Ad Valvas 1995-1996 - pagina 238

PAGINA 6

AD VALVAS 30 NOVEMBER 1995

'Voor schijnbaar toeval moet je openstaan' Lunchbijeenkomst over De Celestijnse belofte 'De Celestijnse belofte' van James Redfield, die hoog scoort op de bestsellerlijsten van dit jaar, laat ook de gemoederen van een aantal vrouwelijke personeelsleden op de vu niet onberoerd. Maandag 27 november begon een serie van drie lunchbijeenkomsten over deze roman, waarin de waarde van de wetenschap wordt gerelativeerd en de lezer wordt opgeroepen oog te krijgen voor de betekenis van het niet-meetbare. Frieda Pruim

"Het boek grijpt me aan en stoot me tegelijkertijd af', motiveert een van de tien deelneemsters haar deelname aan de serie lunchbijeenkomsten over De Celestijnse belofte. "Het boek is slecht geschreven, maar toch is het een bestseller. Dat intrigeert me." Ze is niet de enige die wat dubbele gevoelens aan het lezen van het boek heeft overgehouden. Universiteitspastor Jannet Delver, die de serie bijeenkomsten leidt, had moeite met het avontuurlijke verhaal dat de auteur als verpakking koos voor de tien inzichten waarmee hij zijn lezers wil laten kennismaken. "Ik moest me heen bijten door het verhaal, maar ik herkende de inzichten", aldus Delver. "Het is vergelijkbaar met zo'n 'ben-ik-romantisch-quiz' m de Libelle: je wordt meegetrokken omdat je je voortdurend afvraagt of je jezelf erin herkent." De Celestijnse belofte gaat over een manuscript van 600 voor Christus dat enkele jaren geleden is ontdekt in Peru. Het document voorspelt dat er tegen het einde van de twintigste eeuw een bewustzijnsverandering optreedt, waardoor mensen antwoord krijgen op de vraag waartoe ze op aarde zijn. Dat gebeurt aan de hand van tien inzichten, die in het boek een voor een worden onthuld. Tijdens de eerste lunchbijeenkomst passeerden de eerste drie inzichten de revue: volgens het eerste inzicht worden mensen zich aan het einde van deze eeuw steeds meer bewust van schijnbare toevalligheden. Het tweede inzicht leert ons dat het

leven een soort spirituele zoektocht is, waarbij je naar het nu kijkt met in je achterhoofd hoe het denken zich heeft ontwikkeld in de afgelopen duizend jaar. Het derde inzicht stelt het universum voor als "één groot energiesysteem". "Ik ben met spiritualiteit en religie bezig. Dan zie ik dit boek en kom ik bepaalde mensen tegen", zegt een van de deelneemsters, Simone, over het bestaan van schijnbare toevalligheden. "Als je voor bepaalde dingen openstaat, komen ze naar je toe. Misschien hadden die anders ook wel plaatsgevonden, maar had ik er niet aan deelgenomen." Corinne herkent dat. "In rugzakvakanties sta ik er open voor, dus dan kom ik op het juiste moment bepaalde mensen tegen, maar in het

Cultuur gewone leven ben ik daar meestal niet zo gevoelig voor. Nu hoop ik bijvoorbeeld toevallig iemand tegen te komen omdat ik zo graag iets met muziek wil." "Hier zit ik", reageert een stralende Simone. Gelach stijgt op. Petra heeft een andere ervaring: juist als zij zich er niet speciaal voor openstelt, komen er goede dingen op haar pad. Zo kwam ze op een eerdere lunchbijeenkomst van het universiteitspastoraat iemand tegen die haar aan een nieuwe baan hielp op de vu. Zij ziet het leven als een toneelstuk waar

'Zo voorspelde een handlezer vijf jaar geleden dat ik naar India zou gaan. Dat gebeurde ook'

iedereen een rol in heeft die gedeeltelijk vastligt en waarnaar men op zoek moet gaan. "Zo voorspelde een handlezer vijf jaar geleden dat ik naar India zou gaan. Dat gebeurde ook. Je hebt voor een deel wel een vrije wil, maar bijvoorbeeld wie je partner wordt, Ugt volgens mij vast." "Ik ben op zoek naar zo'n blauwdruk, maar die vind ik niet", reageert Corinne. Anderen hebben juist wel het gevoel dat een aantal gebeurtenissen in hun leven zijn voorbestemd. "Tijdens mijn studie wist ik op een gegeven moment gewoon wat voor afstudeernchtmg ik zou kiezen", vertelt Ellen. "Een paar jaar geleden ging ik 'toevallig' naar het afscheid van een collega, die me op het spoor bracht van mijn

Peter Woiters - AVC/vu

huidige baan op de vu. En pas ging ik kijken naar een huis dat al een aantal dagen eerder in de krant had gestaan. Dat huis hebben we gekocht." Volgens sommigen is dit een kwestie van intuïtie, anderen hebben ervaren dat dit soort gebeurtenissen zich als het ware buiten hun bewustzijn voltrekken. "Je hebt een bedoeling en daar doe je iets mee of niet", meent Agnes. Volgens Ineke ligt er een 'sjabloon' vast, "maar hoe je je daarbij voelt, IS een keuze". Of van tevoren vaststaat wie je partner wordt en hoeveel kinderen je krijgt, betwijfelt ze. Maar ze gelooft wel dat je zelf kiest welke ouders je hebt. Als "methode" spreekt het idee van een blauwdruk Delver wel aan. "Zo zei

een vriendin van me die haar man heeft verloren, dat ze daar veel van kan leren. Dat is een manier om de situatie onder ogen te zien. Maar als je zegt dat je alles zelf hebt gekozen, hebben veel mensen wel ontzettende pech Zo'n uitspraak zou ik dus niet durven doen. Als ik iets doe dat goed voelt, kan ik dat opvanen als een stapje verder op mijn blauwdruk, maar of dat echt zo is, weet ik niet."

de gekste dingen: van de Franse revolutie tot Spaanse cultuurgeschiedenis. Het enige probleem was dat al die vakgroepen waar de vakken vandaan gehaald worden, hun eigen roosters hadden. Het kon dus voorkomen dat je vol zat met tentamens, terwijl je ook colleges moest volgen voor andere vakken. Of dat colleges op dezelfde tijd vielen, terwijl dat het enige semester was dat je ze nog kon doen. Dat was voor mij extra lastig, omdat ik in twee jaar wou afstuderen. Dit jaar hebben ze dat proberen te ondervangen door de uniforme jaarindeling in te voeren.

wilde gaan doen met m'n leven nadat ik klaar was met algemene letteren. Ik beschouwde m'n studie meer als een met een groot woord - academische onderbouwing daarvan. Stiekem is mijn idee dat ik ooit als schrijver door het leven wil gaan. Los daarvan wilde ik in elk geval met correctie- en vertaalwerk verder gaan. Ik werk nu bij een Amerikaanse uitgever van medische boeken in Blaricum. Het is mijn baan om deze boeken op congressen en symposia te presenteren. Ik ben niet opgeleid voor dat vak, maar een algemene beeldvorming van wat er in de boekenwereld omgaat en een bepaalde manier van denken heb ik toch zeker wel meegekregen van de universiteit.

'Bij algemene letteren was het "hoi"' Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten nu eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week: drs Harman Hoetink (27) over algemene letteren.

Drs Harman '* Hoetink: 'Ik heb colleges gelopen over de gekste dingen: van de Franse revolutie tot Spaanse cultuurgeschiedenis'

Bram de Hollander

Frieda Pruim

C

"Ik heb vijf jaar economie gestudeerd, maar uiteindelijk heb ik me toch bekeerd tot m'n eerste liefde: de taal. Al van jongsaf schrijf ik verhalen en gedichten, zonder er bij stil te staan dat je daar ook je vak van kon maken. Economie was een oude middelbare-schoolliefde van me. De uitgangspunten van economie vind ik nog steeds heel leuk, maar de studie ging heel duidelijk de bètakant op, terwijl ik economie meer als menswetenschap zag. Daar ging de lol gauw vanaf. Maar omdat ik zat aan te hikken tegen de dienstplicht, heb ik het toch nog vrij lang volgehouden. In m'n laatste jaar bij economie heb ik onder meer business English gevolgd bij de letterenfaculteit. De docente die dat vak gaf, werkte ook bij het Taaicentrum van de vu en bracht mij in contact met de mensen daar. Van het een kwam het ander en zo ben ik daar

mijn vervangende dienstplicht gaan doen. Ik werd verleid om aan de letterenfaculteit te gaan studeren door een aantal docenten die ik op het Taaicentrum heb leren kennen. Zij hadden hart voor hun vak en voor de studenten. Dat was voor mij een grote opluchting na de afstandelijke toestanden bij economie. Hèt grote verschil was dat er een sfeer heerste waarin je bij iedereen binnen kon lopen. En als een docent tijdens een college iets zei en je snapte het niet, dan kon je gewoon zeggen: pardon, mag ik even wat vragen. Bij economie zat je met z'n drie-, vierhonderden in een collegezaal, dus daar was gewoon geen sprake van. Je moest zo snel mogelijk je aantekeningen maken en maar hopen dat je je tentamen haalde. Als ik bij economie naar een docent toeging, moest ik eerst uitgebreid uitleggen wie ik was en wat ik deed en kon ik dan pas komen met m'n vraag.

Bij algemene letteren was het 'hoi', zeggen wat je wilde en je kon weer weg. Dat heeft voor mij heel veel uitgemaakt: het idee dat je niet een van de honderden bent.

KLAAR

AF Ik had het liefst Engels willen studeren, maar dat kostte te veel tijd. Bij algemene letteren gold m'n propaedeuse economie en kon ik mijn werk bij het Taaicentrum als stage laten gelden. Het voordeel van algemene letteren was verder dat ik naast Engels als kernvak nog allerlei andere vakken kon volgen. Ik heb colleges gelopen over

Algemene letteren is geen studie waar je in moet stappen als je niet weet wat je ermee wilt. Dan kan ik me voorstellen dat je de weg kwijtraakt, want je hebt héél veel keuzemogelijkheden. In mijn geval was de begeleiding goed, maar ik kan me voorstellen dat er studenten zijn die er baat bij hebbin om iets meer stunng te krijgen. Ik had van tevoren een vrij helder idee wat ik

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen