Ad Valvas 1994-1995 - pagina 243
AD VALVAS 8 DECEMBER 1994
PAGINA 1 1
Illegale kroegen op campus 'Stel dat de controledienst langs komt, dan hangen ze' Wie denkt dat er op de campus van de vu maar twee cafés zijn, op de medische faculteit en in het hoofdgebouw, moet toch eens beter om zich heen kijken. Er zijn er namelijk nog drie. Eigenlijk illegaal. Toch bestaan ze al jaren. Aan die illegaliteit moet een einde komen, meent J. den Boer, hoofd restauratief bedrijf van de vu.
1
Coen van Basten
De drie illegale kroegen waar Den Boer het over heeft, zijn alle te traceren m het bèta-gebouw. Zo bevindt zich op de eerste verdieping bij de faculteit biologie het café 'De tegenstelling'. Vroeger, toen deze kroeg nog in de kelder gevestigd was, luidde de naam 'De steUing'. Aan het einde van de middag zitten er al een aantal mensen. Aan de tap kun je bier bestellen en er worden ook maaltijden verstrekt. Vanavond staat er bijvoorbeeld chili con came op het menu. "Goed voor de stoelgang", concludeert een student die aan een van de tafels in het café zit droogjes. Hij vindt het wel gezellig om even een pilsje te pakken na 7i)n colleges. "Even relaxen, weet je." Bi] Aardwetenschappen treffen we op de begane grond de tweede 'illegale' kroeg aan, 'Auberge m den koele blonde' genaamd. Auberge beschikt niet over een tap, maar er is wel een koelkast aanwezig en een borrelbar. ledere donderdag na vier uur wordt er dan ook geborreld. 'Donderdorst' heet dit fenomeen. Vrijwel alle leden van de faculteitsvereniging Geovusie komen er. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom. De met posters beplakte ruimte waar je lekker onderuit kunt zakken op een van de banken, met een muziekje op de achtergrond, vormt een schril contrast met een klinische collegezaal. Annemarie van Biemen, eerstejaars aardwetenschappen, is er dagelijks te vinden. "Het IS gezellig om hier na de colleges even na te babbelen. Een soort recreatieplek om even bij te komen. Het is de plek voor studenten." Tenslotte is er het 'Aik-café' in de kelder van de faculteit natuurkunde. Een ruimte vol oude bankstellen, kratten bier en een tafeltennistafel. De bar is iedere dag open en een officiële sluitingstijd IS er niet. Zo'n veertig natuurkun-
destudenten weten iedere dag hun weg naar deze kroeg te vinden. J. den Boer, hoofd restauratief bedrijf van de vu vindt dat het afgelopen moet zijn met de illegaliteit van deze kroegen. "Ik heb drank- en horecavergunningen voor de restaurants van het hoofdgebouw, de medische faculteit en het wis- en natuurkundegebouw. Dat geldt ook voor de twee cafés en voor alle receptielocaties waar alcohol wordt geschonken. De illegale kroegen hebben geen vergunningen. Stel dat de economische controledienst langs komt, dan hangen ze. En uiteraard zijn de faculteiten verantwoordelijk voor deze illegale praktijken." Er IS nog iets anders dat meespeelt. "Café De tegenstelling verstrekt maaltijden", vertelt hij. "In scheikundelabs wordt gekookt. De illegale kroegen organiseren mosselfeesten. Als er onverhoopt voedselvergiftiging uitbreekt, dan worden wij als restauratieve dienst hiermee m verband gebracht." Den Boer ziet de krantekoppen al voor zich: 'Studenten vu geveld door voedselvergiftiging.' Hij moet er niet aan denken. "Op die manier kan de naam van ons bedrijf om zeep worden geholpen." De illegaliteit van de drie kroegen is volgens Den Boer in de loop der tijd ontstaan omdat de vu-gebouwen vroeger geen voorzieningen voor studenten hadden. Hij begrijpt dat de studentenkamers die zijn omgebouwd tot kroeg, voorzien in een behoefte en hij heeft niets tegen deze cafés. Maar: "Het restauratief bedrijf heeft de primaire zorg voor studenten en personeel op het gebied van eten en drinken. Dan moet je die kroegen dus legaal maken", benadrukt hij dringend. "Dat kan door samenwerking. De kroegen kunnen onder de vlag van het restauratief bedrijf functioneren." Den Boer heeft buikcontracten met le-
I Een pilsje in biologenkroeg De tegenstelling: 'Even relaxen, weet je'
veranciers. "Wij kunnen goedkoop inkopen, ook voor de kroegen. Studenten kunnen drank dan tegen de inkoopsprijs aanschaffen." Zij kunnen hun eigen gang blijven gaan, concludeert hij, maar wel volgens de regels.
Vrijwilligers Toch vraagt Arno Wielders, vierdejaars natuurkunde en barkeeper in het Aikcafé, zich af of de prijsafspraken met het restauratief bedrijf voor hen gunstig zouden uitpakken. "Een mars kost in ons café 75 cent. In de kantine betaal je een gulden. Het is ook niet gek", knikt hij begrijpend, "tenslotte moet het personeel betaald worden. Maar wij werken met vnjwilligers. Daarom is het hier goedkoop." Het argument van een eventuele kans op voedselvergiftiging
vindt Wielders overdreven. "Hoe vaak komt zoiets nou voor?" Gelukkig niet vaak, lacht den Boer. "Maar je kunt er met hard genoeg voor waken." Een inspectie van de keuringsdienst van waren vindt het hoofd van de restauratieve dienst met genoeg. "Wij hebben Conex ingehuurd. Een bacteriologisch controlestation dat regelmatig onverwacht dranken en spijzen aan de vu komt controleren. Den Boer wil met zijn kritiek op de illegale kroegen zeker geen heksenjacht openen op deze cafés. "Maar er moet wel iets aan gedaan worden." Hij verwijst naar de gebouwendienst. "Willen zij heer en meester zijn van de gebouwen hier op de campus, dan moeten zij weten wat er in huis gebeurt. Want nu worden studieruimtes ingericht als
NICO Boink - AVC/VU
kroeg en is er sprake van oneigenlijk gebruik van zo'n ruimte." Hoofd gebouwendienst, J. Meijer, lijkt te schrikken van het bericht dat er illegale kroegen op de vu zouden zijn, maar zegt 'sinds kort van het bestaan ervan op de hoogte te zijn'. En wat vindt hij daarvan? "Als dingen niet volgens de voorschriften verlopen, moet er iets aan gedaan worden", is zijn weinig verrassende antwoord. De gebouwendienst wil het gesprek aangaan met de betrokkenen. "Allereerst is dat de secretaris van de faculteit."
'We werken hier veel met de duim' Het duo Jansen en Janssen: 'Dat ze voor de ander bellen is alleen vervelend als je er pas na vijf minuten achter komt'
I Geen anoniemere achternaam dan Jansen. Ad Valvas geeft de Jansen Janssens van de Vrije Universiteit wekelijks een ge zicht. Deze week: Huib Jansen Ron Janssen, beiden medewerkers van het Instituut voor Milieuvraagstukken.
Peter Boerman
Huib Jansen (50) en Ron Janssen (37) werken al acht jaar in dezelfde gang bij het Instituut voor Milieuvraagstukken (IVM). Tot problemen heeft dat nooit geleid. "Soms belt er wel eens iemand op en dan blijkt het voor de ander te ^i)n", zegt Ron. "Maar dat is eigenlijk alleen vervelend als je er pas na vijf minuten achter komt", merkt hij droog op Ook heeft hij wel eens een compliment gekregen over een prachtig artikel. "Van het onderwerp waar dat artikel over ging was mij echter absoluut mets bekend." Toen Jansen en Janssen eens samen in een project actief waren, legde een begeleider (toevallig pok Jansen geheten) Huib uit dat de Janssens met dubbel 's'
eigenlijk de bastaardtak vormen van de naam. "Jansen is de zoon van Jan", legt Huib zijn lachende collega uit. "En Janssen de zoon van Jans. Vandaar." Huib gebruikt, om verwarring te voorkomen, altijd alle drie zijn voorletters. Ron zegt zijn moeder wel eens bestraffend te hebben toegesproken omdat hij maar één voorletter heeft. "Dat is eigenlijk te weinig voor een Janssen." Huib Jansen werkt al sinds de oprichting bij het instituut. "Ik ben aangetrokken voor één project. Toen kwam er weer een project. En na een klem jaar is besloten dat al die projecten samen ook wel een instituut konden worden. Zo is in '71 het rvM tot stand gekomen." Huib, als econometrist aan de UVA afgestudeerd, heeft moeite om
Peter Welters - AVC/VU
zijn specialiteit onder woorden te brengen. "Mijn specialiteit is generalisme", lacht hij. Ron Janssen heeft nadat hij ruimtelijke economie aan de vu gestudeerd had eerst op het ministerie vkn VROM gezeten. Hij kwam ook op projectbasis binnen bij het rvM en is toen gebleven. Hij doet onderzoek naar de besluitvorming rondom milieuproblemen. Het rvM is een vreemde eend in de universitaire bijt, vinden de twee. "Ten eerste bestaan we officieel niet," vertelt Huib. "omdat wat wij doen volgens de wet helemaal niet kan. Ten tweede doen we voor het grootste deel onderzoek en besteden we maar een snippertje aandacht aan onderwijs." "Ten derde", valt Ron hem bij, "komt bij ons erg veel geld van buiten. Je zou ons kunnen zien als een klein onder-
zoeksbureautje birmen de universiteit." Het Instituut voor Milieuvraagstukken zit in het pand aan De Boelelaan 1111, het zogenaamde provisorium. Ron is niet erg te spreken over dit gebouw. "Het is er lelijk en de gangen zijn akelig." Maar Huib ziet het toch nog zonnig in. "Mooi is het met en er is weinig ruimte, maar wij kunnen tenminste nog een raam openzetten als dat nodig is. Dat kon niet m het hoofdgebouw, waar we eerst zaten. Voordeel is ook dat we hier ongelooflijk veel wc's hebben", lacht hij. "Vroeger was dit geloof ik een tandartsengebouw. Toen kwamen er veel meer mensen, zodat je ook veel meer toiletten nodig had." Als de vraag komt wat ze van de vu vinden kijken beide heren elkaar aan en beginnen te lachen. Diplomatiek antwoordt Huib dat hij over de vu als ge-
heel niet kan oordelen, maar dat hij vindt dat "het rvM een hele prettige werksfeer heeft". "Als mensen vragen waar je werkt, zeg ik altijd 'bij het rvM' en nooit 'bij de vu'", valt Ron hem bij. De gespannen verhouding met de vu wordt opnieuw duidelijk als het logo ter sprake komt. "We hadden eerst een prachtig logo met de vingerafdruk erop van de duim van Opschoor, onze directeur", legt Huib uit. "Dat had een prachtige symboliek", lacht hij. "We werken hier namelijk veel met de duim, vooral als we rapporten moeten schrijven. Dan kan je wel wat fantasie gebruiken. Maar onder druk van voorlichting en externe betrekkmgen hebben we nu uiteindelijk toch de vu-kip maar overgenomen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 15 augustus 1994
Ad Valvas | 638 Pagina's