Ad Valvas 1995-1996 - pagina 150

AD VALVAS 7 SEPTEMBER 1995

PAGINA 6

Ongedwongen zaalvoetbal op Uilenstede Teams met namen als Vulles, Paniek en De Dromers bevolken Uilenstedesportzaal Ook in de zaalvoetbal­ competitie van de Asvu blijven de seksen gescheiden. Zowel bij de dames als bij de heren zitten goede teams, maar namen als Vulles, De Dromers, Paniek en Gewoon Lekker Ballen geven aan dat student­ voetballers (m/v) hun sport meestal met de nodige zelfrelativering beoefenen.

eai'j.*.*,*.

•­j­tj­.* * *t

'**tt^M*

** ­

It*

I

' „ ;' ', '

I, '! l!lili|t|

««f?i , V'iPii'i

r V ij voetballen in het Spo r tcent r um Uilenstede: 'Geen gezeik, niet te moeilijk, gewoon een uurtje voetballen'

.T fT';

Bram de Hollander

^'ïSstó^-;; V-J . . ­ .

.

^'.

•

­

.

^

\f.

Dick Roodenburg Aan de zaalvoetbalcompetitie van de ASVU doen ongeveer tachtig teams mee, verdeeld over zes mannenklassen, waarvan twee voor veteranen, en een vrouwenklasse. Ervan uit gaande dat elke ploeg minstens zeven voetballers telt en soms wel tien, staan wekelijks zo'n zevenhonderd (oud­)studenten tegen de bal te trappen. Organisator Frank Paulssen is naast scheidsrechter een niet onverdienstelijk keeper en verzorgt bij de ASVU ook de

krachttraining. Volgens Paulssen verschilt het spelniveau met alleen per klasse, maar heb je ook binnen de klassen duidelijk betere en mmdere ploegen. "Nieuwe teams beginnen altijd in de derde klasse, de laagste dus. Ik kan op papier h u n niveau natuurlijk niet beoordelen. Het komt dus wel eens voor dat een team door een klasse heen walst. Vorig jaar nog, een aantal ex­zaterdag­ amateurs van Ajax. D a n loopt de score op tot 8, 9 of 10 ­ 0. Omdat we een halfjaarlijkse competitie hebben, kan een team in principe binnen twee jaar van de laagste in de hoogste klasse komen." Over het niveau van de vrouwencompetitie is Paulssen zeer te spreken, maar voor echt mooi voetbal moet je volgens hem naar de eerste klasse van de veteranen: "Uitstekende

oud­voetballers, prachtig om naar te kijken." Bij zaalvoetbal valt ­ vergeleken met veldvoetbal ­ vooral de snelheid van het spel op. Logisch, want het veld is kleiner. Paulssen blijkt de precieze afmetingen niet uit zijn hoofd te weten en trainer Jos Pelk houdt het na een

wandeling door de zaal op een globale veertig bij twintig meter. Bij de ASVU wordt bovendien ­ in afwijkmg van de KNVB­regels ­ met bo arding, dus via de zijmuur, en met vijf in plaats van vier veldspelers gevoetbald, waardoor het tempo nog hoger komt te liggen. "Constant aanzetten, sprinten, vrij lopen, naar de bal toe. Een speler die op het veld makkelijk de twee keer drie kwartier aankan, zal moeite hebben met

de 35 minuten die een zaalvoetbal­ wedstrijd duurt", aldus Paulssen. Een tweede belangrijk verschil met veldvoetbal is dat in de zaal lichamelijk contact niet getolereerd wordt. Dus geen slidings, tackels, schouderduwtjes of aanvallen van achteren. Deze regel werkt uiteraard in het voordeel van de technisch begaafdere spelers, die zo minder kans lopen onderuit gehaald te worden. De keepers zijn beter be­ schermd omdat doorlopende spelers worden afgefloten. Aan de andere kant krijgt de keeper bij een zware overtre­ ding onmiddellijk een penalty aan z'n broek. Verbaal geweld en gebaren naar de scheidsrechter worden meestal afgestraft met twee of vijf minuten op de bank. In de zaal wordt weliswaar netter ge­ speeld dan op het veld, maar Paulssen erkent dat zich achter de rug van de scheidsrechter nog van alles kan afspe­ len. "En als eenmaal de vlam in de pan slaat, probeer dan maar eens twee maal zes spelers in de hand te houden." In

de drie jaar dat hij competitieleider is, ging het twee keer mis. "M aar daar hebben we de strafcommissie voor. Spelers die op de vuist gaan, worden geschorst. Dat is het enige middel dat we hebben. Je kunt studenten nu eenmaal geen geldboetes opleggen."

Instuif Naast de competitie stelt de ASVU de zaal ook beschikbaar voor vrij voetbal en zijn er bovendien wekelijkse tramin­ gen. De vrouwen worden op maandag (17.00­18.30 uur) en donderdag (19.45­20.45 uur) gecoacht door Wiek van der Vaart, voor de mannen verzorgt Jos Pelk een soort instuif op de woensdagmiddag van 13.00­14.15 uur. Trammg is namelijk wat veel gezegd: wie zm heeft ­ en uiteraard beschikt over een ASVU­kaart ­ kan meedoen. Pelk zorgt ervoor dat gelijkwaardige teams gevormd worden, grijpt in als onenigheid ontstaat of als iemand te verliefd op de bal blijkt, maar houdt zich verder op de achtergrond. "Geen

gezeik, niet te moeilijk, gewoon een uurtje voetballen", is zijn devies. Ook bij deze informele partijtjes valt weer de discipline van de spelers en de snelheid van het spel op. "Over dfe grond", roept Pelk. Inderdaad blijkt bi) zaalvoetbal de tactiek 'hoog voor het doel' niet te werken. D e charme van de sport bestaat vooral uit het subtiele tikken, lopen, spelen, tikken, schieten En dan verschaft een ruim half uurtje m de ASVU­zaal vaak meer kijkgenot dan anderhalf uur slaapverwekkende Champions League op televisie. informatie over roostertijden en lidmaatschapsprijzen bj het Sportcentrum op Uilenstede, tel 4445090 De tweede competitie van dit seizoen start in februan 1996, opgave voor 12 januan

Als ik het voor het zeggen had... Academische titels zouden, net als titels in de sportwereld, periodiek verdedigd worden Wat zou er gebeuren als ir drs Peter Tack, docent organisatie en leiding van de economische faculteit het voor het zeggen had? De vijfde aflevering van de estafettecolumn, waarbij de pen van hand tot hand gaat.

EsaEsa Als ik het voor het zeggen had, d a n . . . Tja, wat dan? Waar k o m t toch die lafTe smaak v a n d a a n als ik deze afgesleten aanhef proef? Ligt dit zinnetje niet bestorven in de m o n d van zielige zeurpieten waarvan het m a a r goed is dat ze het niet voor het z e g g e n hebben? Als ik het voor het zeggen had, dan zou dat cliché uitgebannen worden. Ziezo, n u kiuinen w e terug naar de orde van de dag. Wacht even. Niet zo snel. D a t zinnetje is er niet z o m a a r . H e t k o m t bij je op als je iets m e e m a a k t dat je niet bevalt, m a a r waaraan

je niets kunt d o e n . Als je je m a c h t e l o o s voelt. Aha! Verlangen naar macht, dat zit er d u s achter. Sterker nog: verlangen naar anacht. D i t had Friedrich Nietzsche (18441900) ook i n de gaten. Volgens h e m zijn alle i m p u l s e n van het leven uitingen van e e n Wille zur Macht. Leven = machtswil, zo vat ik h e m s a m e n . Als ik het vo o r het zeggen had... is eigenlijk een s c h r e e u w o m leven op de rand van de dood. Overdreven? Onherkenbaar? H e t volgende voorval herkent u vast wel. E e n collega v a n mij wilde een enquête v e r z e n d e n p e r post. Ho ho , dat gaat zo maar niet. Van welk budget mo et dat? Heeft u wel een of rmulier? Met een geauto riseerde handtekening? Is dit voor o nderwijs? Daar hebben vae geen geld voor. Oh, is het vo o r o nderzo ek? Daar is ook geen geld vo o r. Wat zegt u, ov lgens meneer Xis er wèl een po tje? Ja, maar de budgethouder o o v r dat po tje zit in het buitenland. Nee, natuurlijk kan er niemand anders tekenen. Dat gaat zo maar niet. E n zo voort. Regels m o e t e n er zijn, m a a r van te veel bureaucratie ga je een beetje d o o d . Als ik het voor het zeggen h a d , d a n . . . Vindt u niet? Inmiddels lijk ik toch wel veel op die zielige zeurpiet die ik net in de hoek zette. E n dat terwijl wij, docenten, het letterlijk en

figuurlijk h e e l vaak wèl voor het z e g g e n h e b b e n . Zelf sta ik op de brede schouders v a n Aristoteles Plato tot en m e t die van Keuning Eppink in de collegezaal een stevige dosis wetenschappelijke autoriteit uit te stralen. E n als ik de kans krijg, leg ik daar uit eigen koker n o g een schepje wetenschap b o v e n o p . In dat opzicht valt het m e t mijn z e g g e n s c h a p wel m e e . O f de studenten daar altijd blij m e e zijn is de vraag. In e e n van de

zalen waar ik college geef, zag ik laatst op een schrijfblad e e n soort schakelaartje getekend m e t het bijschrift: knop o m de docent uit te zetten. Als die student het voor het z e g g e n h a d . . . M a a r aan de andere kant, ik las eens als stelling bij e e n proefschrift: ' A c a d e m i s c h e titels z o u d e n , net als titels in de sportwereld, periodiek verdedigd m o e t e n w o r d e n . ' A l s ik het voor het zeggen h a d , d a n zou deze stelling m e t ingang van h e d e n in de wet op het hoger onderwijs w o r d e n o p g e n o m e n ! E e n s zien hoeveel studenten er dan n o g " overblijven die echt voor het universitaire

niveau zijn g e m o t i v e e r d . Als ik het voor het z e g g e n h a d . . . Tja, wat m o e t ik hier verder n o g m e e . D e kleine ongemakken des levens zijn voor deze w e n s te onbenullig: als ik het voor het z e g g e n had, dan z o u het kopieerapparaat op de derde verdieping bijvoorbeeld altijd voor mij klaar staan. E n voor de echt belangrijke dingen slaat het als een tang op e e n varken: als ik het voor het z e g g e n h a d w a s iedereen altijd e n overal gelukkig. Vergeet het m a a r . M e t z o ' n uitspraak d o e ik h e t l e v e n zelf geweld aan in m i j n verlangen naar almacht. Nietzsche heeft m i s s c h i e n gelijk, m a a r het is een treurig s t e m m e n d soort van gelijk. Gelukkig is er volgens mij ook n o g zoiets als e e n Wille zur Liebe. M a a r dat is e e n ander verhaal. Ter afsluiting h e b ik het n o g even voor het zeggen: ik geef de p e n door aan m w J. E p p i n g a , beheerder v a n de informateek van de dienst studentenzaken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen