Ad Valvas 1995-1996 - pagina 633

AD VALVAS 13 JUNI 1996

PAGINA 7

Film en theater bij maaniiclit openluchtvoorstellingen in Vondelpark en Amsterdamse Bos Nu de tropische temperaturen weer toeslaan, lijkt het zaak ook voor cultuur op zoek te gaan naar plakvrlje plekken. Natuurlijk beschikken bioscopen en theaters over airconditioning, maar zo'n temperatuurverschil van tien graden levert al gauw een verkoudheid op. Beter ­ . is het langzaam af te koelen in de buitenlucht, bijvoor­ beeld in het Vondelpark of in het Amsterdamse Bos.

­.rrteSffis

jrT7iï'.ii

Kaurismaki uit 1990, een film die eer­ der tragikomisch dan spannend is. Een in Londen woonachtige Frans­ man wil zelfmoord plegen, maar zodra hij zijn hoofd in het fornuis steekt, staakt het gasbednjf. Hij huurt een moordenaar m om de klus te klaren. Als hij een leuke vriendin tegen het lijf loopt, wil hij echter niet meer dood. Helaas, de afspraken zijn al gemaakt. Op zaterdag 13 juli wordt Macabre van William Castle uit 1957 vertoond, eigenlijk een nogal matige horrorpro­ duktie. H e t bijzondere van de film zit in het feit dat de regisseur zijn publiek vooraf vertelt dat men tijdens de voor­ stelling verzekerd is tegen 'dood door schnk'. Een klok laat zien wanneer de verzekering afloopt. "Film belooft veel, maar biedt weinig", aldus de speelfilmencyclopedie. Het verhaal?

Cultuur

Dick Roodenburg Al voor de twaalfde achtereenvolgen­ de zomer vinden in het openlucht­ theater in het Amsterdamse Bos toneelvoorstellingen plaats. N a Sha­ kespeares Kmg Lear in 1995 staat nu De Kaukasische Knj tknng van Bertold Brecht op het programma. Op dit moment is de bouwploeg nog bezig om het toneel voor 9 juli speelklaar te maken. Vanaf dan tot en met 24 augustus wordt het stuk, onder regie van Frances Sanders, elke week van dinsdag­ tot en met zaterdagavond gespeeld. Tenminste, als het weer meewerkt. Bi) regen gaan de voorstel­ lingen niet door. Bertold Brecht (1898­1956) schreef De Kaukasische Knj tknng tijdens zijn ballingschap m de Verenigde Staten. In 1933, op de dag van de Rijksdag­ brand, had hij Duitsland verlaten en kwam hij via Zwitserland, Frankrijk, Scandinavië en Rusland in Amerika terecht. Daar werkte hij samen met onder anderen filmregisseur Fritz Lang. N a de oorlog werd hij als com­ munist beschuldigd van 'onamen­ kaans gedrag'. Omdat de geallieerden hem een paspoort voor West­Duits­ land weigerden, gmg hij m 1948 in Oost­Berlijn wonen.

Het Filmmuseum in liet Vondelpark Pas in 1955 werd De Kaukasische Knjtknng voor het eerst opgevoerd. Het stuk speelt tijdens een burgeroor­ log in een niet nader omschreven land. De gouverneur wordt gedood en zijn vrouw vlucht, met achterlating van haar pasgeboren baby. Het kamermeisje ontfermi: zich over het kind. N a de burgeroorlog eist de moe­ der het kind weer op, om zo de erfe­ nis van haar vermoorde man op te strijken. De zaak komt voor de rech­ ter, een voormalige alcoholische dorpsschnjver die steeds de kant van de armen kiest. Hij tekent een krijt­ kring en plaatst het kind m het mid­ den met de beide vrouwen eromheen. Het kind zal volgens de rechter naar de ware moeder trekken. De Kaukasische Knj tknng telt maar

liefst 72 rollen, die door twaalf acteurs en actrices worden gespeeld en gezon­ gen. Onder hen bekende namen als Bodil de la Parra, Porgy Franssen en Roeland Femhout, de tegenspeler vay Kim van Koeten in de film Zusj e. De toneelvoorstellingen in het Amsterdamse Bos beginnen om half tien 's avonds, zodat de bezoekers het theater nog zonder fiets­ of zaklamp kunnen vinden. Film verdraagt echter geen daglicht, dus de openluchtpro­ jecties van het Nederlands Filmmuse­ u m beginnen pas zodra het donker is. Vanaf 29 juni tot en met 17 augustus wordt op een groot scherm voor het terras van het Vondelparkpaviljoen elke zaterdagavond een film vertoond. Dit jaar koos het Filmmuseum een aantal films uit het eigen archief: klas­

siekers als High Noon en Vertigo, maar ook een b­film als Macabre en het curieuze Pihbus uit de oertijd van de film. Spanning in het park is het thema en naast de inhoud van de film zullen ook de weersomstandigheden weke­ lijks voor de nodige spanning zorgen: ook hier gaat bij regen het feest met door. High Noon, dè klassieke western van Fred Zinneman uit 1952, opent het programma op zaterdag 29 juni. Niks spaghetti­persiflage, maar Gary Coo­ per die het als eenzame held tegen een aantal schurken opneemt. Vaak op televisie, maar meestal Duits nagesyn­ chroniseerd. Voor de liefhebbers van het genre, strak geregisseerd volgens de regels van het spel. Een week later draait / hired a contract killer van Aki

Och, laat maar zitten. Dan liever op 20 juli naar Fthbus, een bijna archeo­ logische vondst uit de Desmet­collec­ tie van het Filmmuseum. Deze stom­ me film uit 1915 wordt live op de piano begeleid. Filibus is een vrouwe­ lijke luchtpiraat, die opereert vanuit een futuristische zeppelm. Verder op 27 juli De spooktrein uit 1939, een in Nederland gemaakte film van de voor de nazi's gevluchte Tsje­ chische regisseur Karl Lamac, op 3 augustus Duel, het filmdebuut van Steven Spielberg uit 1972, op 10 augustus The killing (1956), een uit­ stekende vroege film van Stanley Kubrick over een overval op de kas van een renbaan en tot slot op 17 augustus Vertigo uit 1958, de klassieke thnller van Alfred Hitchcock waarnaar het café bij het Filmmuseum genoemd is. Informatie over het doorgaan van de voorstellingen Amsterdamse Bos 6433286 (op speeldagen vanaf 18 00 uur), Filmmuseum 5891400

'Dan blijlct dat je gewoon nog lieel weinig weef Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week: drs Yvette de Graaff (22) over bedrijfsinformatica.

C

Echt een duidelijk beeld van wat informatica inhield, had ik met toen ik er aan begon. Daar stond ik gewoon met bij stil. Tijdens een open dag lieten ze zien dat je ging programmeren en dat leek me wel leuk. De meeste mensen die deze studie doen, zijn echte compu­ terfreaks, weten zo'n beetje alles al van programmeren af als ze hier komen en zitten de hele dag achter de computer. Ik dus niet. Ik was hier misschien in het begin ook wel een vreemde eend in de bijt. Maar ik vond computeren, zeg maar tekstverwerken en spelletjes doen, altijd wel heel leuk. En ik was ook goed in wiskunde.

KLAAR

AF Het eerste jaar begonnen we met dne meisjes, maar na een jaar was ik alleen overgebleven. Dat is wel apart, ja. Iedereen kent je, omdat je meer opvalt. Ik vond dat met erg. Af en toe keken de jongens me met zo'n blik aan van: ze snapt er waarschijnlijk niets van. N o u , dan vond ik het wel ' leuk om het tegendeel te bewijzen en dat deed ik dan dus ook. T o c h vmd ik

niet dat dit echt typisch een studie voor jongens is. Maar het beeld is nog steeds dat computers een mannenzaak zijn en dat zal meisjes wel afschrikken. N a het eerste jaar informatica ben ik de bovenbouwstudie bedrijfsinforma­ tica gaan doen. Die opleiding ging dat jaar net van start. De andere speciali­ saties vond ik toch te technisch en te veel computerig. Als bedrijfsinformati­ cus ben je niet zozeer met de techniek bezig, maar vorm je als het ware de schakel tussen de technische kant en de klant. Het trok mij wel aan dat je binnen deze nchting ook andere vak­ ken zou krijgen, zoals economie en psychologie, en dat het meer op de praktijk gericht zou zijn. Maar dat viel tegen. Tijdens mijn stage dacht ik wel eens: wat heb ik nu aan mijn studie? Dan blijkt dat je gewoon nog heel weinig weet. Een van de dingen die je tijdens je werk moet kunnen, is communiceren. Je moet de klant die weinig verstand heeft van informatica, van alles kun­ nen uitleggen. Als ik kijk wat er tij­ dens de studie aan is gedaan, dan is dat erg beperkt. Presenteren en schrij­ ven bijvoorbeeld hebben we nooit geleerd. We moesten het wel eens doen, maar dan zaten mensen echt te stuntelen. Er werd dan naderhand ook niet gezegd hoe ze het beter had­ den kunnen doen. Inhoudelijk was er ook weinig aan­ dacht voor de praktijk. We kregen een

Yvette de Graaff: 'De meeste mensen die deze studie doen, zijn echte computerfreaks' heleboel vakken, maar er werd geen link gelegd met de toekomstige baan. Eén keer gebeurde dat wel, tijdens een practicum waarin we een informa­ tiseringsprobleem moesten oplossen dat een jaar eerder had gespeeld bij een bedrijf. T o e n kwamen verschillen­ de vakken samen en begreep ik einde­ lijk waarom ik een bepaalde saaie theorie moest beheersen. Bednjfsinformatica was natuurlijk een nieuwe studie, dus ik begrijp ook wel dat de faculteit niet m eén keer het

ideale studieprogramma kon samen­ stellen. Maar ik kreeg ook wel eens de mdruk dat de docenten er gewoon niet bij stil stonden dat wij de kennis nodig hebben voor een baan. Ze draaiden gewoon him programma af en that's it. T o c h heb ik veel interessante dingen geleerd, van veel aspecten weet ik iets af. We zijn breed opgeleid, dus ook breed inzetbaar. Kijk, het voordeel is dat het bednjfsleven staat te spnngen om bedrijfsinformatici. J e kunt als werknemer eisen stellen. Zeggen: ik

Bram de Hollander

kom bij jullie werken, maar ik wil wel die en die cursus volgen. Ik realiseer me dat deze houding een luxe is, hoor. N u ook bijvoorbeeld; ik heb nog geen zin om te werken, wil nog even bijkomen van het afstude­ ren. Nou, dat doe ik dan ook rustig. Want als ik wil werken, heb ik ^^ snel een baan. En dat is toch ^^ wel een lekker idee. ^^ (CB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen