Ad Valvas 1995-1996 - pagina 180

n\

AD VALVAS 2 NOVEMBER 19!

PAGINA 12

Onrecht

' .V-

Peter Wolters - AVC/VU

Niels Bakker: 'Een meisje kan zich op Internet heel anders voordoen dan dat ze is'

Op het net geldt het recht van de sterkste

Elsbeth Vernout

Hoofdletters op het Internet betekenen: SCHREEUWEN. Dit is een vondst, want hoe moet je anders je emoties overbrengen op het beeldscherm? Met het schnjven in kapitalen breek je wel de 'netiquette', want schreeuwen hoort niet op het Internet. Evenmin mag je aan 'netwerkvervuiling' doen door anderen op te zadelen met ruimte verslindende tekeningen of onzinnig gebazel. Niels Bakker (19), tweedejaars informaticastudent aan de vu, kan daar

Het territorium

( '

alles over vertellen. Meerdere uren per dag zit hij aan de computerterminal gekluisterd om practica-opgaven te maken, te 'netsurfen' en te e-mailen met andere gebruikers. Het domein van Niels begmt met klik op de computermuis en gaat door tot m het oneindige. De 'cyberspace' waarin hij ronddoolt bestaat, behalve uit computers, kabels en modems, uit vrijwel alles wat het dagelijkse leven op straat ook te bieden heeft. In de digitale kroeg kan hij een praatje maken en contacten leggen met anderen, in de universiteitsbibliotheek kan hij boeken lenen en m zijn eigen directory kan hij de opdrachten maken voor zijn studie. Niels staat bekend als een van de ware 'computerfreaks' bij de studienchting informatica van de vu, al zal hij zichzelf nooit zo noemen. Hi) zit dagelijks m één van de computerzalen in het bètagebouw en logt, zodra hij even tijd heeft, in om te babbelen met andere gebruikers. Ook 's avonds is hij geregeld in de computerruimtes te vinden. Maar als hij bij zijn ouders in Amstelveen is, houdt hij het voor gezien met de computerverslaving. "Thuis heb ik niet zulke geavanceerde apparatuur als hier. De computer waar ik nu achter zit, is wel tienduizend gulden waard." Niels wijst ter illustratie op de grote kettingen waarmee de computer aan de muur vast zit. De informatica-student communiceert

het gemakkelijkst via de computer, zo wordt al snel duidelijk. Als hem wordt gevraagd naar zijn personalia, antwoordt hij door met zijn muis te klikken op de rubriek 'Who is..'. Na een reeks nauwelijks te volgen, want razendsnelle, handelingen verschijnen zijn gegevens op het scherm. Studenten informatica spreken onderling dezelfde taal, zo blijkt als Ivo Verbeek (22), ook tweedejaars student informatica, zich m het gesprek mengt. "Gaat-ie naar de top?", vraagt Niels aan zijn medestudent. "Hij laadt alle patches", mompelt Ivo. En dan zegt Niels op stellige toon: "Hij doet research AB." Ivo, die regelmatig vier uur per dag doorbrengt op het Internet - "dat is wel meer dan gemiddeld" - is naar eigen zeggen vaak wat aan het "ouwehoeren" op het net. "Je kunt hier heel makkelijk andere gebruikers ontmoeten. Je hebt permanent toegang tot maximaal achtduizend gebruikers. Op Internet zijn altijd mensen aanwezig. Je kunt op elk uur van de dag naar de kroeg gaan om te kletsen. Dat werkt wel verslavend. Als ik geen zin heb in college, ga ik even een praatje maken. Voor je het weet, ben )e weer een uur verder." Niels begeeft zich voor ontspaimen kletspraatjes vooral op Channel Dutch, een van de Nederlandstalige kanalen van Internet. Meestal meten gebruikers van de 'chatzone' van dit kanaal zich

een bijnaam aan, maar Niels communiceert onder zijn eigen naam met mensen over de hele wereld. Regelmatig babbelt hij met 'huphter', een vriend van hem die nu in Amerika woont. Ook gaat hij dagelijks even op digitale koffie-visite bij zijn studiegenoot Arjen, die in Finland stage loopt. Naast de gesprekken met vrienden die Niels voert, is het Internet ook een plaats om meisjes te ontmoeten. "Je hoort zelfs van mensen die trouwen met hun mtemetvriend of -vriendin", vertelt Niels. "Maar dat vind ik wel drastisch. Je weet natuurlijk nooit wie je voor je hebt, een meisje kan zich op Internet heel anders voordoen dan ze is. Ik had op een gegeven moment contact met een vrouw in Amerika, die bleek al 42 jaar te zijn." Ivo, die ook geregeld met meisjes kletst op Internet, denkt niet dat hij aan die contacten echt een vriendinnetje zal overhouden. "Je wordt verliefd op een beeld, niet op een persoon." Niels heeft wel eens een ontmoeting gehad met mensen die hij via Internet kent. "Ik werd uitgenodigd voor een feest van Internetgebruikers in Amsterdam. Iedereen stelde zich op die bijeenkomst voor met de gebruikersnaam en daarna pas met de echte naam. Het was heel grappig. Het bleken hele leuke mensen te zijn. We zaten daar met twintig jongens en met maar één meisje. We maakten grapjes dat we een blinddate hadden met z'n allen, met die ene vrouw," aldus de informaticastudent. Volgens Niels begeven veel meer mannen dan vrouwen zich op het Internet: van de in totaal dertig miljoen gebruikers is ongeveer twintig tot dertig procent vrouw. "Vrouwen worden op het Internet vaak door gefrustreerde mannen lastig gevallen, omdat dit op een anonieme manier kan. Veel vrouwen hebben daarom een gender neutral signature, dat wil zeggen dat ze

niet als vrouwen herkenbaar zijn op het net. In de toekomst komt er de mogelijkheid om te zeggen: van die persoon wil ik geen elektronische post meer ontvangen. Dat is een extra drempel, maar het biedt nooit een waterdichte beveiliging." Ivo houdt zich bezig met de beveiliging van het Internet. Hij maakt deel uit van een groep van vrijwilligers over de hele wereld, die misbruik op het net wil tegengaan. Door irritante gebruikers op te sporen en weg te jagen, proberen ze Internet 'schoon' te houden. "Er bestaat niet zoiets als net-politie", vertelt hij. "Op het net geldt het recht van de sterkste. Laatst was er aan de TUDelft een jongen bezig die anderen lastig viel door ze steeds uit te schelden. Wij hebben achterhaald wie het was en het aan de systeembeheerder gemeld. Nu mag hij niet meer inloggen op de universiteit." Om iemand van het net te krijgen kun je gaan schelden, vertelt Ivo, of als straf "vijftig keer de volledige tekst van de bijbel doorzenden". Dit laatste gebeurde toen een accountantskantoor het in zijn hoofd haalde op vrijwel elke pagina van het Internet reclame te maken. Door de negatieve reacties van gebruikers over de hele wereld waren ze snel weer van het net verdwenen. Nu het aantal gebruikers van Internet gestaag toeneemt - en daarmee ook het misbruik ervan - wordt de digitale snelweg er niet leuker op, vinden Niels en Ivo. "Het gevolg is dat het Internet dichtslibt en verbindmgen traag totstandkomen", zegt Ivo. De favoriete Internetafbeelding van Niels, gemaakt door iemand uit Noorwegen, drukt de gevoelens van de informaticastudenten uit. Onder een jongen met opgestoken middelvinger staat geschreven: 'Go away! Internet tsfull!'

De leer van Smit c u i \ v«0r ^o'n sukkeUie

ö

Snapt l

o^<-^'£

^

^

'

-

^

^

Hij komt uit Servië, Milan Bolanovic. Zoals bekend zijn de mannen daar een paar jaar geleden collectief gek geworden. Ze meenden dat ze zoveel moge' lijk andere mannen dood moesten schieten, en vrouwen natmur»; lijk. Bolanovic was daar te verstandig en te gevoelig voor, weigerde dat en verstopte zich een jaar in een bos. Toen vluchtte hij met z'n vrouw naar Nederland, waar ze al drie jaar wonen. Maar nu wordt de hele familie teruggestuurd, want een rechter heeft geoordeeld dat dienstwei geraars geen vluchtelingenstatus krijgen, ook al wacht hem thuieen lange gevangenisstraf. Hier word ik nu gek van: een rechter, dat is toch iemand die recht spreekt? Die rechter baseert zich op het vluchtelingenbeleid van de Verenigde Naties dat dienstweigering nic erkend als reden, wat nog uil ; tijd dateert dat Amerika met f ;c kracht trachtte Vietnam te verwoesten en zo machtig was dat het andere landen kon dwingen zijn dienstweigeraars als TJaisdadigers «it te leveren. Onlangs was e r een reportage op TV over slachtoffers van martelingen in Afghanistan, Zij hadden -oj» sijmat in Almere de officier Jterftend die de grote aanstichter «ras van hun ellende; een échte misdadiger, die hen zelf gefolterd had. Ze waren in alle staten vai angst en verontwaardiging: de m a n woont als erkend vluchteling in een fijn huis, met een witkering. Terwijl hij kapitalen iaan de staatskas onttrokken had. Het asielbeleid is kennelijk een tonïbola, waarin degene die goed liegt en bedriegt de hoofdprijs krijgt, terwijl de witte raaf die tegen geweld is, de bak in draa . We spelen m a a r een beetje dat we in een zorgzame, rechtvaar dige samenleving leven, dat wt noodlijdende vluchtelingen helpen. Laat dat masker toch zakken: misdaad - zie de ook d^ IRT-affeires - loont gewoon, en eerlijkheid duurt het kortst. SELMA S C H E P Ï : L

Luxe-probleem In het kwartaalblad Biologie van de betreffende faculteit aan de vu doet de kersverse hoogleraar moleculaire microbiologie Bauke Oudega een opmerkelijke uitspraak. Er zijn te veel studenten. "Het biologie-onderwijs aan | de vu wordt een probleem door de grote aantallen studenten", zegt de prof | van Friese afkomst. Hij vindt het wel een luxe-probleem. "Het zou ernstiger zijn als we te weinig studenten hadden Maar tweehonderd eerstejaarsstudenten zitten wel erg ver van je vandaan; de afstand wordt letterlijk en figuurlijk te groot." Om het probleem op te lossen stelt Oudega voor de groep te splitsen en een apart ochtend- en middagprogramma te verzorgen. Hij wijt de massale toeloop van biologen mede aan het faculteitsblad, dat onder meer naar schooldecanen en leraren biologie wordt gestuurd. Maar er zijn mogelijk ook andere oorzaken aan te wijzen. Volgens een artikel in hetzelfde blad over de Keuzegids hoger onderwijs '9S-'96 scoren de vu-biologen met het rapportcijfer van 7,31 het hoogst, gevolgd door Wageningen met een 7 Over de Nederlandse biologieopleidingen is een enquête gehouden en wat vinden de studenten? "Het eerste jaar is zwaar, behalve bij de vu." Geen kunst om zo studenten te lokken, zeker als de studeerbaarheid overal te wensen overlaat en alleen de vu een voldoende krijgt. Bovendien vinden de studenten de begeleiding beter dan elders. Maar op de faculteit weten ze ook dat je vooral studenten trekt door de middelbare scholen te paaien. Zo krijgen de scholen die veel studenten leverden, een eervolle vermelding in het kwartaalblad en biedt de faculteit alle leraren biologie een gratis Internetaansluiting aan. BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen