Ad Valvas 1995-1996 - pagina 416

AD VALVAS 29 FEBRUARI 1996

PAGINA 6

De nieuwe André Hazes woont niet op Uilenstede Meezingen van de monitor op karaoke-avond Café Uilenstede zat bomvol. Vorige week werd voor de derde keer een karaokewedstrijd georganiseerd. Op het podium zongen deelnemers nummers van onder meer Rob de Nijs, André Hazes, The Police en The Beatles. Het niveau van de vertolkingen lag niet hoog, maar de sfeer was uitstekend. Dick Roodenburg

Voor de organisatie heeft het café een bedrijf uit Obdam ingehuurd. Blijkens het visitekaartje doet Smile Entertainment naast karaokeshows ook in funkussens. Rond een uur of negen 's avonds is het met druk in Café Uilenstede, beter bekend als 'de soos'. De laatste eters zitten nog aan hun tafeltje, de eerste drinkers lijken eigenlijk niet weggeweest en rondom het groene doek hangen altijd wel een paar biljartverslaafden. De twee medewerkers van Smile installeren hun apparatuur en leggen lijsten met te zingen titels neer. Nou ja, lijsten, zeg maar boekwerken. De afdeling Nederlandse artiesten bevat honderden titels, alfabetisch gerangschikt van 'Aan de Amsterdamse grachten' (Wim Sonneveld), via 'Radar Love' (Golden Earring), tot 'Zak 's lekker door' (De Doorzakkers). De buitenlandse titels lopen van 'A Heatwave' (Martha the Vandellas), via 'Like a Virgin' (IVtadorma), tot 'Your Song' (Elton John). Klokslag tien uur legt een van de Smile-jongens uit hoe alles in z'n werk gaat. Voor de eerste drie plaatsen zijn geldprijzen van respectievelijk ƒ25,-, ƒ50,- en ƒ100,- beschikbaar. Dat wordt natte-vmgerwerk, want barkeeper Fred blijkt nog steeds niet te

Vier Engelsen zongen 'Twist and Sliout' en verdienden de podiumprijs voor de meest lullige presentatie

Bram de Hollander

weten wie de jurering doet: "Waarschijnlijk het barteam en het karaokebureau." Maar de Smile-medewerkers denken dat de verslaggever met zijn blocnote jurylid is. Om de stemming alvast op peil te brengen, zingt een van de organisatoren zelf het eerste nummer: 'Je loog tegen mij' van Drukwerk. Een goede keuze, want het publiek aan de bar begint meteen mee te zingen. Om te laten zien hoe het in het Engels moet, doet hij ook nog 'Suspicious Alinds' van Elvis Presley. Hij zingt niet onverdienstelijk. Als daarna de andere Smile-medewerker de microfoon pakt om van dezelfde Elvis 'Teddy Bear' te zingen, ontstaat de indruk dat Uilenstede het laat afweten. "Maak je niet ongerust", zegt barkeeper Fred. "Wacht maar tot het happy hour voorbij is, dan heeft iedereen zich moed ingedronken." Al ruim voor die tijd komen drie dames en een

heer het podium op. En jawel, ze zingen 'I Will Survive', de aloude discohit van Gloria Gaynor. Luid applaus van de inmiddels volle zaal. Daarna zingt het duo Ron Geralda, de helft van het zojuist optredende kwartet, 'Walk on By' van Dionne Warwick.

Vooral Ron moet zich sterk op het scherm concentreren, blijkbaar heeft hij de tekst niet vaak gezongen. Het publiek begint in de titelboeken te bladeren, want de kwaliteit van de openingsacts was niet van een onhaalbaar niveau. Als volgende nummer wordt 'La Bamba' aangekondigd. Omdat de kandidaat niet komt opdagen, neemt de organisator het num-

mer zelf voor zijn rekening. Agnes Geralda, alweer een afsplitsing van het eerste kwartet, brengen een qua presentatie swingende uitvoering van 'Roxanne' van The Police. Daarna zingt het voltallige kwartet 'Paradise by the Dashboard Light'. De danspasjes zijn in orde, de vier hebben eerder op de avond de cursus showdans op het ACC gevolgd. Twee van de vier willen nu de sneltram halen. Na al dat ruige werk moet de apparatuur blijkbaar wennen aan een meer ingetogen nummer. Nynke zingt 'Killing me Softly' van Roberta Flack, maar de tekst verschijnt niet meteen in beeld. Na de valse start komt het echter toch nog in orde. Nynke belooft in een volgend nummer wraak te nemen. Ondertussen staat Dorien al te trappelen om het podium op te gaan. Vorige keer was ze derde, nu wil

ze hoger. Wat ze zingt? '"I Will Survive'." Alweer? "Dat zingt zo lekker," Maar eerst brengt ze 'What's up' van de Four Non Blondes. Intussen heeft zich een viertal redelijk aangeschoten Engelsen - op Uilenstede worden veel uitwisselingsstudenten ondergebracht - op het podium verzameld. Hun slome shuffle op 'Twist and Shout' verdient de podiumprijs voor de meest lullige presentatie. Als het nummer is afgelopen, zetten ze spontaan 'Yellow Submarine' in, maar daar heeft de organisatie zo gauw geen video bij, dus worden ze met zachte hand van het podium verwijderd. Bovendien staan alweer twee jongens klaar die wat zoetjes 'Love me Do', ook al van de Beatles, ten gehore brengen. Volgen de Nederlandstalige nummers 'België' en 'Berlijn Kurfurstendamm', waarna tegen half twaalf ineens de zanger van 'La Bamba' verschijnt. Met een pils in zijn hand geeft hij een prima vertolking. "Als Ricky Valley een keertje ziek is, kan hij meteen invallen", aldus de presentator. (Meneer Smile, de naam was Ritchie Valens en die kwam, samen met onder anderen Buddy Holly, in 1959 om bij een vliegtuigongeluk.) Natuurlijk mag André Hazes niet ontbreken op een karaoke-avond. De ene helft van het duo zingt echter te dicht bij de microfoon, die op tilt slaat. De andere helft kruipt snikkend over het podium: "Wat een vriend was jij voor mij." Het publiek huilt mee, om enkele nummers later weer vrolijk met de handen te zwaaien tijdens de Luv-hit 'You're the Greatest Lover'. Het wordt wel erg druk tussen de schuifdeuren. Binnen loopt de temperatuur op tot tropische waarden, buiten is het opgehouden met sneeuwen. En de uitslag, for the record: Dorien bleef weer op een derde plaats steken Nynke kreeg haar wraak, met een nummer van Sade werd ze tweede. Van hun eerste prijs kunnen de Engelse Beade-fans tijdens het volgend happy hour honderd pilsjes bestellen.

'Nauwelijiis aandacht voor bruggen en kronen' Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten nu eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week: drs Irene Reekers (25) over haar opleiding bij het Academisch Tandheelkunde Centrum Amsterdam (ACTA), de gezamenlijk tandheelkundefaculteit van de VU en de UVA.

C

Dat hele preciese. Dat millimeter werk. Dat vind ik het leukste van dit vak. Het gebied waar je in staat te sleutelen is niet groter dan een paar vierkante centimeters en toch kun je daarbinnen vreselijk mooie constructies maken. Je kunt delen van het gebit zo vervangen dat je het echte niet van de nep kunt onderscheiden. En je kunt een kies zo vullen dat je nauwelijks ziet dat ze gevuld is. Dan sta ik te verzinnen hoe een aangetaste tand of kies kan worden opgeknapt. En als het me dan lukt er iets moois van te maken, geeft dat echt een kick. Daarom heb ik ruim vijf jaar geleden, na een jaar sociale geografie, besloten tandheelkunde te studeren. Ik wilde iets doen met mijn handen, maar wilde ook mijn creativiteit gebruiken en met mensen werken. En dat allemaal binnen een afgebakend terrein. Deze studie voldeed aan die

eisen. Ook omdat het medische me aansprak en om in mijn latere werk iets te betekenen voor andere mensen. Het werkgebied van geneeskunde was me wat te groot. Ik hoopte van één onderwerp zoveel mogelijk te weten te komen.

KLAAR

AF Ik heb het idee dat er nog veel tandheelkundige aspecten zijn waar ik weinig over weet. Er is tijdens de colleges bijvoorbeeld nauwelijks aandacht besteed aan bruggen en kronen, ter-

Drs Irene Reekers: 'Nu doet een patiënt zijn mond open en dan moet ik het zelf zien uit te zoeken' ï

wijl ik daar in de praktijk dagel ijks mee te maken heb. Laatst moest ik een kroon wegtikken. Dat had ik nog nooit gedaan. Dan moet je toch improviseren. Het moeil ijke na je afstuderen is dat je nu zel f beslissingen moet nemen. Tijdens de practicumlessen l egden de instructeurs precies uit wat ik moest doen bij een patiënt. Ik voerde feite­ lijk al l een instructies uit. Nu doet een patiënt zijn mond open en dan moet ik het zel f zien uit te zoeken. Ik vind dat we daar meer in begeleid hadden moeten worden. In de laatste fase van de studie hadden we bijvoorbeel d meer verantwoordelijkheid kimnen dragen. Ik heb sowieso niet het idee dat docenten en instructeurs zich met de toekomst van de studenten bezighou­ den. Eigenl ijk word je na je afstuderen in het diepe gegooid. Je hebt tand­ heelkimde gestudeerd, maar je bent

Bram de Hollander

zeker nog geen tandarts. Nu wordt gezegd dat je maar een stage moet lopen, zodat je meer zicht krijgt op het totaal pakket van een tandarts. Maar met de kortere studieduur is dat nauwelijks te doen. En het program­ ma zit vol. Wat mij betreft hadden bepaalde vakken gewoon minder aan de orde hoeven komen. We hebben bijvoorbeeld veel aandacht besteed aan het maken van beugels, terwijl je die patiënten in de praktijk toch door­ verwijst naar de orthodontist. De opl eiding is erg gericht op een aantal basishandelingen. Wat dat betreft is het een echte beroepsopl ei­ ding. Er komt ook nauwelijks weten­ schap of onderzoek bij kijken. Dat vind ik wel jammer. Daarnaast wordt er ook nauwelijks aandacht besteed aan andere aspecten van de tandheel­ kimde, zoals bijvoorbeeld omgang met patiënten.

Ik vind het wel belangrijk om te weten hoe je patiënten gerust kunt stel l en en heb daarom keuzeonderwijs over angstpatiënten en gehandicaptenzorg in Utrecht gevol gd. Het zegt ook wel iets over de sfeer op de faculteit dat mijn scriptie over dit onderwerp is beoordeeld door docen­ ten uit Utrecht. Geen ACTA­docent heeft het zelfs gelezen. Op ACTA wordt een vak geleerd en welke ande­ re aspecten daarbij nog een rol spel en, is minder van belang. Ik wil dat daar­ om de komende tijd zel f gaan uitzoe­ ken, door in verschillende prak­ tijken te gaan waarnemen en zo ^^ een beeld te krijgen van het vak ^J van tandarts. ^ (CB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen