Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 494

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 494

8 minuten leestijd

Studeetbaarheid: een raadsel voor Amerikanen Hadewych Hazelzet studeerde vorig jaar af aan de vu als politicologe/ bestuurskundige. Dit jaar volgt ze een mastersopleiding in International Political Economy aan de University of Chicago. Deze week doet zij voor het laatst verslag van haar belevenissen. Hadewych Hazelzet Op een nacht, toen ik zoals gewoonlijk achter de computer zat te zwoegen op een artikel, kreeg ik een e-mailtje dat in Nederland het begrip 'studeerbaarheid' zo speelt tegenwoordig. Al behoorlijk gewend aan het Amerikaanse tempo, en wat versuft door het late tijdstip, duurde het even voor ik me daar weer wat bij voor kon stellen. D e prikkels om studenten h u n studie te laten halen binnen de daarvoor bestemde tijd verschillen hemelsbreed in de twee landen. Tegelijkertijd is het moeilijk om de zeer verschillende systemen te vergelijken. Als je een Amerikaan vertelt dat er in Nederland opleidingscommissies bestaan waar studenten en docenten samen plafonds bedenken om te garanderen dat vakken niet te zwaar zijn en er vooral niet meer dan veertig uur in de week gestudeerd hoeft te worden, kijken ze je aan met een mengeling van ongeloof en afkeuring. Het lijkt of in de vs studenten niet met regelgeving aangespoord hoeven te worden, of gelokt via studiepunten. Afgezien soms van de professional schools (zoals rechten, bedrijfskunde, overheidsbeleid of sociale academie), lees je hier vuur, passie en gedrevenheid in de ogen van studenten, onafhankelijk van h u n studierichting. Ze houden van hun vak en ze gaan ervoor. Omdat ze uit zichzelf zo

super gemotiveerd zijn, werken ze zich uit de naad. T o c h kan niemand zakken aan het einde van de studie. Wel vallen er mensen af aan het begin van het jaar die het niet trekken of niet zien zitten. Maar aan het einde van de rit krijgt iedereen de zwarte afstudeerpet op en het papier in de hand. Je zou dus denken waar sloven ze zich zo voor uit, als je als het ware je diploma kan kopen? H e t is iedereen te doen om de goede cijferlijst en als het even kan, de honors en goede referenties van docenten. Wie in plaats van de felbegeerde 'A' een ' C ' op haar lijst heeft staan, is eigenlijk gezakt. Een werkgever of beursverstrekker zal jou niet zien zitten. Cijfers worden vaak niet alleen bepaald op de tussentijdse en eind-produkten of examens, maar ook op je houding tijdens de colleges. Studenten zijn van jongs af aan getraind in het debat, in argumenteren. Hoewel ik 1/ J---T het gevoel heb goed getraind te zijn in het precies weten waar ik iets kan vinden en hoe ik er een stuk 1 \ \ \ van maak of voor een tenta1 \ \ \ 1 ^oO\ men de feiten kan opdreu1 ^"-^^^^ nen, lijken Amerikanen de kern van al die boeken die per week doorgenomen moeten worden, uit een mouw te schudden. Uit eigen beweging of na random aanwijzing door de docenten. Toch, ondanks alle concurrentie, slepen studenten elkaar er ook doorheen. We bespreken eikaars artikelen, leveren kritiek op eikaars onderzoeksvoorstellen en bespreken samen de literatuur of vraagstukken. Werkvormen zijn vaak erg gencht op samenwerken, naast individuele presentaties. Een extra prikkel om deadlines te h a l e n , ook voor scripties, zijn fikse boetes of een incomplete op de lijst. Iedereen die met de scriptie bezig is, moet naar de scriptie-werkgroep, waar vroeg of laat de argumentatie (in plaats van vraagstelling en zoektocht naar een antwoord, staat een puzzel centraal) gepresen-

teerd moet worden, of kritiek op een ander gegeven moet worden. Dit is een extra stimulans om de vaart erin te houden en op tijd af te studeren. Naast het enthousiasme van studenten, is de werkervaring die velen tussen h u n bachelors en masters hebben opgedaan, heel inspirerend en leerzaam. Velen kunnen theorieën onmiddellijk naar de praktijk vertalen. Verder moet iedereen zich er voortdurend van bewust zijn vanuit welke context ie praat, door de diverse culturele achtergronden. Het is een fabebdat je je diploma kunt kopen. De selectie aan de poort is uitermate streng, waardoor studenten wel heel bewust kiezen en motiveren waarom zij die studie willen en kunnen doen, en wat die universiteit hun te bieden heeft. Afhankelijk van het prestige van de instelling, staat het collegegeld inderdaad in geen verhouding tot de Nederlandse maatstaven. Universiteiten en allerlei private instellingen t l^\\l genereren fondsen die veelbelovende of behoeftige studenten beurzen verschaffen. Anderen hebben work-study-jobs, gegarandeerde assistentschappen op de universiteit. Maar ook de mensen die torenhoge schulden aangaan, hebben het er voor over. Door de naam van de universiteit is bijna iedereen vol vertrouwen over de toekomstige baan. Het career and placement office helpt flink mee. Planken staan vol met The ultimate guide to international jobs. How to fight yourself into a job. The winning resume en ga zo maar door. Oud-studenten die nu interessante jobs vervullen staan open voor advies of lobby. Vakanties worden niet besteed aan reizen, maar aan stages lopen (vaak zelfs onbetaald) of summer school. Anders dan velen in Nederland, begint men hier al maanden voor het afstuderen met solliciteren. Er wacht h u n dan ook geen uitkering.

/TfM^i

r r

jjy\

intensieve masters-opleidingen niet zomaar vergelijken met de Hollandse situatie. T e n eerste laat je het wel uit je hoofd om niet hard te studeren als de collegegelden zo hoog zijn, en blijft het toch een survival of the fittest. Studenten wonen meestal op de campus, waar vaak zelfs voor ze gekookt wordt, waardoor h u n leven ook alleen maar uit studie bestaat. Aangezien je niet alleen maar hard kan werken is er ook een levendig sociaal leven op de campus (zoals door de studentenverenigingen georganiseerde middernachts pannekoekenontbijten in tentamentijd). Maar tijd voor andere dingen is er echt niet. Hoewel ik in Nederland toch nooit heb stil gezeten, heb ik nog nooit zo hard gewerkt, maar ook zelden zo intens geleefd. Het gevolg is dat je nauwelijks slaapt. De week vakantie tussen de trimesters door is hard nodig om bij te slapen. Hoewel het niveau van de masters-opleiding hoger genoemd kan worden dan mijn opleiding in Amsterdam, mede omhoog getrokken door de gemotiveerde studenten, lijkt de bachelors-opleiding deels een inhaalmanoeuvre van de goede middelbare scholen die wij kennen. En hoewel de debatten vaak imponeren, hoor ik soms toch weinig inhoud tussen al het ge-"you know" en "I mean" en "I was gonna say". Maar voor een jaar is het ^en geweldige ervaring en uitdaging. Toch verlang ik soms naar het "doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg", tussen alle extremen in Amerika. Als ik mijn studiegenoot wakker schud, die tijdens de zoveelste nacht in de computerkamer in slaap is gevallen met haar hoofd op het toetsenbord, betrap ik mezelf toch wel eens op de gedachte "Waar maak ik me druk om, ik heb toch al een titel", en verlang ik met enige weemoed naar een 'studeerbaar' programma. Maar, na een bel coca cola weet ik weer waar ik het voor doe, onvermoeibaar naar de volgende deadline.

Uiteraard kun je deze een- of tweejarige super

Ingezonden Mededeling

Uitgever en redactie van Ad Valvas worden bijgestaan door een Adviescommissie. De hoofdredacteur van Ad Valvas zoekt wegens het vertrek van een van de leden een

Universitair lid adviescommissie Ad Valvas De taken van de adviescommissie zijn: • adviseren hoofdredacteur over bladformule, redactiebeleid, benoeming nieuwe leden adviescommissie en contacten met doelgroepen; @ adviseren diensthoofd Voorlichting en Externe Betrekkingen over benoeming, ontslag en beoordeling van de hoofdredacteur; »adviseren van het college van bestuur over wijzigingen van het redactiestatuut; «verder speelt de adviescommissie een belangrijke rol bij de afhandeling van klachten, die niet door de hoofdredacteur kunnen worden afgehandeld. De benoeming van de leden van de adviescommissie Ad Valvas geschiedt door het college van bestuur, op voordracht van de hoofdredacteur en na verkregen instemming van de universiteitsraad. De werving van de leden geschiedt door middel van deze advertentie en door de hoofdredacteur. Daarnaast wordt de universiteitsraad in de gelegenheid gesteld suggesties te doen. De samenstelling van de adviescommissie is als volgt: van de vijf leden zijn er drie uit de universitaire gemeenschap afkomstig. Zij dienen in ieder geval te beschikken over ervaring, inzicht of kennis op journalistiek gebied. Twee leden zijn deskundig op het gebied van de journalistiek en afkomstig van buiten de universiteit. De adviescommissie Ad Valvas komt drie a vier keer per jaar bijeen. Bij de werkzaamheden zal de nadruk liggen op het evalueren van recente afleveringen van Ad Valvas. Gegadigden of zij die menen mensen te kennen die voldoen aan de gestelde criteria, wordt verzocht binnen drie weken contact op te nemen met Frank van Kolfschooten, hoofdredacteur van Ad Valvas, kamer 1 5B1 5, De Boelelaan 1107, 1081 HV Amsterdam. Telefoon: 444 5632

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 494

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's