Ad Valvas 1995-1996 - pagina 275

AD VALVAS 14 DECEMBER 1995

PAGINA 7

En breng dat jervies nou eens terug A bestek en servies in de mens. verdwijnt en dat noopt de mensa's van d om plastic wegwerpborden te gebruiken. De restaurantwerkgroep van het Universitaire MllieuPlatform (UMP) «S het niet eens met de gang van zaken.

'sg met de plastic borden, vveg met het 'blo­industrievlees en weg met de iverschilHgheld Ria van IVIinnen, Esmeralda Woestenenk Aleid Bos

Didi Kriegsman: 'Is er geen partner, dan kan worden gekeken in hoeverre deze patiënt kan terugvallen op een sociaal netwerk' Peter Welters - AVC/VU

Chronisch zieken niet altijd beter af met partner Eerste proefschrift van onderzoeksgroep Lasa markeert begin van grootschalig ouderenonderzoek Chronisch zieken die samenwonen kennen minder iichamelijke beperkingen dan patiënten zonder partner. IVIaar dat is niet altijd het geval, zo blijkt uit het proefschrift van Didi Kriegsman, dat zij vrijdag 15 december zal verdedigen. De dissertatie is de eerste die voorkomt uit de onderzoeksgroep Longitudinal Aging Study Amsterdam (Lasa) van de vu, die vanuit verschillende disciplines een grootschalig bevolkingsonderzoek doet naar veroudering.

Caroline Buddingli' Didi Kriegsman heeft onder­ zocht in hoeverre lichamelijke gevolgen van chronische ziekten verminderen als patiënten een partoer of kinderen hebben die hen steunen. Als er sprake is van één chronische ziekte heeft de patiënt meestal baat bij het samenwonen met een partner. In dat geval nemen de lichamelijke beperkingen af, maar deze posi­ tieve invloed van de partner is met aanwezig wanneer iemand lijdt aan meerdere ziekten tegelij­ kertijd. Bij veel ouderen met meer ziek­ ten is niet aangetoond dat een partner een positief effect heeft. "We hebben vervolgens geanaly­ seerd of er nog verschillen waren ten aanzien van verschillende chronische ziekten", zegt Kriegsman. "Dat bleek het geval. Op grond van het klmisch beeld kun je al afleiden dat chronische ziekten sterk verschillend zijn. De een ontstaat acuut, bijvoor­ beeld m het geval van een beroerte. Maar artrose ontstaat geleidelijk en wordt langzamer­ hand erger. Deze verschillen blij­ ken dus ook gevolgen te hebben voor de wijze waarop de directe naasten zich moeten aanpassen. Uit het onderzoek kwam naar voren dat in het geval van een beroerte het samenwonen met een partner handig is. De positie­ ve invloed van de partner is aan­

wezig, ongeacht de hoeveelheid steun die hij of zij aan de patiënt geeft", aldus Kriegsman. Klaarblijkelijk voelt de patiënt zich al beter als de partner aan­ wezig is. Kriegsman deed haar onder­ zoek binnen het Lasa. Dat staat voor Longitudinal Aging Study Amsterdam en is een interdiscip­ linaire onderzoeksgroep. Ze ver­

beter geen partner hebben, dan een die nauwelijks helpt. Wij weten dit nog niet helemaal te verklaren." De onderzoekster geeft aan dat bij andere chronische ziekten nog niet bekend is of een verschil in mate van steun bepalend is voor de lichamelijke beperkingen van chronisch zieken. "We gaan dit onderzoek voortzetten. Uit

'Bij Cara-patiënten veroorzaakt juist een geringe hoeveelheid concrete steun van de partner duidelijk meer lichamelijke beperkingen' richtte haar onderzoek vanuit het instituut voor Extramuraal geneeskundig onderzoek (Emgo) en de vakgroep huisarts­, ver­ pleeghuis­ en sociale geneeskun­ de.

Concrete steun Ten aanzien van Cara­patiën­ ten kwam ze tot een andere con­ clusie: bi) deze patiënten blijkt het niet zo te zijn dat alleen de aanwezigheid van een partner al voldoende is. Sterker, daar ver­ oorzaakt juist een geringe hoe­ veelheid concrete steun van de parmer duidelijk meer lichame­ lijke beperkingen. Je kunt dus

dit proefschrift blijkt dat er wel iets aan de hand is, maar dat we nog niet met zekerheid kunnen zeggen hoe het bij de verschillen­ de chronische ziekten precies zit. Binnen de Lasa wordt binnen­ kort de tweede meting gedaan, onder een populatie van driedui­ zend ouderen tussen 55 en 85 jaar. Uiteindelijk willen we min­ stens drie en het liefst vier metin­ gen doen. Hopelijk kunnen we dan op basis van die gegevens, die dus op verschillende tijdstip­ pen zijn verzameld, meer uitspra­ ken doen." Het weten in hoeverre het heb­ ben van een parmer en de mate

van hulp belangrijk is voor het welbevinden van de chronisch :ziekte, is volgens Kriegsman voor­ al van belang voor huisartsen die met deze kennis patiënten beter kunnen begeleiden. "Als je weet dat bij een bepaalde chronische ziekte de steun van een parmer heel belangrijk is, dan zou de arts hier extra aandacht aan kunnen besteden. Als de patiënt een partner heeft, zou je als arts tij­ dens een huisbezoek kunnen vaststellen in hoeverre de partner hulp geeft. En is er geen partoer, dan kan worden gekeken in hoe­ verre deze patiënt kan terugval­ len op een sociaal netwerk."

Beleidsvorming Lasa is drie jaar geleden van start gegaan. Het is de bedoeling dat het interdisciplinair onder­ zoek van deze groep meer zicht geeft op veroudering. Het bijzon­ dere van het onderzoek is dat op meerdere momenten een groot aantal vragen wordt gesteld aan een van tevoren vastgestelde populatie. Daardoor kunnen voor meerdere aspecten verande­ ringen in de tijd worden gemeten en kurmen toevallige vertekenin­ gen in eerdere onderzoeksresul­ taten worden getraceerd. De gegevens van Lasa zullen door het ministerie van volksge­ zondheid, welzijn en sport voor beleidsvorming worden gebruikt. Maar het onderzoek is bovenal wetenschappelijk interessant, aangezien voor het eerst mensen uit verschillende richtingen aan een gezamenlijk onderzoek op dit gebied meewerken en samen gegevens verzamelen en analyse­ ren.

Ongeveer een half jaar geleden is er in het UMP de restau­ rantwerkgroep opgericht omdat we vonden en vinden dat er op milieugebied nog het een en ander gedaan kan worden in de dne restaurants. Na het bekende kastje en de muur zijn we uiteindelijk bij het hoofd van het restauratief bedrijf terechtgekomen, met wie we nu een flink aantal gesprekken hebben gevoerd. De grote dwarsligger bleek, niet onver­ wacht, het grote geld. Milieu vraagt investeringen die nu een­ maal geld kosten. ' Een grote kostenpost die elk jaar terugkomt, is de aanschaf van serviesgoed en bestek. Als men ze niet per ongeluk laat stuk vallen, zouden deze duurzame artikelen langer dan een jaar mee moeten gaan. Maar omdat er zoveel niet terugge­ bracht wordt, gaat het servies meestal niet langer dan een jaar mee. Het geld dat in duurzaam servies gestoken wordt, is dus weggegooid (wat op zich past m een wegwerpcultuur als de onze). Het restauratief bedrijf zal zich misschien genoodzaakt voelen geheel op wegwerpservies over te gaan. Een voorbeeld hiervan heeft al plaats gevonden m het res­ taurant (voorheen "mensa") in het w n­gebouw. Voor soep werden daar plastic kommen gebruikt. Deze werden onlangs vervangen door porseleinen kommen, maar al na twee dagen was er geen kom meer over. Resultaat: weer plastic kommen. Volgens het UMP zou dit niet mogen voorkomen, vandaar onze medewerking aan de postercampagne om servies en bestek terug te brengen. Het geld dat nu wordt weggegooid, zou gebruikt kunnen worden voor de financiering van zinni­ gere zaken. Het UMP had al een waslijst. Met de verbouwing

van de restaurants (datum nog onbekend) zouden veel milieubelastende zaken, zoals onnodige verpakkmgen, al wegvallen. Maar hoe zit het met de rest? Waarom is het pakje melk goedkoper dan de getapte melk? Waarom krijgt de vleeseter bio­industrievlees op zijn/haar bord? Ja, de restaurants wor­ ^ den niet gesubsidieerd door de vu, maar de vu houdt zich wel bezig met de prijzen. Ze is zich bewust van de krapper wordende studentenbeurs en ziet de prijzen daarom liever niet stijgen. Scharrel­ of biologisch vlees is wat duurder, dus komt het er niet in. Als de milieu­investeringen er echter doorkomen, dan levert dat op de lange termijn geld op, zodat de prijzen helemaal niet hoeven te stijgen. Nu wil het geval dat een bedrijf slechts m milieumaatrege­ len geïnteresseerd is als daarvoor een draagvlak bestaat onder zijn klanten. Het restauratief bedrijf twijfelt echter aan het bestaan van zo'n draagvlak. Enige aanwijzingen die zouden kurmen leiden tot een conclusie op dit pimt, spreken elkaar nog wel eens tegen. Er zijn enquêtes waaruit blijkt dat de meerderheid van de restaurantbezoekers bereid is meer te betalen voor een milieubewust produkt; daarnaast laat de bezoeker in de praktijk vaak een onverschilligheid zien. Dit uit zich onder meer in het wel meenemen maar niet terug­ brengen van servies en bestek en het over het hoofd zien van (kame­)melktaps wanneer die als experiment aanwezig zijn (zoals een tijd geleden in het restaurant van de medische faculteit). Uit ervaring weten we dat mensen milieuvriendelijke maat­ regelen wel accepteren, mits ze er niet dramatisch op achter­ uit gaan. Dit hebben we gemerkt na de invoer van de mok. Men mopperde nog wat omdat dat er nu eenmaal bijhoort, maar komt nu elke pauze met de eigen mok aanzetten. Waarom dan ook geen melktaps, scharrelvlees, biologische groenten en duurzaam servies? Uit uw behoefte, want de klant is koning.

Ingezonden Mededeling

Donderdag 14 december presenteert de Emancipatiecommissie om 14.30-uur in het A u d i t o r i u m het rapport 'VROUWEN IN RADEN, BES TUREN EN COMMISSIES'. Aansluitend v o l g t een forumdiscussie onder leiding van mw mr T. LoddersElfferich. Emancipatiecommissie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen