Ad Valvas 1995-1996 - pagina 589

PERSONEELSKATERN

AD VALVAS 23 MEI 1996

PAGWA 1 1

Inspanning voor nieuw werft waclitgelders bedruipt ziclizelf Faculteiten blijven buiten 'nazorg' De dienst personeelszaken van de vu heeft de afgelopen jaren een uitgebreid dienstenpal<l<et samengesteld om exwerknemers snel weer aan het werk te krijgen. Het mes snijdt aan twee kanten. De ontslagenen zitten niet lang thuis, de VU is van hoge uitkeringslasten af. Iedereen blij. "We maken maar zelden mee dat mensen de boot afhouden."

niet langer dan negen maanden werkloos zijn en die nog minstens anderhalf jaar uitkering voor de boeg hebben worden hiervoor uitgenodigd", legt Verboog uit. Dat lijkt logisch, want het is de groep waarop het meest te verdienen valt. Maar is het ook niet de groep die het makkelijkst zelf de weg weet te vinden op de arbeidsmarkt. "Wij bepalen zelf wie meedoet en wie niet", aldus Verboog. "En we denken dat deze groep de intensieve begeleiding het hardste nodig heeft. Via deze samenwerking met de uitzendbureaus ontdekken we ook veel zogeheten verscholen vacatures, banen die niet in de krant komen en anders voor de uitkeringsgerechtigden onzichtbaar blijven. We maken met VURAMA vooral gebruik van de arbeidsmarkt-expertise van de bureaus. Dat staat los van het uitzendwerk van Randstad en Manpower. We schieten er immers niets mee op als onze werklozen een uitzendbaan krijgen." Het project VURAMA, dat loopt

sinds februari, zal één jaar duren. Zoals het er nu naar uitziet, verwacht Verboog dat de samenwerking verlengd zal worden, "al gaan we zeker niet voor een open einde-regeling".

Peter Boerman "Zeg alsjeblieft geen wachtgelden meer", benadrukt B. Verboog, hoofd afdeling administratie, databeheer en uitkeringen van Personeelszaken. "Sinds het BWOO, het besluit werkloosheid onderwijs- en onderzoekspersoneel, twee jaar geleden is ingevoerd heten ze gewoon werkloosheidsuitkeringen." Hoe de financiële verplichtingen jegens vertrokken personeel ook genoemd worden, feit blijft dat de universiteiten in Nederland er de laatste jaren een flink deel van hun budget aan kwijt zijn. Aan de vu loopt de post jaarlijks op tot bijna twintig miljoen gulden (landelijk zelfs tot bijna driehonderd miljoen). Geen wonder dat de universiteit er alles aan doet om de uitkeringen te beperken. De laatste jaren gebeurt dat overigens niet zonder succes. "De tendens is dalende", erkent Verboog. Hadden eind '94 nog bijna zeshonderd ontslagenen van de vu recht zijn, waar we weinig aan kunnen doen op een uitkering, een jaar later waren om hun kansen op de arbeidsmarkt te dat er nog maar 474. Dat betekent vergroten. Die laten we dan ook met ongeveer één wachtgelder op acht rust. We volgen hun neveninkomsten werknemers. In 1995 liep bijvoorbeeld nog, maar daar blijft het bij. Daarnaast van 267 mensen de uitkering af, terwijl hebben we een constante groep van maar 216 ex-werknemers een nieuwe zo'n 85 aio's. Die krijgen een speciale uitkering aanvroegen. Nog opvallender arbeidsmarkttraining via Startbaan in is de terugloop in de duur van de uit- hun laatste en één na laatste jaar. Blijft keringsverplichtingen. Eind '93 had de over een categorie met zo'n driehonvu nog in totaal 2200 jaar uitkering derd mensen. Daar richten we onze voor de boeg, twee jaar later was dat meeste aandacht op." driehonderd jaar minder. Die aandacht neemt tegenwoordig Verboog deelt de uitkeringsgerechtig- verschillende vormen aan. Zo begeden van de vu op in drie categorieën. leidde het punt personeelsvoorziening "Aan de ene kant heb je zo'n honderd van het arbeidsbureau vorig jaar ongemensen die allang geleden uitgetreden veer zeventig uitkeringsgerechtigden

Flexibeler

en worden nu nog eens zo'n vijftien mensen via Startbaan geholpen met hun schreden op de arbeidsmarkt. Ook heeft de vu een accountantsbureau in de hand genomen dat de plannen beoordeelt van ex-werknemers die een eigen bedrijfje willen beginnen. Sinds kort is de vu daarnaast een samenwerking aangegaan met de twee grootste uitzendbureaus van het land. Randstad en Manpower, om zo'n vijftig a zestig mensen per jaar intensief te begeleiden bij hun zoektocht naar passend werk. De deuren van de vu zijn dus niet gelijk gesloten wanneer je contract niet meer wordt verlengd, vertelt Verboog. "We sturen nu in ieder geval niets

Hoewel de werkloosheidsuitkeringen tegenwoordig ten laste van de faculteiten komen, is het terugdringen ervan nog steeds een taak van de overkoepelende dienst Personeelszaken. Niet alle faculteiten werken even hard mee, laat Verboog zich ontvallen. Toch wordt het personeelsbestand van de vu steeds flexibeler. "Onze personeelsfunctionarissen doen al langer veel aan de interne mobiliteit. We willen nu ook een soort arbeidsmarktdeskundige aanstellen om de externe mobiliteit te bevorderen. Daartoe hebben we al een subsidie-aanvraag ingediend." Is het niet vreemd dat de faculteiten wel moeten betalen voor zelf aangegane verplichtingen, maar nauwelijks mee (kunnen) werken aan het beperken daarvan? "De faculteiten zijn verIllustratie Berend Vonk oorzakers van de uitkeringsverplichtingen", bevestigt Verboog. "Maar ze meer over de post. Als iemands uitke- kunnen eigenlijk weinig doen om de ring begint, ontvangen we hem hier. duur van de uitkeringen te beperken. Dan geven we toelichting over de We hebben het hier niet zozeer over de mogelijkheden op de arbeidsmarkt en 'werkgeversrol', maar over andersoorwat er bij ons mogelijk is. Over het tige contacten. De echte bemoeienis algemeen krijgen we daarop positieve vindt dan ook hier plaats. Het is overreacties. We maken maar zelden mee bodig om wat wij hier integraal doen door vijftien faculteiten afzonderlijk te dat mensen de boot afhouden." Verboog heeft zo een mes in handen laten opknappen. Hoe de faculteiten, dat aan twee kanten snijdt. De ex- en de universiteit als geheel, ervoor werknemer wordt aan een nieuwe baan kunnen zorgen dat zo min mogelijk geholpen, de vu is verlost van een fikse mensen in de uitkeringen belanden, kostenpost. De investering in de dat is weer een heel ander verhaal." samenwerking met Randstad en Manpower, opererend onder de naam VURAMA, kan op die manier worden terugverdiend. "Alleen de mensen die

Wachtgelden bedreigen student-assistenten markt voor het aantal uren dat ze als student-assistent gewerkt hebt. Personeelszaken verplicht student-assistenten met een wachtgelduitkering dan ook zich in te schrijven bij een uitzendbureau en 'passend werk' te accepteren. "En dat interpreteren we heel breed", zegt Verboog dreigend. Hoewel dit veel studenten zal afschrikken na hun assistentschap wachtgeld aan te vragen, wordt er toch naarstig gewerkt aan oplossingen voor , ,- -;f'"ff de uitkeringsverplichtingen. Een van ook onder de nu van kracht zijnde de mogelijkheden daartoe is wat een BWOO, het besluit werkloosheidsuitke- 'Randstadcontract' is gaan heten. De ringen onderwijs- en onderzoeksperso- student-assistent schrijft zich dan in bij neel. Dat betekent dat ze recht hebben een uitzendbureau, waarna de faculteit op wachtgeld. En dat is een doom in hem inhuurt. Dat lijkt duur, omdat het oog van Personeelszaken, die er dan ook het uitzendbureau betaald alles aan doet om de wachtgeldlasten moet worden. "Gemiddeld kost deze naar beneden te brengen. "In het alge- constructie dertig tot veertig procent meen gaat het maar om heel weinig meer", bevestigt Verboog. "Maar uituitkering", vertelt B. Verboog, hoofd eindelijk is het vaak toch voordeliger. administratie, databeheer en uitkerin- Het zijn directe uitgaven. Je hebt geen gen bij Pz. "De meesten werken maar lasten in de nasleep, betaalt geen vereen klein gedeelte van de week en bou- lofdagen of ziekte. Je betaalt puur wen zodoende niet veel uitkeringsrech- alleen de uren, zodat je weet waar je ten op. Toch willen we htm uitkerin- aan toe bent." gen zoveel mogelijk voorkomen." De Randstadconstructie wordt meer Veel student-assistenten maken nooit en meer toegepast binnen de vu. gebruik van hun recht op wachtgeld. "Toch zijn er faculteiten die het nog te Als ze dat wel doen, moeten ze name- weinig doen", zegt Verboog. Wiskunde lijk beschikbaar zijn voor de arbeids- en informatica, een van de grootste

De student-assfstent ligt onder vuur. Zowel de faculteiten als de studenten zelf willen de assistentschappen behouden, maar Personeelzaken wil ervan af. De wachtgeldlasten worden te hoog. Steeds meer faculteiten moeten daardoor overstappen op dure Randstadcontracten. Peter Boerman Veertig volledige banen vertegenwoordigen ze, de bijna vierhonderd student-assistenten die de vu momenteel nog rijk is. Vooral bij de bèta's en bij economie zijn ze in trek om jongerejaars studenten te begeleiden bij practica. De studenten zijn er over het algemeen blij mee. Het is leuk werk en het verdient stukken beter dan baantjes via het uitzendbureau. Ook de faculteiten zijn vrij tevreden. De studenten zijn enthousiast en de afstand tussen de begeleider en de jongerejaars studenten is klein. Toch ziet het er niet naar uit dat de positie van de student-assistenten de komende tijd onaangetast zal blijven. Student-assistenten vallen namelijk

leveranciers van student-assistenten, is een van de faculteiten waar Verboog op zou kunnen doelen. "We zijn allemaal in dienst van de faculteit en niet van een uitzendbureau", vertelt GertJan van Wingerde, die zichtbaar verbaasd is wanneer hem de Randstadconstructie uit de doeken wordt gedaan. Van Wingerde is voor het tweede achtereenvolgende jaar student-assistent bij informatica. Hij begeleidt jongerejaars bij de computerpractica op de faculteit. Met zo'n vijftien tot twintig collega's deelt Van Wingerde een eigen terminal-kamer op de faculteit. "Dat is één van de voordelen van het assistentschap, al is de apparatuur hier wel wat verouderd ten opzichte van wat er in de andere terminalzalen staat. Maar hier kunnen we er in ieder geval altijd in, we hebben een sleutel en er wordt minder streng opgelet of er een computer aan blijft staan." Ook Claudia Mura, practicabegeleidster voor een dag in de week bij bedrijfsinformatica, doet dat niet via het uitzendbureau. Ze reageert zelfs verbaasd als ze hoort recht op wachtgeld te hebben na afloop van haar baantje. Ze wordt aangenomen per semester, voorlopig voor twee 'eenheden', wat neerkomt op een dag in de week. "Over acht maanden verspreid

komen we daar ook wel aan", vertelt Mura. "Soms is het drukker, soms minder." De meesten blijven maar een jaar lang student-assistent, vertelt Mura. "Je wilt zelf ook tijd hebben om af te studeren." De faculteit doet er volgens haar wel van alles aan om de studenten langer aan zich te binden. Niet om wachtgeld te voorkomen, denkt Mura, maar om van de ervaring te profiteren. "Zeker in het begin was het best moeilijk. We begeleiden studenten die net zo oud zijn als wij. Dat moet je wel leren." Heeft ze het gevoel dat ze werk doet dat eigenlijk door docenten zou moeten worden gedaan? "Voor een deel wel, ja." Ook bij Scheikunde wordt de Randstadconstructie zo min mogelijk gebruikt. "Alleen als de student er zelf om vraagt", verklaart secretaris dr P. Kwantes. Hoewel het formele streven bij de chemici is het aantal studentassistenten terug te brengen, blijkt volgens Kwantes "de praktijk weerbarstiger dan de theorie. Er is dan ook nog geen student-assistent minder aangenomen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen