Ad Valvas 1995-1996 - pagina 520

A D V A L V A S 1 8 APRIL 1 9 9 6

PAGINA 2 0

Lente

Ki

B

?

fJS

W^'

'Als ik door de stad loop, voel ik mij een beetje "Emsterdemmer"

C

llOC01ftu.6CllIl^Ct|CS CllC J6 op

Marianne Hoek van Diike

i-m^

"Als ik door de stad loop en al die toensten zie, dan voel ik mij een beetje 'Emsterdemmer'", vertelt Mari Funke (21) trots. Na drie maanden voelt ze zich al helemaal thuis in Amsterdam. Zeker nu het lente wordt en ze met twee vriendinnen kamers in de Ferdinand Bolstraat heeft gevonden. "Het is hier net een klem centrum binnen het centrum. Je hebt alles bij de hand." Mari komt uit Uppsala in Zweden en studeert een semester aan de vu. Ze is derdejaars internationale economische betrekkingen, een studierichting die vooral op Rusland en Oost-Europa is gericht. Het is voor Zweedse studenten heel makkelijk om met behoud van beurs een semester in een ander land te gaan studeren. Er is zelfs zoveel vraag naar uitwisselingsplaatsen dat het maar afwachten is of je naar de plek van je eerste keus kunt. "Toen ik op de middelbare School zat, wilde ik graag naar Parijs. Het is in Zweden heel gebruikelijk om, voor je gaat studeren, eerst een jaar naar het buitenland te gaan of te gaan werken. Bij mij kwam dat er niet van, omdat ik bij een tweede loting alsnog werd ingeloot voor mijn studie. Dat was een unieke kans die ik niet kon laten lopen." "Het derde studiejaar is het moment om weg te gaan. Bijna al mijn vrienden doen het ook. Studeren in het buitenland is een ideale manier om een land te leren kennen. Wanneer je als toerist ergens komt, zie je alleen de bezienswaardigheden en blijf je verder in je eigen wereldje. Ik wil niet vastroesten in mijn Zweedse gewoontes." "Ik heb voor Nederland gekozen, omdat er vorig jaar een aantal Amsterdamse studenten in Uppsala waren, waar ik het goed mee kon vinden. Verder was ik nog nooit in Amsterdam geweest. Van tevoren heb ik er een boek over gelezen. Het was heel vreemd om daarna rond te lopen over de grachten, langs al die oude huizen die ik uit dat boek kende. Ik kon het bijna niet geloven. Nou was

Bram de Hollander

0170IJIJI JoiiiJIIl.1. UlOlü^IJ.* •

mijn vorige cursus ook nog maar drie dagen afgelopen toen ik naar Nederland kwam. Ik heb dus nauwelijks tijd gehad om me voor te bereiden." In eerste instantie kreeg Man een kamer in het hospitium van de vu op Uilenstede. "Je voelt je daar meteen thuis, want er wonen allemaal uitwisselingsstudenten. Je maakt daardoor makkelijk vrienden. Het nadeel is dat je geen Nederlandse studenten ontmoet. Het is een wereld op zich. Vooral in januari was het vreselijk: een groot gebouw, ver van het centrum, alles was grijs en het enige uitje was de tram naar de vu. Met twee andere studentes ben ik toen naar een kamerbureau gegaan. Eén meisje komt ook uit Uppsala, maar we kennen elkaar pas sinds de uitwisseling. Het andere meisje is Fins. Die kermen we uit het hospitium. Bij het kamerbureau gaven ze ons dit adres. We werden meteen verliefd toen we hier binnenkwamen. Het is wel wat krap, twee kamers met z'n drieën, maar absoluut de moeite waard. We hebben afgesproken om Engels met elkaar te praten. Anders is het net of we nog in Zweden zitten. En het is eerlijker tegenover het Finse^^ meisje, ook al spreekt ze Zweeds."

9

"Het leuke van in het centrum wonen is dat je makkelijker de deur uit kunt. Al zijn we daar doordeweeks meestal veel te moe voor. Maar alleen het idee al dat je de kroeg in kunt, is heerlijk," Dat was wel anders in Sint Petersburg, waar ze vorig jaar twee maanden haar Russisch bijwerkte, vertelt ze tussen neus en lippen door. Daar woonde ze ook m een soort hospitium, maar was het veel moeilijker om met het dagelijks leven van de Russen in contact te komen. De plekken waar zij kwam, waren alleen voor de rijken weggelegd. Ook nu heeft Mari vooral contact met andere uitwisselingsstudenten. "Dat zijn toch de eerste vriendschappen die je sluit. Met Nederlandse studenten heb ik vooral contact op de universiteit en minder daarbuiten. Maar als ik er meer m'n best voor zou doen, dan zou het vast geen probleem zijn." Er zijn een aantal verschillen tussen studeren hier en in Uppsala. Allereerst zijn studenten hier meer gericht op het afmaken van hun studie, omdat ze maar zo kort studiefinanciering krijgen. "In Zweden krijg je zes jaar studiefinanciering. En als je binnen vier jaar met iets anders begint, krijg je er weer tijd bij. Je kunt daardoor makkelijk eens een vak ergens anders volgen, of er een tijd tussenuit gaan. Studenten hoeven ook niet te werken in de weekends, zoals in Nederland. We krijgen een beurs van 450 gulden en een lening van maximaal 1150 gulden. En alles bij elkaar opgeteld is het leven in Zweden niet veel duurder dan hier. Geld van je ouders krijgen is niet gebruikelijk in Zweden."

Wat ze mist in Amsterdam is het studentenleven zoals dat in Uppsala is te vinden. "De universiteit van Uppsala is de oudste van Scandinavië. Elke streek in Zweden heeft er een eigen studentenvereniging, een nation. Wanneer je er gaat studeren ben je verplicht lid te worden. Zo'n nation heeft eigen gebouwen met een kroeg en een disco. Ze organiseren grote diners en feesten. Je mag ook op bezoek bij een andere vereniging." "Het Nederlandse eten vind ik lekker.. Nou ja, gedeeltelijk. Aardappelpuree met groente en vlees, homecooked en die chocoladedingetjes die je op je brood kunt doen, weet je wat ik bedoel? Vreemd is dat. Wat ik ook vreemd vind, zijn kroketten. Ik hoorde laatst een verhaal over een man die bij de Febo een kroket uit de muur gehaald had die was ontploft toen hij een hap nam. Hij moest naar het ziekenhuis. Die dingen zal ik dus nooit eten!" "Als ik afgestudeerd ben, wil ik een paar jaar in Rusland gaan werken of in een van de Baltische staten. Het liefst bij een Zweeds bedrijf en dan later in Zweden de contacten onderhouden. Ik wil zeker nog een keer terug naar Amsterdam, maar dan op vakantie. Alles is zo mooi klein in het centrum. Er zijn helemaal geen grote gebouwen en straten, zoals in Stockholm. Ik zal Amsterdam missen, als ik terug ga naar Zweden." (Kaart uit de kaartenverzameiing van de VUbibliotheek)

(fee vallener

andelijKl k n i e l SjV 6 /^Fl_ /^J^^7*s» SlCn —

Het zal wel aan de lente liggen. Een andere verklaring heb ik er niet voor, voor de sentimentaliteit die zelfs mijn meest nuchtere vrienden plotseling aankleeft. Gesprekken gaan al sinds een paar weken niet meer over studiedruk, het wereldnieuws, relatieproblemen en morele dilemma's, maar over liedjes die zeven jaar geleden in de hitparade stonden, over prille vakantieherinnermgen, het kleurgebruik van een bepaalde kunstschilder en dromen die soms alleen al door een vage geur worden opengekrabd. Hoezeer ik ook opga in het dagelijkse geworstel met mijn scriptie, wezenlijk genot haal ik uit het observeren van een potje mini-narcisjes. De verwondering: ik kocht ze in de knop en terwijl ik toch ieder uur naar ze keek, zijn ze onopgemerkt één voor één open gegaan, buiten mijn voyeurisme om... Een dergelijk geheim zet me meer aan het denken dan een wetenschappelijke verhandeling over de invloed van Nietzsche op mijn lievelingsfilosoof. En kennelijk denken vrienden er net zo over, getuige de bespiegelingen die volgen op ons ontroerde gemijmer. Nee, we blijven niet steken in privé-hedonisme. We gebruiken kleine emoties om er hoge bomen over op te zetten, waardoor het is alsof de dagen van Socrates onverhoopt alsnog herleven. Wandelend door zachte avondlucht, luisterend naar merels die lauwe regen aankondigen, spreken we om de schoonheid van het samen spreken, van het samen hardop denken. Dat mag in de ogen van professoren misschien nutteloos tijdverdrijf lijken, ik geloof dat een subtiel uitgevoerde gedachten-/)as de deux vruchtbaarder is dan het solitair herkauwen van dood feitenmateriaal dat op papier soms wereldschokkend revolutionair schijnt, maar weinig bijdraagt aan de utopische praktijk van het 'gewoon maar' prettig samenleven. Wetenschap schoolt een deugdelijk redeneervermogen, dat zal ik niet ontkennen. Maar levende kennis ontstaat tussen mensen die genieten, verlangen en verwonderd dur\'en blijven. Kinderachtig blij omhels ik elk moment dat zich juist niet in studiepimten laat vertalen. Alleen zulke momenten herinner je je lentes later nog. DÉSANNE VAN BREDÉRODE

Manipulatie "Niet alles is opgelost, maar zeg maar tussen de atoomkern en ons melkwegstelsel bevatten de wetten van de natuurkunde waarschijnlijk geen grote verrassingen meer", schrijft vu-professor Rienk van Grondelle in het lustrumnummer ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van het Nederlands tijdschrift voor natuurkunde. Nu "de essentiële eigenschappen van de natuur zijn teruggebracht tot een beperkt aantal elementaire deeltjes en hun onderlinge wisselwerkingen" hoeven de natuurkundigen niet met de armen over elkaar te gaan zitten. Immers: "Kennis van de natuurwetten is niet hetzelfde als begrijpen hoe de natuur zich gedraagt." De fysici moeten zich volgens Grondelle nu op het leven zelf storten om de meer complexe vragen te kunnen beantwoorden. "Uiteindelijk is 'leven' het meest complexe en meest verrassende natuurverschijnsel dat wij kennen. Het is een uitdaging voor de natuurkunde om hier handen en voeten aan te geven." In het artikel noemt de professor al wat mogelijkheden. "Het Hjkt uiterst denkbaar dat we er op korte termijn in zullen slagen een stelsel differentiaalvergelijkingen op te stellen waarmee de bacterie Escherichia Coli beschreven wordt." Grondelle voegt daaraan terecht de vraag toe of we dan echt begrijpen hoe de bacterie functioneert die uit zo'n 1012 atomen bestaat die zijn ondergebracht in pakweg driehonderd verschillende eiwitten, membranen en wat DNA. Maar Grondelle ziet genoeg perspectieven. "Nieuwe technieken zullen de weg openen naar de fysische manipulatie van biologische systemen op moleculaire schaal: de fysische tegenhanger van genetische manipulatie," BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen