Ad Valvas 1995-1996 - pagina 502

ADVALVAS 4 APRIL 1996

PAGINA 16

Kleine woorden

^>

A

4i^ . '

'

*

^

.

:?">

1^ •

iU'ÏTY %!%'>'

Ui-

f

'In het weekend komen we elkaar nog weleens tegen. Dan komt hij douchen, terwijl ik allang op ben'

Bram de Hollander

'Hij hoeft alleen de haren uit het putje te halen' Hospita's hebben een slechte reputatie. Ze bemoeien zich met het prlvéleven van de kamer­ bewoner, verstoren de privacy en slaan bij het eerste het beste feestje op t' Deel elf —~ ­'­' """"^ ' Marianne Hoek van Dijke Naast de voordeur van het hoge huis in de Rooseveltlaan prijken verschei­ dene naambordjes en bellen. Hier wordt gewoond, dat is duidelijk. Maar de smaakvolle voordeur, strak in de lak, doet het idee van een studenten­ huis direct verdwijnen. Ook het trap­ penhuis met nette loper maakt duide­ lijk dat hier stijlvol wordt gewoond. Bewoonster van twee hoog, Hanneke Brinkman, verhuurt sinds acht jaar één van haar zolderkamers aan een student.

"Het is begonnen als een vrienden­ dienst. D e dochter van vrienden uit Friesland ging in Amsterdam stude­ ren. Haar ouders vroegen of ze bij mij op zolder mocht komen wonen. D a n kon ik meteen een oogje in het zeil houden. Ik heb gezegd dat het goed was, maar dat ze het wel zelf bewoon­ baar moesten maken. D e zolder was namelijk een puinhoop." "De kamer zal ongeveer drie bij vier meter zijn, met een eigen keukenblok­ je enn. Er is een eigen toilet en een aansluiting voor een telefoon. Martijn, de jongen die hier n u woont, heeft zelf een abonnement. Dat gaat helemaal buiten mi) om. D e huur is driehon­ derd gulden per maand met één keer per jaar een rekening voor de elektrici­ teit. Daar heeft hij een aparte meter voor. Martijn heeft een eigen, afsluit­ bare voordeur. De buren van een en drie hoog hebben namelijk ook ka­ mers op zolder. En bij mij is het bad­ huis. De badkamer is het enige dat Martijn met mij deelt. Hij heeft een

sleutel o m binnen te komen. De af­ spraak is dat hij zich met de nodige voorzichtigheid gedraagt in mijn huis. Dat hij niet een uur in bad gaat lig­ gen, bijvoorbeeld, of uitgebreid op de bank TV gaat kijken." "Zulke regels moet je in het begin af­ spreken. Hij hoeft beneden niet schoon te maken, alleen de haren uit het putje te halen. Op zijn kamer kom ik zelden. H o e vaak hij,die schoon­ maakt moet hij zelf weten. Verder moet hij rekening houden met de buren, want we delen het trappenhuis. D u s niet 's nachts lallend en juichend de trap op, maar een beetje zachtjes." "Voor de buren was het geen punt dat er iemand op die kamer kwam wonen. We houden ze netjes op de hoogte. Martijn, die hier nu smds '91 woont, zou misschien een tijdje naar het bui­ tenland gaan. D a t hebben we toen ge­ meld. Hij is helemaal ingeburgerd: hij hoort er helemaal bij, ook voor de buren." " D e relatie met Martijn is vertrouwd. Hij is meer dan zomaar een huurder. Als ik weg ben, geeft hij de katten te eten en na de vakantie praten we even bij. Het is vooral een rustige relatie. Hij heeft het druk met z'n studie en z'n studentenvereniging en ik heb een fulltime baan en m ' n eigen afspraken. Ik ben personeelsconsulente bij een verzekeringsmaatschappij. In het

weekend komen we elkaar nog wel­ eens tegen. D a n komt hij douchen, terwijl ik allang op ben. We maken even een praatje en ik vraag hoe het thuis gaat. Ik ken zijn ouders ook. Ik ben nieuwsgieng naar iemands reilen en zeilen en Martijn is heel openhar­ tig. Ik beschouw me meer als een huisgenoot dan als een moeder van hem. Hij heeft een goed contact met zijn ouders en zal dus niet snel hier komen uithuilen. Ook als hij ziek is gaat hij naar huis. Maar als hij htilp nodig heeft, is dat geen punt, hoor." "Het heeft mijn leven niet drastisch veranderd, dat er iemand op zolder kwam wonen. Je houdt er rekening mee dat iemand kan binnenlopen. Als ik weet dat Martijn nog kan komen douchen, doe ik de deur niet op de haak, bijvoorbeeld. En ik vind het leuk om mee te maken hoe iemand begint te studeren. Martijn zit bijvoor­ beeld bij het studentencorps. H e t is leuk om h e m erover te horen vertel­ len. Wat er allemaal bij komt kijken om een dispuut uit te zoeken, bijvoor­ beeld. N e e , ik heb hem geen advies gegeven. D a t zou ik niet kunnen." "Maar wanneer hij om één uur 's middags onder de douche gaat, omdat hij pas om zes uur 's ochtend in z'n bed lag, denk ik wel, wat heerlijk dat ik dat niet meer heb. Ik vind het prima het hij dat doet, maar het is een leven dat heel ver van me af staat. We zijn elkaar één keer tegengekomen. Toevallig gmgen zijn vereniging en mijn koor op dezelfde avond naar het­ zelfde café. D a t was leuk, het gaf wel even hilariteit." "Zelf heb ik Spaans en Algemene Taalwetenschappen gestudeerd aan de UVA. Ik was toen al wat ouder. Je had toen ook nog tijd om er andere dingen

en m tiyifu^[,iT Vin ook \filr\hvfltweliopTi^." weo­ tekker

naast te doen, werken bijvoorbeeld. N u gaan studenten helemaal op m h u n studie. In die tijd kon er best wat meer druk achter, maar het is wel be­ langrijk dat er ruimte blijft om naast een studie andere dingen te doen." "Zelf heb ik maar drie maanden op kamers gewoond. Het was een gemeu­ bileerde zolderkamer en de hospita was erg streng. Ik mocht 's nachts geen herenbezoek hebben. Dat moest netjes 's avonds de deur uit. Ik ben toen maar versneld bij mijn vriend in­ getrokken. Martijn heeft trouwens alle vrijheid op dat gebied. Zijn vriendin mag gewoon blijven logeren." "Of ik na Martijn weer iemand op ka­ mers zou nemen? Dat ligt eraan hoe­ veel moeite het zou kosten om iemand te vinden. Als Martijn iemand anders ^ o u weten en het klikt, doe ik het waarschijnlijk wel. D a t vind ik belang­ rijker dan het geld. Ik zou erop letten of iemand dezelfde achtergrond heeft en dezelfde mening over dingen. Het zijn hier gehorige huizen, dus is het belangrijk om overlast te voorkomen. Iemand met gigantische boxen die constant heavy metal muziek aan heeft staan, lijkt me niet echt prettig. Je moet iemand kunnen vertrouwen. Martijn en zijn voorgangster kende ik allebei al. D a t vond ik wel belangrijk. Ik zal niet zo snel een wildvreemde die een briefje door de bus gooit, in huis nemen." "Eigenlijk ben ik verwend m e t Martijn en zijn voorgangster. We hebben nooit narigheid gehad. Ik kende de gezinnen en het is altijd plezierig ge­ gaan. Het was louter toeval dat ik ben gaan verhuren en geen idealisme. Maar ik vraag me af of dat niet voor veel mensen geldt."

Gelukkig zijn er nog eerlijke men­ sen. T o e n ik laatst aan een collega vroeg wat hij nou écht van deze co­ lumns vond, antwoordde hij dat ze te vaak bleven steken in 'gebabbel'. Diep in mijn hart ben ik het met hem eens. D e driehonderd woorden die ik elke zondag aan elkaar rijg, vormen bepaald geen afspiegeling van de dingen die ik 's nachts in bed bedacht heb. Al typend vecht ik tegen het jezuïetenbloed dat door mijn aderen vloeit en me altijd weer verleidt om preekjes af te leveren die fonkelen van maatschappijkri­ tiek en een even hypnotiserende als kokette Spiritualiteitszin. Diep in mijn hart heb ik heimwee naar de tijd waarin er nog breed­ ontwikkelde intellectuelen beston­ den die over alles een mening had­ den, compleet met voetnoten en ci­ taten. Diep in mijn hart ben ik een vurige moraalridder die verlangt naar zoveel overredingskracht en gezag, dat ze hele volksstammen kan laten meedelen in pijnlijk­ mooie inzichten en vooral: in het onmodieuze geloof m die rechtvaar­ dige, liefdevolle wereld die ons is beloofd en opgedragen. Durf ik met stellig te zijn uit angst voor cynische leeftijdgenootjes? Verhul ik idealen expres door damesbladengebeuzel om 'toegankelijk' te blijven? Waar­ om ben ik zo laf om op papier niet even vaak te refereren aan de woor­ den van Degene die me inspireert, als dat ik stiekem in mijn 'echte leven' doe? Mijn naam is Judas en daar wil ik geen Nix­generatie de schuld van geven. Niemand vraagt me mijn m o n d te houden. Ik ben het zelf die me ver­ plicht tot gebabbel en waarom? Omdat ik vrees dat ik mij anders se­ rieus ga nemen, een groupie van mijn eigen groeiprogramma word. Masturberen maakt niet bhnd, nachtelijk eigengeilen doet dat wel. D e taal van ware woorden heeft zich altijd klein gehouden, strikt persoonlijk, alledaags. En om dan toch iets groots te zeggen: die taal aanleren zie ik als mijn taak. Dat is de stelling die ik neem en nee... daar zie je niets van. D É S A N N E VAN B R E D E R O D E

Hiërarchie "Wat mij nog het meest opvalt, is het egalitaire klimaat aan de Nederlandse universiteit. Ik ben meer gewend aan een hiërarchische structuur, waarin de verantwoordelijkheden langs verticale lijnen lopen", zegt prof.dr Andries Sanders, decaan bij Psychologie en Pedagogiek in een interview met het faculteitsblad Tranz. Sanders, die over drie jaar met emeri­ taat hoopt te gaan, werkte eerder in Duitsland, de Verenigde Staten en bij het onderzoeksinstituut TNO. En dat brengt hem volgens het blad "in de positie dat hij kritisch en creatief tegen de Nederlandse academische gebruiken kan aankijken." Volgens Sanders hoeft een goede hiërarchie helemaal geen autoritaire gezagsstruc­ tuur te betekenen. "In een hiërarchie zoals mij die voor ogen staat, liggen de verantwoordelijkheden duidelijk en zijn er goede mogelijkheden voor overleg en kritiek. Maar leidinggeven­ den moeten wel leidmg geven." De leiding moet weten wat er speelt binnen de organisatie. "Ik vind het belangrijk om zomaar wat rond te dwalen door het gebouw. Ik maak dan hier en daar een praatje. Ik wil weten wat er leeft. Ik hecht aan een goede sfeer." Sanders zegt dat hij van alle docenten op de faculteit het meeste onderwijs geeft in de propaedeuse. "Dat is erg tijdrovend en bovendien helemaal niet eenvoudig. Ik kijk bij jonge personeelsleden ook altijd of ze wel goed college kunnen geven in de onderbouw. Zonder dat komt er geen vaste aanstelling!" Overigens is Sanders niet alleen gem­ teresseerd in de jongerejaars. Hij draagt ook de afgestudeerden een warm hart toe. Volgens de decaan kunnen de alumni op allerlei manie­ ren de faculteit van dienst zijn, niet in de laatste plaats door het volgen van nascholingscursussen. Maar bovenal kan "het onderhouden van contacten met voormalige studenten en docen­ ten gewoon erg leuk zijn". BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen