerie fungerende woonkamers - in net Brussels Galene en Chambre geheten - hangen deze maand in het Exposoriu m van de Vnje Universiteit. Misschien komt die tijdelijke opruimmg de voortgang van de nieuwe roman van Van den Boogaard ten goede. Tijdens een interview van Martijn van Nieuwenhuyzen met beide Brusselaren - vorige week op de v u bekende de schrijver dat zo'n galerie aan huis ook nadelen heeft: "Ik werk in een van de d n e ruimtes. Als iemand de schildenjen komt bekijken, moet ik iedere keer de rommel opruimen, m ' n woordenboeken verplaatsen en de computer in de badkamer zetten. En dan gaan mensen op je bureau zitten." Maar daar staat veel tegenover. De eer-

ste expositie in 1992 werd geopend met een dmer. Het consumeren van voedsel en kunst bleek een goede combinatie. "Toen dacht ik: dit is het! Het gaat niet om grote woorden of om beroemde kunstenaars, maar om het moment dat kunst samen met anderen genoten wordt." De schilderijen in het exposorium vormen geen eenheid. Wel hebben ze gemeen dat ze geen van alle abstract zijn. We zien vooral portretten, landschappen en stillevens. Bij binnenkomst trekt het zelfportret van Leif Trenkler de aandacht; een drie meter hoog paneel van de kunstenaar die op zijn handen staat. Erg leuk. En omdat het schilderij tegen de muur leunt, zou je even kunnen denken dat het op z'n kop gezet is. Heel mooi vond ik verder het werk van Peter Duka. Vooral zijn grote 'olieverf

op doek' fascineert: hoe langer je kijkt, des te meer tempeltjes zie je tussen het groen opdoemen. Het schilderij lijkt een tweedimensionale versie van de 'Beeldenpark'-maquette van Caroline Bittermann aan de andere kant van de zaal. Ook de foto's van Duka zou hij genomen kunnen hebben van haar maquettes. Let overigens op hoe Bitterm a n n - als Mozes in de Rode Zee - een verticaal vijvertje maakte.

een verhaal apart. Tijdens het interview met Van Nieuwenhuyzen benadrukten beide galeriehouders het serieuze karakter van de nogal religieus getinte schilderijen van Knap, Bijna verontwaardigd vertelden ze over de museumdirecteur die het werk zo grappig vond. Maar als ik de schilderijen van moeders met stralenkrans en kinderen met engelenvleugeltjes bekijk, kost het mij eerlijk gezegd ook moeite hier geen knipoog van de kunstenaar in te zien. Dat de schilderijen in hun huis komen te hangen, waar Mot en Van den Boogaard er de hele dag tegenaan moeten kijken, heeft natuurlijk gevolgen voor de keuze van het soort werk. "Voor heel brutale kunst kan ik eventueel wel respect opbrengen", aldus Mot, "maar om daar in je woonkamer mee te leven gaat me te ver." Gevraagd naar de selectiecriteria blijft de discussie hangen rond de intuïtieve omschrijving dat de kunst moet kloppen, in de woning moet passen. H u n voorkeur gaat niet uit naar schilders die de kunst zelf of de wereld becommentariëren: "Veel hedendaagse kunst is journalistiek, geeft een direct commentaar op de samenleving. Dat is niet wat wij willen tonen. Onze kunstenaar laten geen cola-blikjes door h u n landschap slingeren en hebben geen teksten in de lucht staan." T o c h willen M o t en Van den Boogaard h u n aanbod verruimen. "Toe nu toe hadden we een hechte groep. In de toekomst willen we ook met kunstenaars werken waar we een andere aSimteit mee hebben. Niet alleen herkenning, maar bijvoorbeeld ook verbazing of nieuwsgierigheid." Plannen om de huiskamer voor een echte galerie te verruilen bestaan al. "Als je de belangen van je kunstenaars wilt verdedigen, ben je onderworpen aan economische wetten, dan moet je groeien." De Voorstelling door Jan Mot en Oscar van den Boog aard tot en met 3 februari in het Exposorium, De Boe lelaan 1105 (ma t/m vr 10 00 20 00 uur) De Galerie en Chambre bevindt zich aan de Rogierlaan 53 te Brus sel (open op zaterdagmiddag en op afspraak, tel 0032 2 2160424)

Een zelfportret van de op zijn handen staande kunstenaar Lelf Trenkler domineert het Exposorium Nico Bomk - AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen