Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 642

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 642

9 minuten leestijd

AD VALVAS 13 JUNI 1996

PAGINA 16

Depressiviteit

Dana Duncan: 'Ik ben dol op vanillevla sinds ik in Nederlan d ben'

Bram de Hollan der

^De kofïiekopjes zijn zo klein...' Voor buKenlandse studenten en docenten die de W bezoeken, is het even wennen. Hoe zit de universiteit in elkaar, waar zijn de klompen, wat zijn kroketten en hoe maak je contact met de inheemse bevolking. De Canadese Dana Duncan vertelt In de serie: 'Te gast'. Marianne Hoek van Dijke "Woensdag heb ik m'n laatste tenta­ men. Als ik dat haal, ben ik afgestu­ deerd", zegt ze tussen neus en lippen door. Dana Duncan (24) heeft er dan drie maanden rechtenstudie aan de vtJ op zitten. De bekroning van haar stu­ die in Victoria BC in Canada. Na de highschool deed ze eerst drie jaar over

TE GAST haar undergraduation, waarin ze veel psychologie en sociologie kreeg. De daaropvolgende law school sluit ze nu na drie jaar af. Specialiseren doe je in Canada pas na je rechtenstudie. Er volgt eerst een verplicht stagejaar bij een advocaat, waarna ze zich lawyer mag noemen. "Maar ik heb geen zin om meteen na m'n studie te gaan werken tot m'n pensioen", griezelt Dana. "Ik wil eerst nog wat van de wereld zien en lol hebben. Daarom ben ik naar Amster­ dam gekomen." Li september zal ze dan aan het serieuze werk beginnen op een advocatenkantoor. Bij haar cursussen over Nederlands en Europees recht aan de vu hoorden verschillende excursies, onder meer naar een zitting van het Joegoslavië­ tnbunaal. "Het was ongelofelijk", ver­ telt Dana. "O p de dag dat wij daar waren, bekende voor het eerst een verdachte schuld. Hij was nog jong en zag er heel gewoon uit, maar als je hoorde waar hij allemaal van werd be­ schuldigd... Het was schokkend. Ik vond het moeilijk te beseffen dat het allemaal echt was. In Canada wordt niet zoveel wereldgeschiedenis ge­ schreven." Ze heeft veel geleerd van de manier waarop mensen in Europa hun ge­ schiedenis beleven. De Tweede We­ reldoorlog, bijvoorbeeld. Haar groot­ vader heeft erin meegevochten, maar vanuit Canada is het geschiedenis­ver­ weg. "Hier zijn de spanningen uit die

tijd nog steeds voelbaar. Ik heb er met studenten uit verschillende landen over gepraat. Sommigen zijn nog steeds heel boos, anderen voelen zich schuldig over wat hun land heeft ge­ daan tijdens de oorlog en zoeken naar een manier om de geschiedenis achter zich te laten. Het verbaast me dat mensen er nog zulke heftige gevoelens over hebben." In Canada spelen dit soort dingen met. Het contact met de enige buur, de Verenigde Staten, is goed. "Cana­ da is een groot land. Elk deel heeft een heel eigen karakter, zowel wat omgeving betreft als economisch. Als ik in het buitenland ben, voel ik me Canadees. Maar als ik thuis ben, voel ik me meer inwoner van British Co­ lumbia. Het is een district met veel bergen, ruige gebieden en aan de westkust de oceaan." Hobby's van Dana zijn dan ook waterskiën, zwem­ men en rotswanden beklimmen. Dat laatste zal ze hier moeten missen. "Ik heb in België een paar mensen zien klimmen. Maar die rotsen waren lang niet zo hoog als die bij ons." Ze weet niet of studeren in Amster­ dam en Victoria anders is. Daarvoor heeft ze te weinig van het gewone Ne­ derlandse studentenleven meege­

Bcsle AiHer, »U weel Iwt vié \ ö n vo\(eti ^èixit^ veleten an a^^n vt»riv«i^

maakt. De activiteiten in het hospiti­ um slokken veel tijd op. "Er is hier al­ tijd wel wat te doen en ook buiten het hospitium heb ik vrienden. Mensen komen hier studeren om andere men­ sen te leren kennen. Ze zoeken naar ervaringen beyond hun studieprogram­ ma. Ik heb hier dan ook veel minder gnp op m'n sociale leven dan in Ca­ nada. Daar ging ik hooguit één keer per week uit. O mdat ik hier stucjie en vakantie combineer, vind ik het veel moeilijker om mezelf aan het werk te houden." Ze kent bijna geen Nederlandse stu­ denten. Dat vindt ze wel jammer, maar gelukkig heeft ze met een vriendin vong weekend een real Dutch family opgezocht. Nog kennissen van haar grootouders. "Ze waren heel aar­ dig en opgewekt en we hebben een fietstocht gemaakt", vertelt Dana. "Dat IS iets wat je bij ons niet doet. Hier fietst iedereen: jong en oud, njk en arm, op alle mogelijke manieren gekleed. In Canada zie je alleen heel atletische types met een dure fiets. En dan nooit om gewoon mee van de ene plek naar de andere te komen." Een overeenkomst tussen Nederland en Canada vindt Dana het multicultu­ rele karakter van de samenleving. Ze hoort van andere buitenlandse studen­ ten dat ze uit steden komen waar al­ leen witte mensen wonen. Dat is in Canada met zo. Dana woont op zichzelf in Victoria. Haar ouders wonen te ver van de uni­ versiteit af om bij hen te kunnen blij­ ven wonen. Canadese universiteitsste­ den hebben geen flats als Uilenstede, dus wonen de meeste studenten m een appartement. Met een collegegeld

van vierduizend gulden per jaar is dat bepaald geen vetpot. "Ik krijg een beurs en heb een lening van de rege­ ring, die rentedragend wordt zodra ik afstudeer", vertelt Dana. "Verder werk ik tijdens de zomer om een spaarpotje te maken. Zo is het best te doen: leningen, werken en aan het eind van het schooljaar alles op je cre­ ditcard kopen", vat Dana samen. In Canada heeft elke student zo'n kaart en gebruikt 'm om in geval van nood aan geld te komen. Op het gebied van eten zouden Ne­ derland en Canada elkaar wel wat te bieden hebben. "Ik ben dol op vanil­ levla sinds ik in Nederland ben", ver­ zucht Dana. "Ik snap niet dat ze dat m Canada niet hebben. Iemand zou het moeten gaan invoeren. Dan begm ik met een vriendin in Amsterdam een koffiehuis, waar je grote koppen koffie met slagroom en beygels kunt krijgen. Want die mis ik hier. De koffiekopjes zijn zo klein, dat je ze in twee slokken leeg hebt." Haar plannen voor de meer nabije toekomst beginnen al op de dag na haar laatste tentamen. Met een vriendin samen gaat ze 'Europa doen'. Dana gaat er eens goed voor zitten. "We gaan naar Berlijn, Polen, Praag, Spanje en Portugal, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Griekenland en Turkije. In totaal hebben we twee maanden de tijd, dus we kunnen in elke stad zo'n drie dagen blijven. Maar we zijn wel flexibel, hoor. Wanneer we vinden dat het te snel gaat, blijven we gewoon een dagje langer."

wvaar v«^l u wa^^^r ik

mxroidc^ ais u 5

Vorige week een biecht over mijn jaloezie op die lieve, onschuldige, niet door psychologisch meta­ge­ zwets verpeste Mariah Carey. In ex­ tended venion houd ik hetzelfde ver­ haal ook wel eens bij vrienden. Fout. Ik heb geen muzieksmaak waarmee je bij 'mensen die het weten kunnen' goede sier maakt. Ik hoor Paradiso en de Melkweg af te schuimen, 'Therapy?' te­ draaien en een T­shirt met het portret van wij­ len Kurt Cobain naar lezingen en forumpjes aan te trekken. Lekker shockeren met de blik van een zelf­ doder over de volle breedte van je borsten,­ een giftiger statement kun je niet maken. Uit protest tegen al die opgelegde depressiviteit, heb ik daarnet de nieuwste Borsato aangeschaft. Bij­ komend voordeel: niemand die 'm ooit zal lenen. Ik krijg eerder onge­ vraagd educatieve (?) muziekjes ca­ deau, dan dat iemand wil leren hoe je je kunt laten gaan op makkelijk mee te zingen tearjerkers, met alle vrolijkmakende opluchting daarna. Nee, in mijn vriendenkring is ieder­ een in de ban van Carey's absolute tegenhangster: Alanis Morisette. Eenentwintig pas en nu al teksten die barsten van traumatische lief­ desgeschiedenissen, van wereldwrok en zelfhaat, van innerlijke observa­ ties en de verontrusting om een 'communicatief onvermogen' dat steeds weer maakt dat juist heel in­ tense relaties in hypocrisie ontaar­ den. Schreeuwende pijn, ontroe­ rend gevloek, haat die recht uit het hart gegrepen is en liefde die onder alle suikerlaagjes bitter blijkt; bitter­ mooi en daarom zo herkenbaar. Als iemand vandaag de ambassadrice van de diepgang is, dan is het Ala­ nis wel. Als ik iets wantrouw, dan is het dat massale heulen met 'diepgang'. Diepgang is een trend geworden en Vrouwen die hun onredelijke be­ schuldigingen, intieme verlangens en worstelingen er ongekunsteld uitbrullen, scoren hoog. In plaats van met stereotiepe schatjes of slet­ ten, kunnen we ons eindelijk identi­ ficeren met een échte vrouw. Ik krijg er spontaan zin in een glas sherry van. Ik wil me helemaal niet identificeren, verdomme. Ik wil me­ zelf alleen herkennen in mezelf. En strakjes in de kinderen. Dat spreekt. DÉSANNE VAN BREDERO DE

Ijstijd "De volgende ijstijd zullen we niet kunnen tegenhouden, hoe ijverig we ook broeikassen", schrijft columnist Frank Beunk in Aardweek, het mede­ delingenblaadje van de faculteit Aard­ wetenschappen. In het noorden van Europa zakken volgens de auteur de boomgrenzen al weer naar beneden. "Na enige wateroverlast zul je nog eens wat beleven; straks reiken de gletsjers weer tot de Bonkevaart, we­ reldhaven Rotterdam valt droog, voortdurende vertraging wegens ijsaf­ zetting op Schiphol", schetst de au­ teur de gevolgen van de nieuwe ijstijd. Maar zo heel snel gaat het niet, want het dieptepunt van de koudeperiode valt over ongeveer 800 generaties. Dan zal de grond tot honderd meter diep bevroren zijn. Enige voordelen kan de ijstijd ook hebben: "Geen alternatieve elfsteden­ tochten in Finland meer nodig, en, gelukkige bijkomstigheid, we zijn dan ook af van het gezeur van onze elfste­ denvereniging, die er alleen maar op uit lijkt te zijn ons de tocht der toch­ ten door de neus te boren. Permanent bevroren grachten en plassen! Hoog­ uit enige twijfel over de ijsdikte rond midzomer." Met hoeveel korrels zout het verhaaltje moet worden genomen, wordt niet gemeld. Beunk heeft nog wel een nuttige tip met het oog op het nageslacht: "Wat zijn gewenste eigen­ schappen tijdens de ijstijd? Goed kun­ nen schaatsen natuurlijk! Biologen hebben ons geleerd dat wat de soort ten diepste drijft het voortplanten van de eigen genen is. Dus dames, stel uw genen op tijd veilig bij het schaatsta­ lent om u heen." BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 642

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's