Ad Valvas 1995-1996 - pagina 626

AD VALVAS 6 JUNI 1996

PAGINA 16

Arme Mariah

Sabine Pucher: 'Het valt me op dat in Amsterdam niemand zich met je bemoeit, al loop je naai<t over straat'

Bram de Hollander

pl^gll^ ringbandje te geven*..' Voor buitenlandse studenten die de Vtl bezoeken, Is het even wennen. Hoe zit de univei«ltelt in elkaar, waar z!|n de klompen, wat zïjn kroketten en hoe maak je contact met de inheemse bevolking. Sabine Pucher uit Oostenrijk vertelt over haar ervaringen In de serie: 'Te gast'. Marianne Hoek van Dijke

Bij de vraag naar haar specialisatie binnen rechten moet Sabme Pucher (23) lachen. "Iedereen vraagt dat, maar in Oostenrijk kies je pas een onderwerp op het moment dat je aan je scriptie begint." En aangezien ze nog bijna twee jaar moet, maakt ze zich daar nog niet druk over. Ze volgt aan de vu een aantal algemene vakken die ze in Graz ook zou moeten volgen. Nederland was een handige keus.

omdat hier cursussen m het Engels worden gegeven. Met twee vrienden woont Sabine vanaf januari in een flat in Amsterdam. Haar professor in Graz was vergeten door te geven dat zij en haar vrienden zouden komen, dus bleek twee weken voor vertrek dat er geen woonruimte was geregeld. Uitemdelijk kwam het een paar dagen voor vertrek toch nog goed. "Ik heb me er geen moment druk over gemaakt", zegt Sabine laconiek. "Het was hooguit een beetje lastig geweest als we hier zelf hadden moeten zoeken. We hebben geluk gehad." Ze woont dus niet in de party-zone van het hospitium. Dat heeft voor- en nadelen. "We hebben een schitterend appartement in het centrum, vijf minuten van het Rembrandtplein. Dat betekent dat we op de fiets overal snel zijn. De omgeving van het hospitium is wel heel groen, maar je zit erg afgelegen. Alleen de vu is dichtbij. Aan de andere kant heb ik pas sinds een maand of twee contacten met andere buitenlandse studenten. Dat was vast veel sneller gegaan als we in het hospitium hadden gewoond", zegt Sabine, voor wie het niet uitmaakt of ze met Nederlandse of buitenlandse studenten in aanraking komt. Als ze maar contact heeft. De enige Nederlandse studenten die ze kent, zijn de mensen van vuniverse die activiteiten voor de uitwisselingsstudenten organiseren. Ze denkt dat het komt doordat

ze colleges volgt met alleen maar buitenlandse studenten. Vergeleken met het systeem in Oostenrijk vindt ze de Nederlandse universiteit nogal schools. "Wij kiezen bijvoorbeeld zelf bij welke professor we studeren en welke cursussen we volgen", legt Sabme uit. "Er zijn minder colleges, dus we studeren meer thuis. Ook hebben we minder vaak tentamens. Meestal duurt een cursus een half jaar. Tentamens plan je zelf. Niemand neemt je aan het handje. Je bent verantwoordelijk voor de gevolgen van je eigen gedrag." Ook hoeven studenten in Graz mmder papers te schrijven. Dat verklaart misschien waarom Sabine voor ze naar de vu kwam nog nooit een inbindmachine had gezien. "Zo'n machine waarmee je papers een plastic ringbandje kunt geven." Het lijkt haar een goed idee als in Graz ook zo'n ding op de tmiversiteit komt te staan. Iets anders wat ze thuis wil introduceren is de milieumok, zoals ze die op de vu heeft leren kennen. Het is een van de weinige zaken op milieugebied die ze hier beter geregeld vindt. "Ik denk dat Oostenrijk het beste milieubeleid van Europa heeft. Al het afval wordt bij ons gescheiden en waimeer je niet mee doet, kun je een flmke boete krijgen. Er is veel controle. Een leeg sigarettenpakje, bijvoorbeeld.

moet in drie delen weggegooid worden. Het plastic eromheen, het aluminium aan de binnenkant en het kartonnen omhulsel. Ik moest er erg aan wennen dat hier alles weer in één vuilnisba'k gaat." Ze betwijfelt of de introductie van gescheiden afval in Nederland zal slagen zonder strenge controle en boetes. Ze ziet een duidelijk verschil in cultuur. "Oostenrijk is conservatief vergeleken met Nederland", vindt Sabine. "Het valt me op dat in Amsterdam niemand zich met je bemoeit, al loop je naakt over straat. Ik vind dat positief. Je kunt hier zijn wie je echt bent. Gisteren was ik bijvoorbeeld in het Vondelpark toen er opeens een groep mensen met drums langs kwam. Ze renden over straat en maakten veel lawaai. In Oostenrijk was daar meteen een agent op afgekomen. Je moet eerst toestemmmg vragen om zoiets te doen. Alleen bij stakingen en demonstraties zie je zulke dingen." Amsterdam is een dynamische, jonge stad, vindt Sabine. Dat in Amsterdam een opvallend hoog percentage mensen onder de dertig woont, had ze trouwens al gelezen in een reisgids. Graz is een veel rustiger stad. "Niet te groot en niet te klein. Precies goed voor mij", vindt Sabine. Leuk aan studeren daar vindt ze dat, in tegenstelling tot de vu, de universiteit bestaat uit een groot aantal gebouwen, die verspreid liggen over het hele centrum. "We proberen nu nog voor elkaar te krijgen dat ze door een voetgangerszone met elkaar worden verbonden", vertelt Sabine, die actief is in de studentenbeweging. "De Nationale Studentenvakbond van Oostenrijk is de grootste studentenvakbond

ter wereld", vertelt ze trots. "ledere student die zich inschrijft aan de universiteit is verplicht lid te worden. Voor 25 gulden per half jaar kun je gebruik maken van allerlei faciliteiten. We organiseren sociale activiteiten en zijn pohtiek actief. Zo zijn er bijvoorbeeld spreekuren over studiefinanciering en heeft iedere eerstejaars student een tutor voor individuele begeleiding. Verder vertegenwoordigen we de studenten in de faculteitsraden. En", ze zou het bijna vergeten in haar opsomming, "feesten geven we ook." Sabine zit in de faculteitsraad van de rechtenfaculteit in Graz, houdt één keer per week spreekuur en begeleidt een eerstejaars student. Niet omdat ze zo politiek betrokken is, maar omdat ze graag studenten helpt om dingen te verbeteren. Ze stelt zich politiek neutraal op. Iets wat niet vanzelfsprekend IS. De beweging kent meerdere stromingen, waarvan sommige worden gesponsord door landelijke politieke partijen. Een prettig bij-effect is dat al deze activiteiten later goed staan op haar cv. Bij veel Oostenrijkse bedrijven heb je een streepje voor als je bij de studentenvakbond organisatorische ervanng hebt opgedaan. Anders dan m Nederland zijn er in Oostenrijk weinig problemen rond de studiefinanciering. "Wij betalen geen collegegeld. Ik vind ook dat het zo hoort. Onderwijs moet vnj toegankelijk zijn voor iedereen, ongeacht het inkomen van je ouders. En voor zover ik weet, werkt ons systeem goed. Het is heel ingewikkeld om aan te vragen en van veel factoren afhankelijk, maar iedereen heeft de mogelijkheid te gaan studeren bij ons. Ik denk dat Oostenrijk het beste systeem heeft."

N^

>

^

^

^

ifïj 20 saai collegK^i

areatJvtt«il ^^ ^^

Een bijwerking van wetenschappelijke scholing: als ik blootsta aan te veel door elkaar heen fluisterende emoties, staat er een talkshow-presentator in me op die probeert om alle dertigduizend Désannes weer keung op één lijn te brengen. Alsof ik pas kan leven als ik weer verklaarbaar ben geworden. Ik idealiseer iedereen die de Schijn weet hoog te houden dat liefhebben simpel is. Laat ik het maar mijn 'Manah Carey-complex' noemen. Ik dweep met dipjes waarin Mariah zo spontaan rondhuppelt dat het lijkt alsof ze écht niet weet waarvoor al die camera's dienen. Mariah heeft Bambi-oogjes die zich verwonderen om het feit dat al dat publiek er speciaal voor haar zit. 'Gos, dat hadden jullie niet hoeven doen, hoor!' Mariah loopt in een afgeknipte jeans en een strak shirtje rond, zonder te beseffen hoe sexy ze is. Zelfs als ze flirt-lacht naar de Boys waarmee ze haar hitje inzingt, blijf je aan haar zien dat ze te gelukkig getrouwd is om er iets zondigs mee te bedoelen. Mariah Carey kan zo naief over pijn en gemis zingen, dat je geneigd bent om de radio in te stappen en haar de knuffel te geven die ze met haar hoge triUertjes en klagelijke, maar altijd zuivere uithalen afsmeekt. 'Ik ken het, meid, maar je komt er overheen!' Maar hoe authentiek zijn al dat jubelende geluk en al dat leed, als je ze zo knap getimed kunt laten samenvallen met de muziek? Ik benijd Mariahs zwart/wit eerlijkheid m een periode dat mijn grijze cellen elke emotie van kritische kanttekeningen voorzien en achterdochtig doorploegen naar onbewuste drijfveren, projecties, terugkerende patronen en opportunistisch manipuleergedrag. Zolang ik niet met mezelf in het reine ben, durf ik niet eens om medeleven te vragen... Arme Mariah. Al voelt ze eens een dagje niks, dan nog moet 7.^ faken dat ze straalverliefd is of kapotgaat aan verdriet. Dat staat in haar contract: duizend dollar per seconde onschuld. De ultieme hoerigheid. En zelfs geen tijd om dat te voelen. DÉSANNE VAN BREDERODE

Waterballet "Alle brandslangen op de eenheden van Uilenstede worden voorzien van een verzegeling van de kraan", meldt het blad Intermezzo van de stichting die de studentenflats in Amstelveen verhuurt. De verzegeling moet misbruik van de brandslangen voorkomen. "Regelmatig zijn de brandslangen gebruikt voor een waterballet of het voeren van een watergevecht. De laatste tijd loopt de overlast hiervan (letterlijk) de spuigaten uit. De schade daarbij aan de gebouwen is vaak aanzienlijk", aldus Intermezzo. Mocht het zegel verbroken blijken, krijgt de betreffende eenheid een boete van ƒ75 opgelegd, staat er dreigend bij, maar "het spreekt vanzelf dat dit niet geldt als er daadwerkelijk brand is geweest". Of de maatregel mede is ingegeven door de forse stijging van de prijs van het water vermeldt het blad niet. Inmiddels kost een kubieke meter water in Amstelveen ruim twee gulden, wat vijfendertig procent meer is dan twee jaar geleden. Overigens moeten de huurders na de zomer toch al flink extra in de buidel tasten. Zo gaan de huren gemiddeld met bijna vier procent omhoog en stijgen de servicekosten. Voor dat laatste is mede de door de regering ingevoerde ecotax verantwoordelijk. "Studerende huurders van onzelfstandige woningen worden hierdoor dubbel gepakt", aldus het blad. Zo geldt de vnj stelling van de milieubelasting voor de eerste achthonderd kubieke meters gas niet bij de flats en bovendien kunnen de meeste studenten niet profiteren van de voor andere burgers geldende compensatie van de inkomensbelasting om de simpele reden dat ze geen inkomen hebben. Zuinig aan met energie en geen waterballetten meer, is dan ook het devies van Intermezzo. En het blad geeft nog een handige bespaartip mee: "Deel je het bed, deel dan ook het bad." BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen