Ad Valvas 1995-1996 - pagina 616

ADVALVAS 6 JUNI 1996

PAGINA 6

Kamelen op binnenterrein VÜ Pleinfeest met circus-acts

Cultuur

Het jaarlijkse 'pleinfeest' luidt op de VU de universitaire zomer in. Omdat het weer daar echter niet altijd rekening mee wil houden, vindt het programma veiligheidshalve in een tent plaats. Dat sluit ook nog goed aan bij het thema van dit jaar: circus. Op woensdag 12 juni krijgt de VUbevolking tijdens de lunchpauze een feestelijke mix van acrobatiek, magie, muziek en twee kamelen gepresenteerd.

Dick Roodenburg

Het Evenementenbureau van het Cultureel Centrum vu heeft vorig jaar z'n lesje wel geleerd, 's Morgens vroeg al sierde een fraaie fontein het binnenterrem van de Vrije Universiteit en het pleinfeest beloofde een buitengebeuren te worden. Omdat echter de regen dreigde en het bovendien nogal koud was, besloten organisatoren Gert de Jager en Femke Lonmg op het laatste moment het programma naar binnen te verplaatsen. Daar werd het verder best gezellig - met onder anderen een zeemeermin in een rijdende badkuip en een zingende ijscoman - maar die fontein heeft er de rest van de dag wat triest bijgestaan. Het komende, alweer vierde, pleinfeest speelt zich dus af in een tent. Daarvoor is Circus Caprioli Variété uitgenodigd, dat zichzelf omschrijft als een 'wereldcircus in zakformaat'. Je zou kunnen zeggen dat Capnoli ergens tussen straattheater en circus in zit: geen dieren, maar wel acrobaten, jongleurs, goochelaars en clowns. De acts worden begeleid door, en afgewisseld met, live-muziek van het All Stars Orchestra, een wat weidse benaming voor een groep van vier muzikanten. Wel bespelen ze allemaal meerdere instrumenten en sinds kort is het gezelschap aangevuld met zangeres Evelyne Frantow, die op de vu een extra programma zmgt. Dat de

Opnieuw donatie voor tlieater/ muzielizaal Het vsB-fonds zegde begin deze week een donatie van ƒ42.000,- toe voor de inrichting van de nieuwe theater/ muziekzaal op Uilenstede.

muzikanten naast him gewone blaassnaar- en toetsenwerk ook de nodige fratsen zullen uithalen, mag van een circusorkest verwacht worden. Het Circus Capnoli is zoals gezegd vegetarisch - het werkt althans zonder dieren - en blijkbaar vond het evenementenbureau dat wat eenzijdig. Bij een beestenbedrijf in Brabant werden twee kamelen gehuurd, waarop liefhebbers een rondje over het binnenterrein kunnen lopen. Fotograaf Bram de Hollander zal polaroids schieten, zodat een ieder zijn of haar vakantiekiek alvast binnen heeft. De organisatie wilde overigens eigenlijk olifanten hebben, maar die moesten uit Duitsland komen en dat werd te duur. Het spreekt vanzelf dat de aankleding van de tent op het binnenterrein een circussfeer moet suggereren. Daartoe zullen onder andere enkele levensgrote ballonnen in de vorm van clowns de boel opvrolijken. Uiteraard is volop popcorn en ijs verkrijgbaar. Verder zijn nog onderhandelingen gaande met een mimespeler, die mensen vanuit het vu-restaurant de tent in moet lokken.

Het bedrag is volgens een begeleidend schrijven "bestemd voor de aanschaf van theater- en horizondoek, rails; voor de inrichting van de regiecabine en de technische werkplaats". Eerder werd al ƒ25.000,- geschonken door het Schipholfonds. De twee subsidies zijn echter lang niet toereikend. Ad de Ruyter, hoofd van het Cultureel Centrum van de vu (ACC), schat dat

Pleinfeest 1996, woensdag 12 juni van 12 00 14 00 uur, binnenterrein campus Vrije Universiteit, toegang (en polaroids) gratis

Leden van het Circus Caprioli Variété. De echtheid van hun snorren is omstreden.

voor een professionele inrichting van de zaal nog ongeveer twee ton nodig is. Dat bedrag hoopt hij onder andere via een actie onder hoogleraren binnen te krijgen. Hen wordt gevraagd zich naast hun wetenschappelijke stoel ook een culturele stoel aan te schaffen. Bovengenoemde bedragen hebben overigens betrekking op de inrichting van de zaal. Op de begroting van de bouw zelf gaapt nog een gat van naar verluidt minstens enkele tonnen. Die kosten zijn echter voor rekening van Intermezzo, de woningbeheerder op Uilenstede van wie de Vnje Universiteit het gebouw gaat huren. (DR)

'Sociale gerontologie sluit fantastisch aan op de actualiteit' Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten nu eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week: drs Annelies van Kooten (52) over de deeltijdopleiding sociale gerontologie.

C

Vroeger was ik heel erg geïnteresseerd in kmderen. Ik ben jarenlang lerares kinderverzorging en opvoedmg geweest. Maar in de jaren zeventig dacht ik: gatverdamme, dat vind ik niet meer leuk. Toen ben ik sociale pedagogiek gaan studeren, dat op volwassenen is gericht. Na die opleiding kon ik docent worden in het ouderenwerk. Ik kwam in dienst van een organisatie

KLAAR

AF die personeel in verzorgings- en verpleeghuizen traint. Door dat werk kreeg ik de behoefte om me wat meer in ouderen te gaan verdiepen. Sociale gerontologie sluit fantastisch aan bij de actualiteit, want door de grote demografische verschuivmgen

worden ouderen steeds belangrijker. Deze studie doet daar een geweldig aanbod in. In een betrekkelijk korte ti)d krijg je enorm veel kennis over de positie van ouderen. Als je snel en diepgaand op de hoogte wilt zijn, dan vind ik deze studie aan te bevelen. Maar dan wel bovenop een andere studie, want het is wel heel specifiek, alleen ouderen. Ik heb alle vakken boeiend gevonden, maar de blokken stonden allemaal wel heel los van elkaar. Ik heb nooit gemerkt dat een docent van een bepaald vak een link legde met een ander vak. Die verbanden moest je zelf zoeken. Als vakken langer zouden duren en als je bij één vak met verschillende docenten zou worden geconfronteerd, zou je meer al tijdens je studie dwarsverbanden gaan ontdekken en uitgedaagd worden tot wat kritischer nadenken. Omdat de vakken allemaal zo kort duurden, moest er in een paar uur tijd zoveel kennis overgedragen worden dat het te veel eenrichtingverkeer is geweest; te weinig tijd voor discussie. Dat vond ik jammer. Soms werd er zo

'Je holt de colleges binnen en je racet na afloop weer naar huis'

college gegeven dat ik dacht: ik hoor nu wat ik heb voorbereid, terwijl ik denk dat een college juist een aanvulling moet zijn. Je moet kijken wat mensen met de stof hebben gedaan en wat hun mening daarover is. Sommige docenten doen dat wel. We hadden één docent bij wie we wekelijks een papertje moesten schrijven. Dat was heel zwaar naast een fiiUtime baan, maar zij gaf daar elke keer een inhoudelijke reactie op. Dat vond ik geweldig. Veel andere docenten komen, vertellen wat ze te vertellen hebben, nemen na acht weken een tentamen af en dat was het. We kregen met name hoorcolleges. Eén keer hebben we een excursie gemaakt. Dat zou wel wat meer mogen, wat mij betreft. Verder zijn we een keer met Knipscheer, de hoogleraar, mee geweest naar een internationaal gerontologisch congres in Boedapest. Dat vond ik ontzettend

leuk. Overdag werden we internationaal op de hoogte gesteld en konden we contacten opdoen met buitenlanders, 's Avonds gingen we met elkaar op stap, waardoor er een heel leuk contact is gegroeid tussen dag- en deeltijdstudenten en docenten. Eindelijk was er tijd om kennis met elkaar te maken, want je holt allemaal de colleges binnen en vooral de avondstudenten racen na afloop weer naar huis. Tijdens mijn studie is de scholingsorganisatie waar ik werkte, failliet gegaan. Ik sta nu ingeschreven bi) verschillende organisaties en als er ergens een cursus gegeven moet worden, dan roepen ze me op. Nog steeds geef ik voornamelijk cursussen aan het personeel van verzorgingshuizen. Daarbij heb ik veel plezier van mijn studie. Maar de specialisatie organisatiekunde die ik heb gevolgd, had wat mij

Bram de Hollander

betreft wel wat uitgebreider mogen zijn. Als ik opnieuw zou mogen kiezen, zou ik misschien Cultuur, Organisatie en Management gaan doen. Ik werk ook bij de Landelijke Organisatie Bewonerscommissies. Daar leer ik ouderen die lid zijn van bewonerscommissies hoe ze voor hun belangen moeten opkomen. Door mijn studie ben ik me er heel bevioist van geworden wat het betekent om ouder te worden in een bepaald tijdperk. Ik kom een stukje onderdanigheid tegen bij deze 75-plussers: ze kijken op tegen de directeur van hun verzorgingstehuis. Ik wil ze meegeven om niet bang voor die directeur te zijn en als gelijkwaardige part^^ ners met hem in gesprek te ^ gaan. ^ (FP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen