Ad Valvas 1995-1996 - pagina 604

AD VALVAS 30 MEI 1996

PAGINA 6

Van Monteverdi tot Charlie Parker Muziekgezelschappen VU in kerk en kroeg In juni laat de Vrije Universiteit zich van haar muzikale kant kennen. Het kamerkoor zingt zestiendeeeuwse zang, het orkest speelt stukken van twee Sergei's, het kamerorkest komt met een kamersymfonie en de bigband blaast bob. Het klassieke genre is in gewijde gebouwen te horen, de jazz in het café.

Dick Roodenburg Het vu-kamerorkest onder leiding van dirigent Daan Admiraal bijt komend weekend de spits af. Op het programma staat werk van Joseph Haydn, Dmitri Sjostakowitsj en Maurice Ravel. Met Haydn waagt het kamerorkest zich voor het eerst aan een klassieke symfonie. De componist zelf noemde ran 99 zijn lievelingssymfonie. Haydn schreef het werk in 1793 te Londen, waar hij beschouwd werd als de grootste levende musicus van zijn tijd: Mozart was dood en Beethoven nog niet bekend. D e Symfonie nr. 99 staat bekend om zijn fraaie vioolpassages en verder valt een trio tussen fluit, hobo en fagot op. Sjostakowitsj is een van de favorieten van het vu-orkest, groots aangepakt in volledige bezetting. Het kamerorkest speelt de veel bescheidener Kammersinfonie op. 83a, een niet vaak uitgevoerde recente bewerking van zijn Vierde Strijkkwartet uit 1949. D e strijkkwartetten gelden meer dan de symfonieën - waarin hij moest vol-

Claudio Monteverdi

doen aan de eisen van de Sovjet-ideologie - als het persoonlijke muzikale testament van Sjostakowitsj. Solist tijdens het Pianoconcert in G van Ravel is Paulo Giacometti. Hij vervangt de eerder aangekondigde pianist David Kuyken, die bij nader inzien geen zin of tijd bleek te hebben. Giacometti studeerde met het stuk af aan het conservatorium, maar speelde toen met twee pianisten. D e eerste kennismaking met het orkest verliep uitstekend. Opvallend in dit pianoconcert uit 1931 is de invloed van de jazz: de pianoakkoorden kunnen soms behoorlijk swingen.

Jazz Maar voor echte jazz moet de liefhebber toch elders zijn. Op donderdag 6 juni treedt de bigband van het Cultureel Centrum v u onder leiding van Arthur Heuwekemeijer op in Café Uilenstede. D e band speelt standards van onder anderen Dizzy Gillespie, Duke ElUngton en Charlie Parker, maar ook eigen composities, zoals het reggaenummer Rasta Rachmaninoff van pianist Rick Piepers. Sinds kort heet de band officieel de Herbie White Bigband, ter nagedachtenis aan de vorig jaar overleden jazzmusicus en dirigent Herman de Wit. Terug naar de klassieke muziek, en wel van zo'n vierhonderd jaar geleden. Het vu-kamerkoor onder leiding van Boudewijn Jansen zingt liederen uit de zestiende eeuw. Het werk van enerzijds de Italiaan Monteverdi en anderzijds de Engelsman William Byrd laat horen dat ook toen al de muzikale opvattingen sterk uiteen konden lopen. N e t als het kamerorkest geeft het kamerkoor concerten in Utrecht en Amsterdam. De uitvoeringen van beide gezelschappen vinden alle plaats in kerkgebouwen. Voor het kamerkoor lijkt dat niet meer dan logisch: het programma bevat voornamelijk liturgische muziek. Niet in een kerk, maar in de hoofdstedelijke muziektempel eindigt de jaarlijkse zomertoumee van het vu-orkest. N a uitvoeringen in Hoorn en Utrecht wordt met een omweg via Berlijn het Amsterdamse Concertgebouw aangedaan. De concerten in Berlijn zijn onderdeel van een uitwisselingsproject met het Berliner Jugendsinfonieorchester. Afgelopen maart lieten de Berlijners in Amsterdam Le sacre du printemps van Stravinsky horen. N u zijn de leden van het vu-orkest aan de beurt voor een tegenbezoek, met in hun bagage het Derde pianoconcert van Sergei Rachmaninoff en de Zesde symfonie van Sergei Prokofiev, want die werken staan tijdens de zomertoumee op het programma. Ook het vu-orkest laat zich overigens al ruim twintig jaar muzikaal leiden door Daan Admiraal. D e solopartij in het pianoconcert wordt gespeeld door Ivo Janssen, die ook buiten Nederland regelmatig als begeleider of solist optreedt. Het laatromantische Derde pianoconcert van

Enkele leden van de Herbie White Bigband tijdens een optreden in maart

Cultuur

rond 1920 staat vanwege de moeilijkheidsgraad te boek als een uitdaging voor zowel het orkest als de solist. Rachmaninoff was zelf een virtuoos pianist en schreef zijn concerten vooral met het oog op zijn eigen wereldtournees. Prokofiev componeerde de Zesde in 1947 ter herinnering aan de Tweede Wereldoorlog en vooral de eerste delen van de symfonie zijn nogal somber van sfeer. In het derde deel laat hij de melancholie varen voor een meer speelse muziek, waarin hij rechtstreeks naar Beethoven verwijst. Dus tot ziens in de kerk, in de kroeg of in de concertzaal. VU-kamerorkest. vrijdag 31 mei in de Leeuwenbergkerk te Utrecht, zaterdag I j u n i in de Waalse kerk te Amsterdam

Dick Roodenburg

Dmitri Sjostakowitsj

Herbie White Bigband donderdag 6 juni 22 00 uur in Café Uilenstede VU-kamerkoor. vrijdag 14 juni in de Evangelisch-Lutherse kerk te Utrecht, woensdag 19 juni in de Engelse kerk te Amsterdam. De zomertoumee van het VU orkest eindigt op zaterdag 29 juni m het Concertgebouw te Amsterdam. Alle klassieke concerten beginnen om 20 15 uur

'lic leerde niets waarvan ik zeg: Wooli!' Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten nu eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week: drs Paul Ramakers (25) over economie.

C

T o e n ik ontdekte dat je niet naar college hoeft om een tentamen te halen, ben ik niet meer gegaan. Tijdens m ' n doctoraal heb ik geen colleges meer gevolgd. Behalve de verplichte zaken, zoals werkcolleges. Als de docent dmgen vertelt die toch al letterlijk zijn opgeschreven, als er geen toegevoegde waarde is, dan kun je ook thuis de stof doorlezen. Wat hij in anderhalf uur vertelt, lees ik thuis in tien minuten door. D a n zal je echt wel eens dingen missen, that's all in the game, maar veel zal het niet zijn.

Ik weet wel dat het voor docenten heel moeilijk is om zo'n grote groep les te geven. Er zat een paar honderd man in de zaal. Maar ik denk ook dat het op de faculteit wel schort aan leskwaliteit. De gemiddelde economiedocent is niet bepaald een topleerkracht. Hij zal wel goed zi)n in z'n vak - dat geloof ik best wel - maar qua lesgeven... D e docent draaide vaak gewoon een standaardverhaal af. Bood misschien wel de mogelijkheid om vragen te stellen, maar ja, wie doet dat nou in zo'n grote groep. Ik liep de zaal wel eens binnen omdat

ik spullen nodig had: aantekeningen, uittreksels, literatuurlijsten. Een collegedictaat wordt drie jaar later rustig letterlijk naverteld. Als je er een oud collegedictaat bij pakt, dan vind je daar nog dezelfde grappen in terug. Dat moet toch niet kunnen. D a n denk ik dat die docent het lesprogramma wel eens mag aanpassen. Maar het is ook weer niet zo dat ik daar n u echt wakker van heb gelegen. Ik heb economie gekozen omdat ik een zo breed mogelijke studie wilde doen, zodat ik nog allerlei kanten op kon. Ik wilde me van tevoren niet vastleggen op een specifiek vakgebiedje. Ik zag economie als een goede ondergrond voor een functie op de arbeidsmarkt. N u ben ik Saks trainee bij een groot softwarebedrijf. Ik moet bijvoorbeeld zorgen dat potentiële klanten bij een van onze dealers terechtkomen. Ik denk wel dat ik in m ' n werk wat aan m ' n studie heb, maar wat precies vind ik moeilijk aan te wijzen. Het is vooral

de manier van denken. In principe had ik ook rechten kunnen doen of Europese studies. Hoewel het wel makkelijk is als je de economische aspecten van het bedrijf begrijpt.

KLAAR

AF Ik had verwacht dat inzicht belangrijker zou zijn, dat je meer op inzicht zou worden getoetst. Maar je wordt hoofdzakelijk getentamineerd op dingen die je gewoon uit je hoofd moet leren. D a t viel mij tegen. H e t blijkt achteraf niet meer dan een feitenstudie. Het draait om allemaal feitjes die

je gewoon uit je hoofd moet leren. Zo haal je de tentamens. Ik weet nu van een heleboel zaken iets. Het echt diepe weet je er nooit van. Maar dat zit ook niet zo in mijn karakter. H e t hoeft voor mij allemaal niet zo heel diep te gaan. Mijn scriptie schreef ik over de factoren die de prestatie van verkopers bepalen. Dat commerciële verhaal interesseert me. Marketing is vrij breed. Je komt met veel zaken in aanraking. Het is afwisselend. Maar over het geheel genomen heb ik tijdens m ' n studie niet echt een moment gehad, van: goh, hier heb ik nou echt iets van opgestoken. Tijdens het maken van de scriptie wordt je doorzettingsvermogen wel even op de proef gesteld. Je moet er even voor gaan zitten, maar verder ^ ^ leerde ik niet echt iets waarvan W ik zeg: Wooh!. ^ (MZ)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen