Ad Valvas 1995-1996 - pagina 669

AD VALVAS 27 JUNI 1996

PAGINA 1 1

'We hebben er nu al veel te veel' Studentenwerving in het buitenland De manier waarop de VU studenten werft, is, vergeleken met buitenlandse universiteiten, uniek. Buitenlandse universiteiten blijken veel minder gespitst op het binnenhalen van zoveel mogelijk studenten. "We houden ons niet bezig met werving in de strikte zin van het woord. We hebben al zoveel studenten, we hoeven er niet meer", zegt de voorlichter van een Zwitserse universiteit.

Martine Zuidweg

De voorlichters van de vu ontvingen onlangs een delegatie van buitenlandse collega's voor een studieochtend over studentenwerving. De buitenlanders, stuk voor stuk hoofden voorlichting van universiteiten, waren afljomstig uit Zwitserland, Zweden, Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, Finland, Colombia, Italië, Engeland en Ierland. Ze hoorden hoe drs J.W. Vos de ins en outs weergaf van de advertentiecampagne die de vu in 1992 startte onder het motto 'Deze tijd vraagt om een Vrije Universiteit'. Die campagne moest niet alleen het imago van de vu opvijzelen maar ook het marktaandeel van de universiteit vergroten. Vos presenteerde het als een succesverhaal. En inderdaad groeit het marktaandeel van de vu sinds 1992 gestaag. Toch is er ook kritiek op grootschalige reclamecampagnes zoals die van de vu. Zo stelde de kersverse voorzitter van de Landelijke Studentenvakbond (Lsvb) Christel Grimbergen onlangs dat de campagnes aankomende studenten geen goed beeld geven van wat ze werkelijk van hun studie kunnen verwachten. Er zit te veel reclame tussen de voorlichting, vindt Grimbergen. "Alles is erop gericht om zoveel mogelijk studenten binnen te halen." Maar zolang de universiteiten voor elke student een zakje geld ontvangen,

zal dat niet veranderen. Alleen in het buitenland, waar de rijksbijdrage vaak onafhankelijk is van het studentental, staan publiciteitscampagnes niet in het teken van de werving van zoveel mogelijk studenten. Zo zegt voorlichter Kristine Lyngbo van de Southern Denmark Business School: "Wij willen geen studenten at all costs. Dat zou onze reputatie schaden. We willen niet het risico lopen dat ze halverwege afhaken en dan gaan rondvertellen dat we een slechte universiteit zijn." De Deense universiteiten worden niet betaald naar het aantal studenten dat ze binnenhalen, maar wel naar de hoeveelheid afgestudeerden. Lyngbo: "We hebben dus niets aan mensen die halverwege afhaken." Om het aantal uitvallers te beperken, is het zaak aankomende studenten zo uitgebreid mogelijk te informeren, zegt de Deense voorlichter. "We willen zorgen dat mensen in ieder geval precies weten wat hen te wachten staat." Het liefst verwelkomt de Southern Denmark Business School studenten die al wat van de wereld hebben gezien. Die een grote reis hebben gemaakt of al een tijdje hebben g'ewerkt. In de selectieprocedure voor de universiteit leveren die ervaringen extra punten op. Ljrngbo: "We willen studenten die bewust kiezen voor onze universiteit, niet omdat hun ouders dat zeggen of omdat ze na de middelbare school nu eenmaal iets

moeten doen." De Pontificia Universidad Javeriana in Colombia krijgt geen cent van de overheid, de studenten betalen alles zelf. Wat nog niet betekent dat de universiteit erop uit is zoveel mogelijk studenten binnen haar poorten te lokken. "Wij hoeven niet op studenten uit te gaan. Wij willen alleen de besten", zegt 'director de Comunicationes' Oscar Jaramillo, zichtbaar trots. Een semester aan de Pontificia Universidad Javeriana kost bijna 1000 dollar. Niettemin telt de vestiging van de universiteit waar Jaramillo werkt nog vierduizend studenten. En dan zijn ze nog zorgvuldig geselecteerd, zegt Jaramillo: "Elk jaar moeten we weer veel studenten afwijzen."

Kwaliteit Dat de Colombiaanse universiteit alleen de besten in haar collegebanken wil zien, heeft te maken met het imago van de universiteit, legt Jaramillo uit. "Onze universiteit is heel oud en er hebben veel bekende mensen, onder wie ministers en burgemeesters, gestudeerd. We hebben een naam hoog te houden." Voor het voorlichtingsbeleid betekent het dat de campagnes draaien rondom het woordje 'kwaliteit'."We leggen uit dat ons onderwijs van heel hoge kwaliteit is en dat onze studenten de beste banen krijgen." Ook de technische universiteit in

Zurich, The Federal Institutes of Technology, zit niet te springen om studenten. Voorlichter Max Hauck: "We houden ons niet bezig met werving in de strikte zin van het woord. We hebben al zoveel studenten, we hoeven er niet meer." Wel probeert Hauck het aandeel vrouwelijke studenten op zijn universiteit te vergroten. "We streven naar meer vrouwelijke professoren. Dat vereist natuurlijk in eerste instantie meer vrouwelijke studenten. Op sommige faculteiten, en dan gaat het overwegend om puur technische opleidingen, is op dit moment nog geen twee procent vrouw." Hauck organiseert bijvoorbeeld speciale informatiedagen voor meisjes van middelbare scholen. Hij vindt het belangrijk meisjes apart voor te lichten, omdat ze in een gemengde groep te snel worden gedomineerd door jongens. Hoewel studentenwerving op dit moment geen prioriteit heeft binnen het voorhchtingsbeleid van zijn universiteit, verwacht Hauck dat daar in de toekomst verandering in komt. "Straks knjgen we, net als de rest van Europa, te maken met een slinkend aantal jonge mensen." Maar Ruth McDonnell van het Ierse University College Cork verwacht van die kant voorlopig geen problemen. Ze wijst erop dat Ierland over een groot reservoir aan jongeren beschikt. "Een goed katholiek land als het

onze", verklaart ze lachend. Niet voor niets is er nauwelijks sprake van competitie tussen de Ierse universiteiten, zegt McDonnell. Toch is er wel wat concurrentie. Het University College Cork heeft haar concurrent zo'n 200 kilometer verderop. Daarom doet McDonnell wel iets aan studentenwerving. "We gaan de middelbare scholen langs m het gebied tussen onze universiteit en de concurrent. En dan vooral de scholen in het midden van dat gebied, waar de scholieren niet vanzelfsprekend voor ons kiezen." Er zijn ook universiteiten die helemaal niet aan studentenwerving doen. De Karl-Franzens-Universitat in Oostenrijk bijvoorbeeld. "Het speelt bij ons niet. Wij hebben er op dit moment veel te veel", zegt Christian Reiser, die zich in hoofdzaak bezighoudt met wetenschapsvoorlichting. In Oostenrijk is het aantal studenten niet bepalend voor het geldbedrag dat de universiteiten krijgen. En dat is maar goed ook, vindt Reiser. Hij heeft geen goed woord over voor het Nederlandse systeem. Zo vindt hij het onjuist om de financiële bijdrage van de overheid afhankelijk te maken van het aantal afstudeerders. "Dan kun je iedereen wel een diploma geven."

Om de hoek bij het Vlaams Blok Wouter de Kruif is derdejaars Nederlandse taal- en letterkunde. Sinds februari verblijft hij in Antwerpen om te studeren aan de plaatselijke universiteiten (UFSIA en UIA). Hij woont daar in de wijk Borgerhout in een speciaal 'Erasmus-huis' met 36 andere studenten. Een buurtverslag. Wouter de Kruif

Bij mij om de hoek, in de Van Maerlantstraat, is het hoofdkwartier gevestigd van het Vlaams Blok. Het grote grijze gebouw, met rolluiken voor de ramen, is 'versierd' met vlaggen, waarop de 'zwarte' leeuw van Vlaanderen staat afgebeeld. De muren van dit fort zijn behangen met opvallend grote affiches voorzien van korte slogans. De inmiddels beruchte slogan 'Eigen volk eerst', ontbreekt niet.

Een op de vier Antwerpenaren stemt op het Vlaams Blok. Deze partij, die onder leiding staat van de communicatief vaardige en daardoor gevaarlijke Filip Dewinter, is hiermee de grootste partij van Antwerpen. Het Vlaams Blok maakt echter geen deel uit van de coalitie, zodat Dewinter geen burgemeester is. Onlangs verscheen er in de Volkskrant een artikel van een kamerlid van het Vlaams Blok, die beweerde dat de partij niet neo-nazistisch was en geen banden onderhield met aanhangers van andere rechts-extremistische groeperingen. Dewinter, die zich goed bewoist is van wat hij allemaal zegt, publiceert en doet, kon de uitingen van zijn pupil niet onopgemerkt voorbij laten gaan en hij rectificeerde daarom het een en het ander. Zo beweerde hij onder andere dat het Vlaams Blok wel degelijk nauwe contacten onderhield met de extreem rechtse partij van Le Pen in Frankrijk. De term 'Grote Kuis', die werd gebruikt op posters met een

afbeelding van een bezem, is bovendien rechtstreeks weggeplukt uit het propagandamateriaal van Goebbels. Het was daarom zeer 'naïef geweest van Dewinter als hij zijn onderdaan niet publiekelijk had verbeterd. Wat maakt een partij als het Vlaams Blok dan toch zo populair bij de door ons als gemoedelijk gekarakteriseerde zuiderbuur? Ik kreeg van veel Antwerpenaren te horen dat zij stemden op het Vlaams Blok omdat zij kritiek wilden leveren op de politici die toen aan de macht waren. De kranten hier in België staan dagelijks vol met smeergeldaffaires (Coeme), helikopterschandalen (Claes) en omkoopperikelen. Ik kan mij echter niet voorstellen dat dit de echte reden is voor het stemmen op het Vlaams Blok, want ook de club van Dewinter komt regelmatig negatief in het nieuws. Zo is Dewinter al een paar maal gearresteerd wegens het 'verbouwen' van een immigrant. Misschien vervult Dewinter een voorbeeldfunctie waarop de Antwerpenaren jaloers

zijn. Misschien is het wel pure haat jegens immigranten. Laten we echter niet vergeten dat 75 procent van de Antwerpenaren niet op het Vlaams Blok heeft gestemd. Sommigen onder hen willen dit ook duidelijk kenbaar maken. Er waren 'buttons' verkrijgbaar met de volgende tekst: '1 op 4, maar ik niet.' Deze buttons waren in no time uitverkocht. Een groot gedeelte van de Antwerpse gemeenschap schaamt zich dus kermelijk voor het (stem)gedrag van zijn buur. Borgerhout is een multi-culturele wijk en hier vergaart het Vlaams Blok zijn meeste stemmen. Als ik naar mijn Turkse bakker fiets, dan passeer ik altijd het bunkerachtige hoofdkwartier. Ik zou wel eens een kijkje willen nemen in het gebouw, omdat ik benieuwd ben hoe die mensen achter die rolluiken eruit zien en hoe zij denken. Ik doe het echter niet en ik zal het waarschijnlijk ook wel nooit doen. Angst? Schaamte voor mijn medemens?

isvskiJ^ atfi öfi95)i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen