Ad Valvas 1994-1995 - pagina 205

994 H

AD VALVAS 24 NOVEMBER 1994

PAGINA 7

i^f In India waren we een attractie Secretariaatsmedewerkster Biologie schrijft boek over wereldreis

'•tl!*'

^-

'i

'

Peter Boerman Van een Indiase tandarts die met een nijptang iemand van een zere kies af­ helpt tot wilde olifanten en zeeschild­ padden van d n e meter langj bladeren door het fotoboek van Marijke Ver­ mond IS op zich al een enerverende er­ varing. Verwonderlijk is dat met. Ze maakte samen met haar vnend bijna tweeeneenhalfduizend foto's. " D a t is ongeveer één per tien kilometer", ver­ telt ze lachend. Jammer genoeg is niet één van de foto's terechtgekomen in het boek De wind door je haar, de zon op je huid dat on­ langs naar aanleiding van haar reis ver­ schenen is. " D a n zou het te duur wor­ den, zie je. N u hebben we de prijs laag kunnen houden." De plannen voor de reis ontstonden bijna vier jaar geleden, ongeveer een half jaar voor de datum van vertrek. Vermond had in die tijd een vaste baan, maar besloot ontslag te nemen om met haar vriend wat van de wereld te gaan zien. De fiets leek hen daarvoor het meest geëigende vervoermiddel. "Voordat het idee van de fietsreis o p ­ kwam, hadden we al wat geld gespaard. Toen we wisten dat we zouden gaan fietsen, hebben we een half jaar extra zuinig gedaan. Gelukkig konden we via via vrij gemakkelijk onze etage in on­ derhuur doen. Dat spaarde flink wat geld uit. E n zo kregen we de dertigdui­ zend gulden bij elkaar die de reis ons samen uiteindelijk gekost heeft."

Gevaarlijk De voorbereidingen voor de reis waren volgens Vermond 'best pittig'. "Er komt veel bij kijken. Een reisverzeke­ nng, injecties, je moet je uitschrijven uit het ziekenfonds, noem maar o p . " En daar nog eens bi) het uitstippelen van de route. " H e t klinkt misschien ab­ surd, maar we hebben echt een dag­tot­ dagplanning gemaakt voordat we weg­ gingen. We hadden niet verwacht dat we die precies zouden volgen. Maar pas onderweg bleek pas dat we behoorlijk van die uitgestippelde route moesten afwijken." "Zo hadden we een paar gebieden op­ genomen waar we eigenlijk heen wil­ den, maar die ons werden afgeraden, zoals zuid­Pakistan. Daar was het te ge­

IVIarijke Vermond: 'Reizen is een confrontatie met jezelf' vaarlijk. Maar al met al is de uitgestip­ pelde route toch behoorlijk overeenge­ komen met wat we uiteindelijk gefietst hebben." Vermond heeft maar 'heel even' een ge­ voel van heimwee gehad. " D a t was toen we in Thailand waren. D e ouders van mijn vriend hadden daar in die tijd een huisje gehuurd. We zaten daar drie weken. Daarna was het wel moeilijk om weer op de fiets te stappen en gewoon verder te gaan." T o c h heeft ze nooit op het punt ge­ staan om haar fiets te laten staan en het vliegtuig naar huis te pakken. " O p een gegeven moment treedt er wel iets van verzadiging op. Je ziet zoveel, doet zo­ veel indrukken op. D a n is anderhalf jaar wel heel lang. Maar naar huis gaan, nee, dat heb ik nooit overwogen." Het idee om over de immense fiets­ tocht een boek te schrijven, ontstond tijdens de reis. "Omdat we gesponsord waren door T oshiba hadden we tussen onze bagage een notebook­computer zit­ ten en een memo­recordertje. Die ge­ bruikten voor brieven naar huis en voor het schrijven van uitgebreide verslagen. Maar aan een boek hadden we vooraf nooit gedacht. Dat lijkt m e maar goed ook, want anders ga je daar tijdens je reis al veel te veel rekening mee hou­ den." Vermond en haar vriend sleepten ieder ongeveer dertig kilo op defietsmee. Daarbij zat onder meer een drieper­ soonstent, kookspullen, warme onder­ kledmg en één lange broek per persoon. "Via Poste Restante hebben we onder­ weg een aantal nieuwe spullen gekre­ gen. Bovendien hebben we soms het

een en ander teruggestuurd. En natuur­ lijk koop je ook nogal eens iets nieuws. In de landen die je aandoet, is kleding bijvoorbeeld erg goedkoop."

Saai Vermond is met haar vriend kort ge­ zegd van Amsterdam naar Indonesië gefietst. Onderweg deed ze onder meer Roemenie, T urkije, Pakistan, India, Nepal, T hailand, Maleisië en Singapo­ re aan. In Indonesië hield de fietstocht op. Voor de terugreis hebben de twee globetrotters gebruik gemaakt van de legendarische T ranssiberië Expres. "Met de trein door Rusland was wel wat minder. Zeker omdat het winter was. Overal lag sneeuw. Nogal saai." De fietsen waren intussen per post op weg naar Nederland. " D a t was jammer. Ik had eigenlijk zoiets van: 'samen uit, samen thuis'. Je fiets wordt toch een makker van je. Maar met de fiets in de trein zou ook geen pretje geweest zijn. Dus het moest maar zo." Buiten het feit dat je veel beleeft, denkt Vermond ook dat reizen heel leerzaam is. "Reizen is een goede manier om in aanraking te komen met andere cultu­ ren en zo ook jezelf beter te leren ken­ nen. Je leert door te reizen je eigen ge­ woontes te relativeren. Reizen is een confrontatie met jezelf." Dat gewoontes per land verschillen, le­ verde volgens haar soms hilarische situ­ aties op. "Boos worden bijvoorbeeld. In Azië, vooral in Indonesië, kan dat dus absoluut met. Daar is boos worden ge­ lijk aan gezichtsverlies. Je bereikt hele­ maal mets mee", legt ze uit. "Behalve dat je alleen nog maar bozer wordt."

Ook de nieuwsgierigheid van mensen in andere culturen viel Vermond bijzon­ der op. En met altijd m positieve zin. "In India waren we een attractie. Als je daar van je fiets afstapt om een kopje thee te drinken, staan er direct een stuk of vijftig mensen om je heen. Maar we kwamen dan ook wel m dorpen waar je anders nooit toeristen ziet. Je kunt je dus best voorstellen dat twee blanken op een fiets daar de belevenis van het jaar is. Maar het is soms toch ook wel vervelend." Het fietsen zelf is voor Vermond nooit een onoverkomelijk probleem gewor­ den. " D e enige keer dat ik zadelpijn had, was toen ik op een kameel zat", glimlacht ze. "Wel had ik, toen we in Turkije waren, even iets van: waar zijn we aan begonnen? Het was daar zo bergachtig en zo warm. Maar gelukkig werd dat wel weer afgewisseld met hele mooie stukken natuur." Training hadden Vermond en vriend vooraf nauwelijks gehad. In Nederland hadden ze voor vertrek zo'n duizend ki­ lometer in de benen zitten, "maar de eigenlijke conditie bouw je toch pas tij­ dens de reis o p " .

Voorvork Vooral de vrijheid die je hebt op de fiets, was voor haar reden om voor dat vervoermiddel te kiezen. "Fietsen is voor mij dè manier om iets van een land te zien. Je hoort alles, je ziet alles, je ruikt alles en je kunt stoppen wanneer je maar wilt. We hebben ook wel eens m de bus gezeten, maar dan is het toch net of een film aan je voorbijtrekt. D a t beleef je veel minder."

Vermond en haar vriend hebben nau­ welijks problemen gehad met de fiet­ sen. "Eén keer hadden we een gebro­ ken voorvork. Die hebben we toen maar in een autogarage laten lassen. Vervolgens hebben we wel naar Neder­ land gebeld om een nieuwe vork op te sturen. D a t is toch wel zo veilig." N u , twee jaar nadat ze terug is, kan de secretariaatsmedewerkster van de bio­ logische faculteit nog altijd enthousiast verhalen vertellen over haar reis. T o c h was ze ook wel blij toen ze weer in Am­ sterdam arriveerde. " D e thuiskomst zelf was geweldig. Een spandoek in de straat, de hele buurt buiten, pers erbij, enzovoorts. Maar de eerste weken daar­ na waren moeilijk. Ik heb eén lange tijd nodig gehad om m e weer aan te passen. Je bent zo aan je vrijheid gewend ge­ raakt. Ik heb me ook een tijd lang opge­ sloten gevoeld, gewoon omdat ik weer zoveel binnen moest zitten." Desondanks kijkt Vermond met veel genoegen terug op haar reisperiode. "Het is al met al een fantastische erva­ ring geweest, een verrijking van mijn leven. T o c h zou ik er een tweede keer wel iets langer over nadenken. Maar dat heeft dan niets met de reis te maken, maar meer met de periode erna. H e t was toch wel weer moeilijk om aan een vaste baan te komen en het oude leventje weer op te pakken."

Olifantenmagenten < IMarlike Vermond en Eric Schuilt "De Gouden Driehoek g li t op de grens van Laos, Myanmar en Thailand en zvas vroe g er hèt opiumg ebied van Azië. Deze streek is vijf keer g roter dan Nederland. Zo'n vijftien jaar geleden stonden hier ontelbare velden met papavers, waaruit het verslavende middel werd g ewonnen. Reizen in deze contreien was toen een gevaarlijke g aan g ele enheid. Regelmatig deden ivild­xvestverhalen de ronde over toeristen die overvallen werden door de toch al schatrijke g dru sbaronnen. Aan deze praktijhen wist het leg er pas na vele jaren een eind te maken doordat g oede wegen werden aang eleg d. Het Thaise g e­

1 deelte van de Gouden

Driehoek verloor daardoor zijn isolement. Zo kon het leg er meer controle op deze streek uitoefenen. In de onherberg zame valleien in Laos, My­ anmar en zelfs Thailand schijnt nog steeds opium te worden verbouwd. Voor de Thaise bergstammen is opium een normaal g enot­ middel zoals voor anderen si g aretten of al­ cohol. Daarom wordt hen oog luikend g toe e­ staan papavers voor eig en g ebruik te kwe­ ken. We fietsen door de heuvels over een zanderi­ ge weg . In de berm staan twee politie­a g en­ ten, die ons sommeren te stoppen. Ze vra­ gen onze paspoorten en een van hen door­ zoekt g rondig mijn fietstas. Waarschijnlijk

zijn ze op zoek naar drug s, maar ons ont­ gaat de log ica. Iemand die smokkelt zal het zeker niet naar de Gouden Driehoek toe brengen, maar het er juist vandaan halen. Ook een bus met toeristen wordt g aan ehou­ den en gecontroleerd. We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat de ga enten deze act alleen maar opvoeren om de excur­ sie een spannend tintje te g even. Er volg t een steile klim. Boven g aan we ­ nog napuffend ­ op de grond zitten. We horen g eritsel achter ons en ik sluip de bos­ jes in om te kijken wat het is. Zo'n tachti g meter verderop lopen drie olifanten. Omdat ik een foto van hen wil maken, baan ik mij een weg door de dichte beg roeiing . Het drie­.

tal sjokt een helling af als ik ze tot op tien meter ben genaderd. 'Klik'. Op dat moment kijkt een olifant op en komt snuivend op mij af. Verschrikt draai ik om en loop hard weg . Als ik even later omkijk is de dikhuid g eluk­ kig blijven staan. Waarschijnlijk zijn de die­ ren najaren van trouwe dienst g vrij elaten zoals het g ebruik is in Thailand, uiaar de olifant het symbool van g eluk is." Marijke Vermond en Eric Schuijt: De wind door je haar, de zon op je huid; op ontdekl<ing In Europa en Azië, Amster­ dam 1994, uitgave in eigen beheer, ISBN 90­9007474­0

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen