Ad Valvas 1994-1995 - pagina 166

AD VALVAS 3 NOVEMBER 1994

PAGINA 20

r>

^-4-

Laken

De negentiende eeuw keerde terug op verjaardag SSRA

'K

V

'Wat een tegennatuurlijke wezens'

::#iicaarw!'/ÉiègértlMÉfeïiiü

Elsbeth Vemout

m''%

Pieter Vonck

De deur van SSRA­SOOS Pylades aan de Leidsegracht zwaait open. Een muske­ tier in lichtblauw glimmend pak met gouden franjes op de borst vraagt streng waarom ik niet verkleed ben. Bij wijze van uitzondering wil de vervaar­ lijk uitziende held wel een oogje dicht­ knijpen. Voor de rest van de feestgan­ gers geldt een strenge dres s -code op het feest ter ere van het honderdvijfjange bestaan van SSRA. Geen spijkerbroeken, leggings of colberts, maar kleding uit de oprichtingstijd van SSRA.

Het jubileumfeest is de afsluiting van een reeks van activiteiten rond het een­ entwintigste lustrum van SSRA. In janu­ an van dit jaar begon de lustrumcom­ missie, d n e m a n en drie vrouw sterk, met de voorbereidingen. Er werd een wedstrijd voor dispuutsbands op poten gezet, met Henk Westbroek als presen­ tator, en de geschiedenis van ssRA werd uitgebeeld tijdens een avondje caberet in theater de Krakeling. Uit het cabaret werd duidelijk dat SSRA niet altijd een gemengde vereniging is geweest. In 1916 mochten vrouwen ook lid worden, mits ze voor twaalven de sociëteit verlieten. Het verhaal gaat dat de mannelijke SSRA­Ieden de vrou­ wen in die tijd verplicht naar huis moesten brengen. Daarna moesten ze direct terug naar de sociëteit, anders was het verdacht. Pas na 1963 mochten de vrouwelijke leden ook na twaalf u u r 's nachts blijven. De toetredmg van vrouwen bij SSRA ging gepaard met het nodige verzet van de mannelijke studenten. In het slotlied van de cabaretvoorstelling komt een koorlid uit 1916 aan het woord die zich behoorlijk opwindt over de gang van zaken' "Deze dames zorgen voor zeer ernstige storingen in den natuurlijken toestand onzer maatschappij. Het is al treung genoeg dat er vrouwen stude­ ren. Wat een tegennatuurlijke wezens worden uit die studerende meisjes. Voor de samenleving, vooral voor het huwelijksleven, zijn ze beslist onmoge­ lijk geworden. Ze gaan een derde ge­ slacht vormen van moeilijk te definië­ ren wezens." De geschiedenis van SSRA heeft een ge­

spleten karakter. D e vereniging heeft zowel een streng gelovige als een anar­ chistische erfenis, SSRA komt voort uit de Reformatorische Vereniging H e n d ­ nck de Cock, die werd opgericht om het geloof te verdedigen en te bewaren. D e afdeling Amsterdam zag in 1889 het licht. Zestien jaar later, in 1905 werd de naam veranderd in S.S.R.A., Sociëtas Studiosorum Reformatorum Amstelodamensius. Deze afkorting wordt sinds de jaren zestig, toen SSB(A de Reformatorische grondslag van zich af schudde, met meer gebruikt omdat de betekenis ervan met meer klopt. Voor het gemak bleef de naam, zónder puntjes, wel behouden. In de jaren zeventig kreeg SSRA een an­ archistische inslag, toen het van stu­ dentenvereniging een jongerenvereni­ ging werd. Gala's en de almanak wer» den afgeschaft, de soos werd overdag een crèche en disputen veranderden in anti­neutronenbommenwerkgroepen. D e vereniging is volgens ex­voorzitter Reineke Bierenbroodspot ­ het bestuur is net gewisseld ­ inmiddels een "grote vereniging waar mensen kunnen doen en laten wat ze willen." Er wordt la­ chend teruggekeken op de tijd van wel­ eer. Anno 1994 is het vanzelfsprekend dat een vrouw voorzitter is van de ver­ eniging en natuurlijk gaan vrouwen, ver na middernacht, zélf op de fiets naar huis. "Na alle activiteiten die de SSRA­Ieden dit jaar kregen voorgeschoteld, moet het lustrumfeest wel heel veel bieden, wil het de andere activiteiten overtref­ fen", menen de duo­voorzitters van de lustrumcommissie. Michiel Geuzinge (24), rechtenstudent aan de uvA, en Matthijs Kloek (22), student arbeids­ en organisatiepsychologie aan de vu, hebben zich samen met de overige commissieleden dan ook behoorlijk uit­ gesloofd er wat van te maken. "We zijn de afgelopen twee dagen non­stop bezig geweest met het ombouwen van de sociëteit. Elke ruimte ademt een an­ dere negentiende­eeuwse sfeer uit." Tijdens een rondleiding tonen de voor­ zitters de vruchten van hun noeste ar­ beid: de anders zo kale sociëteit is on­ herkenbaar vermomd. Bij binnenkomst belanden de feestgangers m een nacht­

club, compleet met podium, spiegels en fluwelen gordijnen. D e m u r e n zijn be­ dekt met op doek geschilderde theater­ loges, gehuurd van het Nederlands Omroep Bedrijf. Even verderop is een saloon gebouwd met zaagsel op de vloer en aanplakbiljetten aan de m u u r die schreeuwen: Wanted, dead or alive. Het koloniale verleden van Nederland IS door de lustrumcommissie verbeeld door een Nederlands­Indische ruimte, compleet met gamelanmuziek en hapjes als 'katjang pedis' en spekkoek op de bar. Gebatikte lappen aan de muur, rotan stoelen en wajangpoppen maken de exotische sfeer compleet. Wie aan de bedwelmende wierook in de ruimte wil ontsnappen, kan het aan­ grenzende oerwoud bezoeken of een kijkje nemen in de bestuurskamer, die is omgetoverd in een treincoupé van de Oriënt Express. Je kunt er films bekij­ ken en pokeren, of heel decadent een sigaar roken aan de bar. De feestgangers, die langzaam binnen­ druppelen, hebben veel werk gemaakt van hun vermomming. Klasse­verschil­ len spelen hierbij geen rol: Swiebertje­ achtige dienstbodes met gesteven wit schort paraderen naast met steenkool besmeurde mijnwerkers. Heren van stand met pandjesjas en hoge hoed pra­ ten geanimeerd met ordinaire revue­ danseressen. Op een halve eeuw meer

of minder is bij de verkleedpartij met gekeken: voormalig voorzitter Reineke wordt gesignaleerd in een Napoleon­ pak. Napoleon was echter al 68 jaar dood toen SSRA werd opgericht. Het hoogtepunt van het lustrumfeest volgt om twaalf u u r 's nachts. D a n wordt de enorme fles champagne ont­ kurkt en bestaat SSRA officieel honderd­ vijf jaar. Een paar minuten voordat de klok twaalf slaat, komen de feestgan­ gers m nieuwjaarsstemming bijeen in de luxe nachtclub­ruimte. "Het aftellen gaat beginnen! Tien, negen, acht, zeven, zes..." De kurk knalt, bierglazen worden bij de fles gehouden om de champagne op te vangen. Officieel horen de SSRA­Ieden n u het reformato­ rische verenigingslied aan te heffen, maar de klanken van 'Lang zal ze leven' overstemmen deze traditie. Terwijl binnen na de plechtigheid im­ provisatietheater volgt, staan buiten de sociëteit groepjes studenten opgewon­ den met elkaar te praten. "Ik vind het flauw", zegt een jongen verontwaar­ digd. Hij heeft, net als de andere SSRA­ leden om hem heen, niet de moeite ge­ nomen de verkleedkist in te duiken. D e portier is onverbiddelijk: deze moderne jongeling moet buiten blijven.

"Een studie theologie biedt de komende jaren ook veel kans op werk, maar dat is dan vooral t e wijten aan de hoge vervangingsgraad" (Het Parooi van 12 oktober)

/^^

cie vorige voerdl TJiei «.

'Minister hekelt maatregel.' D e m i n i s t e r 'laakt' ook vaak e e n per­ soon. D e krantelezer v e r m o e d t dan wel wat er b e d o e l d wordt: m e n i s b o o s , heef t kritiek. A l wordt er verder in d e onx­ gangstaai nooit gelaakt, h e t w o o r d blijf t onuitroeibaar opdui­ ken. Koppenmakers bij kranten zijn wel t e begrijpen. M e t e e n be­ perkt aantal letters m o e t een pak­ kende samenvatting gemaakt w o r d e n voor b o v e n e e n artikel, en d a n i s 'laakt' altijd korter dan 'keurt handelwijze a f . T o c h blijf t laken een raar woord; eentje uit de serie 'beddegoed tnet m o g e ­ lijkheden', waar cryptogrammen­ m a k e r s dol o p zijn: laken, deken, kussen. Want dekens laken k u s ­ sen, betekent iets h e e l anders dan dekens kussen laken. 'Bij ongeval t e verwittigen', staat voorin m i j n agenda. H i e r i s geen sprake v a n r u i m t e n o o d . D e uitge­ v e r wU v i a deze def tige, antieke uitdrukking laten weten dat dit geen f lutagenda i s , m a a r é é n die niet misstaat op e e n gepolitoerd bureaublad. Al w e e t ik intussen w a t h e t betekent, t o c h d o e m t een beeld op dat ik i n zwijm lig n a een ongeluk e n de eerlijke vinders m i j n f amilie af lopen m e t de wit­ kwast. H e t rare v a n zulk taalge­ bruik is dat iets wat al heel m o e i ­ lijk i s , n o g moeilijker g e m a a k t wordt. Gebeurtenissen ­ inclusief de levendigheid, kleuren e n gelui­ den ­ w o r d e n geperst in d u n n e , zwarte e e n d i m e n s i o n a l e symboo!­ tjes. D i e de e e n z a m e lezer via zijn o g e n o p m o e t slurpen o m in zijn brein weer tot leven t e brengen. Daarbij kan veel m i s gaan, want vele b e t e k e n i s s e n delen s a m e n é é n z o ' n bosje letters, daarbij zijn h e r s e n e n h e e l ongelijksoortige omvormers. Als je a a n c r y p t o g r a m m e n doet, w e e t je zeker dat je n a wat naden­ ken h e t juiste begrip g e v o n d e n hebt, bij h e t overige leesvoer blijf t dat m e e s t a l onzeker. H e t is v e r ­ bazingwekkend dat er n o g gelezen wordt, sinds er televisie is e n i n ­ formatie o n g e m u t i l e e r d ontvan­ g e n kan w o r d e n . Zijn lezers e i ­ genlijk masochisten? SELMA S C H E P E i

T o e n de H u m ­ boldt Universitat I in 1815 in Berlijn werd opgericht gebeurde dat met een nieuw ideaal de studenten moesten tot be­ schaafde, geleerde, erudiete mensen worden omgetoverd. N a een gedegen Btldung - een vorming van zowel intel­ lect, moraal als persoonlijkKeid ­ zou­ den ze de cultuur op een hoger niveau kurmen tillen. Van al dat moois is niet veel terechtge­ komen. Colleges anno 1994 zijn te massaal om enige persoonlijkheid te vormen, eruditie wordt afgestraft door de political correctnes s s -raaffia. en ieder­ een die nog in vooruitgang gelooft, krijgt de hoon van postmoderne grach­ tengordelianen over zich heen. D e uni­ versiteit heeft haar toevlucht genomen tot afstandelijkheid: studenten moeten h u n persoonlijkheid zelf maar vormen Eruditie en beschaving leer je maar bi] je ouders. 'Pik wat kermis op en doe er je voordeel mee, kmderen.' "Ik denk dat het hele aspect van vor­ ming bijna niet meer aan de orde is als het over de universiteit gaat", consta­ teert een teleurgestelde prof.dr P.W.M, de Meijer, rector magnificus van de UVA in Verrekijker, het blad van het studentenpastoraat V E ' 9 0 . Maar wat doe je eraan? " D e Pavlov­reactie van veel mensen is: het ontbreekt aan ethisch bewustzijn aan de universiteit, daarom gooien we er maar een college ethiek tegenaan." Maar verzucht hij: "Dat is helemaal geen oplossing." Meijer ziet überhaupt "geen kant­en­ klare oplossingen" en volstaat met de toevoeging dat de contacten ­ de open dialoog ­ tussen mensen in de universi­ teit verbeterd moeten worden. L ief van zo'n man, maar waar blijft de visie? Hoe lang duurt het nog voor er een rector opstaat die het tij keert, die de intellectuele tucht herinvoert, alle slechte studenten weert, goede studen­ ten vormt en losweekt uit de al te eco­ nomisch geïnspireerde wereld en onze beschaving een stapje verder helpt? (EE) JIU_ '*"

F4

\

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen